Günümüzde belki en çok ihtiyaç duyduğumuz erdem: tahammül. Birbirimizi olduğumuz gibi kabul etmek, birbirimize patronluk taslamamak. Herkesin biricik ve farklı olduğunu kabullenebilmek.
Sen ve ben aynı şeye ihtiyaç diyorduk; içine girip yeryüzünden kaybolabileceğimiz, perişanlığın kasvetli sunağında yas tutabileceğimiz bir tapınağa. Ama çocuklarımız vardı, bu yüzden yapamadık. 
Reklam
Çocuklukta hayatta kalma mekanizmalarının bir sonucu olarak, İyi Adamlar genellikle çok az ihtiyaç veya isteğe sahip olmanın bir erdem olduğuna inanırlar. Bu gereksizlik ve isteksizlik görüntüsünün altında, tüm İyi Adamlar aslında son derece muhtaçtır. Sonuç olarak, ihtiyaçlarını karşılamaya çalıştıklarında, İyi Adamlar genellikle dolaylı, belirsiz, manipülatif ve kontrol edicidir.
est in vita quasi cum ludas tesseris: si id quod jactu opus erat forte non cecidit, id quod cecidit arte corrigas.
*hayat zar atmaya benzer: zar ihtiyaç duyduğun şekilde düşmezse, rastlantının sunduğunu sanat düzeltmek zorunda kalır.
Kuvvetli, kararlı bir babamız olsun, bize neyi yapıp neyi yapamayacağımızı söylesin isteriz. Niye? Neyi yapıp neyi yapamayacağımıza, neyin ahlaklı ve doğru, neyin ise günah ve yanlış olduğuna karar vermek zor olduğu için mi? Yoksa suçlu ve günahkar olmadığımızı işitmeye her zaman ihtiyaç duyduğumuz için mi? Bir baba ihtiyacı her zaman mı vardır, yoksa, kafamız karıştığı, dünyamız dağıldığı, ruhumuz daraldığı vakit mi isteriz babayı?
"Bu hengamenin ortasında görmeye ihtiyaç duyduğum yalnızca tek kişi var ve onun nerede olduğunu bilmiyorum."
Reklam
Reklam