Hayat geçici. Her zaman, herkes için. Ölümü bedenlerimizde taşıyoruz. Ama bunu hissetmek , belli bir ismi olan belli bir ölümü hissetmek çok daha farklı bir durum.
Ama benliğimizi ister sürüden uzak tutalım ister sürünün parçası olarak bütünleştirelim, her durumda, kim olduğumuzu tanımlayan diğerlerinin varlığıdır.
İnsan babasından her şeyi bekleyebilir. Bağırmasını, durduk yere size iki tokat atmasını, hırsızlık yapmasını mesela, ansızın ölmesini, ben yeniden evlendim diyerek yaşına başına bakmadan bir kadının kolundan tutup getirmesini, evden kaçmasını, içkiye başlamasını, kaybolmasını; ne bileyim işte, her şeyi.
Padişah, Müslümanların dünya karşısındaki bu acı durumunu şu sözlerle özetlemişti, "Dünyada yalnızız! Düşman vardır fakat dost yoktur. Salip her zaman müttefik bulabilmekte, fakat hilal her zaman yalnız kalmaktadır. Osmanlı Devleti'nden menfaat bekleyenler ona dost görünmekte, fakat umduğunu bulamadığı zaman hemen düşman kesilmektedir."