Aile Cinayetleri
Ayşe ErbulakYazar:
Ayşe Erbulak
Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 54 dk.
Sayfa Sayısı:
208
Basım Tarihi:
11 Ekim 2024
Yayınevi:
Eksik Parça Yayınları
ISBN:
9786256231139
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Çocuk Susar Sen Susma...1000Kitap
Kitap, bir bakımevinde kalan Bilge’nin, büyük oğlu Baykurt tarafından zehirlenmesi, aynı gün Baykurt'un da ölmesi ve bu iki olayın etrafındaki gizemle başlıyor. Anca asıl suçlu sadece zehri veren değil; o aile içindeki sistematik şiddet, tecavüz, baskı ve en önemlisi de tüm bunlara karşı olan suskunluk. Ayşe Erbulak, "Dede koruk yer, torununun dişi kamaşır" mantığıyla trajedinin kuşaktan kuşağa nasıl aktarıldığını çok iyi işlemiş.
Bilge kitaptaki mağdurlardan biri ama uğradığı fiziksel ve psikolojik şiddeti, uğradığı tacizleri babasının sözleri ya da "el alem ne der" korkusuyla sineye çekmesi, hatta yaşadıklarını normalleştirmeye çalışması, zamanla onu çocuklarının gözünde bir suçlu figürüne dönüştürüyor. Kitapta anlatılanların maalesef neredeyse her gün üçüncü sayfa haberlerinde gördüğümüz gerçeklerle paralellik taşıması, okurken insanı huzursuz ediyor. Kitap, "kol kırılır yen içinde kalır" mantığının aslında nasıl hayatlar kararttığını bir tokat gibi okurun yüzüne çarpıyor.
Bana göre sevgili Erbulak'ın asıl derdi cinayetin teknik detayları değil, "Bir aile, bir insanı kendi annesini öldürecek noktaya nasıl getirir?" sorusunun psikolojik anatomi çalışmasını yapmak.
Ayşe Erbulak
Ayşe Erbulak
Ayşe Erbulak’ın Aile Cinayetleri, yazarın okuduğum ikinci kitabı. Ne yazık ki roman bittiğinde yine aynı hayal kırıklığını yaşadım. Kurgu, polisiye olmaya çalışıyor ama tam anlamıyla oturmuyor. Polisiye iddiası kısa sürede geri plana düşüyor ve metin, aile üzerinden yürütülen bir toplum sorgusuna dönüşüyor. Bu sorgu ise çoğu yerde didaktik bir söyleme yaslanıyor.
“Kadın kırmızı kurdele bağlayınca baba evine dönemez” cümlesi, neredeyse kurgunun temeli hâline getirilmiş. Çocukları için her türlü şiddeti kabullenen kadın profiline bir de cinayet eklenerek roman inşa edilmiş. Konu elbette tanıdık; zaten mesele konunun kendisi değil, nasıl işlendiğidir. Özgünlük tam da burada ortaya çıkar. Ancak kitap bu noktada tıkanıyor.
Aynı fikir etrafında dönen cümleler sürekli tekrar ediliyor: İyi okulda okumuş olmak, dereceyle üniversiteye girmek, kıyafetlerini elle düzeltmek, ütü yapmamak… Bunlar bir romanda kaç kez vurgulanabilir? Olaylar sürekli açıklanarak anlatıldıkça insan ister istemez “Bu kaçıncı tekrar?” diye soruyor. Gösterme yerine anlatmanın bu kadar baskın olduğu bir metinde tempo da gerilim de kayboluyor.
Acemi bir polisiye anlatımı gerçekten hiç çekilmiyor. Üstelik bu kurgu neden klasik bir polisiye dilinde yazılmadı, anlamak zor. İki polisiye terim, birkaç yabancı film sahnesine gönderme yaparak tür inşa edilemez. Polisiye, atmosfer, teknik ve disiplin ister.
Ve yine söyleyeceğim, her zaman söylediğim gibi: Editörler ne iş yapar?
Kitabın ilgi çekici bir konusu olmasına ve storytelde Sevinç Erbulak tarafından seslendirilmiş olmasına rağmen çok eksiğiml var. Bana göre en büyük eksik editörlük ve son okuma kısmıydı. Herhangi bir okur olarak ben bile birçok özne-yüklem uyumsuzluğu ve anlatım bozukluğu fark ettim. Birçok okurun yazdığı gibi bazı sahneler daha vurucu olması adına çok tekrar edilmiş. Bu da insanı biraz aptal hissettiriyor. Konunun bir yere bağlanmaması da boşlukta hissettiriyor. Yine de merak duygum hatrına bitirdim. Yazarın başka eserlerini okumayacağım gibi duruyor...
AİLE CİNAYETLERİ
‘’Dede koruk yer, torununun dişi kamaşır’’ atasözünü yansıtan bir roman. Neredeyse 100 yıl önce dedenin yaptığı bir hata onun bile bilmediği bir çok hayata mal olmuş bir roman.
Türkiye’de yabancılık çekmeyeceğimiz türden aile acilarini anlatan ve içinde birde taciz, tecavüz, cinayet olayları olan bir roman. Ben etkilendim.
Okumanızı tavsiye ederim.
Severek okuduğum kitaplardan biriyle geldim bugün. Oldukça ağır, çarpıcı ve insanı yer yer sinirlendiren bir hikâyeye sahipti.
Bilge henüz 15 yaşındayken kendinden 25 yaş büyük olan Albay Salim'e âşik olur ve onunla evlenmek ister. Annesi, babası ve abisi yaşının küçük olduğunu söyleyerek bu evliliğe karşı çıksa da Bilge kararından vazgeçmez. Babası ise evlenmeden önce kızına ne olursa olsun geri dönmesini kabul etmeyeceğini söyler. Aslında kitabın kırılma noktası da tam olarak burada başlıyor.
Bilge evlendikten sonra hayal ettiği hayat yaşayamaz. Daha ilk günden şiddet, tecavüz ve baskıyla karşı karşıya kalır. Çok küçük yaşta anne olur ve yıllar geçtikçe yaşadığı şeyler daha da ağırlaşır. Buna rağmen babasının sözleri yüzünden Salim'i terk etmeyi hiç düşünmez. Sürekli kendine bahaneler üretir ve yaşadıklarını normalleştirmeye çalışır.
Zamanla üç çocukları olur fakat Salim yalnızca Bilge'ye değil çocuklarına kaşı da oldukça sert ve acımasızdır. Özellikle Baykurt yaşanan herşeyi görerek büyür. Cankurt geçirdiği hastalık nedeniyle özel bakıma ihtiyaç duyan bir çocuk olurken Salim en çok Vedat'a yakın davranır çünkü onu kendisine benzetmektedir.
Yıllar sonra Salim'in, ardından Vedat ve Cankurt'un ölümüyle Bilge yalnız kalır ve Sarı Yaz Huzurevi'ne yerleşir. Huzurevinin sahipleri Berna ve Aziz dışarıdan oldukça yardımsever görünmektedir. Ancak huzurevinde kalan yaşlıların çoğunun kimsesiz ve çok zengin olması dikkat çeker. Üstelik kalan kişiler bir süre sonra hayatın kaybetmekte ve tüm servetlerini huzurevine bırakmaktadır.
Bilge de bir gün huzurevinde hayatını kaybeder fakat ölmeden kısa süre önce büyük oğlu Baykurt onu ziyarete gelir. Baykurt çocukluğu boyunca yaşananlara sessiz kalan annesine karşı büyük bir öfke beslemektedir. Bu ziyaretin amacı ise kitabın en
Arka kapak yazısında da belirtildiği gibi, daha ilk sayfasından başlayan ve son sayfasına kadar gitgide büyüyen bir öfke ile okudum bu kitabı. Bu sadece bir roman değil, rahatsız edici bir roman. Böyle olmasının sebebi bizim ülkemizde pek çok karşılığının olması. Aksi durumda yazarımız şahane bir kurgu yaratmış der takdir eder beğenirdik.
Kitabı yine çok beğendim ama buruk bir beğenme tabi. Keşke bu tip olaylara hiç aşina olmasak ve okuduğumuzda şaşıp kalsak.
Ben Ayşe hanımı kaleminin gücünden ötürü tebrik ediyorum. Kitap karakterler açısından oldukça kalabalık olmasına karşın, o kadar akıcı bir dil kullanmış ki baş sayfadaki “KİM KİMDİR” çizelgesine hiç ihtiyaç duymadım.
Olaylar aslında oldukça “hardcore” olmasına rağmen kelime seçimleri öylesine usturuplu ki kitabı elimden atma isteği yaşamadım.
Kendisi ile tanışma kitabım oldu bu. Diğer kitaplarını da mutlaka okuyacağım.
Bu kitabı rafta görüp kararsız kalanlara mutlaka okuyun derim. Bazen gerçek hayatla bağlantısı bu derece güçlü kitaplar okumak gözümüzü açabilir.
İyi Okumalar...
Aile Cinayetleri, bir polisiye kurgunun arkasına saklanmış güçlü bir aile eleştirisidir. Roman, cinayeti yalnızca bir suç olarak değil; bastırılmış duyguların, sırların ve çürüyen aile ilişkilerinin sonucu olarak ele alır.
Akıcı, ironik ve yer yer kara mizaha yaklaşan bir dili vardır. Polisiye unsurlar merakı diri tutarken, asıl vurucu taraf karakterlerin psikolojik çözümlemesidir.
Bu roman, “cinayet neden işlendi?” sorusundan çok, “bir aile nasıl bu noktaya gelir?” sorusunu sordurur. Suçun kaynağını bireyde değil, ilişkiler ağında arar.
8/10
2026 47. kitabı
Aile cinayeti kitabı ülkemizde çokca yaşanan olaylara değiniyor o nedenle okurken çok üzüldüm bir bakimevinde kalan Bilge'nin oğlu tarafından zehirlenmesiyle başlayan bir olaylar dizisini anlatiyor. Aile içi şiddet,istismar ve bakımevinde yaşanilanlar kitabimizin temasi.
"AİLE CİNAYETLERİ"
İki kardeş okumaya giderken anneleri, "Oralarda ne yapacaksanız yapın ama unutmayın ki, bizim de kimsenin de haberi olmasın. Her ne hal ettiyseniz orada bırakın. Sizi tertemiz yolluyorum geri geldiğinizde tertemiz yeni hayatınıza başlayacaksınız. Yoksa dedeniz gibi dört dönüm araziyi günah çıkartmak için bağışlamak zorunda kalır, diyet ödersiniz," demişti.
Bazen bir cümle, bir insanın bütün hayatını şekillendirmeye yeter. Bilge için o cümle, düğün günü babasının ağzından döküldü: "Bizde boşanma yoktur, ne olursa olsun geri dönmeyeceksin." 15 yaşında, gözü kara bir genç kızın sevda sandığı yanılgı, bu sözle birlikte ömürlük bir mahkûmiyete dönüştü. Ama asıl soru şu: Bilge gerçekten babasının sözü yüzünden mi kaldı, yoksa kendi kurduğu hapishanenin anahtarını kimseye vermedi mi?
Bilge 15 yaşında. Kendinden 25 yaş büyük bir adamla, üstelik ailesinin tüm itirazlarına rağmen evleniyor. Ailesi endişeli, haklılar da... Ama Bilge'ye göre onlar "çağdışı", "anlamayan" yetişkinler. O büyük aşkını yaşayacak, kimse onu engelleyemeyecek. Oysa kimse 15 yaşında bir çocuğun "kendi isteğiyle" verdiği kararın ne kadar sakat olabileceğini anlatmıyor ona. Ya da anlatıyor ama Bilge duymuyor. Babasının uyarısı aslında bir tehdit değil, bir korku cümlesi: "Madem evleniyorsun, bil ki bizde boşanma yoktur." Belki de babası, kızının bu evlilikte mutsuz olacağını sezmiş, onu korumak için böyle sert bir çizgi çekmişti. Ama bu çizgi, Bilge için bir uyarı değil, bir kapan oldu.
İlk günden başlıyor her şey. Aile içi şiddet, tecavüz, aşağılanma... Salim sadece karısına değil, üç oğluna da aynı şeyleri yaşatıyor. Bilge zengin bir evde, parası pulu bol ama mutluluğu viran bir hayat sürüyor.
Peki neden gitmiyor? Babasının sözü aklında elbette. Ama sadece o mu? "Çocuklarım babasız
Polisiye severlere...
Genel olarak çıtır çerez olarak değerlendirdiğim, 24 saat içinde bitirdiğim kitaplardan biri oldu. Temelde aile içi acı olaylara dayanan, oldukça akıcı kurgulanmış polisiye bir roman. Ayşe Erbulak'ın okuduğum ilk kitabı. Yazrın dili oldukça akıcı ve kurgusal olarak da iyi dizayn edilmiş bir hikaye.
Konu olarak baktığımızda; Bilge 15 yaşında, kendinden 25 yaş büyük olan ve o dönem albay olan Salim ile, tamamen kendi isteği ile ve hatta ailesinin Bilge'nin yaşının küçük olması nedeni ile itiraz ermelerine rağmen evlenir. Evlenirken babası "senin evlenmeni kesinlikle istemiyorum, seni vaz geçirmek için de elimden geleni yaptım ama madem evleniyorsun bil ki bizde boşanma yoktur, ne olursa olsun geri dönmeyeceksin, dönersen de ben kabul etmem..." der. Aslında hikayenin temeli bu söylemde yatar. İşler hiç de Bilge'nin düşlediği gibi olmaz ve Bilge ilk günden aile içi şiddet ve tecavüz ile karşı karşıya kalır. Yıllar içinde yaşadığı şiddet artarak devam etse de babasının sözü aklından hiç çıkmaz ve çok zengin bir aile olmalarına rağmen kendine türlü bahaneler yaratarak Salim'i asla terk etmez. Ancak Salim sadece karısına şiddet uygulamkla kalmaz aynı şeyleri üç oğluna da yaşatır.
Sonuçta yıllar geçer ve Bilge; Vedat, Cankurt ve kocası Salim ölünce bir huzur evine yerleşir. Bu huzur evinin sahipleri Berna ve Aziz'in tüm misafirleri her nasıl ise kimsesiz ve çok zengin yaşlılardır ve huzurevine yerleştikten bir müddet sonra ölerek tüm servetlerini ölmeden önce huzurevine bağışlarlar...
Bilge de bir gün huzurevinde ölür, ama ölmeden hemen önce büyük oğlu Baykurt, ki bütün yaşananları bilip hiç sesini çıkarmayan ve aslında görünenin aksine çocuklarını hiç korumamış olan annesi Bilge'den nefret etmektedir, annesini huzur evinde ziyaret eder ve olaylar başlar ya da belki
Yazar Hakkında
Ayşe ErbulakYazar · 9 kitap
Oyuncu, karikatürist Altan ERBULAK'ın kızı Ankara Devlet Konservatuvarı'ndan sonra babasıyla birlikte tiyatroyla tanıştı. Çeşitli yayın organlarında çalıştıktan sonra babasının ölümü hayatında değişiklikler yarattı. 1987 yılında Ali Poyrazoğlu ile ''Seçimler'' adlı oyunda sahne aldı. Tiyatroya olan düşkünlüğü nedeniyle çok iyi bir kariyerden ayrılıp, İstanbul Belediye Tiyatrosu'nda günde 40 bin liraya arkadan geçen kızı oynamaktan çekinmedi. ''Tiyatro sahnesi kurtlar sofrasıdır'' diyen yakın arkadaşlarının sözlerinden sonra tiyatroya veda etti; ''Tiyatroyu çok sevdiğim halde bırakmak zorunda kaldım. Ben hiçbir zaman kurt olamam diyor. Şu an Norveç'te eşiyle birlikte yaşıyor, orada oyunculuğa devam ediyor.
