Hamde "dua" denmesi, onu yaparun Allah'ın lutfundan daha fazlasını istediği içindir. Çünkü hamd, bir çeşit dua olup "nimetini artır yâ Rabbi" manasına gelir. Bu açıklama, Hâşiye sahibi Abdurrahman-ı Fâsî ye aittir.
Hamd Allah'adır. Azâmet, üstünlük ve kudret O'nundur. Hükümranlık O'nun elindedir. En güzel isimler (esmåü'l-hüsnâ) ve sıfatlar O'na aittir. O, her şeyi bilir; açığa vurulmuş ve saklı tutulmuş hiçbir şey O'ndan gizli kalmaz.
Sayfa 25 - Önsöz·Kitabı okuyor
Alıntı
Reklam
Fâtiha Sûresi
Ebû Hureyre (Radıyallâhu Anh)tan rivâyet edilen bir hadîs-i kudsîde Allâh-u Te‘âlâ şöyle buyurmuştur: “Namazı(n olmazsa olmazı olan Fâtiha’yı) Kendimle kulum arasında iki parçaya böldüm. İstediği şey kuluma verilecektir. Kul: ‘Hamd, âlemlerin Rabbi Allâh’a âittir’ dediğinde, Allâh-u Te‘âlâ: ‘Kulum Bana hamdetti’ buyur(arak hoşnutluğunu ifâde buyur)ur. Kul: ‘O Rahmân; O Rahîm!’ dediği zaman Allâh-u Te‘âlâ: ‘Kulum Bana övgüde bulundu’ buyurur. Kul: ‘Cezâ gününün Mâliki!’ dediği vakit Allâh-u Te‘âlâ: ‘Kulum Bana tâzimde bulundu’ buyurur. Kul: ‘Ancak Sana ibâdet ederiz ve yalnız Senden yardım dileriz!’ deyince de Allâh-u Te‘âlâ: ‘İşte bu, Benimle kulum arasındadır. İstediği şey kulumundur’ buyurur. Kul: ‘Bizi, gazaba uğrayanların ve dalâlete düşenlerin (yoluna) değil de, kendilerine in‘âmda bulunduğun kimselerin o dosdoğru yoluna hidâyet et’ dediğinde ise Allâh-u Te‘âlâ: ‘İşte bu, kuluma âit (bir talep)tir. İstediği şey (bu) kulum için (gerçekleşecek)dir’ buyurur.” (Müslim, es-Salât:11, rakam:395, 1/296)
Kitap Alıntısı
Hamd ve minnet Allah'a mahsustur. Başınız yalnızca O’na eğilsin!
Allah’a hamd, Resûlü’ne salât ve selam, O Resûlün mübarek ellerinde yetişen ashâb-ı kirâm efendilerimize selam, ilk günden bugüne, bugünden son güne risaletin davasını kendilerine dava olarak edinen, insanlığın derdini yüreklerinde taşıyan, kendisi için değil, başkaları için yaşayan, yaşamak için değil, yaşatmak için yaşayan tüm mü’minlere, muvahhitlere, mücahitlere selam olsun!
Alıntı
Şükür Allah'ın nimetlerinden biridir. Şükredebiliyor olmaya dahi şükretmek gerek. Zira İnsan kendisine ne verildiyse hepsini kendi aldı zanneder. Kendi dahi kendinin değilken her şeyi kendinin diye vehmeder.
Sayfa 201
Alıntı
Reklam
Reklam