Yazar:
Chimamanda Ngozi Adichie
Çevirmen:
Zeynep Çiftçi Kanburoğlu
Tahmini Okuma Süresi:
16 sa. 33 dk.
Sayfa Sayısı:
584
Basım Tarihi:
Mart 2023
İlk Yayın Tarihi:
Mart 2014
Yayınevi:
Doğan Kitap
ISBN:
9786256417250
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Her yazarın tüm külliyatı okunamaz ama Adichie her yazdığını okumak istediğim yazarlardan biri. Mor Amber ile arşa çıkarak tanıştım kendisiyle, Yükselen Güneşin Ülkesinde ile doruklara sevdalandım, Amerikana ile zirvede dolanmaya devam ediyorum.
Bu eserini de okumadım yaşadım adeta. Hem karakterlerin diriliği hem ele aldığı kavramların insanı soktuğu düşünceler yumağı hem kurgunun akıcılığı ile eseri elimden bırakmak istemeden okudum. Yazar ırkçılık, göç , kültür, sınıf farkı, aşk, evlilik gibi geniş bir konu yelpazesine sahip. Özellikle ırkçılık ile ilgili satırlar çok vurucu. Kitap Nijerya'dan Amerika'ya okumak için göç eden Ifemelu ile İngiltere'ye gitmek zorunda kalan sevgilisi Obinze'nin başına gelenler ekseninde dönüyor. İki karakteri de içselleştirdim. Ifemelu Amerika'da ırk ile ilgili bir bolg açar ve buradan para kazanmaya başlar. Adichie' nin ırkçılığa dair muazzam satırlarını ve düşüncelerini bu şekilde yansıtması da çok güncel bence, çok hoşuma gitti. Yazar evlilikle ilgili de çok farklı açılardan bakmamızı istiyor. Sadece sorun olmaması, duygusuz, coşkusuz bir evliliği yürütmek için yeterli midir? Yoksa bize dayatılan şeyler dışında yüreğimizin sesini mi dinlemeliyiz? Ve her zaman bir kere yaşadığımız şu dünyada sahip çıkılamayan aşklar beni üzer bunun izlerini de eserde görüyoruz. Kadına dayatılan güzellik algısı, çıkara dayanan metalaşan ilişkiler, iç savaşla boğuşan Nijerya gerçeği,Amerikan rüyası, aidiyet, gitmek,kalmak,kendin olarak var olabilmek yazarın eşelediği konular zincirinin diğer halkalarından bazıları. Velhasıl kitabı okuyun çok güzel.
2013 yılında yayımlanan Amerikana adlı eseri Ulusal Kitap Eleştirmenliği Birliği Ödülü’ne layık görülen Nijeryalı yazar Chimamanda Ngozi Adichie yalnızca yazmıyor aynı zamanda ışık olup aydınlatıyor. Göçmenlik, ırk renk ve cinsiyet ayrımcılığı, sınıfsal ve kültürel farklılıklar, önyargı ve ötekileştirme onun kalemi ile sese kavuşuyor. Çığlık atmıyor sözleri, kendinden emin ve özgüvenli bir şekilde açıklıyor. Öyle samimi ki yazdıklarından şüpheye düşmüyor, evet işte bunlar yaşanmıştır diyorsunuz.
Nijerya’da diktatörlük rejimi altındaki yaşam iyice zorlaşmıştı. Kitabın ana kahramanı Ifemelu ve ilk aşkı Obinze’nin hayali de Amerika’ya göçmen olarak gidip üniversite eğitimlerini tamamlamaktı. Ifemelu 19 yaşında Amerika’da bir üniversiteye kabul edilir, lakin çeşitli nedenlerle Obinze İngiltere’ye göç etmek durumunda kalır. Amerika’da yaşadığı süre içinde deneyimlediği ırksal konuları, siyahilerin kendi içindeki ayrımları ve buna benzer meseleleri bloguna yazan Ifemelu yaşadığı onca zorluk sonrası nihayet tam düzenini oturtabilecekken kendi ülkesine dönme kararı alır. Peki Lagos bıraktığı gibi midir, ya da o oradan ayrılırken olduğu insan mıdır? Aradan bunca zaman geçmesine rağmen Obinze’ye karşı hisleri yeniden alevlenen Ifemelu kendisine nasıl bir yön çizecek?
Benim yazardan okuduğum dördüncü kitaptı ve uzun süre sonra tekrar basılması beni çok mutlu etti.
Yazarı 
Feminist Manifesto ile tanımıştım ki okuduğum en sıradışı eserlerden biri olur kendileri.. Tabii peşini bırakır mıyım? Tabii ki hayırrr! Böyle yılda 1-2 tane derken bir bakmışsın külliyat tamamlanır.. Neden olmasın , var bi hayalimiz!!
Gerçek hayattan bir kesitin anlatıldığı esere gelecek olursak;
Nijerya'daki diktatörlük rejiminin baskısından boğulan İfemelu ve Obinze'nin tek hayalleri var; kendilerini Amerika'ya atmak. Atarlar atmasına da sonuç pek istedikleri olmaz.Ve bunun tek nedeni ; tenlerinin rengi! Daha açık konuşayım ; siyahi olmaları. Sanırım ırkçılığın , empati yoksunluğunun bu denli sahici anlatılabilmesinin nedeni gençken Amerika'ya giden Nijeryalı yazarımızın birebir gözlemlerini bu eserde aktarması.
Kürkçü dükkanı misali ülkelerine geri döner kahramanlarımız ama... İşte bundan sonrası benim en keyif aldığım , ders çıkardığım bölüm oldu. Buyrun eserimizi keşfetmeye diyelim:)
Şimdiden keyifli okumalar..
Feminist Manifesto ile tanımıştım ki okuduğum en sıradışı eserlerden biri olur kendileri.. Tabii peşini bırakır mıyım? Tabii ki hayırrr! Böyle yılda 1-2 tane derken bir bakmışsın külliyat tamamlanır.. Neden olmasın , var bi hayalimiz!!
Gerçek hayattan bir kesitin anlatıldığı esere gelecek olursak;
Nijerya'daki diktatörlük rejiminin baskısından boğulan İfemelu ve Obinze'nin tek hayalleri var; kendilerini Amerika'ya atmak. Atarlar atmasına da sonuç pek istedikleri olmaz.Ve bunun tek nedeni ; tenlerinin rengi! Daha açık konuşayım ; siyahi olmaları. Sanırım ırkçılığın , empati yoksunluğunun bu denli sahici anlatılabilmesinin nedeni gençken Amerika'ya giden Nijeryalı yazarımızın birebir gözlemlerini bu eserde aktarması.
Kürkçü dükkanı misali ülkelerine geri döner kahramanlarımız ama... İşte bundan sonrası benim en keyif aldığım , ders çıkardığım bölüm oldu. Buyrun eserimizi keşfetmeye diyelim:)
Şimdiden keyifli okumalar..
Puan vermedi·584 syf.·
2024 7. kitabı
Kadın olmak,göçmen olmak ve elbette siyahi olmak üzerine uzun soluklu,dolu dolu ve bir o kadar sürükleyici bir roman okumak ister misiniz,buyursunlar..
Uzun zamandır hacimli eserlere elim varmıyordu,Amerikana yeniden basımını çok hevesle beklediğim bir romandı,ilk fırsatta elbette okuyacaktım..
Nijerya’da bir İgbo olan İfemelu’nun büyüme ve var olma hikayesini okuyoruz.. İfemelu’ nun ilk aşkıyla başlayan kendi olma mücadelesinin fırsatlar ülkesi Amerika’ ya göçü sonrasında var olma savaşına dönüşmesine şahit oluyoruz..
Sadece göçmen olmak değil,ırkçılık üzerine çok ince bir çizgide akan çok empatik çok içeriden uzun ve net bir anlatım..
Amerika’nın kabuğuyla oynaya oynaya kanattığı yarası ırkçılık üzerine haklı ve yerinde tespitlerle bezeli bir anlatı.Öyle ki bunu roman içine usta işi yerleştirerek bir anda karşımıza çıkarıp hem bizi tokatlıyor hem de bizi bu meseleye bezeyerek yormuyor..
Derin,yoğun ve uzun soluklu okumalar yapmayı sevenlere,dünyanın süper gücü olarak etiketlenen Amerika’nın gelişmekte bile olamadığı ırkçılık üzerine tespitleri bir defa daha hatırlamak isteyenlere ve Nijerya’yı futbolcuları ile sınırlı bilmek istemeyenlere ısrarla tavsiye ederim!
Amerikana okurken büyülendiğim o anların içinden çıkamadığım bir kitap oldu. Lagos, siyahi insanlar, amerika, aşk. En çokta aşk...
Siyahilerin ülkelerinin dışında ne zorluklar çektiklerini onların gözünden okumak çok keyifliydi. Şöyle bir cümle geçiyordu kitapta "Lagosa döndüğümde artık siyahi değildim." bu beni çok etkiledi. Sanırım yazarın bütün kitaplarını alıp okuyacağım.
Keyifli okumalar..
Hem çok iyi yazılmış hem de beni çok etkileyen bir roman “Amerikana”. Nijerya’da tanışıp aşık olan iki gencin başka ülkelere göç etmeleriyle yollarının ayrılması ve yıllar sonra tekrar ülkelerinde kesişmesinin hikayesi kısaca. Ancak Adichie’nin anlatımı hakikaten çok etkileyici ve bundan da önemlisi bu aşk hikayesine aslında gerek kendi ülkesinin gerçeklerini gerekse ABD’nin gerçek yüzünü ve göçmenliği çok güzel yedirmiş.
Hikaye, ABD’ye göç edip kendisine burada bir hayat kurmuş Ifemelu’nun yıllar sonra ülkesi Nijerya’ya dönmeye karar verişiyle açılıyor. Karakterin bu kararıyla beraber yazar okuru geçmişe götürüyor ve Ifemelu’nun geçmişi ekseninde de adeta ülkesi Nijerya’nın baştan aşağı röntgenini çekiyor. Şekil değiştirip kültürel emperyalizm olarak Üçüncü Dünya ülkelerinin gerçeği haline gelen sömürgeciliğin uzantılarını müthiş anlatıyor. Farklı sosyoekonomik sınıfların karakteristik özelliklerini, yolsuzluklarla dönen siyasi düzeni, askeri darbeler ve grevlerle sürekli bir çalkantı halinde olan toplumu, pamuk ipliğine bağlı ekonomiyi, kültürel yozlaşma ve erozyonu, kendi kimliğini kaybedip kendine dayatılana özenir hale gelmeyi o kadar yerinde anlatıyor ki gözünüzde kolayca canlandırıyorsunuz. Sonrasında karakterimizin ABD’ye göçüyle beraber bu kez Birinci Dünya’nın gerçeklerini gözler önüne seriyor: ırkçılığın dünden bugüne geldiği nokta, akla hayale gelmeyecek küçük, gündelik detaylarla hayata sızıp orta sınıf beyaz adam’ın dayattığı kendi kuralları ve standartları, yani a’dan z’ye her yönüyle ayrımcılığı ve siyahi bir göçmen olmayı muazzam işliyor. İlerleyen kısımlarda İngiltere özelinde de durumun pek farklı olmadığını görüyoruz.
Adichie, ülkesindeki farklı perspektifleri çok iyi gözlemlemiş, analiz etmiş ve bunu da ustalıklı bir hikayeyle çok güzel anlatmış.
Puan vermedi·640 syf.··
Beğendi
·2020 120. kitabı
·14 günde okudu
·Okunma: 17 Haziran 2020 16:32
Chimamanda Ngozi Adichie, Nijeryalı bir yazar.Amerikana yazarla tanışma kitabım oldu. İfemelu ve Obinze ana karakterlerimiz.Birbirlerine aşıklar ancak çoğu Nijeryalı gibi Amerika hayali kurmaktalar.Amerika’ya okumak için giden İfemelu ile İngiltere’ye giden Obinze yolları ayrı olsa da benzer zorluklarla karşılaşırlar.
Amerika’daki ırklar, ırkçılık üzerine çok güzel tesbitlerin yer aldığı kitapta en çok ilgimi çeken şey Amerikalı siyahlar ile Afrika’dan gelen siyahlar arasındaki ayrımlar oldu.
İfemelu ırkçılık üzerine çok büyük travmalar yaşamasa da yaşamının her alanında gözlemliyor ırk ayrımını.
Yazdığı blogda da yaşadıklarından gözlemlerinden bahsediyor.
Obinze’nin İngiltere serüveni kısa sürse de yabancılığı derinden hissediyor.
Kültür çatışması, aşk, toplumdaki kadın ve erkek rolleri üzerine de ilgi çekici gözlemlere sahip olan yaklaşık 640 sayfalı kitap çok kısa sürede okunacak kadar akıcı.Hikâyenin içine çekiliveriyorsunuz.
Siyahi kadınların saç sorunlarının ne denli büyük olduğunu görmek şaşırtıcıydı.
Son zamanlarda okuduğum en akıcı, en ilgi çekici eserlerden biri oldu. Bu vesileyle de ilk defa Nijeryalı bir yazar okumuş oldum.
Amerikana 2013 yılında New York Times tarafından o yılın en iyi 10 kitabın biri olarak seçilmiş. Bir kitabın ödüllü olması benim için hiçbir zaman kriter olmadı. Ama bu eser gerçekten dikkat çekici bir akıcılığa sahip. 637 sayfanın nasıl bittiğini anlamadım.
Ne anlattığına gelirsek; Amerika'da Afrikalı siyahi olmanın ne demek olduğunu diyebilirim. Müthiş bir gözlem. Empatinin de olduğu, aşk, ırk hasret üzerine yazılmış hoş bir eser.
Yazar kendisi de 19 yaşında Amerika'ya gitmiş, kitabın bu kadar basarıli olmasının sebebi de bu sanırım. Ben Nijeryalıları futbola olan ilgim nedeniyle futbolcular üzerinden tanırdım. Şimdiyse onlar hakkında daha çok bilgiye sahibim.
Amerikaliların davranışlarına, örf ve adetlerine Nijeryali gözüyle bakmak çok ilginç geldi bana.
Yine uzun lafın kısası, bu kitabi okuyun derim.
Pandemi nedeniyle yapılamayan CKM atölye kitabımızdı, dolayısıyla ben de okumama kararı almıştım Amerika ve Amerikalılar ilgimi çekmediği için ama öyle değilmiş.
Kitap Özlem'in 
Özlem Akbaş kitaplığından ve okumam için ısrar ettiği için hem kitap hem ısrarı için iki defa teşekkür ediyorum kendisine ☺
...
#amerikana #canyayınları #chimamandangoziadichie #ceviri #zeynepçiftçikanburoğlu
#2021okumalarım #izmirokumalarım #kitaptavsiyesi #okumaönerisi #okumahalleri #bukitabıokuyun
Özlem Akbaş kitaplığından ve okumam için ısrar ettiği için hem kitap hem ısrarı için iki defa teşekkür ediyorum kendisine ☺
...
#amerikana #canyayınları #chimamandangoziadichie #ceviri #zeynepçiftçikanburoğlu
#2021okumalarım #izmirokumalarım #kitaptavsiyesi #okumaönerisi #okumahalleri #bukitabıokuyun
Giderek çağdaş edebiyatın işe yaramaz ve laf salatası yaptığına olan inancım artarken, “Amerikana” olumsuz düşüncelerimin hepsini silip sürdü ve tekrar bağlamamı, inanmamı sağladı bugüne. Chimamanda Ngozi Adichie’yi ilk elime alışım ve son olmayacağını da kanıtlamış oldu tek kitapla!
Amerikana, Nijerya’da meydana gelen toplumsal ve siyasal kargaşadan dolayı üniversitelerin işlemez hale gelmesiyle, Amerika’ya okumak için göç eden Ifemelu ve Lagos’taki sevgilisi Obinze’in sonrasında İngiltere’ye taşınmasıyla asıl temaya giriş sağlanıyor. Adichie, Nijerya’nın toplumsal yapısından bizi çıkarıp, Amerika ve İngiltere hakkında açıklamalarda bulunuyor, yerleştirdiği karakterler sayesinde. Ifemelu’nun “Amerikan Rüyası” zaman geçtikçe öyle olmadığını, ırkçılığın geçmişin tarihin tozlu sayfalarında kaybolmadığı, kağıtsız göçmen olmanın getirdiği zorluklar, ülkede kalıcı olmak için insanın bulunduğu fedakârlıklar vesaire... Herkesçe imrenilen Amerikan yaşantısının altını oyarken, insan olmanın sefaletini bir kez daha anlatmış yazar, sırıtmadan.
Üçüncü dünya ülkelerinde, mesela Lagos’ta işlerin nasıl yürüdüğünü, dalkavukluk, torpil ve kayırmaya sağlanan imkanları, ordunun devlet üzerindeki kontrolü, hükümetin işlediği yozluklar ve daima en kötü payı alan yoksul hakların yaşantısı. Yazarın araya sıkıştırdığı aşk ise, kitabı birazcık daha roman haline getiriyor. Çünkü, eserin birçok akademik kitaptan çok daha iyi ırkçılık, göçmenler, toplumsal yapı ve statü eleştirisi yaptığını düşünüyorum. Bu düşünceleri; V. S. Naipaul’un “Nehrin Dönemeci”, Chinua Achebe’nin “Parçalanma”, Graham Greene’in “Meselenin Kalbi” ve Evelyn Waugh’ın “Brideshead'e Son Gidiş” romanları üzerinden çok güzel diyaloglar ve tartışmalara yer vermiş ve bunların toplum, birey, siyaset ve insanlık eleştiri olduğunu
Aidiyet, Aşk ve Kimlik Üzerine Unutulmaz Bir Hikaye
Şimdi size öyle bir kitaptan bahsedeceğim ki, okuduktan sonra aynanın karşısına geçip "Ben gerçekten kimim?" diye soracaksınız. Chimamanda Ngozi Adichie'nin Amerikana'sı, sadece bir roman değil - modern dünyada kim olduğumuzu sorgulatan bir ayna.
Hikaye şöyle başlıyor:
Ifemelu, Princeton'da bir kuaför salonunda saçını ördürürken, aklı on üç yıl önce Lagos'ta bıraktığı aşkına kayıyor. Üniversitede tanıştığı Obinze - yakışıklı, zeki, kitap kurdu bir genç. Birbirlerine delicesine aşıklar. Gelecek planları yapıyorlar: Amerika'ya gidecekler, parlak kariyerleri olacak, evlenecekler. Ama hayat başka planlar yapıyor.
Ifemelu Princeton'da burs kazanıp Amerika'ya gidiyor. Obinze arkasından gelecek ama vizesi reddediliyor. Ifemelu Amerika'da hayal ettiği parlak hayat yerine acımasız bir gerçekle yüzleşiyor: Parasızlık, yalnızlık ve ilk kez hayatında "siyah" olduğunu fark etmek. Nijerya'da zengin bir ailenin kızıyken, Amerika'da sadece ten rengiyle tanımlanıyor.
İşte tam bu noktada kitap sizi yakalıyor:
Ifemelu para kazanmak için yapması gereken o şey... (Spoiler vermeyeceğim ama inanın, o sahneyi okurken mideniz kasılacak.) Utançtan Obinze'nin aramalarına cevap veremiyor. E-maillerini açmıyor. Sessizlik büyüyor, büyüyor...
Bu arada Obinze ne yapıyor?
İngiltere'ye kaçak yollardan giriyor. Sahte kimlikle bulaşık yıkıyor, tuvaletleri temizliyor. Yakışıklı, okumuş, Shakespeare'i ezbere bilen bu adam, "illegal" damgasıyla yaşıyor. Ta ki yakalanıp sınır dışı edilene kadar.
Ama asıl bomba şurada patlıyor:
Ifemelu, Amerika'daki ırk meselelerini anlattığı anonim bir blog açıyor: "Raceteenth veya Amerika'da Siyah Olmayan Siyahların Serüvenleri Üzerine Çeşitli Gözlemler." Blog bir anda fenomen oluyor. Örnek mi?
*"Sevgili Siyah Olmayan Amerikalılar, eğer siyah bir
Yazar Hakkında
Chimamanda Ngozi AdichieYazar · 8 kitap
Chimamanda Ngozi Adichie 1977'de Nijerya'da doğdu, çocukluğunu bu ülkede geçirdi. Üniversiteye devam etmek için gittiği ABD’de iletişim ve siyasal bilimler diploması aldı. İlk romanı "Mor Amber", 2003’te yayımlandı ve bugüne kadar 28 dile çevrilerek bütün dünyada bestseller listelerinde yer aldı. Orange ve Booker ödüllerine aday gösterilen Adichie, Caine Afrika Edebiyatı Ödülü, İngiliz Uluslar Topluluğu Yazarları En İyi İlk Roman Ödülü ile BBC ve O. Henry öykü ödüllerinin de sahibidir.
