Vafeya adında bir arkadaşım vardı.Yatağı benimkinin hemen yanındaydı.Işıklar sönünce yatağımı onunkine yaklaştırırdım,geceyarısına kadar konuşurduk.Aşık olduğu kuzeninden,onun da kendisini sevdiğinden söz ederdi; bense geleceğe ilişkin umutlarımdan...Geçmişimde,çocukluğumda kayda değer bir şey yoktu; ne aşk ne başka bir şey.Bu yüzden benim söylediğim her şey gelecekle ilgiliydi.Çünkü gelecek,istediğim renklerle boyamak üzere hala benimdi.Özgürce karar vermek,istersem değiştirmek üzere hala benim...