Fakat ben burada özgürlüğün bir ilizyon olduğu ya da totaliter ülkelerin demokratiklere nazaran çok daha özgür olduğu gibi alışılageldik iddialardan değil, çok daha makul ve tehlikeli bir iddiadan, özgürlüğün istenmeyen bir şey ve entelektüel dürüstlüğün bir tür toplum karşıtı bencillik olduğu iddiasından bahsetmeye çalışıyorum.
Yani ego her ne kadar olumsuz gibi görünen şeylere neden olsa da o olmadan da olmaz çünkü insanı insan yapan en önemli şeydir. Bu nedenle egodan kurtulmak ya da egosuz insan olmak
diye bir şey yoktur. Benliksiz insan olur mu? Gereken tek şey illüzyon benlik duygusundan kurtulup gerçek benliğinin yani öz benliğinin farkına varmaktır.
"İlişkilerdeki en büyük trajedi, insanların birbirlerinin gerçek yüzlerini değil, kendi zihinlerinde yarattıkları imgeleri sevmeleri veya onlardan nefret etmeleridir."
1- korkularının kurbanı olma, korkuların sadece bir ilizyon
2- hiçbir şey hakkında varsayımda bulunma
3- hiçbir şeyi yargılama
Bunlar hayat anahtarları