Çamur Çocuk
Steve TasaneYazar:
Steve Tasane
Çevirmen:
Gizem Şakar
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 32 dk.
Sayfa Sayısı:
160
Basım Tarihi:
5 Nisan 2019
Yayınevi:
Timaş Genç
ISBN:
9786050830521
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Yorumlar ve İncelemeler
İlk kez okuduğumda da derinden etkilemişti beni, şimdi aradan iki yıl geçince bir kez daha elim gitti 
Çamur Çocuk ’a. Bazen bazı hikâyeler insanın kalbinde bir iz bırakıyor ve ne kadar zaman geçse de geri dönüp o izlerin peşine düşüyorsunuz. Bu kitap da benim için öyle oldu.
Çocukken değil, büyüdüğüm yaşlarda okudum bu satırları. Belki de bu yüzden, o sessiz yoksulluğun, hayal kırıklıklarının ve kırılgan umutların içten anlatımını daha derinden hissedebildim. Çamurun, sokakların ve küçücük bir çocuğun kalbindeki koca yalnızlığın hikâyesi… Okurken bazen insanın boğazında düğümlenen cümleler oluyor.
Eğer kalbinize dokunan, sade ama etkileyici hikâyeleri seviyorsanız Çamur Çocuk ’u mutlaka okuyun derim. Bazen bir kitap, dünyaya başka bir yerden bakmayı öğretir insana.
Çamur Çocuk ’a. Bazen bazı hikâyeler insanın kalbinde bir iz bırakıyor ve ne kadar zaman geçse de geri dönüp o izlerin peşine düşüyorsunuz. Bu kitap da benim için öyle oldu.
Çocukken değil, büyüdüğüm yaşlarda okudum bu satırları. Belki de bu yüzden, o sessiz yoksulluğun, hayal kırıklıklarının ve kırılgan umutların içten anlatımını daha derinden hissedebildim. Çamurun, sokakların ve küçücük bir çocuğun kalbindeki koca yalnızlığın hikâyesi… Okurken bazen insanın boğazında düğümlenen cümleler oluyor.
Eğer kalbinize dokunan, sade ama etkileyici hikâyeleri seviyorsanız Çamur Çocuk ’u mutlaka okuyun derim. Bazen bir kitap, dünyaya başka bir yerden bakmayı öğretir insana.
Mülteci kamplarında yaşanan gerçek olaylardan kurgulanmış bir kitap. Kampta yaşayan çocukların penceresinden kamp hayatı.. Kitabı okurken sahip olduklarım için ne kadar az şükrettiğimin farkına vardım. Hiçbir şey çabalamadan bana verilmiş, bunca şeye ne kadar nankör bir tavır sergilediğimi düşündüm. O çocuklardan biri de ben olabilirdim. Olmamak ya olmak bizim elimizde değil..
Çocuk her yerde çocuk tabi ama heralde kampta çocuk olmayı kitaptaki şu cümle biraz anlatıyor :
" Artık on yaşındayım.
On, sorumluluk gerektiren bir yaş."
.
.
10 puan vermek az kalıyor. Herkesin okuması gereken bir kitap. Gerçek hayatın içinden olduğu için uzak gelmiyor, kendinizi olayın içinde hissedeceksiniz.
Bir kampta yaşayan yüzlerce çocuğun içinden birkaçının hikayesini dinliyoruz çocuk I'nın ağzından.
Her çocuk bir harfle tanınıyor. Çünkü onların kim olduğunu, hikayelerini gösteren 'hayat defteri' adını verdikleri resmi belgeleri yok. Bu refakatsiz küçükler, çöplerden karınlarını doyurup, derme çatma barınaklar inşa ederek başlarının çaresine bakaya çalışıyorlar. Ve tüm bunların üstesinden oyun oynayarak üstesinde gelmeye çalışıyorlar.
Çok basit bir hikaye gibi dursa da kalbinize dokunacak bir yana sahip.
Hikaye gerçek hayatta yaşayan mülteci çocukların gerçek hikayelerine dayanmaktadır. Ayrıca yazarın kendisi de mülteci olarak yetişmiştir. Kitapta yazar, her çocuğa bir harf olarak isim vererek mektuplarla hikayeleri gönderen çocukların kimliklerini zekice bir yolla saklamıştır.
Ne kadar çocuk kitabı olarak yayımlansa da büyüklerin içindeki çocuğa dokunabilecek bir kitap..
ÇAMUR ÇOCUK - STEVE TASANE
-
Öncelikle kitap ile ilgili şunu söylemek isterim ki tasarımına bayıldım. Kitabın ilk sayfası kitabın kapağında… Daha önce hiç böyle bir kitaba rastlamamıştım. Bu ayrıntı benim çok hoşuma gitti gerçekten, şimdi kitaba gelecek olursak..
Bir mülteci kampında yaşayan yüzlerce çocuktan birkaçının hikayesini onların ağzından okuyoruz bu kitapta. Çocukların isimleri yok, her birinin sadece bir harfi var. Hikâyeyi çocuk I anlatıyor.
Kampta yaşamın zorlukları genel konu ve bunun bir çocuğun ağzından okuyor olmak ilk etapta baktığınız zaman hüzünlendirecekmiş gibi gelse de ben kitabın yarısından çoğunu büyük bir zevkle okudum ama sonlara doğru artık bir tık sıkıldım çünkü bir türlü duyguyu hüznü hissedemedim.
Bilemiyorum aslında zor olaylar yaşayan çocukların öyküsü ve gerçek bir hikâye. Ayrıca yazarımızın kendisi de bir mülteciymiş ama bence üslubunda bir sıkıntı vardı. Konu ne kadar güzel olursa olsun üslup çok önemli.
Şunu da söylemek istiyorum ama, kitabı beğendim beğenmedim değil sadece içerisinde yaşanan olayların duygusu bana bir türlü geçmedi. Duyguyu hissedemeyince de bir noktadan sonra artık kitaptan sıkıldım dediğim gibi, bunun haricinde kitap güzeldi.
Çocukların yaşadığı o kadar zor şeyler var ki kitapta ama işte ben bu zorlukların hiçbirini hissedemedim maalesef. Hissetmek isterdim. Dili maalesef ki bana çok yavan geldi. Bence biraz daha ortaokul seviyesine hitap edebilecek ortaokula giden çocukların bir şeyler hissedebileceği bir kitap olduğunu düşünüyorum. Kitap ile ilgili düşüncelerim bu şekilde arkadaşlarrr..
Kitabı okurken gerçekten etkilenmemek elde değil. Konu olarak mülteci kampındaki göçmen çocukların anlatılması beni çok derinden etkiledi. Anlatılanlarin gerçeklik paylarının olması ve gerçek olaylardan esinlenmesi ayrıca beni sarstı. Anlatılan olaylarda ki verilmek istenen çocukların masumiyeti, arkadaşlık ilişkileri ve içlerinde bitmeyen umudu okumak çok güzeldi. Kesinlikle okuması gereken çok muhteşem bir kitap.
HarikaDuygu ve Düşünce
Mülteci bir çocuğun zorlu yaşamından bahseden harika bir kitap. Kapak tasarımının güzelliği de beni benden aldı. Bence herkesin kitaplığında olması gereken bir kitap.
Çamur ÇocukEdebiyat
“Çamur bugün kuru, kabuk kabuk ve gözlerimin içine doluyor. Bugün aynı zamanda benim doğum günüm.”
Çamur Çocuk kitabını kitap kafede gördüğümde tasarımı dikkatimi çekmişti ve incelemiştim. Kitabın içeriğinin kapakta başlaması alışık olmadığımız bir durumdu ve bu bence gayet güzel.
Çamur Çocuk, mülteci kampındaki bir çocuğun kamptaki zorluklarını, arkadaşlarıyla birlikte neler yaşadıklarını anlatıyor. Kendisi de mülteci bir babanın çocuğu olan yazar bize en sonunda kitaptaki geçen olayların kendi başından geçmediğini ancak gerçek hikayeler olduğunu söylüyor. Kitabı okuduğumuzda değişik duygular hissediyorsunuz. Kitabı okuduğumuzda biraz yüzeysel de olsa bir çocuğun o kamplarda neler hissettiklerini anlayabilirsiniz.
''Sadece ait olmak istiyoruz. Sadece aç kalmamak istiyoruz. Sadece gülüp oynayabilmek istiyoruz. Var olmak istiyoruz.''
''Bombalar kalbimin içinde güm güm güm diye patlıyor. Sakince nefes al; uzun, yavaş yavaş nefes al, sakinleş diyorum kendi kendime. Paniğe kapılma. Bunun başka bir oyun olduğunu söylüyorum kendime. Saklambaç oyunu.''
Hem tasarımıyla hem içeriğiyle harika bir kitap daha…
Bu kitabın bir kapağı yok, olaylar kapak kısmından itibaren anlatılmaya başlanmış; ben bunu mülteci kampında sıkışıp kalmış çocukların hikayelerinin iki kapak arasında bir kere daha sıkıştırılmaması olarak yorumlasam da yazar söyleşimizde, bu kitabı yaşam kartı olmayan mülteci çocuklar için bir yaşam kartı olarak gördüğünü bu yüzden de buna kapak yaparak kitap formu vermek istemediğini ifade etti.
Kitabın diğer bir dikkat çekici kısmı ise kitaptaki mülteci çocukların bir ismi yok bunun yerine hepsine bir harf verilmiş çünkü onlar yaşam kartına sahip değiller (!) yani kimliksizler…
Fakat yazar çocukları harfler ile isimlendirirken kendi annesinin ismini oluşturan harfleri seçmiş, bu da çok manidar olmuş. Ayrıca bu harfler her bölümde farklı bir kelime olarak türetilmiş ve o bölümün içeriği de bu kelimelerin anlamlarıyla paralel şekilde kurulmuş.
Kitabın dış özellikleri haricinde anlatımı da ilginç… Basit, sade bir anlatım tercih edilmiş olsa da karakterlerin hepsi ayrı bir simge… özellikle O karakteri üzerinde hala kafa yormaktayım. Yazarla yaptığımız söyleşide de O karakteriyle ilgili net bir bilgi edinemedik. Yazarımız alçakgönüllülükle bunu en basit haliyle “böyle yazmak istedim ve böyle yazıp bitirdim” diye ifade etse de beni ikna edebilmiş değil :) mülteci kampından çıkmayı başarıp “ileri” ye doğru gittiği düşünülen O ve onu izleyen arkadaşları metaforu ile açık bırakılmış bu son…
Mülteci bir anne babanın çocuğundan gerçek mülteci hikayelerinden derleme bir hikaye…
Selamün aleyküm..
Kitabın ismi ve kapağının aslında 1. Sayfası olması ilgili çekti. En sonunda da aslında en başı var bu ayrı bir stil olmuş. 12-15 yaş arası çocuk kitabı tarzında bir çocuğun gözünden çocukların da anlayacağı dilde anlatılmış ve basılmış.
Gerçek isimlerinden arındırılarak reşit olmayan ve refakatçisi olmayan çocuklara ayırt edici belirteç olarak "Çocuk A, B,X,O..vb" isimlerin verildiği bir kampa tanık oluyoruz. Tüm kareler aslında gerçek yaşamda da tanık olduğumuz renkleri içeriyor; sefalet, soğuk ve açlık. Ayağında sandalet olan ama çamurun üzerindeki çocuk. İşte o çamur çocuk. Çamur ve ekmek kırıntıları ile börek yapan çocuk bir abla, henüz on yaşında olmasına rağmen kendini koca adam sayan ve sorumluluk yüklenen kocaman yürekli çocuk I. Kaybolan bebekler ve gelecekler. Altın rengi topraklar ve o topraklar için verilen savaşlar, kurşuna dizilen insanlar ve kaybolan hayatlar.. Kurcalasan altını daha binlerce hikaye binlerce dert ve çocuk. Tüm dünyada. Tüm coğrafyalarda.. Konteynırlarda çadırlarda ve açıkta. Karda kışta ve donda. Güneşin altında ya da çöpün dibinde. Nice yaşam nice acı ve elem. Hele ki bir çocuğun gözünden..
Reklam
