“Yuva her zaman başkadır” dedi Franz Kafka, düşe bürünmüş gözlerle. “Kişi, bilinçli yaşarsa; başkalarıyla bağlatılarının, başkalarına karşı ödevlerinin uyanık bilinciyle yaşarsa, eski yurt hep yeni kalır. Ancak böyle özgür olabilir insanlar, bağlatılarla. Hayatta en yüce şeydir bu.”
“İnsanların çoğu kötü değildir “ dedi Franz Kafka. “ İnsanlar, sözleriyle eylemlerinin sonuçlarını önceden görmeden konuşup davrandıkları için kötü ve suçlu oluyorlar. Uyurgezer onlar, kötü kişi değil.”
“Zoraki neşe açıkça söylenen acıdan çok daha acıdır ama.”
“ Doğru. Ama acının görünüşleri yoktur. Oysa iş görünüşte, umutta, ilerleyiştedir. Tehlike yalnız dar, sınırlı ândadır. Uçurumdur gerisi. Kişi bunu altetti mi, her şey bambaşka olur. Yalnız ândır önemli olan. Yaşamayı belirleyen odur.”