Yazar:
Özge Naz
Editör:
Sude İlter
Tahmini Okuma Süresi:
15 sa. 38 dk.
Sayfa Sayısı:
552
Basım Tarihi:
11 Aralık 2023
İlk Yayın Tarihi:
Aralık 2023
Yayınevi:
Ren Kitap
ISBN:
9786259891484
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Bronz 2
Kitaba büyük bir umutla başlamıştım. Çok farklı bir şey bekliyordum fakat daha önce wattpad versiyonunu okuduğum için kitabın yarısını biliyordum zaten ama kitap belli bir noktadan sonra farklı ilerlemeye başladı. Bu da hoşuma gitti. Kuklacının kim olduğu tahminlerimin arasındaydı zaten fakat yazarın daha çok şaşırtmak istediğini düşündüğüm için aklımda ilk sırada değil, ikinci sıradaydı. İlk kitapta bronz enayisi gibi bir şeydim fakat ne olduysa bu kitabın başından beri bronza soğuktum. Asla geri ısınamadım karaktere ki ısınmamakta da haklıymışım.
Genel olarak güzel bir devam kitabıydı ama dediğim gibi daha farklı şeyler tasarlamıştım kafamda umarım 3.kitapta olur hayal ettiğim olaylar.
Spoiler
Kitabın başında bronzdan soğumamın bir sebebi varmış, belli. Sonunda nasıl biri olduğunu görmüş oldum. Belki bir açıklaması vardır demeyeceğim zaten bu kitapta kimse masum değil. Hele ki bronz hiç değil. Aynı zamanda bu kitapta daha çok geçmişten sahne okumamız hoşuma gitti.
Şahsen ben şu noktada His'i Atlas ile shipliyorum. Biraz saçma gelebilir ama evet. Birbirlerini anlıyorlar. Birbirlerini tanıyorlar ama ikisinin geçmişlerini daha çok okumak ve bilgi almak isterim. Bir de Viran ve His'in ilişkisi var. İkisinin ileride can ciğer kuzu olacağını düşünüyordum ama zaten öyle olduklarını hiç düşünmemiştim. Viran'ın gerçek adının Viran olmadığını da anlamıştım zaten ama gerçek adını merak ediyorum. Ayrıca His in babasının yaşadığını tahmin etmiştim zaten herkes tahmin etmiştir ama babasının kaledeki general olmasına şaşırdım. Ailesinin ondan ayrı yaşadığını düşünmüştüm ama öyle değilmiş.
Bu kitapla ilgili 2 hayal kırıklığım var. Birincisi His'in abisi ve ailesi ile yüzleşmesini çok bekliyor ve istiyordum ama sanırım bu 3.kitaba kaldı. İkincisi ise bronzun adı ve yaşı gibi
O sondan sonra nasıl diğer kitabı beklerim bilmiyorum. Gerçekten çok hareketli ve akıcıydı. Her sayfadan His'in düşünme şekline hayran oldum. Gerçekten güzel bir karakter oluşturulmuş. Çok fazla olay oldu ve her biri hiç beklemediğim şeylerdi. Hele ki sonda Bronz hakkında öğrendiğimiz şeyler... En büyük vurgunu ben yedim resmen. Diğer kitabı heyecanla bekliyorum.
Annesinin günlüğünü almak için uğraşan His, her yolu deniyor. Yapılan katliamdan sonra suçlanıyor ve geçmişiyle yüzleşmek zorunda kalıyor. Çok zor günler geçirse de hiçbir şekilde pes etmiyor. Ölüm günü yaklaşan His, kıyameti yaşatmadan ölmemeye çalışıyor. Gerçekler gün yüzüne çıkınca yine Hisar'lığını yapıyor ve ortalığı birbirine katıp istediğini elde ediyor. Çok canlar yakıyor ama en çok da kendi canı yanıyor...
Keyifli okumalar dilerim...
Bronz serisi hız kesmeden yoluna devam ediyor!
Kartlar, alınacak intikamlar, her şeye değer görülen bir günlük ve bilinmezliklerle dolu hisler...
Bu kitapta da Hisar, yine kendine özgü taktikleriyle adeta bir stratejist gibi hareket etmeye devam ediyor. İlk kitapta, Hisar, kuklacının planladığı katliamda suçlu gibi görünmüş ve tüm kanıtlar onun aleyhinde işlemiştir. Peki, Hisar kendini Bronz'a karşı nasıl temize çıkaracak?
Tabii ki, hiçbir ayrıntıya değinmeden size elini dahi kıpırdatmayacağına dair temennilerde bulunabilirim. Bu kitapta Hisar ve Bronz arasındaki buzlar erimeye başlıyor. Aralarında daha samimi bir ilişki oluşuyor, birbirlerine karşı daha açık hale geliyorlar. Hisar, Bronz'un kişisel evine girmekte ve o günlüğü almakta kararlı bir şekilde ilerliyor. Tüm eylemleri, bu hedefi gayet açık bir şekilde yansıtıyor.
Bronz ise Hisar'ın kendisiyle ortak olması konusunda kararlı bir duruş sergiliyor. Tabii ki, Bronz istediğini sonunda alacaktır, ancak Hisar'ın kararlılığını hafife almak hata olur. Ortalıkta dönen karmaşık ilişkilerde işler nasıl rayına oturacak, bunu merakla bekliyorum.
Bronz ve Hisar, kuklacıya karşı bir plan yapmak için altı üyesini bir araya getirmek istemekte. Ancak, Bronz'a karşı olacakları öngören ekip, bu konuda kararlı ve hiçbir adım atmıyor.
Kitabı hız kesmeden okudum ve muhteşemdi! Gerçekten de son derece zekice kurgulanmış bir hikaye. Bağlantılar o kadar açık ve bir o kadar da ulaşılmaz ki! Benim için kitaptaki en büyük sürpriz, Hisar'ın doğum gününde yaşananlar oldu ve geri dönüşü olmayan bir yara açtı. Üçüncü kitapta her şeyin nasıl toparlanacağını merakla bekliyorum. Acaba Hisar kuklacıyla mı yoksa Bronz'la mı işbirliği yapacak? Bana kalırsa, Hisar kendi yolunda ilerlemeye devam etmeli! Kesinlikle bu eseri okumalısınız, tadına
RONZ II #KitapYorumu
"Bazı insanlar, bazı insanların kıyameti olur.
Ve sen benim kıyametim olacaksın."
Çok iyiydi. Özellikle son sahnelerii. Hiç beklemediğim şeyler oldu şok oldum. Son 100 sayfaya kadar her şey çok güzel gidiyordu... Ne desem bilemiyorum. İlk kitaba göre daha fazla olay ortaya çıktı o yüzden bence daha iyiydi.
Kitapta çok fazla detay olması ve hepsinin birbiriyle bağlantılı olmasınını seviyorum. Gerçekten üstüne düşünülerek yazıldığı belli oluyor.
Hisar Alatav. Çok seviyorum. Çoğu sahnesini okurken aşırı duygulanıyorum asla bunları hak etmiyor.
Özellikle üçüncü kitaptaki alıntılara mahvoldum..
Bronz... Sana çok şey söylemek isterdim ama eminim ki her şeyin altından başka şeyler çıkacak o yüzden pişman olamamak adına susuyorum. Umarım öyle olur yoksa doğrular gerçekten bunlarsa kaldırabileceğimi sanmıyorum... Artık üçüncü kitaba göre karar vereceğim.
Son olayları görmezden gelirsem genel olarak Hisar & Bronz sahneler çook iyiydi. İlk kitapta bu kadar sahneleri yoktu olsa bile bu kadar iyi değildi ama burdakiler! Bronz'un sürekli Hisar'la ilgilenmesi çoook hoşuma gitti. Hisar'ın asla geri adım atmaması sürekli Bronz'a kafa tutmasına bayılıyorum. Yara sahnesine aşık oldum. Benim için kitaptaki en güzel sahneydi tabi beraber resim yaptıkları sahneyi de unutmamak gerek
Yasmin ve Sanaç'ın geçmişini ilk kitaptan beri merak ediyorum ne oldu, neden bu hale geldiler diye o yüzden onların sahneleri aşırı hoşuma gitti. Sanaç'a ayrı, Yasmin'e ayrı üzüldüm
İlk kitabı okurken Hisar'ın annesine delirmiştim bu kitapta onun yanına Bronz ve Yasmin'in anneleride katıldı, üçündende nefret ediyorum. Çocukların hayatlarını mahvetmişler gelde delirme.
Serdal ve Hisar'ın sahnelerini çok seviyorum. Serdal'ın Hisar'a abi gibi olması aşırı tatlı.🩵
Ve Viran Kül...
Aslaa
Bazen de kervan yolda düzülmeyiversin.1000Kitap
Yalan yok bu kitap ilk kitaptan iki üç gömlek daha iyiydi ama halen zekice yazılmış kurgu ve harika ötesi evren mimarına dair bir şey göremiyoruz. İlk incelememde de dediğim gibi: zekice yazılması istenmiş ama yazılamamış bir kurgu benim için. Okuyucu evrene dahil edilseydi böyle düşünmezdim.
Şimdiii başlığımızla başlayalım:
Kervan yolda düzülmeyiversin dememin sebebi tamamen Viran - Hisar arkadaşlığı. Yazar Hisar, Viran’la geçmişte arkadaş olsa çok havalı olurmuş diye düşünüp kitabın ortasında Viran ile Hisar’ı arkadaş yapmaya karar vermiş. Öncelikle benim aklıma yatmayan birkaç şey zaten var ama ilk olarak insan geçmişte “kardeşim” dediği insanı “bu ismi daha önce duymuştum ya” diye mi hatırlar? Bence cevap kesinlikle hayır. Üstelik bu ismi hatırlamasının sebebi olarak da okuyucuya Hisar tarafından “ya bu herif aranan bir katildi de ondan ötürü aklımda kalmış ya” düşüncesi sokuluyorsa kesinlikle bu arkadaşlığın temeli en başta atılmamış aksine sonradan karar verinilmiştir. Üstüne üstlük bu ilk kitaptaki Viran’a hesap sorduğu sahnede sana ne Hisar sen kimsin yazdığımda insanlar bana onlar çocukluk arkadaşı ondan demişti. Ama biz bu ikilinin birbirlerini tanımıyormuş rpsi çektiğini öğreniyoruz ve eskiden arkadaş olmaları rol yaptığı insanların karşısında bir anlam ifade etmediği için o sahne hala mantıksız.
Yazar asla foreshadowing (bir hikâye, film veya romanda yazarın, ilerleyen bölümlerde yaşanacak önemli olaylar, tehlikeler veya sonuçlar hakkında okuyucuya/izleyiciye önceden küçük ipuçları, semboller veya diyaloglar aracılığıyla haber vermesi) yapmıyor, her şeyi bir anda öğreniyoruz. Tamam yapmayabilir ama okuyucuya salak muamelesi çekilmesinden asla hoşlanmıyorum. Salak muamelesine örnek olarak da: insanlar sürekli olarak “Hisar çok zekisin, oha” yapıyor. Ya
“Ben His Alatav,” dedim olaylara en başından başlamayı tercih ettiğimde. “Babasının yıkılmaz kalesi olmak için küçüklüğünden itibaren türlü türlü eğitimlerden geçmiş bir kız çocuğu olarak yetiştirildim. Ailemin planlı ölümünden sonra askeri savunma birliğinin kalbi olan KALE’ye alındım ve bir asker olmak üzere eğitildim.”
Aynadaki aksim beni taklit etti. “Başarısız olduğum operasyondan ötürü bana bir ceza verildi. Ceza bununla da sınırlı kalmadı. Yaşamak için bu görevi başarmam gerekiyordu. Beynime ve kalbimin içine bir çip yerleştirdiler,” dedim. Bir damla suya hasret kalan, kuruyan dudaklarımın arasında konuşmak öylesine zordu ki, ağzımdan dökülen harfler benden kaçmak istiyordu.
“Geleceğimi almak istediler. Bir gelecek yaratmama izin vermediler. Dünyaya kimseyi getirmeyecek hâle çevirmek istediler ama ben bir şekilde kaçtım. Karnımda kocaman bir kesikle, oradan son anda kaçtım fakat bedenime çipler çoktan yerleştirilmişti.” Fısıldayan sesimle mırıldandığımda konuştuğum kelimeler bana yabancıydı. “Kalbimde ve beynimde durmak üzere olan bir sayaç var.”
Ölmek üzereydim. Ölüm tarihimi biliyordum. Öleceğimi bile bile yaşıyordum.
“Sayaç tam altı yıl önce başlamıştı. Bitmesi yakındır, az bir vaktim kaldı. 365 günden daha az olduğunu biliyorum artık,” derken gözlerimde pusu belirdi. “Görevim belliydi.”
Görevi aldığım anı hatırlıyordum. Soğuk bir zamandı ve olayların bu raddeye geleceğini hiç düşünmemiştim.
“Planlanan bir başkaldırının oluşmasına engel olacak; o kişiyi ortadan kaldıracak ve kartını ele geçirecektim. Kartı olmadan bir hiçti.
Bu kişi Bronz’du.”
Ona Bronz derler.
‘Yirmi altıncı yaşımı doldurduğumda... Yani 6 Haziran 2023’te bu sayaç duracak. Hem beyin ölümüm hem de kalbimin durması gerçekleşecek şekilde ayarlandı.”
“Kaderime hoş geldin, bir mum
Spoiler dolu bir tepki yazısı, İnceleme değil·552 syf.·
10/10
2024 105. kitabı
ʙɪ̇ʀ ışıᴋ ʏᴀᴋ ʙᴜ sᴀᴛıʀʟᴀʀᴀ, ᴀʏᴅıɴʟᴀɴsıɴ sᴀʏғᴀʟᴀʀ. ᴄ̧ᴜ̈ɴᴋᴜ̈ ɪ̇ᴍᴘᴀʀᴀᴛᴏʀɪ̇ᴄ̧ᴇ ᴋᴀʀᴛʟᴀʀı ʏᴇɴɪ̇ᴅᴇɴ ᴅᴀɢ̆ıᴛᴍᴀʏᴀ ɢᴇʟɪ̇ʏᴏʀ...
Yazar bizi neden her kitap sonunda bir düğümün içine atıp bitiriyor 3. Kitap çıkana kadar ne yapar bu insanlar demiyor:(
İnceleme yazısı filan olamayacak, durup içimden geçen tepkileri buraya yazmalıyım ki her özlediğimde gelip hissettiklerimi okumam lazım.
Bu kitap daha çok geçmişleri ortaya çıkarmıştı geçiş eseri gibi. Karakterleri asıl burada tanıdık. Bizden gizlenenleri çıkarmaya başladık. Önceki kitaptaki son katliam sahnesinden öncesinden başladık.
Bu kitapta aklımda en çok kalan sahne sanırım geçmişte başarısız olduğu için His'i rahmini alarak cezalandırdıkları anı okumak oldu, kanım dondu. His'i ilk defa çaresiz gördük ve ben güçsüz bir His okumayı hic sevmedim canım acıdı.
Bronz'un ilk kitapta gösterilmeyen acıklı çocukluğunu gördük. Kitapta travması olmayan karakter çok az da olsa Bronz'un takım elbise takıntısının kaynağına indik. Ailesinden gördüğü baskı da kötüydü.
Serdal ve His sahnelerini gözlerim yaşlı izledim. Katliam anında His'e inanmadığı sahne ise kalbimi çok kırdı. His içinden sana kimse inanmayacak dediği anda hayır Serdal seni kardeşi olarak görüyor inanacak dedim olmadı, kırıldım. Ama sonrasında Serdal'ın ailesinin hologramıyla yaşadığı anları His'in görmesi çok can acıtıycı. İkisinin abi kardeş gibi olduğu anlar benim için çok kıymetliydi.
Atlas'ın kuklacı olması beni şaşırtmadı. Arada aklıma getirdiğim bir ihtimaldi.
His'in babasının ölmediğini tahmin ediyordum ama general olması ve kızına hâlâ işkence etmeye, kuklası yapmaya devam ediyor olması mahvetti beni.
Annesinin abisine söylediği nininin anlamı da yıktı beni. Hangi anne kendi kızından, canından bu kadar nefret edebilir. Tamam doğmasını istemedin ama o çocuk da
7/10
2025 51. kitabı
Herkese selammm. İlk kitabını aşırı keyif alarak okuduğum Bronz serisinin ikinci kitabıyla geldim.
İkinci kitabı ilk kitaba göre daha az sevdim. Aslında çok fazla şey öğrendik karakterlerle ilgili ama yine de aynı şeyleri okuyormuş gibi hissettim. Özellikle His konusunda. His'e yine çok üzüldüm her onunla ilgili bir şeyler öğrendiğimde kalbim acıdı ama yine de bir şekilde herkesin korktuğu Bronz'u alt etmeyi başardı. Bronz'un her defasında buna karşılık hiçbir şey yapmaması can sıkıcıydı biraz. Seriye isminin verildiği Bronzun hakkını verdiğini ne zaman göreceğiz...
Ama yine de Bronz ve His'i okurken aşırı keyif aldım. Saraç, Safa( kendisi favim olur) Serdal Viran Yasmin....
Yasmin ve Saraç kalbimde ayrılar... Birbirlerine aşıklar ama birlikte olamıyorlar.... Bir mutsuzluk bekliyorum onlardan...
Bakalım diğer kitaplar nasıl olacak.
6/10
2025 4. kitabı
Başta konusu ilgimi çektiği için okumaya başlamıştım. Aksiyon, polisiye içerikli olduğunu görmek cazip gelmişti. İlk kitap tam olarak olaylar başlangıcıyla bitti, anlayabilmek için ikinciyi de okudum. Ancak daha devam serisinin olduğunu bilmiyordum. Yani karanlık bir örgüt var, oluşum var, yok çeteler ve düşmanlar var diyelim. Bunlar üç bin küsur sayfada anlatılacak kadar ağır bir konu muydu gerçekten? İkiden sonra akıcı da olsa tamam dedim, yeterli.
Arkana'nın tarihi anlatılırken günümüzde tüm idaresine baş karakterlerin sahip olması, koca binayı barlar sokağındaki her hangi bir bara çevirmeleri de cabası. Karakterler yetişkin olmasına rağmen ergen gibi hareket ediyorlar. Karakterlerin yapısı tam olarak oturamamış, okuyucuya bazı yerlerde his geçmiyor. Buna rağmen de Manas Destanı gibi sayfalar uzadıkça uzuyor, devam kitaplarını okuyacak olan okurlara başarılar dilerim. Yazarın da kalemine sağlık
Yine aynı noktadayız, seriler ilerledikçe size anlatmakta oldukça zorlanıyorum. Pekala spoiler vermeden deneyeceğim. İlk kitap ne ki dedirten cins ile karşımızdayım.
Karakter geçmişlerine indiğimiz, daha çok olayın iç içe yaşandığı ve elbette çok daha akıcı bir aksiyonla taçlanmış Bronz 2'de her şeyin "enleri" toplanmış. Kitaba şöyle bir bakayım diye düşünenler ilk kitabın sonuna rica etsem bakabilir mi? Yazar resmen her bölümde bize -ilk kitapta olduğu gibi- minik sırlar verip "hadi bakalım birleştir" diyor. Hisar'ın ara ara bize zihinsel telapeti yapıp ona karşı sonsuz bir merak beslememiz sağlaması mı desem, kimin kime güveneceğini bilemememiz mi desem, Kulakçı'nın nihayet kim olduğunu öğrenip şaşkınlık yaşamamız mı desem inanın hangisinden söz etsem hiç bilmiyorum. Yazarın kaleminde en çok sevdiğim şey ise asla sıkılmamanız. Şuradan çıkardığım sonuçta yazarın tıpkı biz gibi okurlar gibi akıcı kitapları okumayı sevdiği gerçeği. Ne kaos bitiyor ne aksiyon, resmen ilk kitap sadece hazırlık olarak kalmış. Bronz 2 çok çok daha iyiydi. O son sayfalar arkadaşlarım, işte o son sayfalar bize niçin serinin 3. kitabı tam şu an elimizde yok dedirtiyor.
Okumanızı ısrarla tavsiye ediyorum. Ciddi anlamda yazarın kalemi çok güzel. Evet nerede kalmıştık? 3. kitap lütfen, en acilinden rica ediyorum.
#bronz2 #özgenaz #renyayınları
Yazar Hakkında
Özge NazYazar · 0 kitap
1998 yılında Aksaray Ortaköy’de doğdu. Beykent Üniversitesi’den mezun oldu. Eğitimini tamamladıktan sonra kendini yazmaya adadı. Ters köşelere, tersten yazmaya ve konuşamaya bayılır.
İlk basılı eseri olan “Bronz” serisiyle okurlarıyla buluşuyor
