Acı, anlatımın akıntısına başta karşı duran bir "baraj"dır. Ama "akıntının eğimi yeterince güçlü olduğunda" bu baraj "yıkılır" ve "akıntı yoluna çıkan her şeyi mutlu bir unutmanın denizine taşır"... Ancak acı, anlatımın akıntısına karşı duran bir barajdan ibaret değildir. Akıntının kabararak barajı önüne katıp sürüklemesini sağlayan bizzat odur. Anlatımı başlatan acıdır esas olarak. Ancak böylelikle gerçekten de "[insanın] teknesini yüzdürebileceği, onu denize taşıyacak suyu tükenmez bir nehir" olabilir acı.