Yazar:
Erich Maria Remarque
Çevirmen:
Tektaş Ağaoğlu
Tahmini Okuma Süresi:
7 sa. 10 dk.
Sayfa Sayısı:
253
Basım Tarihi:
Ocak 1964
Yayınevi:
Ağaoğlu Yayınevi
Orijinal Adı:
Der Weg Zurück
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Yorumlar ve İncelemeler
Düşman diye tanıtılan insanlarla savaşı biter, kendisiyle ve toplumla olan savaşı başlar cepheden dönen askerin.
Erich Maria Remarque, savaşı ve savaş psikolojisini çok iyi işliyor. Zira kendisi de cephede bulunmuş, kaçmaya çalışmış, bunun için de cezalandırılmış.
Yazarın "Garp Cephesinde Yeni Bir Şey Yok" adlı kitabı savaşı ve savaş karşıtlığını konu edinen en iyi kitaplardan biridir benim düşünceme göre.
Bu kitapta ise savaş sonrası, evlerine yurtlarına dönen askerlerin, toplumda yer edinme çabalarını işliyor. Topluma ve günlük hayata uyum sağlamanın ne kadar zor olduğunu harika bir üslupla aktarıyor.
İnsanlığa dair sorgulanması gereken bir çok şeyin olması gerektiğini, insanların birbirlerine ne kadar kötü davranabileceklerini görüyoruz.
Yer yer boğazımın düğümlendiği bu kitabı çok beğendim.
I. Dünya Savaşı’nın son günleri, cephedekiler yıllarca süren savaştan sonra nihayet evlerine dönüyorlar. İnsan ilk başta bunun iyi bir şey olduğunu düşünüyor, sevdiklerine kavuşan roman kahramanları da. Ancak çok geçmeden buzdağının görülmeyen kısmı su yüzeyine çıkıyor ve herkes durumun hiç de görüldüğü gibi olmadığını anlıyor. Remarque, “Batı Cephesinde Yeni Bir Şey Yok” romanında bizlere cephedeki askerlerin durumunu, anların savaş hakkındaki düşüncelerini, savaşın kendisini anlatmıştı. (Okumayan varsa bu kitaptan önce onu okumasını salık veririm) Bu roman ise savaşın henüz bitmediğini, sadece cephelerin değiştiğini vurguluyor. Bu seferki savaş - ki geri dönebilenlere göre asıl savaş budur – topluma uyum savaşıdır. Olaylar daha tüyü bitmemiş, lise eğitimlerini yarım bırakmak zorunda kalıp askere çağırılan gençlerin gözünden anlatılıyor. Her türlü iğrençliği görmüş, arkadaşlarının vahşice, gaddarca ölümüne şahit olmuş, hiç tanımadığı kişilerin beynini çıkarmış, karınlarını deşmiş, onların kanıyla yüzlerini temizlemiş 17-18 yaşındaki çocukların tekrar hiçbir şey olmamış gibi toplumda herkesin yaşadığı gibi yaşamasını ne derece bekleyebiliriz? Bu mümkün müdür? Remarque ve kahramanları bu soruya hayır cevabı veriyor. Toplumla tekrar kaynaşma ve bütünleşme sürecinde pek çoğu başarısız oluyor, hüsrana uğruyor, hatta tekrar cepheye dönmek isteyenler çıkıyor. Her şeyin vıcık vıcık yapaylık koktuğu bir dünyada, insanların sahte gülüşleri, tesellileri, kibarlıkları, sosyetik takıntıları askerlerin midesini savaştakinden daha çok bulandırmaya yetip artıyor. Geri dönenlerden neredeyse hiçbiri geride bıraktıkları yaşamı sürdürmeyi başaramıyor. Kimi bunalıma giriyor, kimi kendini öldürüyor, pek çokları savaşta mayınlardan, mermilerden, bombalardan kurtulmayı başarmışken, savaş
savaşa hayırEdebiyat
Puan vermedi·296 syf.··
Beğendi
·2021 31. kitabı
·6 günde okudu
·Okunma: 11 Temmuz 2021 16:34
Dönüş yolu, garp cephesinde yeni birşey yok kitabının devamı niteliğinde.
Burda antaılmak istenen cepheden dönen askerlerin toplumun içinde yaşamış oldukları bunalımlar ve psikolojik açıdan yaşamış oldukları sıkıntılar topluma uyamama cephede yaşamış oldukları olayları sivil hayata yaşıyormuş gibi hayaler, halisülasyonlar geçen yaşantılar. Kimi askerin döndükten sonra eşini kendisini bıraktığını, kimisinin intihar etmesi, kiminin kaybettiği bütün her şeyi bir kadında bulurum umuduyla kadının ona bakmaması ve bunun için birini öldürüyor olması kiminin meslek sahibi olupta işini yapaması,, toplumla bir arada uyumun olmadığı, o yüzden hep beraber olmaları cephe arkadaşları, ve böyle bir yaşantı sürmeleri
Savaşın hem cephede, hemde cephe sonrası kişilerde ve ailelerde, ve toplumda yaşatığı bunalımlar ve yoksulluk anlatılıyor.
Batı cephesinde yeni bir şey yok kitabının devamı niteliğinde yazılmış bir kitap ilk kitapta savaşın içerisindeydik askerlerin acıları fizikseldi kopan elller,kollar,bacaklar; parçalanan gencecik vücutlar tek istedikleri yaşamak , yumuşak yatak ve iyi yemekti savaş biterse mutlu olurlar sandılar fakat olmadı "Dönüş Yolu" ile ölmemenin yaşamak olmadığını anladılar. 4 yıl süren kanlı bir savaş sonrası hayata tutunmaya çalışan genç erkeklerin yaşayabileceği sıkıntıları farklı farklı açılardan ele almış. Kısacası okunması gereken bir kitap.
Bir alıntıyla son vereyim;
"Birkaç kişinin yiğitlik gösterisi uğruna milyonların çektiği sefaletin karşılığı hiçbir şeyle ödenemez."
10/10
2018 4. kitabı
Bir savaş vardı ve savaşı yaşayan insanlar.. Tüm duygularıyla hissedenler...Cafcaflı, yaldızlı kahraman söylemlerine kanan 20li yaşlar. Bir kuşağın bunalımı... Militarizmin iç yüzünü gösteren kokuşmuş sistemin erkleri.. Savaşı görmeden savaşı yücelten toplumun önde gelen şahsiyetleri.. Biten savaşın ardından cam kırıkları ile erlerin tüm ruhlarını parça parça eden, adı konulamayan bir boşluk... Savaş, yaşayan için ve yaşamayan için aynı şeyleri ifade edemez, hiçbir zaman.
Savaş hakkında konuşma cürretini kendimde bulamıyorum. Savaşı fiziki olarak yaşamadığımdan dolayı konuşmak çok zor. Bunun için, tam bir inceleme sayılmaz. Ancak ben de hissettirdiği duygular var. İfade edemeyeceğim duygular. İfade edebilsem bile soluk kalan kelimeler, anlatamaz hissettiklerimi. Şunu sorabilsek bir kez olsun: 'savaşın kazananı kim, sahi?'. Biraz olsun, belki anlam kıyısına ulaşabiliriz.
#okudumbitti
#EeichMariaREMARQUE
#DönüşYolu
#296Sayfa
#MartAyı7ciKitap
"Hans'ın sıkıntılı ve acılı bakışlarının ayaklarımızdan ayrılmadığını fark ediyoruz, anasının bakışları da aynı şeyi yapıyor. Hep ve sadece ayaklar. Ayaklar nereye giderse bakışlar da oraya. Sizlerin ayakları var, benim ayağım yok, der gibi"
Garp cephesinde yeni bir şey yok kitabının devamı olan Dönüş Yolu cepheden eve dönen askerlerin gözünden, savaş sonrası askerlerin psikolojisini anlatıyor. Her cümlesinde yine içimize işleyen bir gerçeklik, bir yaşanmışlık. Cepheden yaralı ya da sakat dönmediği için suçluluk hisseden Albert. Çünkü abisi cephede iki bacağını bırakıp gelmiş.
"Bizler her şeyi bambaşka getirmiştik gözlerimizin önüne. Görkemli bir uyumla başlayacak güçlü ve kaynaşmış bir hayat, yeniden kazanılmış yaşamın sonsuz sevincini ummuştuk. Böyle başlamak istiyorduk"
Savaş sonrası hayata adapte olmak o kadar da kolay değilmiş meğer. Bunu empati yoluyla anlayacağını düşünen bu kitabı okusun sonra konuşsun derim.
Serinin tamamını ikinci el olarak sipariş vermiştim. Bu kitabın içinden altı çizili cümleler ve birde görselde gördüğünüz not çıktı. Kitap yorumumun bundan sonrasını kitabın ilk okuyucusunun notlarıyla bitirmek istiyorum. Bundan sonra yazacaklarım o meçhul okuyucunun kendi sözleri olacak.
ANLATICI KAHRAMAN:ERNST
Savaştan sonra değişim :169-170
Savaşın aldatıcı gerçeği:182-183
Savaş-vahşet-öğrenim-kültür-acı alay- (üst/alıntı) 212
Gelişme: Ayrılma - yüzüstü bırakma- (üst alıntı) 285
Evet ilk okuyucunun kitaptan notları bunlar. Kitabı okuyupta aynı duyguda buluşmuş olmak ne hoş değil mi? Kesinlikle bu seriyi okumalısınız diyoruz biz meçhul okuyucuyla birlikte. Ve serinin son kitabı Cennetteki Gölgeler ile yolculuğumuza devam diyoruz.
Savaşa çocuk olarak katılıp yorgun ve büyümüş adamlar olarak dönen karakterlerin hayata tutunma hikâyeleri anlatılıyor. Onlar artık hayata toz pembe bakamayan, pek çok kez ölümle burun buruna gelmiş, gözleri dehşetle pek çok kez büyümüş, savaşın eskittiği ruhlar.
Cephenin dışında kalan bu hayata karşı hissettikleri yabancılık hissi, onları sarsıyor. Günlük yaşamın sıradanlığına ve değişen toplumsal ilişkilere uyum sağlamakta zorluk çekiyorlar. Kitap boyunca yaşanılan zorlukları, cephe arkadaşlarının birbirini kollayıp destek vermeye çalışmasını, kimisinin sisteme yenilip kimisinin inatla yaşamaya çalışmasına şahit oluyoruz.
#remarque Birinci dünya savaşına katılmış ,savaşın tarih kitaplarında söylenenin aksine insanlar için en büyük yüz karası olduğunu görmüş ve her eserinde savaşın yıkımını anlatmıştır ve yine her eserinde “bize sadece savaşmayı öğreten sisteme lanetler olsun “demiştir.
ki Almanya Nazi hükümeti kitaplarını yasaklamış ,yakmış o da ülkesinden uzaklarda gözlerini yummuştur
#dönüşyolu ‘nda da savaş sonrası dünyası ile uyuşmazlığa düşen eski askerlerin bunalımını anlatır
Her kitabını bitirdiğimde iyiki böyle biri yaşamış ve yazmış diyorum ve her kitabı beni kendisine çok daha çok yakınlaştırıyor
Kitap ile ilgili 'Batı Cephesinde Yeni Bir şey Yok'un devamı olduğu söyleniyor. Konu olarak öyle diyebiliriz ancak gerek konu derinliği gerek yazı biçimi olarak asla bir devam romanı değil. Savaştan dönen askerlerin toplumda nasıl zor yer buldukları, gündelik hayata nasıl ayak uyduramadıkları romanın temel konusu. Benim beklentim sanırım biraz daha yüksekti. Yine de iyi bir eser.
“Batı Cephesinde Yeni Bir Şey Yok”’dan hayatta kalan gençlerin, I. Dünya Savaşı sonunda ilan edilen barış ile birlikte, cepheden yavaş yavaş kendi doğup büyüdükleri kentlere döndükten sonra düştükleri boşluğu ve amaçsızlığın savaş öncesi ideallerine karıştığı bir yarı gerçek yaşamın gailesinin anlatıldığı, ilk kitabın devamı niteliğinde olan bir başka Erich M. Remarque eseridir. En az ilki kadar vurucu ve kahredici.
Gerçek savaşın bitmesi sonrası, ölmeden kurtulabilen ve gençliklerinin daha baharında olanlar üzerinde bu sefer bir başka savaşımın başgösterdiği ve gerçek savaşın cephelerde yapamadığının, insanların kendisine karşı vermek zorunda kaldığı kişisel savaşımlarda, barış şartlarında bile olsa, hala kaybedilecek hayatların olduğunu yalın, sade ve hilesiz bir şekilde anlatan bir roman.
Her iki kitap da, bir savaşın kağıt üzerinde en çıplak haliyle, lafı dolandırmadan ya da “Madde 22” ‘deki gibi hicve başvurmaksızın anlatıldığı önemli eserler. Tüm militarist ruhlu ya da destekçisi arkadaşların göz gezdirmesi dileklerimle…
Reklam
Yazar Hakkında
Erich Maria RemarqueYazar · 18 kitap
Erich Paul Remark Osnabrück'te Roma kilisesine bağlı katolik bir ailenin içinde doğdu. Babası Peter Remark bir basımevi ustasıydı. Osnabrück arşivlerinde bulunan nüfus kayıtlarına göre 17.yy'da ihtilalde katoliklere yapılan baskılar yüzünden Fransa'dan göç etmişlerdi. Önceleri Remarque olan soyisimleri Alman imlasına göre Remark olmuştu. Bir süre Münster Üniversitesi'nde öğrenim gördü ama 18 yaşında birçok kez yara aldığı I. Dünya Savaşı'na katılmak zorunda kaldı. Savaştan sonra öğretmenlik, taşçılık ve Berlin'de bir tekerlek firması için test sürücülüğü yaptı.
1929'da, Remarque'nin savaşın mutlak kötülüğünü 19 yaşındaki bir askerin gözünden anlattığı, en ünlü eseri, "Batı Cephesinde Yeni Bir Şey Yok" (Im Westen nichts Neues) yayımlandı. Bu kitabın ardından savaş zamanı ve sonrasını yalın ve duygusal bir dille gerçekçi bir şekilde anlattığı başka eserleri de yayımlandı.
1931'de İsviçre'ye yerleşti. 1933'te, Naziler eserlerini yaktılar ve yasakladılar. 1938'de Alman vatandaşlığından çıkarıldı ve 1939'da Amerika Birleşik Devletleri'ne göç etti. Hollywood'da tanıştığı Paulette Goddard ile 1958 yılında evlendi.
72 yaşında Locarno, İsviçre'deki Saint Agnese kliniğinde aylarca acı çektiği anevrizmadan dolayı öldü.
--------Eserleri
Batı Cephesinde Yeni Bir Şey Yok, (1929)
Dönüş Yolu, (1931)
Hayat Kıvılcımı, (1952)
Yaşamak Zamanı, Ölmek Zamanı, (1954)
Ölesiye Yaşamak, (1956)
İnsanları Seveceksin
Ana Baba Günleri
Üç Arkadaş
Lizbon'da Gece
Kara Dikilitaş
Zafer Takı
Cennetteki Gölgeler
Ufuktaki İstasyon
Vaat Edilmiş Ülke
Tanrı'nın Gözdesi Yoktur
Üç Yoldaş
Siyah Anıt
