Yazar:
Suzan Demir
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Hani bazı kitaplar vardır. Hemen bitsin istemezsiniz. Bittiğinde de nasıl bir yorum yazacağınızı bilemezsiniz. İşte bu kitap benim için öyle oldu. Duygu ve düşüncelerimi ifade etmeye çalışsam bile kelimelerimin kifayetsiz kalacağını hissediyorum.
Yazarımızın kalemiyle ilk defa "Düğmeler" kitabını okuyarak tanıştım. Cümlelerinde sıkça tasvirlere yer vererek anlatımı zenginleştirmeyi tercih etmesini oldukça doğru buldum. Çünkü tasvirlerle anlatılan olayların bilincimizde daha sağlam bir zemine oturduğunu düşünüyorum. Tasvir yoğunluğundan rahatsız olan okuyucular mutlaka olabilir ama onlara şunu demek istiyorum: Tiyatroya en büyük görsel işlevselliği dekorlar kazandırır ya romana da bu işlevselliği tasvirler kazandırır. Yani tasvir tekniğinin amacı okurun duyularına seslenmektir. Yazarımız tekniği kullanma konusunda oldukça başarılıydı.
Kullandığı anlatım biçimi kesinlikle kendisine has bir üslup oluşturmuştu. Üslubu sayesinde oluşan gerçeklik algısını sevdiğim için kitabın sayfa sayısının fazla olması beni hiç rahatsız etmedi. Zaten kısa sürede okuyup bitirmeyi planladığım bir kitap değildi. Çünkü kitabın her kelimesini özümsemek gerektiğine inandım. Ancak özümseyerek yüreğimde tüm duyguları hissedebilirdim. Anlayacağınız üzere kitabı yüreğime ilmek ilmek işleyerek sizlere geldim. Ondan da yorum yapmam zor oldu.
Bu arada söylemeden yorumumu sonlandırmak istemiyorum. Bazı bölüm geçişlerini hızlı buldum. Genel olarak yazarımızın kalemini sevdiğim için onu da görmezden gelebilirim. Kitabı okuyup yorum yapan diğer bookstagramlar daha çok kitabın içeriğine değindiğinden bende edebi yönlerini sizlere aktarmak istedim. Çünkü eser edebi olarak beni etkisi altına aldı.
#seldaokudu #düğmeler
Yılın en sevda kokan romanı...
Okurken nakış nakış içinize işleyen bir hikaye...
Sevdiklerimiz için onların hasretini çekmeye de razı oluruz.
Abdürrahim de Elife'si için ona daha güzel bir hayat kurmak için gurbetçi olarak çalışmaya gider. En yakın arkadaşım Fuat ile hasret ile düşer yollara. İlk dakikadan daha değişen Fuat ailesini çoktan unutsa da Abdürrahim için her şey daha da özel ve korunması gerekiyordu. Yeni dostu Ali Sadık ile de bu hasret yanını paylaşıyordu.
Elife ise giden Abdürrahim ardından güzelliği ile onda gözü olan Kamil 'in kıskacı altına girmişti.
Ama onun kalbi bir tek sevdiğine aitti. Üstelik Abdürrahim giderken ondan bir parça da bırakmıştı Elife'sine...
Ama bırakmadılar ki yavrusu ile mutlu olsun...
Zaman ise onlar için ilerlerken kader ağlarını başka türlü örüyor sevenlerin arasını açıyordu...
İmtihan dünyasında onların imtihanı ise hiç ama hiç kolay olmayacaktı...
Elife can parçasından vazgeçecek onu sevdiğine emanetsin edecekti sessiz sedasız.
Elife için de Abdürrahim için de bambaşka bir hayatın başlangıcı olacaktı.
Bize ise o hikayeleri okumak düşecekti...
Harika bir kitaptı akışı, konusu ve anlatımı ile beni benden aldı. Ama ufak bir eleştiri yapmadan da duramayacağım. Başlarda olan o sakinlik o konuya alıcılığını kitabın son sayfalarında bulamadım. Sanki sonları biraz hızlı geçti gibi geldi. Bazı konularda da havada kaldım diyebilirim.
16/80
Selam canlar.
Hesabımın gitmesinden sonra bütün postlarimi yeniden paylaşıp güncel kitap yorumlarıma geldim.
Elife ile Abdurrahim. Kalbimin merkezine oturan güzel çift. Yolunu gözleyen Elife.
Bir çift düğme ve canından çok sevdiği dostu ile çıkmıştı gurbet yollarına. Arkasında sevdiği Elife'sini bırakarak... Bir gün geri dönmek umudu ile. Yıllarca satırlara döker içindeki duyguları ve gönderir Elife'sinin yaşadığı köyüne. Ama hiç cevap alamaz. Hep bekler... Elife ise sevdiğinin bir gün geleceğini dört gözle bekler. O da hep bekler... Ama hikayemiz kocaman bir ama ile bitti.
Yazarımız harika bir konuyu ilmek ilmek yüreğime işlemişti. aile olmak nedir? Dost için neler yapılır? Onlarla sevinip onlarla üzüldüm.Ve bazı yerlerinde çok ağladım. 602 sayfalık kitabımız bir çırpıda bitti. Sonu biraz bana eksik geldi. Fakat yazarımız ile mesajlaştığımızda bana çok güzel bir şekilde açıkladı. Yayınevi kitabımızı basarken çok hassas davranmamış bunu da söylemeden geçmek istemiyorum
Gurbete gidip ailelerinden ayrı kalan tüm insanlara tüm canlara bir an önce evlerine yuvalarına dönmeleri için dua ediyorum.
İnsan hiç özüne ektiği toprağın kokusunu, sevgisini,hayallerini, umutlarını kaybeder mi?
Bazen insan tozu bırakmalı her şeyin üzerinde. Ve bazen de üflemeli ki savrulsun bilinmezliğe...
Book•lover ❥ öncülüğünde @suzandemirdk_ in kaleminden basımını @kentkitap in üstlendiği #yilinensevdakokanromani #düğmeler i #okuyanterazi ile okuyoruz dedik ve okuduk. Emeği geçen herkese teşekkür ederim.
@derya_ve_kitaplar canımla sohbet ede ede, kota koyarak her günün sonunda gün sonu raporu alarak kitabımızı bitirdik. Seninle okumayı seviyorum corumlum.
#kitap #kitaplar #okudumbitti #gurbet
Book•lover ❥ öncülüğünde @suzandemirdk_ in kaleminden basımını @kentkitap in üstlendiği #yilinensevdakokanromani #düğmeler i #okuyanterazi ile okuyoruz dedik ve okuduk. Emeği geçen herkese teşekkür ederim.
@derya_ve_kitaplar canımla sohbet ede ede, kota koyarak her günün sonunda gün sonu raporu alarak kitabımızı bitirdik. Seninle okumayı seviyorum corumlum.
#kitap #kitaplar #okudumbitti #gurbet
Merhaba kitap severler;
Ruhuma dokunan,aile bağlarına ilmek ilmek işlenen ait olmaya kök salmaya çalışırken özünden çıkmamaya özen gösteren Abdurrahim, kaderine yenik düşerken işçi olarak gurbete cebinde düğmelerle,bir küçük valizle umuda giderken arkasında bıraktığı atası, ailesi,çocukluğu, toprağı, Elife'si...
Ata toprağı,vatanı,bayrağı geride kalırken yakın arkadaşı ile gittiği sıla da Fuat, ile oturduğu bankta her şeye dayanabileceği fakat dostsuz kalamayacağını,gidemeyeceğini sanki olacakları hissetmiş gibi "söz" istemesi yüreğimi dağladı.
Nerden,nasıl başlasam ne anlatsam eksik kalıcak,satırlar arasında kayboldum.Baba,eş,anne, aile sevgisi bu kadar duygulu mu anlatılır?Gözyaşlarıma hakim olamadım.
Ah Elife...Duruşun,hayan,edebin, sabırla beklemen gidene mi? kalana mı?,toparlanmaya çalıştıkça sırf belki sıla biter umuduyla yüreğine taş bağlayıp kızının daha iyi şartlarda olması için gösterdiğin tavra,vefaya, fedakarlığa tepeden tırnağa hayran kaldım.Nasıl güçlü bir kadınsın Maşallah taş olsa dile gelir...
Peki ya Elanur...Kızın kaderi anasına benzer mi? Oy oy...
Dönemin şartlarına bakılınca Abdurrahim'in yüzleşmesi,gerçeklerden kaçması aslında inancını,imanını bir avuç insanla gurbette özveriyle sürdürürken, eğrisiyle,doğrusuyla etrafında dönenelere göz yuman her seyin Allah'tan geldiğine ve yine ona gideceğimizi yol gösteren ışık oldun, bu uğurda asıl vazgeçmişlik kader mi, Seçim mi, kabulleniş mi? Tamamen kitabi okuyanlar ne demek istediğimi anlayacaklar.
Son olarak;hızlı geçisleriyle,başta yakaladığım ağır tempoyu sonlara doğru yakalayamadım.Bazı bölümlerde yaşananlar havada kaldı. Ana karakterin Elife'ye yazdığı mektubu okumak çok isterdim.Lakin hikaye gerçek bir yaşanmışlık olduğu için özel kalması gerektiğine saygım sonsuz...
Aşksa Abdurahim'in
#düğmeler /20/
️ @suzandemirdk_
@kentkitap
Korku mu,yoksa sevda mı insanı daha güçlü kılar?
Bazen bir gülün açmasına gözyaşları dahi yetersiz gelir. Bazen de o güle su vermek için her gece,ama her gece,olmak istediğin yerde olmak için su olursun.
Belki de aşkın kıymetini bilmek içindi tüm ayrılıklar.
Mevsimlerin,yağan yağmurların,bir de insanın yaşı yoktu bağlanmak için derinden birbirine.Her kime bağlanmış olsa da,gönüller bir gün kaybetme korkusu taşırdı. Ölüm ki son olmasa da,düşen her yaprağın nefesi,yaşayan insana kocaman bir özlem bırakıp gidiyordu.
Merhabalar bugün sizlere #yilinensevdakokanromani ile geldim. Bir yerde okumuştum insanın kendini huzurlu hissetmedi heryer gurbettir diye ne kadar doğru...
Buram buram Anadolu kokan ve bu kokuya iliklerine kadar hasret kalan insanların hayatlarına şahit oldum. Hepsinin yüreğinde memleket ve geride bıraktıkları sevdalarının özlemi,yarası işlemişken bir bambu sapı gibi ait olmadıkları topraklar da kök salmaya dem vurmuşlar...
Nasıl güzel Müslümanlığı, Vatan aşkını işlemiş yazarımız.
Kaleminden arkadaşlık ilişkileri, gönül ilişkileri,aile bağları ,Islamiyet, vefa ,naiflik ,türküler,iyilik ve edep satırlara dökülmüş...
"Düğmeler"neden düğmeler kitabın ismi diye düşünürken kendimce bunun cevabını buldum.
Düğmeler insanoğlu'nun inancıydı ...
Ve o inanç asla unutulmamalıydı...
Bir çok karakter ve kendilerine özel hikayelerini bir bütün olarak okurken yer yer hüzünlenip gözyaşları eşliğinde devam ederken bazen de konuya dahil olup olması gereken bu diye düzeltmek geldi içimden, yüreğim dayanmadı...
Kader ağlarını örmüş,alın yazısı yazılmış değiştirmek kimin haddine.
Yaşanılacak olan elbet yaşanılacak...
Bir varmış bir yokmuş 1968 senesinde tren garında iki arkadaş Danimarka 'ya işçi olarak yola çıkmış.Sevdiklerini
Videolu post yorumum geldi
Yeni temam ile sadeliğe vurgu yapıyoruz. Umarım begenirsiniz.
DÜĞMELER/ SUZAN DEMİR
Kitabı ilk elime aldığımda çok naif bir hikaye okuyacağımı tahmin etmiştim.Kapak sade ve şık, aynı zamanda o eskileri andıran havası ve stili bana geçmişti.Düğmeler #yilinensevdakokuluromani ile yollarımız iyi ki kesişti.
Gelelim konuya ; kitabımız 600 sayfadan oluşan sanki çok fazla (!) dediginizi duyar gibiyim lakin asla öyle değil . Abdürrahim ve Fuat' ın yurtdışına işçi olarak gitmek için tren istasyonunda okumaya başlıyoruz aslında.Abdürrahim geride bıraktığı karısı Elfide, anne ve babası, bol özlem, hasret,sevd ile biniyor o trene. Babası Fuat'a emanet ediyor Abdürrahim'i.Ve sazını vuruyor hayat,kader ne derseniz işte.
Bizimkiler varıyor tabiki gönülde hasretlik var sevdaya ,anne babaya kolay değil alışmak ama umutta var dönmeye dair. Fuat desen çoktan adapte olan hatta aklına başka şeyler gelen bir tipleme. Gelelim Elfide ahh be kızım hamile.. Söylemedi babasına bile.. Keşke söyleseydi dedim Abdurdahim'e . Gel gelelim bizim kıza sevdalı amca oğlu Kamil beni deli etti. Ahh ahh zaman ... O zamanlar..
Derken hepsinin hayatının değişeceği bile belli değil. Çünkü kader onlara o kadar farklı yollar çizmiştir ki..
Okurken her bir karakterin ayrı hikayesi olsa da ben hepsine kızdım.Hepsinde laflar soyledim yeri geldi.
Peki neler mi oldu?
Abdürrahim ve Fuat döndüler mi?
Elfide ye ne oldu?
Zaman ve kader kavramları...
En önemlisi de inanç...
Aşk ve sevdayı bazı sayfalarda gözyaşlarım ile okudum, bazen bir tebessüm .
Betimelmeler o kadar güzeldi ki resmen canlandı her bir detay...
Ve tabiki kitabın isminin anlamı...
Teşekkürler @suzandemirdk_
Kalemine emeğine sağlık.
Book•lover ❥ bizi bulusturdugun için teşekkürler .
#okuyanterazi
Book•lover ❥ bizi bulusturdugun için teşekkürler .
#okuyanteraziDRAMRoman
Abdurrahim ve Elife, birbirini çok seven eski zaman aşıklarındandir. Eski zaman diyoruz, çünkü şimdilerde boyle derinden, temiz ve masum yaşanan aşkları bulmak çok zor. 1968 yılında Avrupa'ya misafir işçi olarak giden Abdurrahim için Elife'den ayrılmak çok zordur. Ama nasılsa birkaç aylığına gelmiş, para biriktirip ülkesine, Elife'sine ve ailesine geri dönecektir. Yanında en yakın arkadaşı Fuat'la birlikte bir işe başlar ve o zamanlarda ender okuma yazması olanlardan biri olarak her gün sevdiceğine mektuplar yazar. Ancak Elife' den, bir türlü cevap gelmez. Elife ise köyde hamileliğin verdiği sıkıntıyla birlikte bir de aynı evde büyüdüğü, amca oğlu Kamil'in kendisine verdiği rahatsızlıklarla uğraşmak zorundadır. Abdurrahim' e hamile olduğunu söyleyemez. Şimdi söylerse kocasının gitmekten vazgeçeceğinden korkar. Köy yerinde, çok sevdiği kocasının adına halel getirmemek için çok uğraşır. Sonunda kasabaya taşınmaya karar verirler.
Kitap oldukça kalın olsa da akıcı ve çok duygu yüklü. Yüreğe dokunan bir kalemi var yazarımızın. Okurken ağlamak isteyenler seveceklerdir.
Abdurrahim ve Fuat köylerinden yurtdışına bir süreliğine çalışmaya gider. Akıllarında birkaç ay kalıp geri dönmek vardır. Ancak kader onlara başka bir hayat çizmiştir. Geride sevdiği karısı Elifeyi, anne babasını bırakan Abdurrahim ve babasının ona emanet ettiği Fuat. Elife hamiledir ancak bunu Abdurrahime söylemez. Abdurrahimin yurtdışına gitmesini değerlendiren Elifenin amcaoğlu bir türlü Elifenin peşini bırakmaz. Yurtdışına ayak uydurmaya çalışan Abdurrahim ve ortama hemen ayak uyduran Fuat'ın bir süre sonra araları açılır. Abdurrahim Elifeye mektuplar yazar ancak bir türlü ona ulaşmaz. Fuatta burada yeni bir hayat kurmak isteyince Abdurrahime yalanlar söyleyerek onların hayatını tamamen değiştirir. Kader onlar için farklı bir yazı yazmıştır ve okurken her karaktere ayrı ayrı kızıyorsunuz. Abdurrahim Elife'nin öldüğünü öğrenince kendisine yeni bir hayat kurar ancak gerçekler çok farklıdır.
Kitabın kalın olması başta göz korkutsa da yazarın o kadar ince o kadar naif bir dili var ki sayfalar akıp gidiyor. Hayatın insanlara neler getireceğini bilmeden alınan kararlar yaşananlar tane tane anlatılmış. Aşkı en ince detayına kadar hissediyorsunuz kitabı okurken. Ayrıca Abdurrahim ve ailesinin dine düşkünlüğü yanlış yola sapma korkusu da çok güzel yansıtılmıştı. Eski zamanları seven ve onları yaşamak isteyen herkese tavsiye ederim.
1960’lı yılların sonlarında, Abdurrahim ve akrabası Fuat, geçici işçi olarak, köylerinden kalkıp yurtdışına çalışmaya giderler. Abdurrahim Elife ile evlidir ve Elife’nin hamileliğinden haberi de yoktur. Uzun zaman mektuplar yazar Elife’ye ama karşılık bulamaz. Diğer yandan Abdurrahim’in yurtdışına gitmesini fırsat bilen Kamil, Elife’yi rahatsız etmeye başlar. Köy yerinde, adına laf getirmemek için çok uğraşır Elife, sonunda da kasabaya taşınırlar. Yurtdışına çabuk alışan Fuat ise orada kendine yeni bir hayat kurmak ister. Bu yüzden de Abdurrahim ile araları açılır. Sonunda ona yalanlar söyleyerek Abdurrahim’in de, Elif’in de hayatını mahveder.
İletişim aletlerinin olmadığı, imkansızlıkların, yoksulluğun kol gezdiği köy hayatıyla birlikte bir sevda hikayesini konu alıyor kitap. Yazarın öyle şiirsel ve zarif bir dili var ki; 602 sayfalık kalın bir kitap hemencecik bitiveriyor. Akıcı ve duygu yüklü, yüreğe dokunan bir dram romanı. Aile, arkadaşlık, vefa, iyilik, islamiyet, edep gibi kavramlar ince ince işlenip, ustalıkla satırlara dökülmüş. Gurbette yaşanan vatan-millet aşkı, aile özlemi o kadar güzel yansıtılmış ki, karakterlerin memleket hasretini duyabiliyorsunuz okurken. Anadolu insanının sıcaklığını hissedebiliyorsunuz. Güçlü bir kalemi var yazarımızın. Sadece kitabın son bölümleri biraz havada kalmıştı. Yine de karakter bolluğuna ve kalın bir kitap olmasına rağmen sağlam bir kurguya sahip, eski yıllardaki Anadolu insanının romanı.
#Düğmeler
^
^
#alıntı
Elife’nin kokusu, başka kalbin kokusuydu artık. Herkes kendi kaderinin yolcusuydu. Allah dilemedikçe de karşılaşmak ancak mahşere kalırdı.
^
Sevmek, belki de çokça sevip özgür bırakmaktı sevgisini..
^
^
Book•lover ❥ @suzandemirdk_ @kentkitap
#okuyanterazi #bloghemsire #tavsiyekitap
Book•lover ❥ @suzandemirdk_ @kentkitap
#okuyanterazi #bloghemsire #tavsiyekitapYazar Hakkında
Suzan DemirYazar · 2 kitap
1976 yılında Türkiye'de doğdu. 1980 yılında ailesinin yanına Danimarka'ya geldi ve Danimarka’nın Kopenhag şehrinde yaşamakta.
