Aşık bir adamın sözleri • 3Edebiyat
Bunu istediğinde anlıyorum ki,
yolumu iyice yitirmişim ben.
"Ömrümün yarısında kayboldum karanlık ormanlarda"
Yolumu görecek gözlerim yok,
yolumu yoklayacak ellerim yok...
Yoo, hayır! Bırak Tanrı'nın bana bahşettiği,
değerini bilmeden bir köşeye attığım,
ne kaldıysa içimde, onlara döneyim yine.
Kendi hayat yolumun hendeğinde bir dilenci gibi
eli böğründe, kalakaldım…
Ellerindeyim senin, bir arp gibi.
Ellerindeyim.
İstediğin gibi çalabilirsin beni.
Huzurun sessiz müziği de olurum
tutkunun, coşkunun gürültüleri de çıkar benden.
Hepsi senin elinde.
Reklam
Aşık bir kadının sözleri • 3Edebiyat
Nasıl rahatlatmıştı beni mektubun, anlatamam.
Son satırlara gelince irkildim.
Hain bir satır gibi keskindi o tek satır.
"Yazmayacağım artık. Artık hiçbir şey bilmiyorum,"
Yoksa, korktuğum gibi, artık hiç mi yazmayacaksın?
Mektup yazmaktan mı vazgeçiyorsun,
Bu satırları yazarak beni inciten elinden nefret ediyorum şimdi…
Deseydin ki, "Şimdilik yazmayacağım,"
kutsayacaktım "şimdilik" sözcüğünü.
Ümidim o sözcük olacaktı, ama yok ki yerinde...
"Artık" diyorsun;"asla" mı demek bu?
Sözcükler çınlayıp duruyor beynimde.
Bu gece sevdam hüzünlendi işte.
"Asla" olamaz, değil mi? Olmamalı!
Kendine acıdığın için yazmayacaksan, görevini bil de,
sarıl kaleme…
En tembel adam bile bir tohum ekebilir,
marifet bakmakta ektiğin tohuma.
Bize bakacak olan sensin, yönlendir bizi…
Ah! Keşke bir alet icat edilse de, konuşsan içine,
ben de sesini dinlesem.
Aramızdaki uzaklık yok oluverse, icat edilmediğine göre, yaz bana, bize yaz…
Neden bunu yapıp sevindirmiyorsun beni?
Hem de göze batmadan, yeminlerini bozmadan...
Hatırlasana... unutabilir misin,
bir lokma ekmek dilenen köpekler gibi,
Yeni Héloise, “eski” Héleoise’a bir “nazire”dir. Héloise, fransız filozofu Abelardus’un ya da Abélard’in (1079-1142) sevgilisiydi.
“Allah sevdiğine kavuştursun” diyerek 3 günde zenginlik planı..1000Kitap
Kendi hayat yolumun hendeğinde bir dilenci gibi eli böğründe, kalakaldım.
Şimdi Rousseau'nun yaşamının en verimli dönemine geliyoruz. Romanı La nouvelle Héloise 1760'ta, Emile ve Toplum Sözleşmesi 1762'de çıktı. "Doğal" ilkelere göre eğitim üzerine bir inceleme olan Emile, Rousseau'nun anladığı şekliyle doğal dinin ilkelerini ortaya koyan ve hem Katolik hem Protestan Ortodoksluğu kızdıran "Savoy'lu Bir Papazın İman İkrarı”ni içermeseydi, yetkililerce zararsız sayılırdı.Toplum Sözleşmesi daha da tehlikeliydi; çünkü demokrasiyi savunuyor ve kralların ilahi hakkalarını inkâr ediyordu. İki kitap ününü büyük ölçüde arttırırken, üzerine resmi bir lanet fırtınası da çekti. Fransa'dan kaçmak zorunda kaldı. Cenevre onu kabul etmedi,' Bern, sığınma isteğini reddetti. Sonunda Büyük Friedrich ona acıdı ve filozof-kralın mülkünün bir parçası olan Neuchatel'e yakın Motiers'te yaşamasına izin verdi. Orada üç yıl yaşadı, üç yılın sonunda (1765), papazın başını çektiği Motiers'li köylüler onu zehirlemekle suçlayıp, öldürmeye çalıştı. 1762'de Hume'un kendisine hizmet sunduğu İngiltere'ye kaçtı.
Reklam