Zihin kaos ve adaletsizlikle temas edince uyanır: "ait olduğu yerde " olan ne varsa, normal olan her ne varsa zihni meraksız kılar, uyuşturur. Hüsran ve mülksüzleşme ise zihni geliştirir, canlandırır. Elinden kaçan her şey, elinden alınan her şey bir düşünürü zenginleştirir.