Meral Akman 
Birben
Eseri elime ilk aldığımda beni kapağında yazan
”Unutmanın Kıyısında Bir Kadın”yazısı kendine çekti.İnanıyorum ki bu eser,okuyan herkesin yüreğine dokunacak ve ömrümce unutamayacak.
Unutmanın kıyısında olan bu kadın,bir zamanlar uzun,sarı lepiska saçlara sahip olan Birben di.En büyük hayali balerin olmaktı ama annesi asla balerin olmasına izin vermedi.Pilot olan babası balerin olmasına olumlu yaklaşsa da evin huzuru kaçmaması için ikinci evliliğini yaptığı eşinin dominant tavırlarına hayır diyemedi ve kızının yanında olamadı.
Bu olay Birben in yüreğinde derin yaralar açtı ve genc yaşta görücü usulü evlendi Evlendiğinde mahallenin en popüler kızıydı.Moda tasarım okuyan Birben muazzam elbiseler çiziyordu.Hemen hamile kalan Birben e,maddi sıkıntı yaşayan damatlarina destek olmak icin ailesi en işlek caddede kızlarına giyim mağazası açtı.Kocası Rıfat,bekarken işlediği suçtan hüküm giyince Birben kucağında çocuğuyla yıkıldı.Eşinin serbest kalmasına cok sevinen Birben in sevgisi kocasını evde tutmaya yetmedi.Anne ve baba sevgisinden yoksun büyüyen Rıfat,sevgisini gösteremeyen,kadınlara sevgi göstermenin acizlik olduğunu kabul eden zavallı biriydi.Uğradığı şiddetlere dayanamayan Birben,Rıfat tan ayrıldı ama sonra da istediği mutluluğu elde edemedi
İnsanın çocuklukta aldığı derin yaralar,ömür boyu onunla birlikte yolculuk ediyor arkadaşlar.Bir sahil kasabasında huzurla yaşlanmayı hayal eden Birben,demans hastalığına yakalandığını öğrendiği anda geçmişini unutmadan not almaya başladı.Oğluna yük olmamak icin ömrünün son dönemini huzurevinde herseyi zamanla unuturak yaşamayı seçti.Bu seçim beni üzdü
Yazarın psikolojik tahlilleri güçlü ve akıcıydı.Psikoloji ve kişisel farkındalık adına kaleme alınan bu eserde çocukluk travmalarına ve aile bağlarına konuk
Yürüyüşü Abartıp Akıl Sağlığını Tehlikeye Atmadan Önce Okunmalı!Edebiyat
Tam yazın başlangıcında, kendi kişisel yürüyüş rotalarımı ve tempomu artırdığım bir döneme denk gelmesiyle beni ziyadesiyle mest eden, tam bir "doğru zamanda doğru kitap" tecrübesi oldu Yürümenin Felsefesi.
Kitapta Frédéric Gros, yürümek gibi son derece yalın bir eylemi hem kendi kişisel bakış açısı ve deneyimleriyle harmanlamış hem de araya çeşni niyetine edebiyat ve düşünce tarihinin dev isimlerini serpiştirmiş. Nietzsche'nin çetin patikalardaki yaratıcı adımları, Rousseau'nun yalnız yürüyüşlerindeki özgürlük arayışı ve Kant'ın o meşhur, saat gibi dakik Königsberg yürüyüşleri arasındaki anlam ve pratik farklılıkları... Yazar sadece filozoflarla da sınırlı kalmıyor; Kiniklerin dünyayı mülksüzleştirerek yürüyüşünden, hacıların adımlarına, hatta Gandhi’nin yürüyerek salt tuz üzerinden bir toplumu sömürgecilerin elinden nasıl kurtardığına kadar konuyu çok katmanlı bir perspektifden ele almış.
Kitabın benim için en güzel yanlarından biri de tam bir kaynak kitap işlevi görmesi oldu. Okuma esnasında altını çizdiğim, not aldığım isimler sayesinde şimdiden kendime yepyeni bir okuma haritası çıkardım; bana bu anlamda yeni ufuklar katacağı kesin.
Tabii kitaptan kendime çıkardığım en muzip ama kulak arkası edilmeyecek ders de şu oldu: Yürümeyi de çok abartmamak gerek, yoksa mazallah akıl sağlığına mal olabilir! (Nietzsche ve Rimbaud çizgisine dikkat...)
Eğer halihazırda düzenli yürüyor ve adımlarınıza zihinsel bir eşlikçi arıyorsanız, bu konuya teorik olarak ilgi duyuyorsanız ya da en temelde bedenin hareketleri ile edebiyat/felsefe arasındaki o büyüleyici ilişkiyi merak ediyorsanız, kitaplığınıza mutlaka ekleyin diyeceğim nefis bir eser. Kesinlikle tavsiyedir.
Reklam
başlangıçlar.
Aslında bu bir kitaptan ziyade kendince alınmış notları içeriyor..
MS 161 -180 yıllarında Roma İmparatoru olan Marcus Aurelius'un kendisine özel notlarını, geçmişte yaşadıkları , İmparator olduktan sonra yaşadıkları ve aldığı dersleri, Değer verdiği yakınlarından ve üstadlarından edindiği dersler niteliğinde madde madde notlar halinde yazmış. Bir çoğu kendi özümüz için bizimde benimsememiz gereken kişisel kurallar. Marcus, dönemin Stoacılık felsefesini savunan ve bunun üzerine düşünüp konusan, yönlenen bir felsefeci..
Peki nedir bu stoacı düşünce :
", yıkıcı duyguların üstesinden gelmenin bir yolu olarak özdenetim ve metanetin geliştirilmesini öğretir; felsefe, açık ve tarafsız bir düşünür olmanın kişinin evrensel aklı (logos) anlamasını sağladığını savunur."
Kitapta da genel olarak, kendisini iyi hissedeceği, mutluluk veren, huzurunu sağlayacak, ahlaklı ve dürüst yaşamanın ,doğaya bağlı kalarak insanlarla olan ilişkilerinin boyutuna değinmiş.
Bir kaç alıntı paylaşayım . Çünkü kendisine not alır gibi yazılmış bir kitap..
"Bir şey insanı önceki halinden daha kötü yapmıyorsa, yaşamını da daha kötü yapmaz, içten ve dıştan ona zarar vermez."
-'"Herşey aynı ve geçici"
-" Azla yetinmeyi, kendi işimi kendi başıma görmeyi , her işe burnumu sokmamayı.."
-"İyi bir şey öğrenmek için kendine boş vakit yarat."
-"İntikam almanın en güzel yanı,intikam alınacak kimseye benzememktir.
Sonunda bitirdim. Farkındalık kazandıran kişisel gelişim kitabı niteliğinde güzel bir kitaptı. Tek seferde okunduğunda duraksayarak okunmasını özümsenerek ilerlenmesini tavsiye ederim.
Aldığım bir iki not:
• Her gün uyumadan önceki son on dakika, uykunun kalitesini doğrudan etkiler. Aynı şekilde, uyandıktan sonraki ilk on dakika da günün geri kalanının nasıl geçeceğini belirler. Bu yüzden gece yatmadan önce o gün yaptıklarını gözden geçirmek, sabah ise yapacaklarını zihninde netleştirmek hayat kalitesini artıran önemli bir alışkanlıktır.
• Gülmek bir lüks değil, ihtiyaçtır. Her gün kendine küçük de olsa bir gülümseme alanı açmak ruh halini olumlu yönde etkiler. Hiçbir sebep yokmuş gibi hissetsen bile aynaya bakıp gülümsemek bile iyi hissetmek için yeterli olabilir.
• Sabah erken kalkıp kısa bir yürüyüş yapmak, çoğu zaman fazladan uyumaktan daha faydalıdır. Güne hareketle başlamak hem bedeni hem de zihni canlandırır.
• Kitapta yer alan etkileyici benzetmelerden biri de bisiklet tekerleği üzerinden yapılır: Bir lastik doğru şekilde şişirildiğinde seni istediğin yere kolayca götürebilir. Ancak küçük sızıntılar varsa zamanla iner ve yolculuk yarıda kalır. Zihin de aynı şekilde çalışır. Kaygılar ve gereksiz düşünceler, tıpkı o lastikten kaçan hava gibi zihinsel enerjiyi tüketir. Bunun sonucunda yaratıcılık, iyimserlik ve motivasyon giderek azalır; kişi kendini tükenmiş hisseder.
Esma 04 
Ferrari'sini Satan Bilge 
Robin Sharma
Esma 04 Ferrari'sini Satan Bilge Robin Sharma
HER ŞEYE SAHİPSİNİZ KENDİNİZ HARİÇ - OSHO
Sayfa : 80 - Tür : Biyografi
Yazar : OSHO
Derleyen : Tuğba Sarıünal
İlk yayın yılı: 2020
Destek Yayınları - Aralık 2025 de dinledim Storytel
Tavsiye puanım 8 / 10
KONU : Bu kitap, insanın dış dünyada sahip olduğu başarıların, ilişkilerin ve maddi kazanımların aslında içsel huzurun yerini tutamayacağını anlatıyor. Osho; farkındalık, özgürlük, ego, sevgi ve kişinin kendi özüne dönüşü üzerine düşünmeye davet ediyor. Okuru hazır cevaplar vermekten çok, kendi cevaplarını bulmaya yönlendiriyor.
YORUM : Bazı kitaplar okunur, bazıları ise insanın içine yerleşir. Bu kitap benim için ikisinin arasında bir yerdeydi. Özellikle "kendini unutmuş olma" fikri oldukça çarpıcıydı. Yer yer tekrar eden ve fazla spiritüel gelen bölümler olsa da altını çizdiğim cümle sayısı hiç de az değildi. Osho'nun dili bazen sert ve provokatif olsa da insanı düşünmeye zorlayan bir tarafı var. Her görüşüne katılmasam da, kendime dönüp bakmamı sağlayan kitaplardan biri oldu.
İnsan bütün dünyayı kazanabilir ama kendisini kaybederse geriye ne kalır?"
Kimler Sever?
• Kişisel gelişim kitaplarını sevenler
• Farkındalık ve içsel yolculuk konularına ilgi duyanlar
• Hayatın anlamı üzerine düşünmeyi seven okurlar
• Spiritüel içeriklerden rahatsız olmayanlar
Bu kitap bende "durup aynaya bakma" hissi bıraktı. Okuyanlar veya dinleyenler varsa yorumlarda buluşalım. Siz kaç puan verirdiniz?
Herkese keyifli okumalar...
Bu Hikaye Senden Uzun Osman.Bazı İnsnlar Gider,Bazı Cümlelr Kalır·129 syf.·
9/10
2026 161. kitabı
Mayısın sonuna yaklaşan günlerden biriydi. Çakmaklı sahilinde deniz kıyıya ağır ağır vuruyor, çam ağaçlarının arasından süzülen rüzgar reçine kokusunu Haşim Baba'nın çay bahçesine taşıyordu. Burası insanın saate bakmayı unuttuğu yerlerden biriydi. Toprak zemine düşmüş çam iğneleri, yıllardır aynı yerde duran masalar, uzaktan gelen martı sesleri ve denizin hiç bitmeyen uğultusu, günün geri kalanından ayrı bir dünya kuruyordu.
Denize yakın taraftaki masalardan birine oturmuş, önümde duran 
Aylin Balboa 
Bu Hikâye Senden Uzun Osman 'ın sayfaları arasında dolaşıyordum. Bazı satırların altını yeniden çiziyor, bazı cümlelerin başına dönüyor, kitabın bende bıraktığı hissin tam olarak nerede başladığını anlamaya çalışıyordum. Not defterim açıktı. Çayım yavaş yavaş soğuyordu.
Tam o sırada sahil tarafından üç kişinin çay bahçesine doğru yürüdüğünü gördüm.
Önde Alper Canıgüz vardı. Yanında Murat Menteş yürüyordu. Birkaç adım gerilerinde ise Nermin Yıldırım.
Çay bahçesine girdiler.
Önce boş masalara göz gezdirdiler.
Sonra Alper Canıgüz'un bakışı benim masamda durdu.
Masanın üstündeki kitaba baktı.
Açık duran not defterine baktı.
Sayfaların arasına sıkıştırılmış kağıtlara baktı.
Ardından hafifçe gülümseyerek diğerlerine işaret etti.
Onlar da dönüp baktılar.
Murat Menteş kitabın kapağını seçmeye çalıştı.
Seçtiği anda yüzünde tanıdık bir ifade belirdi.
Nermin Yıldırım ise önümde duran notlara göz attı.
Üçü kendi aralarında birkaç saniyelik sessiz bir bakışma yaşadı.
Sonra Alper Canıgüz omuz silkti.
Konu edebiyatsa, dedi, bizsiz olmaz.
Murat Menteş güldü.
Aylin Balboa Bu Hikâye Senden Uzun Osman 'ın sayfaları arasında dolaşıyordum. Bazı satırların altını yeniden çiziyor, bazı cümlelerin başına dönüyor, kitabın bende bıraktığı hissin tam olarak nerede başladığını anlamaya çalışıyordum. Not defterim açıktı. Çayım yavaş yavaş soğuyordu.
Tam o sırada sahil tarafından üç kişinin çay bahçesine doğru yürüdüğünü gördüm.
Önde Alper Canıgüz vardı. Yanında Murat Menteş yürüyordu. Birkaç adım gerilerinde ise Nermin Yıldırım.
Çay bahçesine girdiler.
Önce boş masalara göz gezdirdiler.
Sonra Alper Canıgüz'un bakışı benim masamda durdu.
Masanın üstündeki kitaba baktı.
Açık duran not defterine baktı.
Sayfaların arasına sıkıştırılmış kağıtlara baktı.
Ardından hafifçe gülümseyerek diğerlerine işaret etti.
Onlar da dönüp baktılar.
Murat Menteş kitabın kapağını seçmeye çalıştı.
Seçtiği anda yüzünde tanıdık bir ifade belirdi.
Nermin Yıldırım ise önümde duran notlara göz attı.
Üçü kendi aralarında birkaç saniyelik sessiz bir bakışma yaşadı.
Sonra Alper Canıgüz omuz silkti.
Konu edebiyatsa, dedi, bizsiz olmaz.
Murat Menteş güldü.Reklam
Reklam