Umutsuzluğa kapılır gibi olduğumda, ortaboy bir harita alıp önüme sanal bir yolculuk yapıyorum kalemin tersiyle… Buradan yola çıkıyorum, dört saniye sonra yanına geliyorum.Çok özlediğim zamanlar daha küçük harita kullanıyorum. Hani şu ders kitaplarının arkasında olanlardan… O zaman aramızdaki mesafe iyice kısalıyor. Bazen de iki elimde iki kalem bir senin oradan bir de benim buradan aynı anda harekete geçiyor. İki saniye içinde ortalarda bir yerlerde buluşuyoruz. Sonra kapıya çıkıp bir sigara içiyorum. Annem şey dedi az önce ” odada sigara içmesene, soğuk havalarda havalandırmak zor oluyor. Hem bu haritada ne böyle?” “ Ülkemizin güzelliklerini bakıyorum anne…” diyorum. Seyahat ediyorum desem anlamaz şimdi. Ama sözünü dinliyorum ve odada sigara içmiyorum. Aklımda kaldığına göre sevdiğim ama adını hatırlayamadığıma göre çokta önemsemediğim bir yazar şuna benzer bir şey söylemişti: İnsan geçmişi düşünür, geleceği hayal eder, şimdi de yaşar. Ben ise şimdi de hayal ediyorum…
Ben de… Ben de aynen öyle yapıyorum
Sadece Şubat ayı gelince sevgilim olmadığını hatırlıyorum . Diğer on bir ay her şey mükemmel , hiçbir eksiklik yok. Sevgililer günü diye bir zımbırtı olmasa sevgilimin olmadığını bir ömür hatırlamam.
Şu ana kadar her şey iyi gittiği için hayata karşı hiç şükran duymadığımı farkettim. İki güzel sağlık çocuğum, hoş iyi kalpli bir karım, güzel bir evim ve yorucu olmayan iyi kazandığım bir işim vardı. Yine de bir sabah kalkıpta kendimi mutlu hissettiğim en son zamanı hatırlayamıyorum. İçimde derinden bir yerde hayat hep daha iyi olabilir düşüncesi vardı. Daha çok para kazanabilirdim, daha çok boş zamanım olabilirdi, daha zayıf olabilirdim, daha iyi görünebilir ve kadınlar tarafından daha çok arzulanabilirdim. Ama hiç aklımdan geçmeyen bir şey vardı, hayat daha iyi olabileceği gibi daha kötü de olabilirdi. Ve şimdi burada karım kayıp, evim soyulmuş, işlemediğim bir cinayet sebebiyle suçlu yatarken, çok geç olduktan sonra şükretmeyi öğrendim.
Babam fabrikadan aldığı maaşın yarısıyla yirmi sene boyunca taksit ödeyip İnan yapı Kooparitifinden bir daire sahibi oldu. Taksitlerin bitti ay deprem oldu, Ev yıkıldı. Tek yumrukla nakavt. Her zaman böyle olur. Mutlu olmak için bir sürü faktörün bir araya gelmesi gerekir. Mutsuzluk için tek neden yeter