Yazar:
Karen Marie Moning
Çevirmen:
Beril Tüccarbaşıoğlu Uğur
Tahmini Okuma Süresi:
18 sa. 8 dk.
Sayfa Sayısı:
640
Basım Tarihi:
Nisan 2018
İlk Yayın Tarihi:
17 Ocak 2017
Yayınevi:
Artemis Yayınları
ISBN:
9786053043294
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Yorumlar ve İncelemeler
Ateş Serisi IX1000Kitap
Kitap Sinsar-Dubh'ın Mac'i ele geçirdiği yerden başlıyor. Oldum olası bu tarz şeyler, işte ele geçirilme/baş karakterin kılığına girilip ortada dolaşılması gibi, beni sıktığından ilk başlarda okumakta biraz zorlandım. Ve Jadanın olduğu kısımları okumaktan daha çok zevk aldım. Ki ben ilk kitaplar da Dani'nin kısımlarını okumaktan hoşlanmazdım. Ve Dani'nin daha önce yaşadıklarını okurken çok üzüldüm. Nasıl bir anne böyle bir şey yapabilir? Ve Ryodan'ın Dani'ye olan sevgisi. Dancer'la birlikteyken kendini tutması ve Dani için Dani'den vazgeçmesi. Tabi bir süreliğine. Çok güzeldi. Barrons'a, Lor'a, Ryodan'a tekrar tekrar aşık oldum. Dokuzları o kadar merak ediyorum ki. Her bir üyesini. Keşke onların da hikayelerini okuyabilsek. Zaten seriye de bu umutla devam ediyorum. Umarım okuruz. Yani kitapta o kadar çok şey olup bitti ki toparlayamıyorum.
Jo'ya yapılanları okuduğum da şok oldum. Lor'un tepkisini de kendi ağzından okumalıydık bence. Ve daha büyük bir şey beklerdim Lor'dan. Nedense Jo'nun hep geri döneceğini düşündüm bir şekilde ama olmadı. Bana göre bu kitapta çok gereksiz ölümler oldu. Dancer belki olabilir ama Alina ve Jo'nun ölmesine anlam veremedim. Alina dirildiğinden beri ne işlevi oldu seride? Madem ölecekti neden baştan geri geldi? Çünkü geriye dönüp bakınca Mac'le takılmaktan, o da o kadar az ki, başka bir şey yapmadı. Sonra da öylesine öldü. Cruce'a üzüleceğimi sanmazdım ama onun öldüğünü düşününcede üzüldüm. Ki ölmemiş zaten. Nasıl başardı bilmiyorum. Ve en son Mac'in BKVSE'in tavanında gördüğü şey neydi anlayamadım. Yani Mac tamam da Barrons kim? Güzel bir kitaptı. Sonu bitmiş havası veriyor ama tabii bitmedi. Yeni bir dönem başlıyor diyebiliriz. Çok merak ediyorum
Ne kadar vasat bir seri sonu oldu bu böyle! Bu seride zekice kurgulanmış ayak oyunları olurdu, öyle ki serinin bir kitabını bitirdiğimde klişe kısımlarını affetmiş olurdum. Hatır için çekiliyordu, hadi bunlar da kitap çok satsın diye sos olmuş, neyse diyordum. Abartılı cinselliği(erotizmden değil karakterlerin abazanlık dozundan bahsediyorum), esas adamın alfa erkek pozları, baş hatunun alfamın bebişi-bebişimin alfasıyım tarzı kamyon tamponu çıkartması tadında ilişki anlayışı... Gerçi hakkını vermek gerek ilk kitaptan son kitaba bir değişim var eniştede, kükremeler azalmış, bölgesini işaretleme çabalarına girmemiş. E zaten sekiz kitaptır ensesindesin kızın, artık zamanı gelmişti. Neyse... Yazar bize bu tarz maskülen karakterleri yutturmak isteyen her yazar gibi acıklı bir geçmiş ve ara sıra gösterilen incelikleri es geçmediği için hor görmedik, bağrımıza bastık bu çifti ama hani bizim akıl oyunları? Tatmin oldun mu ey okuyucu?
Bir diğer konu da kitabın çevirisi. Yavan. Özensiz. İngilizce Epub ile Türkçe kitabı karşılaştırdım okurken; hani altyazılı bir film izlersin de karakter bir torba laf eder, kısacık bir cümle çevirirler ya özetler gibi, aynı o tarz. Çevirmen sağolsun okumuş bize özetlemiş diyalogları. Ama başlangıç seviyesinde bir Türkçe kullanmış ki ayıp olmasın. Puntoyu büyüt, boşlukları arttır; al sana 600 küsür sayfa. Arada isimleri karıştır Ahmet'in lafını Mehmet'e söylet, hiç sorun değil canım biz anlarız. Çeviri iyi olsa en azından okuması daha zevkli olurdu. Dokuzuncu kitap ya, el insaf!
Kitap bitti ve kafamda deli sorular! Kurcaladıkça daha da fazla soru çıkıyor ortaya...
Neredeeen nereye geldi kitabın konusu be, vay canına!
Serinin bu ayağında sevdiğim ve sevmediğim noktalar vardı.
Bir ara dedim ki yazar artık Mac ve Barrons'tan vazgeçse daha mı iyi olacak acaba? Diğer çifte odaklansa mıdır nedir?
Bu kitapta iki tarafın güç gösterisi vardı. Ama inanın ikisininki de bana inandırıcı gelmedi. Öyle yalpalamış ki ne bir taraf korkuttu, ne diğer taraf güven verip tatmin yaşattı. Öööyle oldu bitti işte.
Diğer bir konu ise çevirisi. Özensizdi. Vasattı. Ryodan yazılması gereken yerlerde Dancer yazıyor. Çevrilen cümleden hiçbir anlam çıkmıyor. Anlatım bozukluğu bile diyemem, anlatmıyor ki bozuk olsun.
Kitap olay örgüsü bakımından güzeldi. Yalnız epey kafa karışıklığı bıraktı. Yani şuraya size 20-30 soru çıkarabilirim, bu ne olacak, bu neydi diye.
E hadi gelsin sıradaki kitap diyeceğim ama yayınevi kim biliiir ne zaman basar...
Sonunda tam anlamıyla, Barrons ve Mac aşkına doyduğumuz bir kitap oldu. Barrons’un sert mizacının devam edip aynı zamanda ufacık hareketleriyle kalbimi eritmesine sırıtıp durdum.
Beşinci kitaptan sonra yazar uzatıyor gibi gelmişti ama bu kitabı yalayıp yuttum resmen. Serinin en iyi kitaplarından biriydi. Karakterlerin yaşadıkları hüznü, umudu, aşkı, kayıpları, kıskançlıkları kısacası her bir duyguyu çok güzel hissettim.
En çok da Dani kalbimi kırdı. Seriye ikinci kez başladım ve ilk başladığımda Dani’yi sevmediğimi hatırlıyorum oysa ki onu sevmemek için bir sebep göremiyorum. Aksine sevmek ve ona sarılmak için bir sürü neden var.
Ben bu seriye bayılıyorum.
İçimi biraz dökmeye geldim.
O yüzden en baştan uyarımı yapmalıyım, okumayan devam etmesin yoruma.
Spoiler
Spoiler
Spoiler
Spoiler
Spoiler
Spoiler
Spoiler
O kişilerin tanıtıldığı kısımları çıkartın, rahat 150 sayfasını sıkılarak okudum :O
Neden böyle olduğunu ise sanırım az çok biliyorum.
Keşke ticari kaygılar bir tarafa bırakılabilseydi ve seriye 5. kitap ile birlikte son verilseydi.
Uzadıkça işin tadı kaçtı.
Mesela kaç kitaptır Yaratılış Şarkısı diye uğraş dur sonra hop bir bölümle hatta birkaç sayfada o sorun bile bitti :D
Ya da mesela Dancer konusuna bu şekilde son vermemeleri gerektiğini düşünüyorum, kız yeterince kayıp vermiş ki zaten içinde kaybolmuş ufak bir kız çocuğunu barındıran biri. Yine bu kayıp hissini yaşatmaya gerek olmadığını düşünüyorum.
Shazam konusundaysa ters köşe oldum. Son ana kadar tamamen hayali bir karakter olduğunu hissediyordum.
Yine Dani'yi Mac'ten daha çok okuduğumu hissediyorum. -_-
Bir ara kaç sayfam kaldı bitmesine diye -ciddi ciddi evet baktım :DD - sonlara çevirdiğimde Cruce'un bölümüne gözüm kaydı dayanadım bir baktım okumuşum :D
Sonra güç konusu geçince Mac'e kızdım, güçlerini ciddi ciddi verdiğini düşündüm.
Sonra ohhhh dedim :D
Fae Mac iyidir, yakışıyor kendisine ;)
Mac ve Jericho arasındaki geçen o son bölüm var ya <3
Tamam dedim seri boyunca Bayan Lane demelerinin her birini affetttim.
Ancak Mac'in Lor'u öldürdükten sonra bir daha konuşmamalara üzüldüm. Şahsen ben yeniden konuşup anlaşmalarını bekledim.
Kitapla ilgili en çok sevdiğim durum kesinlikle Mac'in daha da güçlenmesi oldu. Bu güçlenme yan etkenlerle aldığı şey değil. Zihninde o ezik, erkeğinin arkasına saklanan Mac'i yerle bir etti.
Ule Mac senin saçma sapan çizdiğin o sınır yüzünden ben kaç kitaptır Barrons'a kızıyorum sen biliyor musun??? :D
Yüksek Gerilim kitabı
Merhabalarrr. Ateş serisinin 9.kitabının yorumuyla karşınızdayım. Sanırım lise sondan beri seriyi güncel olarak takip ediyorum ve normalde 5.kitapta final olması beklenen seri, çok fazla beğeni alınca yazar seriyi uzatmaya karar verdi.Kısa zaman önce yurt dışında serinin 11. kitabı çıktı ve umarım burda da kitabı en kısa zamanda çıkarırlar. Ayrıca maalesef serinin ilk 3 kitabının basımı tükendiği için çoğu kişi bu güzelim seriyi okuyamıyor. Eğer pdf olarak bulursanız bu seriye kesinlikle başlayın.
Kitabın yorumuna gelecek olursam, seri kesinlikle bambaşka yerlere doğru gidiyor. Kitap ilk cümlesinden itibaren sizi kendine çekiyor ve kendinizi bir oturuşta kitabı bitirmenize sebep olacak olaylar silsilesinin içinde buluyorsunuz. Sidhe Kahinler, faeler, sinsar dubh ve daha bir sürü değişik şeyle karşılaşıyorsunuz.. Cruce yine bildiğimiz gibi ortalık karıştırmaya devam ediyor ancak Mac ve Barrons'un ilişkisinin ne kadar sağlam olduğunu bir kez daha görüyoruz. Üstüne üstlük Dancer, Ryodan ve Dani (Jada) üçlüsünde olaylar acayip karışıyor.
Son olarak kitabı çok keyif alarak okudum ve bir sonra ki kitabı okumak içinde sabırsızlanıyorum.
Kitaba puanım 8 /10
Sevgiyle kalın.. Merhabalarrr. Ateş serisinin 9.kitabının yorumuyla karşınızdayım. Sanırım lise sondan beri seriyi güncel olarak takip ediyorum ve normalde 5.kitapta final olması beklenen seri, çok fazla beğeni alınca yazar seriyi uzatmaya karar verdi.Kısa zaman önce yurt dışında serinin 11. kitabı çıktı ve umarım burda da kitabı en kısa zamanda çıkarırlar. Ayrıca maalesef serinin ilk 3 kitabının basımı tükendiği için çoğu kişi bu güzelim seriyi okuyamıyor. Eğer pdf olarak bulursanız bu seriye kesinlikle başlayın.
Kitabın yorumuna gelecek olursam, seri kesinlikle bambaşka yerlere doğru gidiyor. Kitap ilk cümlesinden
Bilmem kaçıncı sayfada anlamsız ve saçma bulduğum gereksiz kitaptan kurtuldu. Elin gtü boklu Mac i dünya da hiç bir fantastik karakter kalmamış gibi asalak gibi yaşayan pembe ojeli, karakteri bile oturmamış bir kızı başımıza dünyanın kurtarıcısı yaptı:d çok komik gerçekten. İçi bomboş bir karakter Mac. Dani -Jada bile gözümde kat kat değerli. Şımarık hallerine kızarken büyümüş hali mükemmel bir kadındı. Şimdi Dani mi daha aklı başında ağır başlı yoksa erkek açlığı çeken azgın Mac mi sahi hangisi büyük hangisi küçüktü. Neyse ya sevişmeyi aşk sanan bir karakter hakkında daha da konuşmayayım komik oluyor ay bide yazar da barronsu Mac e benzetmiş kusacaktım az kalsın :D ateşimin suyu suyumun balı balımın peteği eşeğinin şeyi. Liseye döndüm resmen kabus gibiydi. Keşke sonraki kitap Dani olsa Mac ölse falan bide kraliçe oldu şaka gibi :D bitse de kurtulsam keşke sonraki kitapta da macin ne kada mükemmel kraliçe olduğunu ballandıra ballandıra okutturacak yazar. İnş ölmem.
Kitap uzun ve dopdoluydu.Serinin başından beri Barrons'un duygularını sanki buzlu cam üzerinden izler gibiydim.Ara ara yoğunluk olsada hep bir sınır vardı.Ama Ateş Şarkısı duyguların şelale gibi aktığı bir kitap oldu.Bir yerde Mac'e kollarını açıyor ben baya baya eridim o sahnede.Neden sınırlarının olduğunuda öğrenmiş oluyoruz.Hep Mac açısından bakmıştık.Barrons'un tarafından bakınca da hak verdim.Dani ve Ryodan beni baya heyacanlandıran bir çift oldu.Onların arasındaki enerji elle tutulur cinstendi.Çoğu kişinin favori yeni çifti olduģuna eminim.Dani Dancer ve Ryodan arasında baya bocaladı.Dancer'dan hoşlanıyor olsa bile Ryodan'a sırılsıklam aşık bir kadın gördük.Ryodan Dani'ye seçim yapma fırsati bile vermedi.Benim antika adamım kendini geri çekti sırf Dani hayatını istediği gibi yaşasın diye.Kitabın sonlarına doğru boğazım düğümlendi.Ryodan seven ben Dancer'a üzüldüm.Dani'ye daha çok üzüldüm.Jo'ya üzüldüm,Alina'ya üzüldüm,Lora bile üzüldüm.Final havasında bitse bile hala çözülmemiş şeyler var.Yazarımız Dokuzlara özel bir kitap yazmalı.Ben Kasteo'yu aşırı merak ediyorum.Ceviri icin bir elestirim olacak.Neden aynı kişilerle devam etmiyorlar anlamıyorum.Bazı yerlerde bu benim tanıdıģim karakter olamaz dedim.
9 kitaplık bir serinin sonunu getirmiş olduğuma inanamiyorum. Fantastik konulu kitaplar hicbir zaman beni kendilerine çekmeyi başaramadıysalar "Ateş" serisi bunu kırdı. Tüm bir seri boyunca;Fae'ler,Unseelie ve Seelie'lerle,Dokuzlar ve Keltar'larla,Sidhe- Kahin ve Avcılarla,arada bir gözüken K'Vruck'la, Kraliçeyle,metresle,Unseelie Krali'yla , Ateş Serisi'nin var olmasına neden olan Sinsar Dubh ile uğraşıp durdum. Kitap ne yaptı etti Mac'in bedenini ele geçirdi. -Kısa bir süreliğine- ve ele geçirdiği süre boyunca akıl almaz şeyler yapti. Deliliğin sınırında olmakla delirmiş bir zalim olmanın nasıl bir şey olduğunu gösterdi. Neyse ki Mac dizginleri ele aldı da kitabın sesi bir süreliğine kisildi. Bence her şey çok güzeldi. Bazı yerler de bu kadar uzatılmasına gerek var miydi dediğim çok olsa da kitap kendini okuttugundan bir günde bitiverdi. Tüm karakterleri aşırı seviyorum orası kesin. -dani hariç- :') Ryodan ve ekibinin de anlatildihi bir yan seri okumayı çok isterdim. Özellikle Kasteo'yu. Keltar'lar'in hikayelerinin anlatıldığı seriden sadece üç kitap Epsilon Yayınlarından çıkmış -boyu devrilesiceler- Ohom, kitap olması gerektiği gibi bitti. Birkac yerinde ufak tefek redaksiyon hatalari olsa da hos görülebilir *^_^ * Tüm bunların üzerine güzel bir seri okudum, arkadaşlar.
Seri tavsiye edilir ^_^
Birinci sahne bitti, ikinciye geçelim.·640 syf.·
2/10
2019 101. kitabı
Sanırım yılın en büyük hayal kırıklığını yaşadım. Kitapta hiçbir şey umduğum doğrultuda gitmedi. Gözlerim sürekli Ryodan’ı arıyordu. Mac ve Barrons çiftinin sevdiğim yönü kızın ‘güçlü kadın’ standartlarını sarsmasıydı. Mac tüm okurlara pembeyi seven, marka giyen ve renkli ojeler süren -toplumun aptal sarışın olarak nitelediği- kadınların da aslında ne kadar güçlü olduğunu, gücün ve sertliğin sevdiğimiz şeylerle değil yüreğimizle ilgili olduğunu öğretti. Toplumun dış baskılarına ve inanışlarına -Barrons’un tüm alaylarına rağmen- asla karakterinden ödün vermemesi gerektiğini öğretti. Bence bir kızı güçlü yapan tam da bu, bütün kızlardan sergilemesini beklediğimiz duruş bu. Mac Barrons’un standartlarına boyun eğmedi, aksine Barrons Mac’i kabullendi. İşte güçlü kadın karakter böyle olur, kalıplara değil ruhuna sığar, ruhunu yansıtır dedirtti... Bu yönüyle Mac ve Barrons gerçek anlamda benim için saygı duyulası bir çiftti ama ne yazık ki ben artık onların hikayesinin bittiğini düşünen taraftanım... Dani ve Ryodan’ı okumak istiyorum... İki alfa karakterin o sert atışmalarını ve hem duygularıyla hem de dünyayla savaşlarını okuma fikri bana artık daha cazip geliyor... Ne yazık ki bu kitapta istediğim gidişatı bulamadım. Beklentilerimin yarısını bile bulamadım. Ryodan resmen Dani’yi dancer’ın kollarına attı. Bu da ne yahu? Nasıl bir olaydı bu? Mac’in ikide bir dengesini şaşması, sayfalar dolusu saçma kitap konuşmasını saymıyorum bile. O kadar baydı, o kadar baydı ki! Bu kitap beni resmen yerle bir etti. Beklediğim onca zamana değmedi. Darısı Dani’nin tekrar ön plana çıktığı High Voltage’a hadi bakalım, gözüm yollarda...
Reklam
Yazar Hakkında
Karen Marie MoningYazar · 20 kitap
Karen Marie Moning, 1964 yılında Cincinnati, Ohio'da Anthony R. ve Janet L. Moning çiftinin kızı olarak doğdu. Toplum ve hukuk lisans derecesi ile Purdue Üniversitesi'nden mezun oldu. Tam zamanlı bir yazar olmadan önce, barmen, bilgisayar danışmanı ve sigorta uzmanı olarak çalıştı.
