Puan
8.810 üzerinden
1304-1374 arasında yaşamış,
döneminin en büyük bilgini sayılan İtalyan hümanist ve şair Francesco Petrarca tarafından yazılmış dünyanın belli de en güzel aşk şiirlerinden oluşmuş bir kitap.
48 sayfalık kitapta İtalyan şair Petrarca'nın bir kilisede görüp vurulduğu, evli olduğunu öğrendiği, bir süre sonra ölümüyle derin üzüntüye boğulduğu Laura için yazdığı lirik şiirlerden oluşur.
Hümanizmayı ve Lirizmi bir arda tadabileceğimiz birbirinden güzel Sonelerden ve Balladlardan oluşan kitap ile yeni bir ruh hâline girmek mümkün gerçekten.
Okunmalı bence...
CANZONİERE, BİR ŞAHESER!1000Kitap
Aşkı aşk için seven, aşk acısından keyif alan, yaşadığı derin elem ve kederi kalemine, kalbine o kadar iyi yansıtmış ki onunla duygulanmamak, hissetmemek mümkün değil. Robin Sharma'nın dediği gibi : Kimi insanlar 20 yaşında ölür, 80 yaşında gömülür" dediği gibi Petrarca da 20 yaşında ölenlerden birisi. Gerisi sadece hayatının ölümü. Herkes birilerini öldürüyor yaşamında, hepimiz birilerini sürüklüyoruz yanımızda, mezarlıklar biriktiriyoruz, içimiz adeta bir mezarlık haline geliyor, kimisinin ismi altın harflerle yazılıyor, kimisinin ise mezarlık taşı dahi olmuyor... Kimilerini kalbimizde büyük bir zaman taşıyoruz, kimilerini ise çok kısa süre, kimisinin esamesi bile okunmuyor, kimisini ise istesek bile silemiyoruz... Petrarcanın her kelimesi, her sözcüğü, her şiiri öylesine özenle ve duyguyla yazılmış ve yine Kemal ATAKAY' ın harika çevirisiyle o kadar güzel bir hal almış ki çevirmenlik işte budur diyorsunuz. Kemal ATAKAY çevirmene göre kitap baktığım ilk çevirmen oldu o kadar güzel ki çevirileri... Okumayan, okuma düşüncesi olan, okuyup okumama konusunda kararsız kalanların hepsinin oturup okuması gereken bir başyapıt, şaheser CANZONİERE. Okurken keyif aldığım nadir yapıtlardan, o kadar ki sırf bitmesin diye kaç tane kitap sığdırdım arasına, ama her güzel şeyin sonu olduğu gibi CANZONİERE de bitti ne yazık ki. Herkese tavsiye ediyorum kitabı, kesinlikle herkesin kitaplığında bulunmalı. Hele ki Kazım Taşkent Klasikleri dizisinden çıkması da ayrıca güzellik katıyor birde Amazon gibi yerde 30 lira gibi cüzi bir fiyata kaçırılmaması lazım. 10/10.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
“Şarkılar. “Edebiyat
Bu kitapta aşk, bir duygudan çok bir kader.
Petrarca, Laura’yı sadece sevmez adeta ona ibadet eder, ondan korkar, ona kızar, sonra yine diz çöker. Çünkü bazı insanlar sevilmek için değil, tapılmak için yaratılmıştır.
Canzoniere’i okurken bir düşünceye tutundum o, “var ama asla benim olamayacak” sesi. Petrarca’nın dizelerinde Laura bir kadından çok bir ışığa dönüşüyor. Onu gördüğü an, sanki dünyanın geri kalanı sessizleşiyor yalnızca kalbin sesi kalıyor.
Ve o ses, ne kadar güzel olursa olsun, biraz lanetlidir.
Bu kitapta aşk, mutlulukla değil, eksiklikle var.
Petrarca, aşkı yaşarken kaybediyor, kaybederken yüceltiyor. Her şiir, bir dua gibi ama dua ettiği şey Tanrı değil, Laura.
“Gözlerin bana baktı” diyor, “ve ben bir daha eskisi olamadım.”
Bu, sevmenin değil, yanmanın, küle dönmenin kitabı.
Laura öldüğünde, Petrarca hala onu sevmeye devam ediyor.
İşte o an, aşk artık bir insandan değil, bir ruhtan doğuyor.
Benim için en dokunaklı olan da bu aşkın ölümle bitmeyişi.
Bir kadını o kadar seversin ki Tanrı bile kıskanır.
Ve belki de Petrarca’nın asıl günahı buydu
insanı Tanrı kadar sevmek.
Bu kitap aşkın ne kadar kutsal, ne kadar yıkıcı olabileceğini gösteriyor.
Okudukça anlıyorsun ki, gerçek aşk seni tamamlamaz seni eksiltir, parça parça eder ama o parçaların her biri bir şiire dönüşür.
Belki de aşk budur;
bir kadının adıyla sonsuza kadar yaşamak, ama onu asla elinde tutamamak.
Şiir okumayı çok severim ve ilk defa çeviri bir şiir kitabı almak istedim. Birkaç kişinin tavsiyesiyle bu kitabı aldım ama hayal kırıklığı yaşadım. Şiirleri anlayamadım çünkü. Kapalı bir anlatımı vardı yazarın. Başka bir zaman tekrar şansımı deneyeceğim.
Bu kitabın okunma sayısının artması gerek!Şiir
YouTube kitap kanalımda İtalyan Edebiyatı'na başlangıç yapabileceğiniz kitap önerilerimden bahsettim: ytbe.one/nTxrw0TosEg
Bu kitabın 1000kitap'taki ilk incelemesini yazıyor olmak çok farklı bir duygu. Çünkü ne kadar kıyıda köşede kalmış ama içinde muhteşem cevherler bulunan bir kitaptır bu! Bu incelemeyle birlikte Canzoniere kitabının okunma ya da okunacak listesine alınma sayısını birkaç kişi bile artırsam kafi.
Dante Alighieri'nin Yeni Hayat kitabında anlattığı ve karşılıksız olarak sonsuzca sevdiği kadını Beatrice için dediği bir cümle var : "Bugüne kadar hiçbir kadın hakkında yazılmamış şeyleri, sevdiğim kadın için yazmayı niyet ediyorum."
Sanırım ki, Dante 
Yeni Hayat kitabında Beatrice'i, Şükrü Erbaş 
Yaşıyoruz Sessizce kitabında Hatice Erbaş'ı, Marcel Proust ise 
Kayıp Zamanın İzinde serisinde Albertine'i betimleyebilmek için aynı uğraş içerisine giriyor. İşte, aynı şeyleri Petrarca'nın Laura'sı için söyleyebiliriz. Yukarıdaki yazarlar nasıl öldükten sonra ardında yarım kalmış bir erkek kalbi bırakan yalnızlaşmış ve o kadının hayalet imgesini ölüler diyarında düşünüp de karşısında yaşıyormuşcasına kabullenmemeye alışmak isteyen yazarlarsa, Petrarca için de aynı şeyleri söylemem gerek.
"Günde bin kez ölür, bin kez doğarım,
O kadar uzağım kurtuluşumdan." (s. 235)
Mesela Petrarca, bin kez ölüp bin kez doğduğunu hissediyormuş. İnsanın kurtuluşundan uzak olduğunu söylemesi bir dizede bu kadar mı güzel anlatılır arkadaş? İtalya, Rönesans dönemine girmeden önce gerçekten çok değerli yazarlara ev sahipliği yapmış bir ülke. Şairlerin şairi Vergilius önderliğinde Ovidius, Dante, Horatius, Petrarca gibi isimler ne kadar da bizim
Dante Alighieri'nin Yeni Hayat kitabında anlattığı ve karşılıksız olarak sonsuzca sevdiği kadını Beatrice için dediği bir cümle var : "Bugüne kadar hiçbir kadın hakkında yazılmamış şeyleri, sevdiğim kadın için yazmayı niyet ediyorum."
Sanırım ki, Dante Yeni Hayat kitabında Beatrice'i, Şükrü Erbaş Yaşıyoruz Sessizce kitabında Hatice Erbaş'ı, Marcel Proust ise Kayıp Zamanın İzinde serisinde Albertine'i betimleyebilmek için aynı uğraş içerisine giriyor. İşte, aynı şeyleri Petrarca'nın Laura'sı için söyleyebiliriz. Yukarıdaki yazarlar nasıl öldükten sonra ardında yarım kalmış bir erkek kalbi bırakan yalnızlaşmış ve o kadının hayalet imgesini ölüler diyarında düşünüp de karşısında yaşıyormuşcasına kabullenmemeye alışmak isteyen yazarlarsa, Petrarca için de aynı şeyleri söylemem gerek.
"Günde bin kez ölür, bin kez doğarım,
O kadar uzağım kurtuluşumdan." (s. 235)
Mesela Petrarca, bin kez ölüp bin kez doğduğunu hissediyormuş. İnsanın kurtuluşundan uzak olduğunu söylemesi bir dizede bu kadar mı güzel anlatılır arkadaş? İtalya, Rönesans dönemine girmeden önce gerçekten çok değerli yazarlara ev sahipliği yapmış bir ülke. Şairlerin şairi Vergilius önderliğinde Ovidius, Dante, Horatius, Petrarca gibi isimler ne kadar da bizim