İnsanoğlu hem merkezde hem çeperde hem de sistem içinde vazifelidir. Birlik bu üç alanın ahengiyle mümkündür. Bu sebeple ortaya konan her teşhis, ne yapmalı, nasıl yapmalı ve ne için yapmalı sorularına cevap vermek zorundadır. Eserin belirlediği problemler içinde bu üç sorunun cevabı yer almaktadır. Şimdiden belirlemezsek, her bölümde ifade edilen meselelerle 2030 sonrasında daha sert mücadele vermek zorunda kalacağız.
Şimdi belirlemezsek:
Azınlık tahakkümü artacak.
Sosyal zihin zayıflayacak.
İnanca olan ilgi kaybolacak.
Kamu disiplini sağlanamayacak.
Saha savaşları dinmeyecek.
Aile olgusu zedelenecek.
Nüfuz kaybı yaşanacak.
İktisadi yönelim belirsizleşecek.
Doğal mantık yapay kabule dönüşecek.
Yerel savaşlar artacak.
Cemaatsiz cemiyetler çoğalacak.
Teknik amel ihlası gölgeleyecek.
Zulüm, öncülerin silahı hâline gelecek.
Anlamsız bir şekilde kendi kendimizin efendisi Olduğumuza, hayatın bize zevk, eğlence için verildiğine inanıyoruz. Oysa bunun ne kadar kötü olduğu gün gibi açıktır. Çünkü bizim buraya gelişimiz elbetteki birinin isteğiyle ve bir şey için olmuştur. Ama biz, yalnız zevkimiz için yaşadığımız hükmetti, gayet açıktır ki sonumuzda, efendisinin emrini yerine getirmeyen işçininki gibi anlamsız olacak. İnsanlar Tanrı’nın varlığını her şeyin üstünde olacak şekilde yaşasalar, insanoğlu elde edebileceği en büyük mutluluğa ulaşacaktır. 
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“Dünyanın şahidi olmanın gerçek bir ibadet olduğunu sık sık söylerdi. Her insan şu ya da bu şekilde dünyayı okumalıydı. Kur’an ‘ ın kendisi Peygamber’in dünyayı nasıl okuduğuna bir örnekti ve onun ardında giden herkes dünyayı onun gibi okuyup şehadetlerini yazmalı ve bunları başkalarına aktarmalıydı. Dünyaya şahit olmanın yolu ise maceranın kendisinden başka bir şey değildi. Yaşanılanlar, görülenler ve öğrenilenler ne kadar acı olursa olsun, macera insanoğlu için büyük bir nimetti. Çünkü dünyadaki en büyük mutluluk, bu dünyanın şahidi olmaktı .”
Niye bu kan, bu kin, bu öfke, bu nefret, ey geçmişinden, deyimlerinden hiçbir ders çıkarmayan, hemencecik çılgınlığın ve şiddetin cazibesine kapılan, "hep ben hep biz" diyen unutkan insanoğlu?
