"Yani sen bilincimin realiteyi değiştirebileceğini mi söylüyorsun?" diye sordu Mike.
"Kastettiğim şudur" diye yanıtladı ses. "Realite (gerçek) , Tanrı 'nın özüdür ve o değişmez. Senin insan bilincin sadece onun deneyimlemek istediğin yeni bölümlerini ortaya çıkarır. Sen değiştikçe, onun daha fazlası görünür hale gelir ve sen bir çok yeni ifşaatı (ortaya çıkan gerçekleri) dilediğin gibi deneyimleyebilir ve kullanabilirsin, ama geriye doğru gidemezsin."
“Her şey tehdide, terk edilmişliğe, güvensizliğe, lütfa, acıya, çıkarlara ya da ifşaata bağlıdır; insan bazen şaşırtıcı, uzun, yarı şehvetli bir rüyanın ya da uyanıkken duyduğu gurur okşayıcı birkaç sözün ardından gecikmiş keşiflerde bulunur, hatta tutkunun nesnesi insanın kendisi bile olmayabilir, her şey daha da aldatıcıdır; biri nihayet kendiyle ilgili bir açıklama yapar ve dikkatimizi çeker, onun böyle hararetle, zekice konuştuğunu görünce, düşüncelerin ya da argümanların ya da anlatının çıktığı ağzı ve onu öpüp öpmemeyi düşünmeye başlarız; zekanın tensel cazibesini yaşamayan var mıdır, aptallar bile buna maruz kalır, birçok kişi de adlandırmadan, tanımadan, beklenmedik şekilde teslim olur ona. Bazen de en vazgeçilebilir zannettiğimiz kişiden artık ayrı kalamayacağımızı ya da yarım ömür boyunca, aradaki mesafeyi kapatmayı hep o üstlendiğinden, her gün el altında olduğundan yaklaşmak için tek adım atmadığımız birine ulaşmak için her adımı atmaya hazır olduğumuzu fark ederiz. O kişi günün birinde ansızın o mesafeyi katetmekten usanır, gareze yenik düşer, gücü tükenir ya da ölmek üzeredir, o zaman paniğe kapılırız, canımız burnumuzda, numara yapmaya kalkmadan, engel tanımayarak peşine düşeriz; birdenbire o güne dek kölemiz olan, başka arzusu var mıdır diye merak etmediğimiz ya da kölemiz olmaktan başka arzusu olmadığını, başka arzu bilmediğini, hissetmediğini zannettiğimiz kişinin kölesi oluruz.”
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"İnşaata girmek tehlikeli ve yasaktır. Demir çalmak ise şerefsizliktir adiliktir"
UyarılarAlıntı
1. İnsan dediğin saçaktaki
Güvercinin farkında olacak
Ve bir çiçek açacak kendince.
Bu aşk var ya bu aşk;
Dikkat!
Yangında ilk kurtarılacak.
2. Sevmeye başlayınca birini
Kendimi yıkıp yeniden kurarım
Çünkü bu yeni bir aşktır
Ve temeldeki yerini mutlaka alacaktır.
Yabancılar için inşaata girmek Tehlikeli ve yasaktır.
3. Bir akşam tek başınıza
Bir otele giderseniz
İçinizde yaralı bir aşkla,
Ucuz bir otele ama temiz;
Kıymetli eşyanızı
Müdüriyete teslim ediniz.
İnsan evinin inşaatını bitirdiğinde, inşaata başlamadan önce kesinlikle bilmesi gereken bir şeyleri bu sırada birdenbire öğrendiğinin farkına varır. O ebedi nâhoş; “artık çok geç!” Tamamlanmış olan her şeyin melakolisi…
“Benim hayatımda iyi ya da kötü yönde büyük değişiklikler olmadı. Hâlâ aynı işe gidip geliyorum, hâlâ aynı mahallede yaşıyorum, hâlâ aynı sıkıntılarla boğuşuyorum. Camdan bir kavanoza kıstırılmış sinek gibi boşa kanat çırptığımı düşünüyorum çoğu zaman. Belki de bu yüzden sabahları, bütün gece inşaata kum çekmiş gibi yorgun uyanıyorum. Hiçbir şeyin değişmemesi bir taraftan konforlu ama öte yandan çok bunalıyorum. Dertsiz bir hayat olmayacağını biliyorum da, ben artık başka dertlerle boğuşmak istiyorum Osman.”
