Sanki hiç aksamadan işleyen bir çarkın, ona bağlı bir çivisi gibi kafam, kurulu bir makinenin içinde durmadan dönüyordu. Bu kompleksin dışına çıkmam kabil değil gibi görünüyordu...
Artık bir otomat olmuştum...
Gölge, ruhumuzun öteki yüzü, bilinçli zihnin karanlık kardeşidir. Kabil,Caliban, Frankenstein’ın canavarı, By Hyde. Dantel cehennemde gezdiren Vergilius, Gılgamış’ın dostu Enkidu, Frodo’ nun düşmanı Gollum. Ruhunuzun ikizini taşıyan hayalet. Mowgli’nin Boz Kardeşi; kurt adam; kurt, ayı, binlerce halk masalındaki kaplan; yılan Lucifer. Gölge bilinçli ve bilinçsiz zihnin arasındaki eşik de bekler ve yuyalarımda ona kardeş, dost, hayvan, canavar düşman, rehber olarak rastlarız.
insan nevinin yıpranışmdaki acıyı ona duyurmak kabil değildi. Iztırabımızda, yesimizde, düşkün zamanımızda, ölüm döşeğimizde o her zaman bizi böyle soğuk gözlerle karşılamış; anlamanın verdiği büyük süruru hiç bir zaman tadamamıştır. Ona dehşetli gazabım olduğu halde, bu zaafını düşünerek sevindim.