“Yeterince sevgi gösteremedim sana diyorsun, daha ne yapacaktın Milena? oturmama izin verdin, karşımda oturdun, yanımdaydın.
Bundan büyük sevgi, saygı olabilir miydi hiç? şimdi de ben seni oturtuyorum koltuğa, mutluluğumu anlatabilir miyim sözcüklerle? ellerime, gözlerime, zavallı yüreğime nasıl anlatayım, burada olmanın mutluluğunu,
benim olmanın? Oysa tutkunluğum sana değil,
senin sağladığın yaşamımı seviyorum...”
Franz Kafka