Yazar:
Behçet Çelik
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 38 dk.
Sayfa Sayısı:
128
Basım Tarihi:
Ekim 2010
Yayınevi:
Can Yayınları
ISBN:
9789750712319
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Yorumlar ve İncelemeler
Diken Ucu on dört öyküden oluşan bir kitap. Behçet Çelik Türk öykücülüğünde mühim bir yere sahip yazar. Hayatının çoğunu öyküye adamış bir öykücü da diyebiliriz Çelik için. Kimi yazarlara vardır edebiyatın neredeyse tüm dallarında eserler verirler, kimi hakkını verir kimiyse bir hevesin daha sonuna gelip başka başka konularda kendini bulur. Romancı, öykücü, anı yazarı, denemeci ve hatta şair. Kanımca bir konuda yetkin kişinin o alanda kendini geliştirmesi ve kalıcı bir iz bırakması benim için önemli bir kıstas sanırım. Behçet Çelik de öyle, öyküyle hemhal olmuş bir yazar.
Kitaba gelirsek benim çok hoşuma giden bir öykü kitabı oldu Diken Ucu. Üslubu yer yer sanki Barış Bıçakçı'yı anımsattı. Çağdaşı olması mı, yoksa neredeyse aynı yaşta olmaları ve aynı edebiyat yollarından geçmelerinden mi bilemiyorum açıkçası. Üzerine düşünülesi bir konu.
En çok hoşuma giden öyküler ise "Ars Long Vıta Brevıs" ve "Canberra Gemisi" oldu.
İyi okumalar.
Ve 2019’un ilk kitabı. Kitap Haldun Taner ödüllü olarak kendini ispatlamış nasıl olsa ama her okuyucunun beğenisi de yeni bir ödüldür kanımca. O kadar gündelik yaşanmış ve tam olarak biz dediğimiz hikayeleri barındırarak daha güzel cümlelerle yer yer günlüğümü okuduğumu düşündüğüm bir eser oldu. Hatta kitap henüz bitmeden dahi yazarın diğer kitaplarını okuma listeme ekledim. Kanımca 2019u güzel bi kitap seçimiyle açtım, umarım böyle de güzel şeyler katarak devam edeceğim..
Behçet Çelik öyküleri ile tanışma kitabım. Hikayelerde çoğunlukla karakterlerin duygu ve düşüncelerine yer verilmiş. İçinde barındırdığı 14 öyküden benim en sevdiklerim ise “Kasti Faul” ve kitabın da adı olan “Diken Ucu” oldu.
Puan vermedi·128 syf.··
Beğendi
·2021 129. kitabı
·4 günde okudu
·Okunma: 14 Mayıs 2021 00:24
2011 yılında Haldun Taner Öykü Ödülü’nü kazanan Diken Ucu’nda 14 öykü bulunuyor.
Behçet Çelik öykücülüğü diye bir öykücülük olduğunu düşünüyorum okuduğum Behçet Çelik öykü kitaplarından sonra.
Sakin sakin anlatıyor Behçet Çelik öykülerini ama bu sakinlik yanıltmasın sizi.Diken gibi batıyor kahramanlarının hikâyeleri, iç dünyalarındaki yaşanmışlıklar ya da yaşanmamışlıklar...Bir ince sızı bırakıyor içinizde.
Diken Ucu
Kimsesiz kalmışım gibi. O çok sevdiğim yalnızlığım, tek başınalığım -her neyse işte- içimi ürpertiyor. Karnımdan göğüs boşluğuma, oradan genzime bir şey sızıyor. İçimin buzu eriyor diyeceğim, değil, erimeden yayılıyor, yayıldıkça taşlaşıyor. Taşın eriyik haliymiş anlaşılan, giderek kuntlaşıyor. Yalnızlıkla baş edilir, nedir işte, zaman geçer insan değişir, ama bu başka, zamanın geçeceğinden emin değilim. Yok, yalnızlık değil bu. Evden çıkarken aklımın ucunu kemiren şey kendine yer yapıp yerleşiyor. Bu kuntluk onun işi. Koyu gölgesi düşüyor her şeye -denize bile-, zamanı durduran da o; bu ıssızlık onun gölgesi.
2011 Haldun Taner Öykü Ödülü'ne değer görülen Diken Ucu'nda, mayası tutacak gibiyken kesilenler, bitiştikleri yerden kopanlar, gecenin sonunda iki yana düşen kollar, huzurlu tablolarda huzursuz ayrıntılar çıkıyor karşımıza. Sessizlikteki sesi, sadelikteki zenginliği duyuran öyküleriyle Behçet Çelik, içimizdeki bir yerlere çok önceden batmış, zamanla sızısı geçer zannettiğimiz diken uçlarına dokunuyor. Diken Ucu, başlamamış şenliklerin ertesi.
(Tanıtım bülteninden)
Puan vermedi·128 syf.··
Beğendi
·2021 7. kitabı
·33 saatte okudu
·Okunma: 30 Ocak 2021 20:27
Diken Ucu, Haldun Taner Öykü Ödülünü almış, on dört öyküde oluşan bir kitap.
Öykülerdeki karakterler duygu durumu olarak birbirine çok benzediği için bazen önceki öykünün devamı gibi hissettirdi.
Öykü seviyorsanız, sade cümlelerden hoşlanıyorsanız, bir de karakterlerin iç konuşmaları olsun diyorsanız kitabı okumanızı tavsiye ederim. Hayran oldum diyemesem de okurken akıp gitti ve hoş bir tat bıraktı.
En çok hoşuma giden öyküler ise '' Dolabın Kapağı'' ve ''Canberra Gemisi'' oldu.
On dört öykünün anlatıldığı bu kitabında yazar " Behçet Çelik " ,kentli insan hallerini parlak ifadeler kullanmadan,yalın bir dille anlatmış olup,adeta öykülere yeni bir tür katmış.
Sıkılmadan okuyabileceğiniz bu kitabı tavsiye eder, iyi okumalar dilerim.
Diken Ucu, Behçet Çelik’in insanın iç dünyasını ve günlük hayatın sıradan görünen ama aslında derin anlamlar taşıyan anlarını anlattığı bir öykü kitabıdır. Kitapta yer alan hikâyelerde yalnızlık, pişmanlık, geçmişle yüzleşme ve insan ilişkileri ön plandadır.
Yazarın dili sade ama etkileyicidir. Olaylardan çok karakterlerin duygularına odaklanması, okurken onların hislerini anlamamızı sağlar. Hikâyeler bazen hüzünlü, bazen düşündürücüdür ve okuru kendi hayatı üzerine düşünmeye yönlendirir.
Genel olarak Diken Ucu, insan psikolojisini başarılı şekilde anlatan, sakin ama derin bir kitap. Özellikle duygu ağırlıklı ve düşündüren hikâyeler sevenler için güzel bir eserdir.
İnsan yirmi yıl bir başkasını diken ucu gibi taşır mı içinde. Görmese, aramasa bile?
Kitap adını aynı adlı öykünün içinde geçen bu cümleden alıyor. Öyküler çay, kurabiye gibi hazmedilebilecek derecede hoş ve içten öyküler. Yazarıyla tanışmama vesile olan bu eser ve her bir öyküsüne teşekkür ediyorum.
.
.
.
Denizin rengi öyle muhteşem görünüyor ki, ürperiyorum. Bu lacivert karanlık çok çekici, bir sandalla açılıp kendimi tam göbeğine bırakmak istiyorum. Bir o kada- da ürkütücü -ya sonra? Sonsuza dek bu noktadan denize bakacakmışım, denizin rengi hiç değişmeyecekmiş ne tam siyah ne daha açık. Hep bu tedirginliği duyacakmışım -duymadım mı zaten?- ne tam burada, ne daha açıkta. Deniz öteden beri bir şeyler vaat eder gibi gelir bana -yolculuk mu desem, dinginlik mi?- bu yüzden hem imrenir hem şaşarım, evi, işyeri denize nazır olanlara. Böyle bir yoğunluğa nasıl katlanılır, aklım almaz. Bak işte, on dakika baktım, başım döndü, feleğim şaştı; gidemeyeceğim yerlere gitmek, arayamayacağım birini aramak istiyorum. Her şeyin mümkün olduğunu söylüyor bu lacivert, ama peşinden her şeyin geçici olduğunu eklemeyi unutmuyor. Ne yapacağımı bilemiyorum. Anca başımı çevirip gözlerimi kaçırırım denizden; tek bildiğim bu, tek korunağım. Yapmamayı seçmiş olsam -inansam buna, kendimi ikna etsem en azından- gam yemem.
“Behçet Çelik, son dönem edebiyatımızın, kendine özgü bir öykü dünyası yaratmış önemli isimlerinden biri.” diyor kitabın arka kapağında, doğrudur, o öykü dünyasında olmak çok keyifli. İlk okuduğum Yazyalnızı, İki Deli Derviş kitabında, Yazar adlı öyküsündeki kahramanımız yani aslında B. Çelik:
“Ne yapıp edip bir daktilo almalıydım. Kendimi dışa açmanın zamanı gelmişti. Yıllardır yazdığım, toplamı altmış defteri bulan yazılarımdan seçmeleri dergilere, yazılarımla ilgilenecek derneklere, olmadı, yazarlara, şairlere gönderdiğimde saklı bir cevheri -beni- keşfedeceklerdi. Ünlü olmak gibi bir kaygım yok aslında. İnsanların çoğunun kendileri gibi olanlara gereksinimi olduğunu düşünüyorum. O yazılarda benzerlerini, belki eskimiş, belki ileride ulaşacakları kendilerini bulacak, sevinecekler.” diyor.
Diken Ucu’nda ve okuduğum bütün eserlerinde, işte bu sözü geçen, ‘kendi gibi olana gereksinim’im varmış benim de; öykülerde benzerlerimi, belki eskimiş, belki ileride ulaşacağım kendimi buldum, sevindim. Hatta öyle çok sevindim ki, önce romanı tercih eden bir okur olarak, “Öyküyle Buluşma Şenliğim” dedim Behçet Çelik okumalarıma. Edebiyat, ne güzel şeysin sen böyle!
Reklam
Yazar Hakkında
Behçet ÇelikYazar · 18 kitap
Behçet Çelik 1968'de Adana'da doğdu. Adana Anadolu Lisesinden 1986'da, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesinden 1990'da mezun oldu. İlk yazısı 1986'da Yeni Adana gazetesinde, ilk öyküsü 1987'de Varlık'ta yayınlandı. Çeşitli dergilerde öykü, yazı ve çevirileri yayınlanan Çelik, Yazılı Günler ve Virgül dergilerini yayınlayanlar arasında yer aldı. 1989'da Akademi Kitabevi Öykü Başarı Ödülünü kazandı; Gün Ortasında Arzu isimli öykü kitabı 2008'de Sait Faik Hikâye Armağanına, Diken Ucu adlı öykü kitabı da 2011'de Haldun Taner Öykü Ödülüne değer bulundu. İki Deli Derviş(1992), Yazyalnızı (1996), Herkes Kadar (2002), Düğün Birahanesi (2004), Gün Ortasında Arzu (2007), Diken Ucu(2010) adlı öykü kitaplarının yanı sıra Dünyanın Uğultusu (2009) ve Soluk Bir An (2012) adlı romanları ile Sınıfın Yenisi adlı ilkgençlik romanı (2011) yayınlandı. Çelik'in doğup büyüdüğü Adana üzerine yazılmış yazılardan oluşanAdana'ya Kar Yağmış (2006) adlı bir de derlemesi ve Ateşe Atılmış Bir Çiçek/ Yazarlar, Kitaplar, Okuma Notları(2012) adlı bir deneme kitabı bulunmaktadır. Behçet Çelik'in "Çok Tanıdık, Çok Bildik" isimli öyküsü ABD'de yayımlanan Istanbul Noir adlı kitapta, "Soğuk Bir Ateş" adlı öyküsü de Hollanda'da yayımlanan Stad en Mens adlı kitapta yer almıştır.
