Asma Katlı Ev
Anton ÇehovYazar:
Anton Çehov
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 3 dk.
Sayfa Sayısı:
143
İlk Yayın Tarihi:
Mart 2015
Yayınevi:
Timaş Yayınları
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Yorumlar ve İncelemeler
Herşeyin çok kötüye gittiğini gördüğümüz bugünlerde belki, bir nebze içimizi rahatlatacak şeylerden biri, kapınızın önünde bir sepet dolusu Çehov öyküsü bulmak olabilir. Ne de olsa edebiyat, hele de iyi edebiyat insanı sağaltıcı, yaraları bereleri, sızıları acıları iyileştirici bir ilaç, bir melhem gibi...bu yüzden kıyamet kopsa da kitabımızı alıp kapağını çevirince, ilk hikâyeden itibaren bu akışa kendimizi bırakınca, bütün o ağrı sızılar, bütün yaralar ve o acı hissi, hepimizi sarmış boğan bu umutsuzluk hissi de bir müddet için buharlaşıyor, ağır ağır kayboluyor ortadan..o zaman Çehov'un hikâyeleri ve dilinin de önünde olan karakterleri çıkıyor ortaya: öncelikle bu kitapta bir araya getirilen hikâyelerin çoğunluğu mizah duygusuyla yazılmış, esprili, sempatik hikâyeler... Başçavuş Prişibeyev'le gülmemek elde değil, ya da sarhoş sarhoş eve gitmeye çalışan Kozyavkin ve Layev'e de gülmeden edemiyoruz; ruh çağırma seansında kendisine bu gece öleceği söylenen Panihidin eve gidip de evinin salonunda bir tabut görünce aynen onun gibi hem şoka giriyor hem gülüyoruz; ama en çok Ayyaşlığın İlacı adlı öyküde insanları kendi yöntemiyle içki alışkanlığından kurtaran Grebeşkov'un ve bu dertten muzdarip komedyen Dikobrazov'un başına gelenleri okurken artık gülmekten yoruluyoruz...kitabın iki uzun öyküsü Köylüler ve özellikle Kara Keşiş atmosferi değiştiriyor... Özellikle Kara Keşiş diyorum; çünkü bu hikâyenin baş karakteri Kovrin'i çok sevdim, hikâyenin dili ve üslûbu çok güzel, belki de bu en güzel Çehov öykülerinden biri..bin yıl önce karalar giyinmiş bir keşiş Suriye ya da Arabistan çöllerinde yürüyormuş ama başka yerlerde de bir serap gibi onu görenler olmuş, böylece dünyanın bir ucundan diğer ucuna bu serap çoğalmış.. Kovrin'in işte bu kara keşiş'le hayatının kesişmesini
Çehov Rus insanını anlattığını söylemiş hikayelerinde. Okuduğum bu cümleyi unutmam ne mümkün. Ona göre yazdıkları bazılarına çok uzak, çok yabancı gelebilirmiş ama daha önce de dediğim gibi yüce Çehov, yazdıklarını anlayabilecek, okurken acı bir tebessümle gülümseyecek, tanıdık satırlarda buluştuğunu hissedecek insanların olabileceğini öngörmemiş mi acaba?
Elbette öngörmüştür, sonuçta dünyada sadece Rusya yok ki canım
Rusya’nın siyasi, sosyal yaşamına, mevkilerin neler yaptırdığına, değer yargılarına ve daha pek çok şeye gönderme yapılan öykülerin derlendiği bize çok çok yabancı gel(mey)en eser meraklılarına #tavsiyemdir
Her hikayenin sonunda durup düşündüren okudukça karakterlerin dünyasına bir anlığına bizi de sürükleyen güzel bir eserdi. Okumaktan keyif aldım. Durum hikayesi sevdiğim bir tür olduğu için beğendim. Ancak kitabın bazı kısımlarında akıcılık azaldığı için herkese hitap etmeyebilir. Bir de hızlıca okuyup bitirilecek bir eser değil bence. Sindire sindire üstüne düşünerek okunmalı. O zaman tadı damağınızda kalacaktır.
Eğer bir gün illa Anton Çehov okuyacağım derseniz Martı kitabını okuyun. Öyküleri biraz daha basit ve sıkıcı.
Kitap adını 155. sayfada yer alan bölümden almıştır.
Bu bölüm ise;
Ben asma katlı evi çoktan unuttum, fakat ara sıra çalışırken, okurken birden hiç bir sebepsiz yere penceredeki yeşil ışığı, aşık olduğum o geceyi, tarlalarda yürürken çıkardığım ayak seslerini ve ellerimi ısıtmak için nasıl ovuşturduğumu hatırlatırım. Yalnız ve üzgünken çok daha seyrek olarak; hatırladığımı, beklediğimi ve belki bir gün karşılaşabileceğimizi düşünürüm...
Missyuss, nerelerdesin? 
Asma Katlı Ev
Asma Katlı Ev
Puan vermedi·184 syf.·
2021 10. kitabı
Çehov, Çarlık Rusya toplumunun toplumsal yapısını ustalıkla işlemiş hikayelerinde. Hikaye karakterleri birbiriyle konuşurken olması gereken ile var olan durum çok güzel işlemiş. Sefalet içinde yaşayan halkın yer yer hayvandan aşağı bir yaşam içinde olduğunu belirten Çehov yöneticilerin bunun için bir çaba sarf etmediğini de kaydediyor. Hem zaten halkı görmezden gelen yönetimler yıkılmaya mahkum değiller mi? Okurken bazen günümüz siyasi iktidarın eleştirel yönlerini de insanın aklına getirmiyor değil. Güzel ve akıcı bir kitap. Rus yazarların o güçlü betimlemelerini sıklıkla ve sıkılmadan okuyacaksıniz.
Çehov da ÇehovKitap Alıntısı
Bu adama bayılıyorum. Aydın bir adam, aydınlık. Çehov okumak insana huzur veriyor, içi bir hoş oluyor insanın. Karakterleri o kadar kolaylıkla ve derinlikle yaratıyor ki, daha ilk bir kaç cümlede öykünün evrenine müdahil ediyor sizi. Ayrıca, öykülerini bir amaç için yazıyor. Ortadoğu destanları gibi, kıssalar gibi..
Kafa dinlemek için, okumaya tekrar veya ilk defa başlamak için, mutlu olmak ve iyimser olmak için Çehov okuyun. Sade bu kitabından bahsetmiyorum tabi, çok velut bir yazar kendisi. Pek çok öyküsü var. Bu açıdan da şanslıyız biz okurlar, öyle hemen kurtulmak yok Çehov'dan...
8/10
2022 577. kitabı
Hikâyelerinde Rus insanını ve yaşantısını , komedi ve yergi unsurları ile anlatan Çehov 'un bu kitabında 16 hikaye bulunuyor .
*Hep dilimin yüzünden
*Nasıl evlendiğimin resmidir
*Korkunç bir gece
*Yolunu şaşıranlar
*Başçavuş Prişibeyev
*Ayyaşlığın ilacı
*Köylüler
*Böğürtlen
*Kara keşiş
*Oyuncak köpekli kadın
*Bir ressamın hikayesi (Asma katlı ev)
*Gizli teftiş
*Memurun günlüğü
*Yılbaşı hilekarları
*Yağmurdan kaçarken doluya tutuldu
*Unvanlar kaldırıldı
İyi okumalar....
Reklam
Yazar Hakkında
Anton ÇehovYazar · 155 kitap
Anton Pavloviç Çehov (29 Ocak 1860, Taganrog Rusya - 15 Temmuz 1904, Badenweiler, Almanya), Rus tiyatro yazarı ve modern kısa öykülerin kurucularındandır.
Rusya'nın güneyinde Azak Denizi kıyılarındaki Taganrog'da bakkal bir babanın oğlu olarak Dünya'ya geldi. Dört çocuklu bir ailenin ortanca çocuğudur. Babası, ticaretten çok dini konulara eğilimleri olan sert ve otoriter bir adamdı. Babasının baskısıyla kilise korosunda ilahi söyleyen Çehov, ticarette başarı sağlayamayan babasının yerine dükkân işleriyle de ilgilendiğinden lise eğitimi uzadıkça uzadı.
Çehov, bir süre Yunanlı çocukların devam ettiği yerel bir okulda okudu. Daha sonra on yıl boyunca lisede Yunan ve Latin klasikleriyle temel bir eğitim gördü. Düş gücüne fazlasıyla olanak tanıyan bu eğitim Çehov'un yaşamı boyunca klasiklerden hoşnut olamamasına yol açacaktı. "Edebiyat Öğretmeni" adlı hikâyesi üniversite yıllarına aittir.
1876'da babasının iflas etmesi üzerine ailesi Moskova'ya göçtüğünde, kendisi bir ağabeyi ile birlikte Tagangrog'da kalarak liseye devam etti. Üç yıl boyunca, henüz çok genç olmasına karşın kendi hayatını kendi kazandı. Zor koşullar altında geçen çocukluk yılları, hikâyelerinde çocuklara geniş yer vermesine ve hep hüzünlü, incinmiş çocukları anlatmasına neden oldu.
1879'da liseyi bitirdi ve Moskova'ya giderek tıp fakültesine girdi; 1884'te doktor oldu. Tıp öğrenimi sırasında ailenin geçimine katkıda bulunmak için çeşitli dergilerde yazılar yazdı. Bu dönemde yazdığı yazılarını "Melbourne'ün Masalları" adlı kitapta toplayarak üniversiteyi bitirdiği yıl ilk kitabını yayınladı.
Çehov, üniversiteyi bitirir bitirmez hekimliğe başladı. "Cerrahlık", "Cansız Ceset", "Kaçak" adlı hikâyelerini bu dönemde yazdı. Hekimlik çok vaktini aldığından yazmasına engel olmaya başlayınca hekimlikten vazgeçip yazarlığa yöneldi. Yazarlığına hekimliğinin izleri görülür. Pek çok kimse onun Çarlık Rusyası'nı anlatışını, bir doktorun hastalığı teşhis edişine benzetir.
1887'de "Alacakaranlıkta" adlı öykü kitabıyla Rus Akademisi tarafından verilen Puşkin ödülü nü kazandı. Aynı yıl ilk büyük tiyatro oyunu "İvanov", Moskova'daki Korsch Tiyatrosunda sergilendi.
Ünlü öyküsü "6. Koğuş" 1892'da yayınlandı. Aynı yıl kolera salgını olan bölgelerde doktor olarak aktif rol oynadı. Merkez Rusya'da bir Melikhov adını verdiği bir malikane satın alarak taşındı ve yaşamında "Melihova dönemi" denilen yeni bir dönem başladı. Bu dönemde yaratıcılığının zirvesine ulaştı. Sürekli kendisini ziyaret gelen dostlarını malikanede ağırladı.
1894 yılının bir bölümünü yurtdışında geçirdi. Bu arada vereme yakalandı, tedavi için Kırım'a geçti.
1895'te "Martı" oyununun ilk versiyonunu yazdı. "Sakhalin Adası"nı yayınladı. Tolstoy ile tanıştı. Oyunun St. Petersburg'daki ilk gösterimi başarısızlıkla sonuçlandı.
1897'de Köylüler adlı uzun öyküsünü yayınlattı. 1898'de Sanat tiyatrosunu Stanslavski ile birlikte kuran Nemiroviç-Dantçenko Martı'yı sahnelemek için Çehov'dan izin istedi, bu arada Çehov, ilerde evleneceği aktris Olga Knipper'le tanıştı. Martı oyunu büyük başarı elde etti. Çehov'un babası öldü.
1899'da Vanya Dayı'nın ilk gösterimi yapıldı, Toplu Yapıtlarının ilk cildi yayımlandı.
1901'de Üç Kızkardeş sahnelendi; Çehov, Kafkasya seyahatinden sonra bir ev yaptırdığı Yalta'ya döndü ve Olga Knipper ile evlendi.
1904'te "Vişne Bahçesi" Moskova'da sahnelendi. Sağlığı bozulan Çehov, eşi ile birlikte Almanya'ya gitti ve Badenwiller'da öldü.
Çehov'un bütün yapıtları ölümünden 40 yıl sonra 20 cilt halinde yayımlandı. Bu yayının 8. cildinde Çehov'un sayısı birkaç bine ulaşan mektupları yer alır.
Çehov'un tiyatro sevgisi çocukluk yaşlarında izleyici olarak başladı. Vodvil olarak adlandırdığı birer perdelik oyunlarıyla, dörder perdelik oyunlarından ilk ikisi olan İvanov ve Orman Cini'ni 1887-1890 yıllarında yazdı. En ünlü eseri [Çalıkuşu] idi.
Vodvilleri taşra tiyatrosunda büyük başarı kazandı. Bir Moskova tiyatrosunda sahnelenen İvanov da çok büyük başarı sağladı. Orman Cini'nin aynı başarıyı sağlamaması üzerine Çehov oyun yazmaya uzun süre ara verdi. Martı'yla yeniden oyun yazmaya başlaması ikinci başarısızlığı beraberinde getirdi. Bunun üzerine Çehov tiyatroyla ilgisini kesmeye karar verdi. Bir mektubunda şöyle diyordu: "700 yıl yaşasam bir piyes yazmam. Nesine isterseniz bahse girerim." Bunları yazarken tiyatro sevgisini hesaba katmamıştır. Bu sırada Vanya Dayı büyük övgülere layık görülüyordu. Martı'nın ikinci sahnelenişinde kazandığı büyük başarı da Üç Kız Kardeş ve Vişne Bahçesi'ni yazmasını sağladı
