Yazar:
Taylor Jenkins Reid
Çevirmen:
Aydan Yalçın
Tahmini Okuma Süresi:
9 sa. 31 dk.
Sayfa Sayısı:
336
Basım Tarihi:
Aralık 2025
İlk Yayın Tarihi:
Haziran 2025
Yayınevi:
Yabancı Yayınları
Orijinal Adı:
Atmosphere
Orijinal Dil:
İngilizce
ISBN:
9786256826656
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Eğer kalıpların dışına çıkamayan, muhafazakar görüşlü biriyseniz bu kitap size göre değil, önceden uyarayım.
Yazardan okuduğum ilk kitap. Arkadaşlarım yazarın en iyi kitabı olmadığını söylemelerine rağmen ben gayet severek ve merakla okudum.
80'li yılların Amerika'sında yıldızlara tutkun bir kadın, binlerce kişinin arasından NASA'nın uzay mekiği programına kabul edilir. Ama kitabın konusu bir kadının uzaya çıkışından çok arkadaşlıkları, dostlukları ve kendini keşfetmesi üzerine kurgulanmış. Bu keşiflerden biride cinsel kimliği üzerine ki bence buraları üzeri kapalı bir anlatıma sahipti. Kitabın ilk yarısı daha çok Uzay yada Fizik'e giriş gibi olsa da sıkıcı bir anlatımı yoktu. Hatta merak uyandırıcıydı. Kadınların kendi aralarında ki hırsları, erkek egemen bir yapıda farklı şekillerde tutunma çabaları da gerçekçi bir bakış açısıyla aktarılmış.
Kitabın büyük bir bölümü belli bir akıcılığa sahip. Geçmişin işlendiği o bölümler de daha çok bilimsel veriler, kadınların erkek egemen toplumda tutunma çabası ve FF bir ilişkinin nasıl geliştiğini sıkılmadan hatta merakla okudum. Başlangıçta ki aksiyon kitabın finaline kadar devam ediyor ki o bölümleri ise soluksuz okudum.
Sakin, sessiz ve çekingen bir mizaca sahip Joan aslında zeki, kararlı, azimli ve özverili bir karakter. Bekar bir anne olan kızkardeşi Barbara'nın kızı Frances'e ikinci anne. Hatta annesinden daha fazla bir anne. Joan'ın Tanrı'ya bakış açısını ise çok sevdim. Sorgulayıcı bir yanı var. Kendi cinsel kimliğini keşfetmesi bile uzun zaman aldı. Bence Joan'ın garip bir çekiciliği ve bilge bir yanı var. Uzaya ilk çıkışından sonra Görev Kontrol de çalışmak istemesi kendini bilen bir karakter için güzel bir örnek.
Kitaplar ve kitapta geçen tüm karakterlerle ilgili çokça anlatmak istediklerim olmasına rağmen
Ağlaya zırlaya bitirdiğim bir kitabın yorumuyla geldim Sonunda beni böyle derinden etkileyeceğini asla tahmin etmezdim çünkü zor bir başlangıç olmuştu. Yazarımız ilk 120 sayfa kadar Uzay, astronomi, NASA vs ile ilgili o kadar fazla terim kullanmışki, ilgisi olmayan kişiler muhtemelen benim gibi biraz sıkılacaktır ama asla ve asla bırakmanızı tavsiye etmem. Çünkü sonrasında karakterleri tanıdıkça onlarla bağ kurmaya başlıyorsunuz ve hikayenin girişindeki olayın devamını merak ediyorsunuz. Kalp kırıcı bir şekilde sonuna kadar geliyoruz ve o son O son için hiçbir şey söylemek istemiyorum, okuyan herkesi etkileyecek kesinlikle. Bu hikayede beni etkileyen diğer bir durumda Teyze yeğen arasındaki bağdı. O kadar iyiydi ki ve o kadar üzülerek okudum ki onlar için en iyisinin olmasını bekledim Bu kitabı kesinlikle tavsiye ediyorum fakat şu uyarıyı da vermem gerekiyor. Burada söz konusu olan aşk; iki kadın arasında geçiyor ve 80’ler senesinde bu gizli ilişkinin onlar üzerindeki etkisi ile sonunda ne yaşadıklarına şahit oluyoruz.
.
Konusundan biraz bahsedeyim. Öncelikle kitabımız; 1984 yılında uzaya çıkan bir uzay mekiğinde gerçekleşen kaza anıyla başlıyor. Sonrasında 7 yıl öncesine gidip bu kazaya karışan ekibin nasıl bir araya geldiğini, neler yaşadıklarını, kim olduklarını, aralarındaki ilişkileri vs okuyarak yavaş yavaş tekrar kaza zamanına geliyoruz. Ana karakterimizden biri olan Joan, 1980’de NASA’nın Astronotlar Birliğine katılmaya hak kazanan sayılı kadınlardan biri oluyor. Sonrasında kendisi gibi yeni adaylarla bir yıl süren bir eğitimden geçiyorlar. Sürenin sonunda her biri Astronot ünvanını alıyor ve o gece bunun için bir kutlamaya gidiyorlar. Her şey bu gecenin sonunda başlıyor.
Joan ile Vanessa ilk kez çözülerek duygularını dışa vuruyor ve o günden sonra gizli
Yazarın kişilikli karakterlerinin meşhur olduğunu bu kitapla bir kez daha anladım. Fazla detaylı bilimsel açıklamarı olsa da duygu yoğunluğu da yüksek olan bir kitaptı. Hikaye de romantizm ön planda gibi görünse de Bu kez sahne uzay.
NASA’nın uzay programı kapsamında seçilen bir grup adayın yoğun eğitim sürecini anlatıyor bakıldığında. Ama aynı zamanda, yalnızca astronot olmak isteyen insanların hikâyesi değil; hayal kurmanın bedelini, sevilmenin ağırlığını ve kendin olmanın cesaretini de anlatıyor.
Joan (Ana karakter) çocukluğundan beri uzaya gitmeyi hayal eden; disiplinli, kontrollü ama duygularını bastırarak yaşayan biri. Uzay onun için bir kaçış değil, kendini kanıtlama biçimi. Eğitime başladığında ona başka yetenekli adaylarda eşlik eder. Pilot Hank, bilim insanı John Griffin, görev uzmanı Lydia, iyi kalpli Donna, havacılık mühendisi Vanessa.
Uzay yolculuğu burada bir amaçtan çok bir ayna gibi. Karakterlerin korkuları, arzuları ve bastırdıkları kimlikler bu eğitim sırasında yavaş yavaş gün yüzüne çıkıyor. Aynı zamanda Rekabet dostluğa,Dostluk gizli gerilimlere,Saygı ise tehlikeli bir aşka dönüşüyor. Takii 1984’te Sts-lr9 görevinde herşey alt üst olana kadar. Nasa’nın katı kuralları vardır. Ve teknik bir arızadan sonra iş seçim yapmaya geldiğinde prosedüre uyarak görevi başarıyla bitirmek mi yoksa kalbini dinleyip sevdiği insanı seçmek mi?
Bu seçim çok zor olacak. Ve beraberinde getirdikleri herkesi etkileyecek.
8/10
2025 203. kitabı
7.5
Bu yazarın Evelyn Hugo’nun Yedi Kocası kitabını okuduğumdan beri kalemine ayrı bir zaafım var. Büyük büyük olaylar yazmıyor, konuyu gereksiz yere uzatmıyor ama karakterleri öyle bir işliyor ki bir bakmışsın ağlıyorsun. Bu kitapta da benim için aynen öyle oldu.
Bu ara yoğunluğum olduğu için kitabı hemen bitiremedim; açıkçası konusu da çok benlik değildi. Uzay, fizik, bilim… Güzel ama ilgimi çeken alanlar değil. Yine de bir noktadan sonra kitap beni öyle içine aldı ki, bırakamadım. Joan ve Vanessa’yı okumak gerçekten çok güzeldi. Her şeye ve herkese rağmen birbirlerini sevmeleri, yan yana durmaları çok özeldi.
Frances’i ayrıca çok sevdim. Umarım astronot olur ve gerçekten uzaya çıkar
Barbara’ya ise ciddi anlamda sinirlendim. Küçük yaşta anne olmak, sonrasında kendi hayatını yaşamaya başlamak zor olabilir, evet. Ama çocuğunu bir “fazlalık” gibi hissettirmek asla kabul edilebilir değil. Joan’a karşı tavırları çok kırıcıydı. Umarım hiç mutlu olmaz diyorum, o kadar.
Ve o son kısım…
Tam “Sanırım bu kitabı diğerleri kadar sevmedim” demeye hazırlanırken, yine beni ters köşe yaptı. Belki favorim olmadı, belki en sevdiğim kitabı değil ama yine de çok sevdim. Taylor Jenkins Reid bunu yine başardı.
Herkese merhaba :)
Eğer beni tiktokta da desteklemek isterseniz hesabım : @bookswithemir
Kitaba gerçekten çok ümitli başlamıştım çünkü inanılmaz ilgimi çeken bir konu olan uzay, evren ve astronotluk gibi konuları ele alıyor hatta 1800lü yıllarda astronot olmak için çabalayan bir kadın (Joan) tarafından okuyacağız diye düşününce gerçekten ümitlenmiştim....
Ta ki ana odağımız 1800lerde özellikle ataerkil sistemin inanılmaz zirve olduğu dönemlerde astronot olmak için çabalayan Joan'ın çektiği zorluklara karşı mücadelesi değil de tamamiyle Joan ve hayatındaki toksik insanların sorunları ve Joanın uzaya olan merakı ve yeğenine olan şefkatinin yanı sıra birde bu iğrenç insanlarla uğraşması olunca kitaptan maalesef soğudum.
Kitap boyunca inanılmaz bir saçma çeviriyle okuyoruz Türkçeleşmeye oldukça uygun terimler olmasına rağmen hâlâ sırf terim diye kısaltma kullanılmış örneğin yük bölmesi kapakları şeklinde çevrilmek yerine PLBD şeklinde çevrilmesi, uçuş dinamiği görevlisi şeklinde çevrilmesi gerekirken FIDO şeklinde çevrilmesi bu gibi çeviriler assla anlamlandıramadığım kısımlardı.
Zaten kitap boyunca inanılmaz bir bilgi bombardımanına tutuluyoruz ki sorun uzay hakkında bilgi öğrenmemiz değil bu sahneleri Joan hevesle anlatırken çok hoşuma gitmesine rağmen Vanessa benim için tüm hikayeyi mahvetti.
Kitabı bölümlere ayrılmış şekilde okuyoruz 1984 tarihi, 7 yıl öncesi ve 1981 yılının mevsimleri bu şekilde çok güzeldi çünkü hem günümüz hem Joan'ın yeğeniyle ilişkinin başlangıcı falan hem de yarım yamalak yazılan öğrencilik anlarını okuyorduk. Ki bence öğrencilik kısmı da inanılmaz üstünkörü geçmişti birkaç sahne vardı yalnızca onun dışında yine anlamı olmayan sahnelerdi yeni bitirmiş olmama rağmen aklımda o bomboş sahnelerden elle tutulur hiçbir şey kalmadı.
1981 yılındaki
Yine herkesin bayıldığı ama benimle tam bağ kuramayan bir kitap oldu.
Akıp gidiyor, okuması kolay ama derinlik konusunda biraz eksik hissettirdi. Karakter odaklı olmasına rağmen hiçbir karakter bende uzun süre kalacak bir iz bırakmadı.
En sevdiğim kısmı ise verdiği mesajlardı. Bazı noktalarda yazarla aynı hayat görüşünü paylaştığımı hissetmek güzeldi
NEDEN BU KADAR KISAYDI DELİRİCEMMMMMM ÇOKKKKKK GÜZELDİ her şeyiyle ama YETMEDİ çok üzgünüm son 20 sayfada korkudan ÖLÜCEM SANDIM hala kalbim çarpıyor
Kitap, 1980’lerin başında NASA’nın Uzay Mekiği programının ilk yıllarında iki kadının hayatı hikayesini anlatıyor. Ana karakterimiz Joan Goodwin, Rice Üniversitesi’nde fizik ve astronomi profesörü olan, yıldızlara aşık bir bilim insanı. Aynı zamanda hayatı bekar bir anne olsan kız kardeşinin arkasını toplamakla geçmiş, yeğenini yeri gelmiş kendi kızı gibi büyütmüş biri. Bir gün kız kardeşinin tavsiyesi sayesinde NASA’nın kadın bilim insanlarını astronot programına alacağını duyuyor ve umutsuz olsa da başvuruyor. Sonrasında binlerce aday arasından seçilip Houston’daki Johnson Uzay Merkezi’nde eğitim almaya başlıyor. Biz de Joan'un astronot oluşuna giden süreci, kurduğu dostlukları, kimliğini keşfetme sürecisini ve aile bağlarını okuyoruz. Joan'un hayatını değiştiren en önemli insan ise güçlü, hırslı ve zeki bir karakter olan Vanessa Ford oluyor.
Kitabın başında, bilimsel terimler sebebiyle adapte olmam biraz zorlaştı. Çünkü teknik terimleri anlamak için biraz kafa yormak gerekiyor. Ancak sonrasında bilindik TJR kalemi devreye girdi ve beni hikayeye çekmeyi başardı. Kitap ikili zamanda geçiyordu, önce günümüzü gördük sonrasında ise geçmişe gidip günümüze kadar olan süreci gördük. Joan çok iyi bir kadın karakter olmasının yanı sıra çok da iyi bir teyzeydi. Hatta kardeşinden bile daha iyi bir anneydi diyebiliriz. Ekip arkadaşlarıyla da ikinci bir aile olma serüveni çok güzeldi. Aralık 1984’te STS-LR9 görevine kadar olan süreçte onların ilişkilerini, Vanessa'ya olan duygularını ve kardeşiyle imtihanını okuduk. Barbara'nın Frances' olan tavrından o kadar nefret ettim ki onu gerçekten iki tokatlayıp kendine getirmek istedim. Joan onu alttan aldıkça üste çıkmaya çalışması yüzsüzlüğünü saymıyorum bile. Herkes anne baba olmamalı sözünün vücut bulmuş haliydi. Keşke pişmanlıktan
Yani çok sevdimi söyleyemem yazarın çoğu kitabını seviyorum lakin bunda hoşlanmadığım şeyler oldu ama ilişki dinamikleri ve karakter uyumlarına bayıldım
Ben kitabı çok sevdim quer bir kitap evet ama NASA nın uzay eğitimlerinden konu söz ediyor olması o noktaya gelmeye çalışam iki kadın karakterin astronot olma yolunca canla başla savaşmaları ve bununla birlikte aşkları için her şeyden de vazgeçebilmeleri içinde azda olsa dram barındırması çok güzeldi ben çok severek okudum
Yazar Hakkında
Taylor Jenkins ReidYazar · 9 kitap
Taylor Jenkins Reid, New York Times çok satanlar listesinde yer alan Carrie Soto Is Back, Malibu Rising, Daisy Jones & The Six ve The Seven Husbands of Evelyn Hugo'nun yanı sıra dört romanın yazarıdır. En yeni romanı Atmosphere şu anda piyasada. Los Angeles'ta yaşıyor.
