Yazar:
İsmail Uluöz
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Konusu: İbrahim, akıl dışı tekrarların öznesi olan insanların arasında, izbe bir köyde yaşıyordu. Daha sonra ailesiyle Denizli’ye göçmüştü. İlk başlarda can suyu bulmuş gibi olsa da zamanla, insanlık tarihi kadar eski olan kısır döngüler, o irin saçan yüzlerini tekrardan göstermeye başlamıştı. İbrahim’in ruh havzası, keder selleriyle taşıyordu. Yatağından çıkmış olan nahif ruhu, sürüklendi, sürüklendi, ta ki…
İnceleme: Bu harika kitabı nasıl anlatsam bilemiyorum. Dili, anlatımı, konu işleyişi, her şeyiyle o kadar güzel bir kitap ki… İbrahim küçük yaşına rağmen öyle şeyler yaşadı, o küçücük yüreği öyle ağır yükler taşıdı ki... Bir çocuğun gözünden anlatılan bu duygular öyle içten, samimi ve edebi olarak kaleme alınmış ki bazı cümleleri defalarca okudum, sayfalarca alıntılama yaptım. Her cümlesi bana bir şeyler kattı. Döngü’de mitolojik kavramların da yer alması ayrıca mutlu etti. Yapılan benzetmeler, betimlemeler hepsi çok başarılıydı. Normalde betimleme okurken sıkılan ben, bu defa keyifle okudum çünkü kullanılan dil çok başarılıydı. Beni çok etkileyen bu kitabı şiddetle okumanızı tavsiye ediyorum, keyifli okumalar diliyorum.
Döngü ile geldim; sevgili İsmail Uluöz’ün kaleminden, hayatın gerçeklerine odaklanmış bir romandan söz edeceğim size…
Yazarın yaşamdan özümseyip sindirdiklerini felsefi bir dille köyden kente estirdiği rüzgârın eşliğinde okuyoruz; yedi yaşındaki İbrahim’in gözlemleriyle, o yaşında hayatı sorgulayan duruşuyla aktarılan hikâyede… Afyon’un köylerinden birindeyiz ilkin; güzellikleriyle, çirkinlikleriyle, çarpıklıklarıyla… Tüm yaşam alanlarında olduğu gibi. İnsanın bulunduğu ortama dalga dalga yayılan üstünlük kurma, huzursuzluk, yetinememe, mutlu olamama halleri…
İbrahim’in babası ve amcası Almanya’ya işçi olarak gitmişler. Dedesinin, bir zamanlar iki oğlu arasında adaletsizce yaptığı paylaşım nedeniyle evin büyük bölümü amcasına ait; kendileri bir göz odada sığınmacı gibiler ancak pek şikâyet etmiyorlar. İbrahim’in annesi Sultan, eltisi Gülsüm’e son derece saygılı. Eşleri gurbette bu iki kadın kendi dünyalarında yaşayıp gidiyorlar.
Köyü, köyde çocuk olmayı, çocuklar arasındaki hırsı, kavgayı, yer yer acıklı fotoğraflarla görüyoruz; örneğin tahtadan arabalarla bayır aşağıya yapılan yarışta bir çocuğun hayatını yitirmesiyle sonlanan bir karede…
“… insan, büyümenin sonu olmadığını hazin bir şekilde anlar. O, hayatın karşısında hep küçüktür, küçücüktür… Ne zaman büyüdüğünü düşünse hayat ona yanıldığını göstermekte gecikmez. Lakin insan anlamamakta ısrarcı, hayat da ders vermekte kararlıdır. Bu kısır döngü ise ancak mezarda son bulur…”
Yazar, çocuklara değişik açılardan bakıyor, küçücük yüreklerden taşan duygular davranış biçimine dönüşürken ne görüyorsa, ince ince aktarıyor.
“Konu ne olursa olsun, çocuklar için altta kalmamak bir varoluş sebebidir. Bu, onların basılmaması gereken, en ufak uyarılmada tıkanan ve beyinlerinin sağlıklı işleyişini engelleyen hassas
Puan vermedi·344 syf.··
Beğendi
·2022 151. kitabı
·16 günde okudu
·Okunma: 24 Kasım 2022 03:49
Babası Almanya'ya çalışmaya gittiği için köyde annesi ile birlikte yaşayan yedi yaşındaki İbrahim ile tanıştırayım sizi...
İbrahim'in gözleri ile inceleyeceğiz köydeki yaşamı, insanları, arkadaşlarını...
İnsan'ın olduğu heryerde olduğu gibi burada da yaşanılan adaletsizliği, açgözlülüğü, kibri, yalanı, hırsı minik İbrahim'in gözünden, akıl, vicdan süzgecinden geçirerek anlatımı ile okuyoruz. Büyümüş de küçülmüş deriz ya hani, işte İbrahim de büyümüş de küçülmüşlerden.
Her ailenin lakabı var köyde ; ve o lakapların çocukların karakterlerini, seçimlerini, yaşamlarını nasıl etkilediğini görüyoruz İbrahim 'in arkadaşlarını tek tek tanırken.
Ellerindeki ile yarattıkları çocuk dünyalarında mutlu her biri. En sevdikleri oyun tahta arabalar ile yaptıkları yarışlar. Zevkli ama bir o kadar da tehlikeli bir oyun. Yine bir yarış esnasında Halil' in düşüp başını kayaya çarpıp ölmesi İbrahim 'i arkadaşlarından daha çok etkiler, ölüm gerçeği ile yüzleşen ve bu yüzleşmeden sonra kendi uyanışını yaşayan İbrahim artık çok farklı bir gözle bakmaktadır hayata, yaşama.
Babası Almanya'dan döndüğünde bu sefer göç yollarına düşecekler ailece ;Denizli onlar için yepyeni bir umudun kapısını aralayacak, belki de herşey güzel olacak derken burada da yaşananlar çok da farklı olmayacak küçük İbrahim için...
Sonrası kitapta, her zaman olduğu gibi :-)
Ezcümle ; Döngü, insanı kadere ve özgür iradeye dair sorgulamaya itecek, çarpıcı bir roman...
Kitabı okurken öyle güzel bir yolculuğa çıkıyorsunuz ki bİtmesini istemiyorsunuz. Her yer, her insan o kadar ince detaylarla anlatılmış ki kendinizi o yerlerde dolaşırken, insanları tanırken buluyorsunuz. Çok güzel hayat dersleri çıkartıp kaderin döngüsünü sorguluyorsunuz. Yedi yaşındaki İbrahim’in çoğu yetişkinden daha gerçekçi olan bakış açısı, iç güdüleri ve olaylar karşısındaki tepkileri okuyan herkesi büyüleyecek. Yazarımıza @ismailuluoz bu güzel kitabı için teşekkür ederim.
Kitap iki bölümden oluşuyor. Birinci bölümde İbrahim’i, ailesini, arkadaş ve köy hikayesini İbrahim’in penceresinden okuyoruz. Zamanında dedesi oturdukları evi amcasına, bir odasını da babasına bırakacak şekilde adaletsiz bir paylaşım yapmış. Bu adaletsizliğin sebebi ise ayrı bir ironi. Babası ve amcası Almanya’ya çalışmaya gittikleri için, annesiyle ikisi kendi dünyalarında ellerinden geldiği kadar dayısının arada getirdiği erzaklar ve annesinin yorgan dikerek kazandıklarıyla geçinirler. Hatta babası Almanya’da tutunamadığı için annesi oraya bile para gönderir. Köyde yaşanılan adaletsizlikler, iffetsizlikler, ölümler, haksız kazançlar o yaştaki bir çocuğun görmemesi, yaşamaması gereken şeyler. Maalesef İbrahim hepsini o küçücük yaşında yaşadı. Almanya’da tutunamayıp yengesinin ölümü üzerine temelli dönüş yapan babasının Denizli’ye gidip orada yaşayacağız demesiyle yolculuk başlar. İbrahim’in köyle vedalaşması boğazınızı düğüm düğüm edecek.
İkinci bölümde ise Denizli macerası başlıyor. Bir apartmanın kapıcılığını yapmaya başladıkları zaman sanki hayatları iyi yönde değişmiş, güzel bir sayfa açmışlar gibi mutlu olmuşlardı. Kendilerine ait bir ev, hiç sahip olamadıkları koltukları, çamaşır makinası, buzdolabı gibi küçük şeyler başlarda onları mutlu etti ama bu mutlulukları da uzun sürmedi.
Cahilliğin kol gezdiği kırsalda bir köy. Köyün sınırlarını hiç aşmamış, yoktan var edip ev ahalisinin karnını doyurmaya çalışan anneler. Kahvede sosyalleşip, evlerinde televizyon olupta izleyebilen ki, izleyip televizyondan neyi öğrenecekler de vizyon sahibi olabilecekleri muamma babalar. Oyuncağı tahtadan olan çocuklar. Bir odalık evinde yorgan dikerek, arada sırada kardeşinin getirdiği erzakla çocuğunu mutlu etmeye çalışan, Almaya'ya çalışmaya gitmiş kocasının yolunu gözleyen, eltsinin yaptığı yemeklerin kokusunu duymasını istemeyen bir kadıncağızın oğlu İbrahim'in yoksullukla, ölümle imtihan öyküsünü okudum.
- Akran ZORBALIĞI'nı çocuklar nereden öğreniyor !?
- kadınlar neden birbirine düşman!?
- Maddiyatta eşitlik olabilseydi, mutluluk baki olurmuydu hayatımızda!?
Bu ve buna benzer soruların dehlizlerinde kısır döngüye takılı kalan umutlarla Afyon'nun köyünden Denizli'ye göç; Halil'in ölümüyle İbrahim'in yüreğinde açılan yaranın büyümesine sebep bir ölüm daha...
Küçük yerleşim merkezlerinde ataların kişilik özelliklerinden gelen lakapların, taziyelerde yaşanan saçmalıkların anlatımı çok iyiydi.
Yer mekan tasvirleri, duyguların anlatımındaki üslup edebi doygunluktaydı. Bir çok betimlemeyi 2-3 kez okudum. Yerli yerinde kullanılan kelimelerle edebiyata kuvvetli bir kalemle güzel bir esere imza atan Yazar Öğretmenimiz İSMAİL ULUÖZ'ün öğrencileri çok şanslı. Okuma şansını elde ettiğim için bende şanslı olduğumu düşünüyorum. Özellikle Edebiyat severlerin okumasını çok isterim.
Döngü kitabı ve bir çok okunası kitap hediyeleri için
Fatma Patır arkadaşıma çok teşekkür ediyorum.
Fatma Patır arkadaşıma çok teşekkür ediyorum.
#fakirbaykurt okuduysanız bilirsiniz. Yazdığı birbirinden güzel #köyromanı ile edebiyatımızın önemli isimlerinden biridir. Çok değerli meslektaşım @ismailuluoz ‘ün #döngü kitabı bende bayılarak okuduğum bir Fakir Baykurt etkisi bıraktı. Hikayemiz uzun süredir suya hasret, bir damlacık yağmur özlemiyle yanıp tutuşan bir köyde başlıyor. Ve daha ilk sayfalardan #ismailuluöz ‘ün başarılı betimlemeleriyle kendinizi o köyün insanlarından biri gibi hissederek okuyorsunuz Döng’yü. Kitabımızın ana karakteri İbrahim. Tüm olaylar İbrahim’in gözünden aktarılmış bize. Köyde yaşayan herkesi detaylıca tanıyoruz önce. Elbette başrolde İbrahim’in arkadaşları var. Bir yandan köy yaşantısı, bir yandan çocukluğun o #vurdumduymaz , #dünyayansayorganımyokiçinde halleri ile kendimizi kaptırıp gidiyoruz İbrahim’in peşinden. Su gibi akan olay kurgusunun yanı sıra İsmail Uluöz, görmüş geçirmiş ulu bir #bilge edasıyla altı çizilesi, not edilesi pekçok kelam ediyor aralarda. Umudu saklı tutarak , kötücül duyguları, haksızlığı, yüzsüzlüğü, çirkinliğin her türlüsünü başarılı psikolojik analizlerle sunuyor bize. İbrahim’in babası Almanya’ya işçi olarak gitmiş. Anacığı ile amcaları ile ortak evlerinin bir göz odasında yaşıyor. Herkes kendi yağında kavrulup giderken; boyu kısa, aklı uzun İbrahim yaşından beklenmeyecek bir farkındalıkla gözlemliyor etrafta olan biteni. Şimdi anlatıp okuma keyfinizi kaçırmayayım, peşpeşe yaşanan acılardan sonra İbrahim olan bitenlere anlam veremez, yaşadıklarının ve gördüklerinin ağırlığı altında ezilip soluksuz kaldığını hissederken babası apar topar dönüyor #almanya ’dan ve #denizli ’ye göç etme kararı alıyorlar. Köyü bırakmak, gitme zamanı geldiğinde zor olsa da İbrahim, Denizliye gitmeyi yeni bir hayat, yeni bir sayfa, aydınlık bir gelecek umuduyla çok çabuk
Bugün, çocuk yaşta olan,sırtında binbir yük taşıyan İbrahim'in hikayesini anlatmaya geldim. Yokluğun ve cahilliğin içinde kaybolan çocuğun hayatına konuk oluyoruz. Arkadaşı Halil'in ölümüyle sarsılan İbrahim'in sonrada annesinin ölümüyle yüzleşmesi gerekecek ama bu süreçte başka kayıplar ,akranlarından gördükleri,babasının huy değiştirmesi ve okulundaki merhametsiz öğretmeniylede sınavları olacak...
Birde hikâyede bir Yusuf var İbrahim ile konuşmasını okuyunca hayran kaldım ona.
Mekan zaman tasvirleri,betimleme, dili muhteşemdi. Ustalıkla kaleme alınmış hikaye. Akranların birbirine yaptıkları çok gerçekti.Cenaze evlerinde doymak bilmeyen yiyicileri anlatırken hislerime tercüman oldu... Köydeki zorlu hayatı arkada bırakmak için Denizli'ye gidince de aynı döngünün içinde sıkışan İbrahim'e mutlaka misafir olun. Hikayedeki her duyguyu size hissettirecek. Hepiniz hayattan,kendinizden yada çevrenizden bir çok yankı bulacaksınız.
Gönül rahatlığıyla tavsiye edebileceğim bir kitap daha heybemde.
Sevgiyle ve kitapla kalın
Yaşam döngüsü bir insanın doğduğu andan ölene kadar süren bir zaman diliminden ibarettir. Bu zaman dilimi basit gibi gözükse de birçok evreyi içinde barındırır. Her evrede insan bambaşka şeyler tecrübe eder. Ama yaş aldıkça zamana karşı bakış açımız değişir. Çünkü adımımızı temkinli atmaya başlarız. Biliriz ki her şey çocukluğumuzda olduğu kadar masum değildir. Yazarımızın kitapta yer verdiği bir cümleye bu nedenle sonuna kadar katılıyorum:
ZAMANIN YATAĞI, DUYGULARIN ÇERÇEVESİDİR.
İşte kitabımızda küçük bir çocuğun zamana karşı olan mücadelesine tanık oluyoruz. Çok fazla içerik ile ilgili detaya girmek istemiyorum. Çünkü okuyan çoğu bookstagram arkadaşımız kitabın içeriğinden bolca detay paylaştı. Benimde tekrara düşmeme gerek yok. İçeriğini merak ediyorsanız başka yorumlara da göz atabilirsiniz. Sadece değinmek istediğim birkaç şey var. 7 yaşındaki çocuğun hikâyesini daha çok çocuk bakış açısı ile okumak isterdim. Lâkin okuduğum cümlelerde genelde yazarımızın bakış açısı ile karşılaştım. Çünkü okurken bazı şeyleri sorgulamamızı istemiş. Bu da bence olaylar üzerinde daha çok dramatize yaratmasına sebep olmuş. Dramatize ederken de sıklıkla betimlemelerden yararlanmayı tercih etmiş. Yazarın anlatımı ne kadar sade olsa da betimleme fazlalığı sevmeyenler için okuma süreci biraz yorucu geçebilir. Açıkçası fazla olması beni rahatsız etmedi ama "Keşke betimlemeler hikâyenin bazı kısımlarında uzatılmasaymış." diye düşündüm. Bu eleştirimi görmezden gelip genel olarak ele alırsam ruhsal ve fiziksel betimlemeler ile karakterlerin bütünleştirilmesini başarılı buldum. Böyle bir döngünün içinde ayakta durmaya çalışmak bir çocuk için bile çok zor... Bunu okurken derinden hissettim.
10/10
DÖNGÜ
İSMAİL ULUÖZ
İsmail Uluöz
Yoksulluğun cehaletin ölümün harmanlandığı bir döngünün içinde kaybolan bir çocuğun hikâyesi.
İbrahim köyden yükselen yoksulluk ve cehalet çığlıklarıyla nefessiz kaldığı anlarda kendini başakların arasında bulurdu.Gökyüzüne bakar bulutların ağaçların ruhunda gezinirdi.Yaşından fazlaydı düşündükleri.Ölüm çevresinde gezinmeye başladığında insanların umursamazlıkları çileden çıkarır bile bile ölüme koşmalarını anlamazdı.
Arkadaşları tahta arabalarıyla yokuşun başında yarışa başladıklarında hissetmişti.Ölüm kaderimiydi Halil'in. Çığlıklar ağıtlar İbrahimi oldukça sarsmıştı.İnsanların ölümü bu kadar olağan karşılayıp taziye evlerinde yedikleri yemek midesini bulandırıyordu.
Anlamak için düşünüyor içi sıkılıyor,yere göge sığamıyordu.
Bir döngünün içinde kalmış ruhu çekilmişti.
Ardından yengesinin intiharı zor zamanlar geçirmesine sebep olmuştu.Almanyadan dönen babası yoksulluğun içinden çıkış yolu arıyordu.O yol ailesiyle göçtüğü Denizli'de başlarda onu çok mutlu etsede içine girdiği döngünün farkında değildi.
İnsan neye alışmıyordu ki alışmıştı yeni evine arkadaşlarına mutluydu.Ta ki ölüm onu çok sevdiği İsa ağabeyini bulana kadar.Yine ölümün soğuk nefesini hissetmişti.Babası çok değişmişti.İçki içtiği zamanlar çekilmez bir adam oluyor annesini dövüyordu.
Uzun çığlıkların ardındaki sessizlik korkutmuştu İbrahimi.Annesinin boylu boyunca uzanmış halini görünce anlamıştı.Ölüm bu sefer annesiydi.
Hıçkırarak koşmaya başladı.Bugününden kaçıyordu.Köyünü dedesini nine
sini dayısını anasını babasını mutlu olduğu günlerini hatırladı.Gelecek umrunda değildi.Ama ölüm gerçekti acımasızdı.Koşarken zihninden akıp gitmişti tüm düşünceler.Uçurumun ucuna geldiğinde sessizdi çığlıkları aşağıdaki boşluğa yaşayamadığı mutlu günlere bakar gibi bakıyordu.
Muhteşem
İsmail Uluöz
Yoksulluğun cehaletin ölümün harmanlandığı bir döngünün içinde kaybolan bir çocuğun hikâyesi.
İbrahim köyden yükselen yoksulluk ve cehalet çığlıklarıyla nefessiz kaldığı anlarda kendini başakların arasında bulurdu.Gökyüzüne bakar bulutların ağaçların ruhunda gezinirdi.Yaşından fazlaydı düşündükleri.Ölüm çevresinde gezinmeye başladığında insanların umursamazlıkları çileden çıkarır bile bile ölüme koşmalarını anlamazdı.
Arkadaşları tahta arabalarıyla yokuşun başında yarışa başladıklarında hissetmişti.Ölüm kaderimiydi Halil'in. Çığlıklar ağıtlar İbrahimi oldukça sarsmıştı.İnsanların ölümü bu kadar olağan karşılayıp taziye evlerinde yedikleri yemek midesini bulandırıyordu.
Anlamak için düşünüyor içi sıkılıyor,yere göge sığamıyordu.
Bir döngünün içinde kalmış ruhu çekilmişti.
Ardından yengesinin intiharı zor zamanlar geçirmesine sebep olmuştu.Almanyadan dönen babası yoksulluğun içinden çıkış yolu arıyordu.O yol ailesiyle göçtüğü Denizli'de başlarda onu çok mutlu etsede içine girdiği döngünün farkında değildi.
İnsan neye alışmıyordu ki alışmıştı yeni evine arkadaşlarına mutluydu.Ta ki ölüm onu çok sevdiği İsa ağabeyini bulana kadar.Yine ölümün soğuk nefesini hissetmişti.Babası çok değişmişti.İçki içtiği zamanlar çekilmez bir adam oluyor annesini dövüyordu.
Uzun çığlıkların ardındaki sessizlik korkutmuştu İbrahimi.Annesinin boylu boyunca uzanmış halini görünce anlamıştı.Ölüm bu sefer annesiydi.
Hıçkırarak koşmaya başladı.Bugününden kaçıyordu.Köyünü dedesini nine
sini dayısını anasını babasını mutlu olduğu günlerini hatırladı.Gelecek umrunda değildi.Ama ölüm gerçekti acımasızdı.Koşarken zihninden akıp gitmişti tüm düşünceler.Uçurumun ucuna geldiğinde sessizdi çığlıkları aşağıdaki boşluğa yaşayamadığı mutlu günlere bakar gibi bakıyordu.
Muhteşem
10/10
Beğendi
·2022 49. kitabı
Herkese selam,
Mis gibi kurgusu olan metaforlarıyla alıp götüren bir kitapla geldim. O kadar iyiydi ki başlardaki betimlemelere dalıp kurgudan koptum desem eksik söylemiş olmam sanırım. Kurguya dahil olduğumda zaten yazarın kalemine çokca alışmıştım. Bazen bir klasik okuyormuşum hissi verirken, tarzını benzettiğim birkaç usta kalem de yine okurken aklımdan geçti. Alıntı yapmaktan kitabın süresi iki kat uzuyor demedi demeyin. Bolca alıntı biriktirdim sayesinde. Hatta bir süre sonra kitaba o kadar dahil oldum ki alıntı yapmayı bıraktım.
Gelelim konusuna, küçük yaşta imkanların, standartların, düşüncelerin en sığ olduğu köyünde yaşamaya çalışan İbrahim'in hayatın döngüsünde kendi penceresinden baktığı şekliyle mutluluğu aramasıdır diyebilirim kısaca. Afyon'un küçük bir köyünde ailesiyle yaşıyan İbrahim, yedi yaşında olmasına rağmen yaşıtlarına göre oldukça olgun bir çocuktur. Babası çalışmak için yurt dışına gider ve oradan kısa bir süre sonra eli boş dönünce bir vesile ile Denizli de iş bulur ve oraya taşınırlar. İbrahim babası yokken yaşadıkları zorluğun, geçim derdinin arasında sıkışmıştır. Babası dönünce yeni bir hayata başlama ümidiyle her şeyin değişeceğini beklerken kendini kısır bir döngünün içinde bulur. Peki ya, değişen hayatında onu neler bekliyordur?
Çok detay vermeden minikçe içerikten bahsetmek istedim ama okurken benim bahsettiğim kısımların derin derin duygularla bezenmiş halini okuyacaksınız. İki bölümden oluşan kitap ilk bölümde İbrahim ve ailesinin köy hayatını anlatırken, ikinci bölümde ise şehir hayatını bizlere aktarıyor. Metaforları inanılmaz. Kitaba ilk başladığım andan itibaren büyülendim diyebilirim. Özellikle kurgu o kadar sıcak yansıtılmış ki edebi yönüyle gözünüzde devleşip sizi hayran bırakıyor. Kaleminin gücüne songuz inandığın bir yazar
