"Bu korku yüzünden mahvolup gidiyoruz hepimiz!" dedi. "Bizi yönetenler bu korkudan yararlanıyorlar ve bizi daha çok korkutmaya uğraşıyorlar. Bil ki, insanlar korktukları sürece mahvolacaklar. Tıpkı bataklıkta çürüyen kayınlar gibi yok olacaklar."
" Hayat denen bir şey vardı. Paralı parasız insanlar yaşıyorlardı. Kızıyorlar, gülüyorlar, ağlıyorlar, alakadar oluyorlar, seviyorlar, ıstırap çekiyorlar, fakat yaşıyorlardı."
"Eceldir bu!.. Nice yürük küheylanlar yolda kalırken nice topal atlar menzile varır ; biri hasta yatağında ölmez de diğeri başucunda can verir! 'Gelimli gidimli dünya / Son ucu ölümlü dünya' işte. İnsan ona göre yaşamalı."
"İnsanlar ne der" endişesi en hoş ve en zeki insanları bile hiç bir orijinallikleri olmayan, ipleri başkalarının elinde olan güzel, mekanik kuklalara çevirir. Hayatın en derin deneyimlerinde bile sadece sıradan duyguları hissederler.