Puan
7.110 üzerinden
Lisan ne mucize şey! Tercüme ise bir o kadar ilginç. Katıldığım uluslararası toplantılarda üç dört dil konuşabilen insanlara gıpta ederdim. Ben anadilim hariç ikide kaldım. Arapça konuşabilmeyi çok isterdim mesela. Kara Harp Okulunda askerlik yaparken Farsça okutuyordum. Farsça dışında on bir ayrı dil daha okutuluyordu! Bakardım da anlamazdım.
Mesela Çince'yi Prof. Bülent Okay hoca okutuyordu. Bir gün sohbet ederken konu yüksek lisans mevzuuna geldi. Arapça mezunu birinin sinolojide yüksek lisans yapmasını çok arzu ettiğini söylemişti. Nedenini sorduğumda Talas Savaşının Arap kaynaklarında nasıl anlatıldığını çalışacak birisine ihtiyaç olduğunu söylemişti. Bugün hala çok manidar gelir bana bu cevap. Savaşın dili kandır ama kanın nasıl aktığını iki ayrı dil, iki ayrı şekilde anlatır. Dillerin acıyı ele alışları farklıdır acı aynı acı olsa da...
İtiraf edeyim Değişim kitabını Japon edebiyatından bir kitap olsun okumak için aldım kütüphane rafından. Acelem vardı bakamadım. Meğer Çinli bir yazarın kitabıymış. Olsun. İlk defa Çin edebiyatından bir kitap okumuş oldum.
Kitabın konusuna değinmek gelmiyor içimden. Çünkü şu an hissettiğim şey dillerin, insanların dünyasındaki geçiş güzergâhlarına dair heyecan. Dünyanın seyrinde tercümelerin ne kadar önemli olduğunu hatırlıyorum. Emeviler dönemindeki tercümeler, sonra bu tercümelerin tekrar batıya tercümelerle geçişi....Tercüme diller arasındaki güzergahın kendisi...
Tercüme üzerine çok şey yazılabilir belki. Son yıllarda dilimizin güçsüzleştiğini hissediyorum, tercümelerimizde karşılık bulmak yerine yabancı kelimeyi olduğu gibi dilimize alıyoruz malesef. Ama ilginçtir "tercüme" kelimesi Türkçe, Arapça, Farsça, Urduca, İbranice, Ermenice, Akadca ve hatta Hittiçe'de neredeyse aynı teleffuza sahip. Nuh Tufanına benzettim bu
Kitap alıp okumaya başladığımda okuduğum kitabın; ön incelemesini, tanıtım yazısını, yazarını, yorumlarını hiç görmeden, okumam. Öyle de bir huyum vardır. Karşılaşacağım şeyin sürpriz olmasını isterim. Gerekirse yarıda bırakırım kitabı iyi çıkmazsa.
İlk kez Mo Yan'ın bir kitabını okudum bu kitapla. Kitabın otobiyografik özellikte olduğunu birkaç sayfa sonra yazarın kendini, adıyla anlatmasından öğrenebildim. İşte bu şaşırtıcıydı çünkü kitap otobiyografik olmasına rağmen roman okuma hissi veriyor.
Mo Yan, ilköğrenim yıllarından itibaren geleceği başarısızlıklarla geçecek gibi görünen bir çocukluk içindedir. Okuldan atılır hatta. Ailesine karşı da mahcup olmamak için askerliğe yazılır çünkü ona göre;
"Eğer savaşı sağ salim atlatırsam yiğitlik mertebesine yükselecek, sağ çıkamazsam da en azından anne ve babamı şehit ailesi mertebesine çıkaracaktım, böylece politik statüleri değişecek ve beni boşa yetiştirmemiş olacaklardı. …. Aşağılık bir yaşam sürmektense şanlı bir ölümü tercih ediyorduk hepimiz.”
Yaşamı istediği gibi gitmeyen Mo Yan, kısa kısa öykülerle bir yandan da edebiyata atılır ve ona ün getiren Kızıl Darı Tarlaları kitabını yayımlatır. Bu kitapla tüm yaşamı değişir.
Kitabı okurken Mo Yan'ın bir Mao Zedung hayranı olduğunu görürüz. Bu haliyle Mo Yan itici gelmeye başlamıştır bile bana. Tabii kendi döneminde yaşanılan siyasi olaylar onu Maocu yapmış olabilir. Biz günümüzden geçmişe bakıp kimi liderlerin yapmış olduklarını sertçe eleştirebiliyoruz ama dönemin içine girince yaşanılanlara, hayranlıklara bir anlam verilebiliyor. Bu anlam ya da hoşgörü şurada devreye giriyor. "Kişinin, peşinden sürüklendiklerinin yanlışlar içinde oluşunu görüp kendini ondan kurtarmak istemesi."
Mo Yan'ı güzel kılan bir özellik bu. Henüz romanlarına geçiş yapmadım ama bu kitabıyla
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
benm okumaya pek fırsatım olmamıştı sürekli başka başka işlerim çıktı ama dili akıcıydı,,,,,,ve muhtemelen Çin Japonya arasındaki savaş ve kültür muhabbetlerine aşina birisi kitabı daha iyi anlar muhtemelen,,,ben pek bilmiyordum o yüzden o durumların nasıl denir vehametini tam kavrayamadım ve otobiyografik özellik var mı bilmiyorum ama nedense çok öyle hissettirdi
Değişim Kitap İncelemesiİnceleme
Kitabın arka kapağında yazdığı gibi "otobiyografi tarzında öykü ya da öykü tarzında otobiyografi"...
Nobel Edebiyat ödüllü ünlü bir yazarın penceresinden Çin'in modern tarihine bakıyoruz. Ancak elbette bu bakış siyasi bir gözle değil daha çok insanlar ve onların hayatlarındaki basit olaylardan oluşuyor. Yazarın çocukluk yıllarından kitabı yazdığı zamana kadar geçen sürede başına gelen olayları çok detaya inmeden okuyoruz.
-Kitaptan Alıntılar-
-Aşağılık bir yaşam sürmektense şanlı bir ölümü tercih ediyorduk hepimiz.
-Umut ve umutsuzluk arasında mücadele veriyordum. Daha çok umutsuzluk içindeydim, umudum gittikçe azalıyordu.
-İnsanı hastalık öldürür, çalışmak değil.
-"Hatanı kabullenmen işin başı daha," dedi kadın, "ama değişmen de lazım!..."
-Büyük haydutların yaptıklarının üçte biri kahramanlık içerir, kahramanların yaptıklarının üçte biri de haydutluk.
Değişim 
Mo Yan
Değişim Mo Yan
Yazarin oyku havasinda bize otobiyografisini anlatmasi gibiydi. Yu Hua’nin Yasamak kitabina benziyor, daha kisa hali gibi. Ozellikle kitabin ikinci yarisi daha da Yasamak halini aliyor cunku sinif arkadaslarindan ve gecmisindeki baska insanlarla yolunun kesistigi, uzun uzun onlari dinledigi bolume tekabul ediyor. Baslarda pek ilgi cekici buldugumu soyleyemeyecegim o yuzden. Siradan bir hikaye okumus gibiyim. Cok guzeldi veya cok kotuydu diye bir yorumda bulunacagim kadar keskin bir fikir de olusturmadi bende. Adam zaten Nobel almis, benim fikrimin pek de bir onemi yok :)