Abanoz Kule
John FowlesYazar:
John Fowles
Çevirmen:
Aysun Babacan
Tahmini Okuma Süresi:
9 sa. 31 dk.
Sayfa Sayısı:
336
Basım Tarihi:
2008
İlk Yayın Tarihi:
1974
Yayınevi:
Ayrıntı Yayınları
Orijinal Adı:
The Ebony Tower
ISBN:
9789755395121
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
İki kişi okuduk ama bir kişilik mantık bulamadık :))
✯Bellisperennis✯ Aman yarabbi ,biz ne okuduk böyle !!!!
“Bu kitap bize bir şey kattı mı?” diye sorarsanız… yok canım, katmadı :))Bildiğimiz konuların turistik gezisine çıktık resmen. Ama hakkını yemeyeyim: okurken o kadar güldük ki, kitap mı okuduk yoksa stand-up gösterisi mi izledik hâlâ emin değilim.
Konuya gelecek olursak… aslında ortada tek bir konu yok. Yazar “biraz oradan, biraz buradan” yapmış ama hepsini bağlayan ortak nokta şu: erkeklerin bitmek bilmeyen açgözlülüğü. Yani adamlar doymuyor, doyamıyor, doymaya da niyeti yok :))
Benim favorim ise o ünlü ressam olan yaşlı bunaktı. Hani “insan yedisinde neyse yetmişinde odur” derler ya… bu adam yetmişinde de ergen çıkınca ben bir durup düşündüm: Demek ki bazı şeyler gerçekten güncellenmiyor! Yaş almış ama akıl hâlâ “gençlik paketi” kullanıyor. Bir de utanmadan çapkınlık peşinde… Amca, gözlük nerede onu bul önce :))
Bir de şu var: Evde gül gibi eşi seni bekliyor, sen gidip başkasına âşık oluyorsun. Yani bu özgüven mi, unutkanlık mı, yoksa “ben ne yapıyorum” bilmezliği mi, çözemedim. Ama kesin olan bir şey var: bu da ayrı bir zırto :))
Neyse, ben daha fazla konuşursam kitap yerine karakterlere terapi yazacağım. En iyisi burada susayım, sözü arkadaşıma bırakayım ..
Sadecemoonlight Bir kısa roman ve üç öyküden oluşan Abanoz Kule… ama öyle “çerezlik okurum geçerim” kitabı değil, baştan söyleyeyim :)
Fowles bu kitapta doğa–insan, sanat–yaşam ilişkilerine bildiğin ressam titizliğiyle bakmış. Öyle iki satır okuyayım diyorsun, bir bakmışsın betimlemelerin içinde kaybolmuşsun. İmgeler desen bol kepçe, olay örgüsü desen hafif gizemli, karakterler zaten “ben normalim” demeye utanır :))Hepsinin ortak noktası: okuyucuyu sürekli sorgulamaya itmeleri. Yani kitap seni rahat bırakmıyor, “düşün bakalım” diye dürtüyor.
Yazarın dili biraz
Puan vermedi·336 syf.·
2026 43. kitabı
✯Bellisperennis✯ Aman yarabbi ,biz ne okuduk böyle !!!!
“Bu kitap bize bir şey kattı mı?” diye sorarsanız… yok canım, katmadı :))Bildiğimiz konuların turistik gezisine çıktık resmen. Ama hakkını yemeyeyim: okurken o kadar güldük ki, kitap mı okuduk yoksa stand-up gösterisi mi izledik hâlâ emin değilim.
Konuya gelecek olursak… aslında ortada tek bir konu yok. Yazar “biraz oradan, biraz buradan” yapmış ama hepsini bağlayan ortak nokta şu: erkeklerin bitmek bilmeyen açgözlülüğü. Yani adamlar doymuyor, doyamıyor, doymaya da niyeti yok :))
Benim favorim ise o ünlü ressam olan yaşlı bunaktı. Hani “insan yedisinde neyse yetmişinde odur” derler ya… bu adam yetmişinde de ergen çıkınca ben bir durup düşündüm: Demek ki bazı şeyler gerçekten güncellenmiyor! Yaş almış ama akıl hâlâ “gençlik paketi” kullanıyor. Bir de utanmadan çapkınlık peşinde… Amca, gözlük nerede onu bul önce :))
Bir de şu var: Evde gül gibi eşi seni bekliyor, sen gidip başkasına âşık oluyorsun. Yani bu özgüven mi, unutkanlık mı, yoksa “ben ne yapıyorum” bilmezliği mi, çözemedim. Ama kesin olan bir şey var: bu da ayrı bir zırto :))
Neyse, ben daha fazla konuşursam kitap yerine karakterlere terapi yazacağım. En iyisi burada susayım, sözü arkadaşıma bırakayım ..
Sadecemoonlight Bir kısa roman ve üç öyküden oluşan Abanoz Kule… ama öyle “çerezlik okurum geçerim” kitabı değil, baştan söyleyeyim :)
Fowles bu kitapta doğa–insan, sanat–yaşam ilişkilerine bildiğin ressam titizliğiyle bakmış. Öyle iki satır okuyayım diyorsun, bir bakmışsın betimlemelerin içinde kaybolmuşsun. İmgeler desen bol kepçe, olay örgüsü desen hafif gizemli, karakterler zaten “ben normalim” demeye utanır :))Hepsinin ortak noktası: okuyucuyu sürekli sorgulamaya itmeleri. Yani kitap seni rahat bırakmıyor, “düşün bakalım” diye dürtüyor.
Yazarın dili biraz
Puan vermedi·336 syf.··
Beğendi
·2021 64. kitabı
·9 günde okudu
·Okunma: 01 Temmuz 2021 20:52
İçinde 5 öykü bulunan #abanozkule kitaba adını veren en uzun öyküsüdür. Her bir öykünün teması farklı. Sanat ve edebiyatın değerini #johnfowles bilgi birikimiyle her bir öyküsünde, yarattığı mükemmel kurguyla yine şaşırtmayı ve sevdirmeyi başardı. Koleksiyoncu kitabında kadın karakter sanat öğrencisiydi. Abanoz Kule’deki iki kadın karakter de resim sanatı öğrencisi. Sanırım her kitabında bunu göreceğiz.
Gizemli karakterler #fowles in en çok yapmayı sevdiği şey. Hep bir sorgulama ve arayışla geçen anlatım. Ve hikayelerin sonu bildiğimiz #johnfowles sonu, oldukça gerçekçi.
Fransız Teğmenin Kadını ve Koleksiyoncu ile tanışıp kendisine ilgi duyduğum John Fowles ile merhabalığımızı Büyücü ile daha da ilerlettik. Fowles'ın zirvesi diyebileceğim bu kurgu beni kendine hayran bıraktı. Büyücü ileFowles'ın zihninin kıvrımları arasında gezinmelere doyamadık.
Birkaç saat önce bitirdiğim Abanoz Kule ise Fowles'ın eserlerini tamamladığım son kitaptı. Bu kitabı daha çok sanat açısından okumak faydalı olur diye düşünmekle birlikte diğer uzun öykülerin hepsi birbirinden keyifli okumalar sağladı. Fowles ile tanışmalısınız.
Puan vermedi·336 syf.··
Beğendi
·2020 204. kitabı
·13 günde okudu
·Okunma: 29 Ekim 2020 17:00
Abanoz Kule’yi roman diye düşünmüştüm.Abanoz Kule ve dört uzun öykü ile karşılaşınca şaşırdım.Öykü sever olarak da sevindim.Öykülerin her biri sanatla ilgili.Yaratım sürecini bir yönden ele alıyor.
Kitaba ismini veren Abanoz Kule öyküsü resim sanatına odaklanırken, karakterleri ve atmosferiyle Büyücü romanını tekrar okuyormuş gibi bir hisse kapılmanıza neden oluyor.Zaten kitaba da bol bol gönderi var.Kahramanlardan birinin elinden düşmeyen kitap da Büyücü zaten.
Zavallı Koko öyküsünü çok beğendim.
Kitabını yazabilmek için arkadaşlarının kır evine giden bir yazarın eve giren hırsızla karşılaşması çok ironikti.Alışkın olduğumuz soygun hikâyelerine hiç benzemiyordu.
Zaten Fowles öykünün başında bizi az çok neyin beklediğinden bahsediyor.
“Polisiye ve gerilim romanlarından türemiş belli bazı melodramatik durumların sinema ve televizyon yüzünden öylesine suyu çıktı ki yeni ve saçma sapan bir ters olasılık yasası kabul görmüş gibi geliyor bana- bu durumlardan biri ekranda ne sıklıkta gösterilirse, izleyicinin gerçek yaşamında cereyan etme olasılığı o denli azalıyor.
Muamma ve Bulut öyküleri de çok başarılıydı.Öykü sevenler kaçırmamalı bu kitabı.
Bazı kitaplar ve yazarlar için ne yazsam az,yetersiz kalacakmış;bir hata yapacakmışım gibi geliyor.
John Fowles da böyle bir yazar. Müthiş....
Eserlerindeki karakter incelemeleri olayları ele alış biçimi, kurgusu, anlaticilarin sürekli değişmesi inanılmaz.Edebiyati çok iyi bilen bir yazar. Kurgu ve anlatıcı ile oyuncak gibi oynuyor ve ortaya şahane eserler ortaya çıkıyor.
Abanoz Kule öykülerden oluşan bir kitap. Adini kitaba veren öykü en uzun olanı. Bir tane pastiş, üç tane de polisiye,gerilim ve psikoloji temlerini içeren öyküsü var ki ben son üç öyküyü daha çok beğendim.
Sanırım öyküler 70'li yıllarda yazılmış. O dönemin özgür cinsel hayatı, hippiler, Akdeniz kıyıları, sanat,tabiat gibi motifler var öykülerde. Bir ressam,bir yazar, bir sinemacı,bir politikacı öykülerin ana karakterleri. Pastiş olan öyküsü ise bir halk efsanesinin yeniden yorumlanmış hali.
Iki öyküsü hariç üç öyküsünde sanat ve yaratıcılık konusunu işliyor. Fowles bu meseleler üzerinde belli ki çok kafa yormuş.
Abanoz Kule, John Fowles'un iki ressamın hikayesini anlatırken klasik sanat ile modern sanatın, genç ve yaşlı iki farklı kuşağın, özgürlükçü ve ahlakçı iki dünya görüşünün çatışmasını anlattığı kısa romanın adı. Ama bunu okurken modern sanat yapan genç ressamın özgürlükçü, klasik sanatı savunanın da ahlakçı olduğunu sanmayın sakın. Canım Fowles kalıpyargıların yazarı değildir ve hemen her romanında olduğu gibi, burada da kendini beğenmiş, , genç, beyaz orta sınıf erkek karaktere feleğini şaşırtacak bir kurgusu vardır:) Abanoz Kule, yalnızca bir edebiyat eseri olarak değil; modern sanat eleştirisi olarak da okunacak doyuruculuğa sahip.
Kitapta Abonoz Kule dışında, 3 ayrı uzun öykü daha bulunuyor. Zavallı Koko, Marx okuyan bir hırsızın soyduğu evin sahibiyle geçen tartışmayı konu alıyor:) Muamma, polisiye tarzında yazılmış zengin muhafazakar bir ingiliz ailenin gerilimli hikayesi. Bulut ise, küçük burjuva aile yapısı ve ilişkilerine ayna tutan masal tadında yazılmış bir uzun öykü. Hepsi okuması birbirinden keyifli olsa da, resime ve sanat tarihine olan merakım, Abanoz Kule'yi açık ara sevmemi sağladı. Fowles'u seviyorum.
Abanoz Kule diye bir romana başladığımı düşündüm ilk önce. Kitabı incelememe gerek yoktu. Yazarının Fowles olması benim için yeterliydi. Bu da beni bir roman okuyacağım önyargısına götürdü ama içerisinde Abanoz Kule ile birlikte -bu öykü özellikle resim sanatı üzerinen akan bir öykü- Ediluc adında bir Kelt öyküsü, Zavallı Koko adında muhteşem bir hırsızlık öyküsü ( buradaki hırsızlık sıkça gördüğğmüz polisiye roman ve filmlerden çok öte bir içeriğe sahip), Maumma adında bir kayboluş ve Bulut adlı bir öyküyü içeriyor.
Fowles'ten beklenecek bir performans ile okuyucuda zevkli anlar yaşatacak bir kitap yine. İlk öyküsünde Büyücü adlı kitabının da adını anıyor yazar. Ürün yerleştirme uygulamış öyküsüne. Öykülerinde bir son arayışı içerisinde oluyor insan ister istemez ama öyküler beklentilerin dışında, sanki okuyucuyu bu yazılmamış sonlara ya da daha doğrusu rutinleşmiş kitap sonlarının aksine kitaba dair fikirleri bulunsun diye bir bitmemişlik hissi verdiriyor.
Muamma adlı öyküsü bir kayıp vakası üzerine gelişiyor ama daha sonra adı çok az anılan bir karakter ile olayı soruşturan karakter arasındaki ilişki vurgulanıyor. Ayrıca yine bu öyküde bir polis soruşturmasına alışmışken birden bambaşka bir teori ile gizemli bir şekle bürünüyor öykü.
Fowles, her zaman şaşırtacak içerikler üreten kaliteli bir yazar olduğunu gösteriyor.
10/10
Beğendi
·2017 1. kitabı
Abanoz sertliği ve ağırlığıyla bilinen bir odun.Güçlü olduğunu zannedersin ama ilk sert odundan kuleye çarpınca anlarsın ne kadar zayıf olduğunu
Doğru ve yanlışın paranoyasında harika bir yolculuktu.
Abanoz Kule1000Kitap
İngiliz Edebiyatının çok sevdiğim bir yazarı olan John Fowles ile 4. Kitabım oldu Abanoz Kule. Önceden #fransızteğmeninkadını #büyücü ve #koleksiyoncu kitaplarını okuyup çok sevmiştim. Yazarın ne kadar bilgili olduğunu kitaplarını okurken anlıyorsunuz ve dehasına hayran kalıyorsunuz. Fowles’ın yeri başkadır bende bu yüzden. Onun kitaplarını okurken kendimi hep başka dünyalarda buluyorum sanki.
Abanoz Kule 1 kısa roman, 1 anlatı çevirisi ve 3 öyküden oluşuyor. Ben hepsini zevkle okudum. Hepsinin içeriği dolu doluydu ve yine çok başarılıydı dili ve anlatımı. Mutlaka tavsiye ederim tüm Fowles sevenlere ve benim gibi @ayrıntıyayınları hayranlarına
Kitaplarla ve sağlıkla kalın
Puan vermedi·336 syf.·
2022 14. kitabı
John fowles'a yaklaşık bir 4-5 sene önce büyücü kitabı ile başlayıp yarım bırakmıştım. Tekrar bir şans verip 5 öyküden oluşan bu kitabını okuduğumda yazarın olayları ele alış şekli ve diline hayran kaldım.
John fowles okumak sanki zeki bir arkadaşla konuşmak gibi keyifli ve tahmin edilemez.
Kitabında sürekli büyücü kitabına gönderme yapan yazar aklımda soru işaretleri bıraktı, bundan sonra tekrar dönüp Büyücü'yü okumayı deneyeceğim.
Yazar Hakkında
John FowlesYazar · 10 kitap
John Robert Fowles, İngiliz roman ve deneme yazarıydı.
Londra yakınlarındaki Essex, Leigh-on-Sea'de doğdu. Oxford Ünivesitesi'nde gördüğü Fransızca eğitiminin ardından Fransa ve Yunanistan'da öğretmenlik yaptı. İlk romanı olan Koleksiyoncu'nun başarı kazanmasının ardından kendini tamamen yazarlığa adadı.
1968 yılından başlarak İngiltere'nin güneyinde küçük bir liman kasabası olan Lyme Regis'te yaşamını sürdüren ve 1979'da Lyme Regis Müzesi'ne küratör olarak atanan Fowles, 5 Kasım 2005'te ölmüştür.
Postmodern romancıların öncülerinden biri olarak kabul edilen Fowles, yayımlanan ilk eseri The Collector (Koleksiyoncu) ile büyük üne kavuşmuş ve ticari başarı kazanmıştır. Aslında Koleksiyoncu, Fowles'un üzerinde çalışmaya başladığı ilk romanı değildir. 1950'li yılların başında yazımına başladığı Büyücü adlı eseri, Fowles'un üzerinde çalıştığı ilk romandır ve ancak 1965 yılında basılabilmiştir.
Mitolojik öğelere ve Shakespeare'in ünlü oyunu Fırtına'ya çeşitli göndermelerin bulunduğu metafizik bir eğlence treni olarak nitelendirilen Büyücü, Fransız Teğmenin Kadını ile birlikte yazarın en önemli eseri olarak kabul edilir. Fransız Teğmenin Kadını, Harold Pinter'in yazdığı senaryo ile filme de çekilmiş, Karel Reisz yönetimindeki filmin başrollerinde Jeremy Irons ve Meryl Streep oynamıştır. Bu filmin dışında The Collector (1965), The Magus (1968) ve televizyon için The Ebony Tower (1984) adlı eserleri de sinemaya uyarlanmıştır.
Eserlerin birçoğu Türkçe'ye de çevrilmiştir. Roman ve denemelerinin dışında, şiirleri (Poem, 1973), çevirileri (Cinderella, Charles Perrault, 1974), senaryoları, adaptasyonları (Lorenzaccio, 1983--Alfred de Musset'nin bir oyunu) ve editörlük yaptığı çalışmalar (Thomas Hardy's England, Jo Draper) da vardır. Ayrıca yazar hakkında yazılmış eserler de mevcuttur.
