Kar sadece iyi insanlar öldüğünde yağar derler. Doğru değil.
Babamın ölümünden sonra küçük valizle kente giderken kar başlamıştı.
…
Babam, diye düşünmüştüm, ölümle ilgilenmek yerine berberle ilgilendi. İlk dönemeçteki en iyi berberle ilgilenmekle yanlış bir iş yaptı, tıpkı ölümle yaptığı gibi. Berbere ölümden hiç söz etmemişti. Babam ölümü sezdiği halde yaşamın hesabını yapıyordu.
uyanıklığın yakın olduğu bu yarı uyku durumunda, uyanayım mı, uyanmayayım mı, uyanayım mı, uyanmayayım mı diyerek kararsızlık içinde kalmanın doğru olmadığını, sonunda her zaman, işin dozunu ayarlama anının geldiğini ciddi olarak düşündü...
I
rüknettin’in aynalarda ağladığı kadar var.
bir mevsimin kıyısından tutarsan rüknettin
kurak ovalara yağmurlar yağar,
ayak bileklerinden kavrarsan bir harfi,
kalbin şiir olup vadilerini sular.
senin de vadilerin vardır rüknettin!
kehanetler kurarsın, yağmalarsın kendini
kurtarıp o yangında ilk önce kalbini
niyedir, aynalarda azalır sesin.
II
doktorum
ben bu kalbimi sarınır örtünürüm
kış gecelerinde o nu yakar ısınırım
üşürsem helak olacağımdan korkarım.
doktorum
gayya kuyusuna inmek istemem
bana bir ip uzat, yağmurlar istemem
aynaları kırarım,suretimi istemem
mevsimler dönedursun, bu dünyayı istemem
yalnız Allah’ı anmak isterim
ben Allah’ı isterim.
III