Yazar:
Ahmet Hikmet Müftüoğlu
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 38 dk.
Sayfa Sayısı:
128
Basım Tarihi:
1 Ekim 2014
İlk Yayın Tarihi:
1922
Yayınevi:
Elips Kitapları
ISBN:
9786054138227
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
47 diğer baskı · Tümünü Göster
Çağlayanlar
983 okunmaÖtüken Neşriyat · Mart 2017 · 141 s.
Çağlayanlar
317 okunmaKum Saati Yayıncılık · 2011 · 111 s.
Çağlayanlar
129 okunmaBilge Kültür Sanat · 9 Ekim 2012 · 144 s.
Çağlayanlar
90 okunmaKitap Zamanı Yayınları · 1 Ocak 2016 · 115 s.
Çağlayanlar
76 okunmaElips Kitapları · 1 Ekim 2014 · 128 s.
Çağlayanlar
73 okunmaAlkım Yayınları · 2006 · 156 s.
Yorumlar ve İncelemeler
Yazarımız Servet-i Fünun yazarlarından Ahmet Hikmet Müftüoğlu. Kitap 111 sayfa, 18 hikayeden oluşuyor. Hikayeler Milli edebiyat ruhuyla kaleme alınmış, dilde sadeleşme dönemi eserlerindendir. Her ne kadar dilde sadeleşme eserlerinden desemde günümüzde anlayabilme açısından çok fazla eski Türkçe kelime barındırıyor Bu da okumayı ister istemez yavaşlatıyor.
Hikayenin konusu Türk destanlarından, Türk tarihinden, yazarın içinde bulunduğu dönemin savaşlarından esinlenerek oluşturulmuş. Yazar milli değerlere sahip çıkmanın gerekliliğini vurguluyor. Kendi açımdan çok akıcı olduğunu söyleyemem fakat yinede ulusal bilinç açısından okunmalı diye düşünüyorum.
Okuyacak arkadaşlara şimdiden iyi okumalar
Yazarımız ,Türk Destanlarından başlayarak; savaş zamanların da olan olayları millî bir duyğu ile anlatmıştır...Milli şair olarak anılan yazarımız," hikaye " şeklinde romanını dile getirmiştir...Okunmasını tavsiye edebileceğim kitaplar arasındadır diyebilirim...
Çok beğenmedim. Küçük küçük hikayelerden oluşuyor. Yazar okunsun diye çok gayret etmiş bana tesir etmedi. Hamasi duygular, soyut mülahazalar, bağlantısız sonuçlar.
Eminim ki sevenler olacaktır ama her okuduğumuz da sevecek değiliz…
Şimdiye kadar okuduğum eserler arasında İslam'ı ve Türklüğü bu kadar kalpten sahiplenen ve bu kadar çoskun şekilde anlatan, anlatırken de düşünceleri çok açık ve akıcı şekilde dile getiren ne eser ne de yazar gördüm. Ahmet Hikmet Müftüoğlu'nun "Gönül Hanım" ve "Çağlayanlar" eserlerini okudum ve şunu belirtmek isterim ki gençliğimiz yazarın da belirttiği gibi "İngiliz okullarında İngiliz, Fransız okullarında Fransız oluyor." Bu nedenle biz, gençlerimizi kendi pınarlarımızın suyuyla besleyerek Türklüğüne döndermeliyiz. Bu pınarlar kimi zaman Mehmet Akif kimi zaman Ahmet Hikmet kimi zaman da Ömer Seyfettin vs. gibi bu ülkenin, Türklügün ve İslam'ın dertleriyle dertlenen, saadetiyle içmeden sarhoş olan yazar ve aydınlar sayesinde olacaktır. Bütün bu saydıklarımdan ve sayamadığım nice nitelikten dolayı kesinlikle okunmasını tavsiye ettiğim bir eser.
yazarın başlangıçta okura seslenişi çok manidar "bu vatan ya senindir ya kimsenin!" kitap çeşitli dönemlerdeki acıları aktararak bir nevi bu vatanın kolay kazanılmadığı ve sahiden bu vatanda yaşamanın da kolay olmadığını aktarıyor bizlere.
Twitter'da bir zamanlar şöyle tweetler vardı: Bir manzara resmi paylaşılır ve burası Finlandiya olsaydı beğenirdiniz ama burası Aydın... Gibi bazen sitemli bazen de espirili paylaşımlar olurdu.
Ben de, Çağlayanlar yazarı bir Hans ya da bir İvan olsaydı beğenirdiniz ama o Ahmet Hikmet:)
İşin şakası bir yana böyle bir yazarı geç tanıdığım için kendime kızamıyorum. Kızmam gereken o kadar fazla kişi var ki bana sıra gelmez.
Edebi dili, toplumsal olayları, tatihi ve milli değerleri Namık Kemal gibi vatan şairi kalitesinde muhteşem bir kalem. Daha önce Reşat Nuri Güntekin, Refik Halit Karay, Peyami Safa için söylediklerimi tekrar etmemek adına kısa kesiyorum. Sadece şunu ifade edeyim. Zekanızın ve kültürünüzün "daha fazla" gelişmesi için kendi dilinizde yazılan eserlere hakim olmalısınız... Okunup okutulması ve tanınması dileğiyle:)
Bu vatan ya senindir ya kimsenin!...Edebiyat
Puan vermedi·167 syf.··
Beğendi
·2022 134. kitabı
·32 saatte okudu
·Okunma: 11 Eylül 2022 14:46
Türkçülük idealini ; fikir ve yazılarıyla bayraklaştıran ender yazarlarımızdan Ahmet Hikmet Müftüoğlu'nun Türk tarih ve destanlarından yararlanarak kaleme aldığı Çağlayanlar kitap incelemesi ile sizlerleyim..
Çağlayanlar özellikle 1908'den sonra Osmanlı Devleti'nde öne çıkan fikir hareketlerinden Türkçülük akımının, milli kültür ve heyecanıyla dopdolu zengin içerikli muhteşem bir eser...
Çağlayanlar, "Türk 'ün Zeybeklerine" başlığını taşıyan bir önsöz, "Yakarış" adını taşıyan bir sonuç bölümü ve on altı hikayeden oluşmuştur. Kitabın ön sözünde Türk gençliğine seslenilerek Türkçülük fikri öne çıkarılmış, hikayelerde de tarih bilinci aşılanmaya çalışılırken Türklerin her alanda kabiliyetli ve başarılı bir millet olduğu vurgulanmıştır.
Çağlayanlar, bana göre baştan sona Türkçülük adına büyük bir sorumluluk ve samimiyet taşıyan, bu bakımdan günümüzde de değerini kaybetmemiş önemli eserler arasında yer almaktadır.
Ahmet Hikmet Müftüoğlu'nun kaleme aldığı Çağlayanlar adlı eseri hakkındaki sözleriyle incelemenizi noktalayalım.
"Ben isterim ki bu eseri analar, babalar evlatlarına ;öğretmenler öğrencilerine okuyup açıklasınlar ve yazarın nağmeleriyle şakısınlar."
Keyifli okumalar dilerim..
Eserin yazarı Müftüoğlu Ahmed Hikmet (1870-1927), İstanbul'da doğmuş ve ve yine İstanbul'da vefat etmiş milliyetçi bir yazar. Soy ismi, Mora'da müftülük yapan dedesi Abdülhalim Efendiden geliyor. Abdülhalim efendi, isyancı Rumlar tarafından sakalına ve üzerine gaz dökülerek yakılıp şehit edilmiştir. Ayrıca Ahmed Hikmet'in ninesi ve halası da yine Rumlar tarafından birer gözleri oyularak işkence görmüştür. Bu hadiseleri düşündüğümüzde Ahmed Hikmet'in milliyetçilik fikrinin nasıl oluştuğunu anlayabiliriz.
Ahmed Hikmet, hariciye de diplomat olarak da çalışmış olduğu gibi aynı zamanda farklı senelerde Galatasaray lisesi ve İstanbul Üniversitesinde öğretmenlik de yapmıştır. Öne çıkan edebî eserleri Gönül Hanım isimli romanı ve kısa hikayelerden oluşan Çağlayanlar isimli okumuş olduğum eserdir.
Çağlayanlar, milliyetçi ve muhafazakar bir lisân ile yazılmış kıymetli hikâyeler içeriyor. Tasvir-i Efkâr gazetesinde yayımlanan bu hikâyelerin kitap olarak ilk defa 1922 yılında baskısı yapılıyor. Okumuş olduğum Milli Eğitim Yayınları 1971 baskısında bu hikayelere ilave olarak 1922-1926 seneleri arasında yazılmış olan birkaç tane hikâyesi de yer almaktadır.
Çağlayanlar'da yer alan hikâyeler yukarıda da bahsettiğim gibi ağırlıklı olarak milliyetçi mevzular içeriyor. Ayrıca dil olarak da oldukça güzel bir eser. Kullanılan kelimeler ve edebi dil gerçekten muazzam. Okurken bir Abdülhak Şinasi Hisar lezzeti aldığımı söyleyebilirim.
Bu az bilinen kıymetli eseri mutlaka tavsiye ediyorum.
Herkese faydalı okumalar dilerim.
Ahmet Hikmet Müftüoğlu’nun Çağlayanlar’ını elime alıp sayfalarını çevirmeye başladığımda, aslında sadece bir hikaye kitabı değil, koskoca bir imparatorluğun çöküş acısıyla kıvranırken kendi küllerinden doğmaya çalışan bir milletin çığlığını okuduğumu anladım. Yazarın bu satırları karaladığı dönem, dört bir yanda toprakların kaybedildiği, cephelerden durmaksızın kara haberlerin geldiği ve insanların "Biz kimiz, nereye gidiyoruz?" sorusunun ağırlığı altında ezildiği o kapkaranlık İkinci Meşrutiyet yılları. İşte tam bu umutsuzluk girdabında Ahmet Hikmet, köşesine çekilip bireysel aşk acıları ya da soyut bunalımlar anlatmak yerine, eline adeta edebi bir meşale alıp toplumun önüne düşüyor. Kitap boyunca hissettiğim en baskın duygu, yazarın Türk milletine kendi özünü, Orta Asya’dan süzülüp gelen o kadim ve asil kimliğini hatırlatma konusundaki o muazzam, sarsılmaz inancı oldu. Eserdeki her bir hikaye, birbirinden bağımsız olayları anlatsa da aslında görünmez bir ruh bağıyla birbirine kenetleniyor; sanki hepsi aynı nehrin, yani Türk tarihinin farklı kollarından coşkuyla akan birer çağlayan gibi önümüze dökülüyor.Beni bu kitapta en çok etkileyen ve üzerine uzun uzun düşündüren şey, yazarın mitolojiyi ve tarihi kuru birer bilgi yığını olarak değil, adeta damarlarımızda akan kanı canlandıracak birer şok dalgası gibi kullanması oldu. Alparslan’ı, Altın Ordu’yu ya da bozkırın o uçsuz bucaksız destansı havasını okurken, yazarın amacının sadece geçmişi övmek olmadığını, asıl niyetinin o geçmişteki erdemleri alıp bugünün çöken, ümitsizliğe kapılan insanına birer ahlak pusulası yapmak olduğunu çok net görebiliyorsunuz. Hikayelerde bireysel hırslar, küçük çıkarlar ya da bencillikler asla yer bulamıyor; her karakter, vatanı ve milleti söz konusu olduğunda gözünü kırpmadan kendi
"Bu kitabı sizi düşünerek,sizin için yazdım.Bela gecelerinde,yaşım sızarak,yüreğim sızlayarak yazdım.Bu satırları yazarken masallarımı süslemedim.Senin ruhun gibi sade olmasını istedim.Ötesinde,berisinde eğer varsa,göreceğin özentiler sana beğendirmek,gururunu okşamak içindir.Gurur!O,her Türk'ün yaratılışındadır.Biz birbirimizi bundan tanırız değil mi?"
Ahmet Hikmet Müftüoğlu
ŞİŞLİ,1922
A.Müftüoğlu Çağlayanlar'ı tamamen milli ve vatani duygularla yazmıştır.Konusu Türk tarihinden,Türk destanlarından ve şahit olduğu savaşlardan olan hikayeler Türk edebiyatındaki yerini almıştır.
Yazar bazı gerçekleri çivi gibi çakıyor insanın yüzüne.Hikayelerini aslında o çağın insanlarına değil de daha sonraki nesillere öğüt mahiyetinde kaleme almış.Günümüzün siyasi yapısını 1920'lerden resmini çekmiş ve kaleme dökmüş.Bunları da anekdotlarıyla bir bir hikayelendirmiştir.
Reklam
Yazar Hakkında
Ahmet Hikmet MüftüoğluYazar · 5 kitap
Ahmet Hikmet Müftüoğlu Yazar ve diplomat. 1870 yılında İstanbul'da doğdu. Babası Müftüoğlu Sezai Beydir. Dedesi Yunanlılar tarafından şehid edilen Mora Müftüsü Abdülhalim Efendidir. Dedesinin müftü olması sebebiyle "Müftüoğlu" adını almıştır.
Ahmed Hikmet, sık sık hastalanması sebebiyle okula muntazaman devam edememesine rağmen, Dökmecilerdeki Taş Mektebi ile Mahmudiye Vakıf ve Soğukçeşme Askeri Rüşdiyesini bitirerek Galatasaray Mekteb-i Sultanisine girdi. Dördüncü sınıftayken ilk eserinin basılışı edebiyata ilgisini artırdı.
1888'de Galatasaray'ı bitirdi ve Hariciye Nezareti Umur-ı Şehbenderi Kalemine memur tayin edildi ve vazifesi dışında Fransızcadan roman tercümeleri yaptı. Marsilya, Pire ve 1890 yılında da Kafkasya'ya gönderildi.
Sefaretlerde çalışan yazar, 1896'da İstanbul'a dönerek Umur-ı Şehbenderi Kalemi Ser-halifeliğine getirildi. Meşrutiyete kadar Hariciye Nezareti merkezinde çalıştı. Bir yıla yakın Nafia Nezaretinde, Ticaret Müdiriyet-i Umumiyesinde vazife aldı. Tekrar Hariciye Nezaretine dönerek 1912'de Peşte Başşehbenderi oldu.
Bu tarihe kadar geçen zaman içinde Ahmed Hikmet, 1908 yılında Türk Derneğinin ve 1911 yılında da Türk Yurdu'nun kurucu üyesi olarak hizmet verdi. 1918'de İstanbul'a dönen yazar, 1924 yılında Halife Abdülmecid Efendinin Ser-karinliğine, iki yıl sonra da Hariciye Vekaleti Müsteşarlığına getirildi. Anadolu-Bağdat Demiryolları İdare Meclisi Azalığı ve Elektrik Şirketi İdare Meclisi Azalığı görevlerini de üstlendi.
Ahmed Hikmet 19 Mayıs 1927 günü karaciğer kanserinden öldü.
Ahmed Hikmet'in edebiyat merakı daha lise yıllarında başlamıştı. Bu alandaki merakının, aileden gelen bir haslet olduğunu ifade eder. İlk olarak Asır Kütüphanesi neşriyatı arasında çıkan Leyla Yahut Bir Mecnunun İntikamı yayınlandı. Daha sonra Fransızcadan Tuvalet ve Letafet ve Bir Riyazinin Muaşakası adlarında iki eser tercüme ettiyse de, doğu ile batı kültürünün çok farklı olduğunu görerek bir daha eser tercüme etmedi.
Servet-i Fünun devrinde, İkdam ve Servet-i Fünun dergilerinde yazdığı hikaye ve nesirlerini 1901 yılında Haristan ve Gülistan adlı eserlerde topladı. Bu iki eserinde Ahmed Hikmet Müftüoğlu, daha iyi tesir yapmak, gönülleri heyecanlandırmak için mübalağalı bir üslub kullandığını, ağır ve anlaşılması güç Servet-i Fünun dilini işlediğini ve hayal mahsulü konular anlattığını bizzat kendisi söyler. Kendisinin de ifade ettiği sebeplerden dolayı bu iki eseri fazla itibar kazanamamıştır.
İkinci Meşrutiyetten sonra, zamanın modasına uyarak o da Turancılık edebiyatı akımına uymuştur. Bu akıma bağlı olarak yazdığı yazıların büyük kısmını Çağlayanlar (1922) adlı eserinde toplamıştır. Bu eserinde yazar arı Türkçeciliğe yönelmiş, fakat bu defa da kelime uydurma ve Servet-i Fünundan kalma hayalcilikten kendini kurtaramamıştır.
Gönül Hanım adlı romanı Tasvir-i Efkar Gazetesinde tefrika edilmiş ve 1970'de kitap olarak bastırılmıştır. Ahmed Hikmet, yazılarında daha ziyade kelime bulmaya ve üsluba dikkat ettiği için, konulara dikkat etmemiş ve bu yüzden zamanındakilerin ayarında bir edebiyatçı olamamıştır.
Eserleri:
Patates (ilmî, 1890)
Leyla yahud Bir Mecnunun İntikamı (hikaye, 1891)
Tuvalet yahud Letafet-i Aza (tercüme ve ilaveler, 1892)
Bir Riyazinin Muaşakası yahud Kamil (tercüme, roman, 1892),
Haristan ve Gülistan (hikaye, 1901),
Gönül Hanım (roman tefrikası, 1920),
Çağlayanlar (hikaye, 1922).
Bir Tesadüf
Kadın Ruhu
Beliren Simalar
Salon Köşeleri
Bir safha-i kalb
Silinmiş Çehreler
