Bazı romanlar okuru bir hikâyenin içine davet eder; bazıları ise onu doğrudan bir vicdan muhasebesinin ortasına bırakır. Huzursuzluk ikinci türden bir eser. Sayfalar ilerledikçe okur yalnızca bir
Zülfü Livaneli’nin Son Ada romanını okurken ilk fark ettiğim şey, yazarın son derece sakin görünen bir hikâyenin içine oldukça sert bir toplumsal eleştiriyi ustalıkla yerleştirmeyi başarmış olmasıı
Bazı kitaplar vardır, seni bir hikâyeye davet etmez; seni alır, kendi zihninin içine bırakır. Tehlikeli Oyunlar tam olarak böyle bir kitap. Okurken bir karakteri değil, bir zihni takip ediyorsun.
Bazı romanlar vardır; bittiğinde kapağını kapatırsın ama içindeki bir cümle, bir bakış, bir suskunluk seninle kalır.
“Uçurtma Avcısı” benim için tam olarak böyle bir eser. Bu kitap, büyük olayların