Dünyayı kötü bir yer haline getiren günah saydığımız davranışlarımız değil, onlardan duyduğumuz utanç ve kendini aşağılamadır. Bu duygular oluşumuzu aşağıya çeker de çeker ve hep düşük seviyeden işletir bizi. Yine hata yaparız, daha çok nefret ederiz kendimizden. Kendilik nefreti birikir, birikir.
Cahiliye içinde yüzen birine İslâm’ı anlatıp, kitap hediye etmiştim...Ailesi tarafından arkadaşa benim hakkımda:.“Oğlum bu kitaplarla senin beynini yıkamak istiyorlar... Hemen bu kitabı iade et ve arkadaşınla ilişkiyi kes” demişlerdi...
İslam medeniyetinde güzelliğin kaynağı tektir, o da Allah'ın hüsnüdür. Allah, Sâni-i Hakiki'dir. O, kullarına böyle bir güzellik duygusu vermiş; tıpkı akıl gibi, görmek, işitmek, tekellüm etmek ve sevmek gibi...