Ne zaman bundan daha kötüsü olmaz dediysem çıtayı bir tık daha yükseltti hayat, var olsun! Olsun, yine de içmeyeceğim dediğim sigaraya bile başladım ya tekrar. Daha ne olsun!
Otuz yaşına geldiğinde kendi vasatlığıyla barışıyor insan. Gelişme düşü, tekamül arzusu, tek ve özel olduğu vehimlerinin boşunalığıyla yüzleşmesi otuz yaşına tekabül ediyor, sıradanlaşma otuzla başlıyor.