Puan
8.410 üzerinden
"İşte yine yapılmış. Orta sınıfın gözyaşlarını sömürmek için parlatılmış, Viktoryen dönem sosuna batırılmış bir yas pornografisi daha.
Shakespeare’in adını anmadan Shakespeare üzerinden prim yapmanın o sinsi, burjuva yöntemini buldular.
Ki şunlardan sonra kabak tadı verdi desem yalan olmaz...
Değersiz Bir Hayat
Shuggie Bain
Mucizeler Yılı
Lincoln in the Bardo
Bizimle Başladı Bizimle Bitti
Merhamet
Sütçü
Bülbül
Artık bu tür kitaplardan gerçekten yoruldum. Sanki edebiyat, sadece orta sınıfın güvenli koltuklarında oturup başkalarının felaketlerine 'ah ne acı' diyerek iç çekmesi için üretilen bir tüketim malzemesine dönüşmüş gibi değil mi ya hu :)))
Her köşe başında aynı formül: Tarihsel bir dekor, içine iyice yedirilmiş trajik bir evlat kaybı ya da bitmek bilmeyen bir travma silsilesi puffffffff ya gerçekten ya da offffff
Okurken duygusal olarak manipüle edildiğimi hissediyorum. Sanatın görevi sadece can yakmak ya da bizi ağlatmak için pusu kurmak olmamalı. Bu 'parlatılmış trajediler' rafından uzaklaşıp, biraz daha sahici, manipülasyondan uzak ve hayatın sadece gözyaşından ibaret olmadığını hatırlatan kitaplara ihtiyacım var.
Allah aşkına bana hayatın o ham, kirli ve manipülasyonsuz tarafını fırlat. Ruhumu okşama, gerekirse hırpala ama sakın bana o 'soylu acı' yalanını satma. Bu pembe diziden hallice entelektüel işkenceden istifa ediyorum."
Bana teselli verecek, ruhumu okşayacak veya beni 'ne kadar da duyarlı bir okurum' yalanına inandıracak kitaplar ARAMIYORUM.
Ben, suratıma bir yumruk gibi inecek, midemi bulandıracak, uykumu kaçıracak ve güvenli konfor alanımdan beni aşağı fırlatacak o kirli gerçekliğin peşindeyim.
İçinde tek bir damla 'soylu gözyaşı' barındırmayan, ruhumu değil zihnimi hırpalayacak başka kitaplar
Değersiz Bir Hayat
Shuggie Bain
Mucizeler Yılı
Lincoln in the Bardo
Bizimle Başladı Bizimle Bitti
Merhamet
Sütçü
Bülbül
Artık bu tür kitaplardan gerçekten yoruldum. Sanki edebiyat, sadece orta sınıfın güvenli koltuklarında oturup başkalarının felaketlerine 'ah ne acı' diyerek iç çekmesi için üretilen bir tüketim malzemesine dönüşmüş gibi değil mi ya hu :)))
Her köşe başında aynı formül: Tarihsel bir dekor, içine iyice yedirilmiş trajik bir evlat kaybı ya da bitmek bilmeyen bir travma silsilesi puffffffff ya gerçekten ya da offffff
Okurken duygusal olarak manipüle edildiğimi hissediyorum. Sanatın görevi sadece can yakmak ya da bizi ağlatmak için pusu kurmak olmamalı. Bu 'parlatılmış trajediler' rafından uzaklaşıp, biraz daha sahici, manipülasyondan uzak ve hayatın sadece gözyaşından ibaret olmadığını hatırlatan kitaplara ihtiyacım var.
Allah aşkına bana hayatın o ham, kirli ve manipülasyonsuz tarafını fırlat. Ruhumu okşama, gerekirse hırpala ama sakın bana o 'soylu acı' yalanını satma. Bu pembe diziden hallice entelektüel işkenceden istifa ediyorum."
Bana teselli verecek, ruhumu okşayacak veya beni 'ne kadar da duyarlı bir okurum' yalanına inandıracak kitaplar ARAMIYORUM.
Ben, suratıma bir yumruk gibi inecek, midemi bulandıracak, uykumu kaçıracak ve güvenli konfor alanımdan beni aşağı fırlatacak o kirli gerçekliğin peşindeyim.
İçinde tek bir damla 'soylu gözyaşı' barındırmayan, ruhumu değil zihnimi hırpalayacak başka kitaplar
I just finished Hamnet and wow… what a story! 10/10 for the plot, though the English was a bit heavy, so I’d give that 8/10. The grief of Hamnet’s mother after his death was heartbreaking. It really stayed with me. Such a beautiful, emotional, and unforgettable read. Highly recommend!
Hamnet’i yeni bitirdim ve… ne hikayeymiş! Kitaba, hikayeye 10/10, ama İngilizce versiyonu okudum ve dili biraz ağırdı, bu yüzden 8/10. Hamnet’in ölümünden sonra annesinin yaşadığı acı kalbimi paramparça etti ve okuduktan sonra ağırlığını bir süre hissettim. Çok duygusal ve etkili bir okuma deneyimiydi. Kesinlikle tavsiye ederim.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Adı “Hamnet” olsa da Bu kitap benim için Hamnet’ in annesi "Agnes’in hikayesi”….
Geride kalanların, acısını sahneye akıtan Shakespeare’ ın hikayesi…
Acının ağırlığı neredeyse her satırda ruhuma işledi…..
Dili öyle güçlü, duygusu öyle derindi ki… Uzun süre etkisinden çıkamayacağım bir kitap oldu benim için
Spoiler içerir!
Çocukları, karını yalnız bırak. Oğlun ölünce oğlunun adına oyun yaz. Çok sinirlendim. Bir de baban seni dövüyordu, çocuklarını babanla nasıl bırakabilirsin nasıııl
“Bütün hayatların, her şeyin oradan dışarı aktığı ve her şeyin oraya geri döndüğü bir çekirdeği, merkezi, sıfır noktası vardır.”
Women’s Prize for Fiktion ödüllü bu kitap, Shakespeare’in Hamlet oyununa adını veren oğlu Hamnet’in vebadan öldüğü rivayeti üzerine kurgulanmış. Yazar, tıpkı Shakespeare gibi, oyun kurmuş, sone yazmış. Birinci perde şiddet, sevgisizlik, ikinci perde umut, sevgi, bağlılık; son sahnede bir şiir, dizeler ölümün ve kaybın sarmal kafiyesiyle. Ve tüm bunların üstüne de biraz büyü serpilmiş.
1596..İskenderiye limanındaki maymundan miçonun üzerine sıçrayan bir pire, gemiyle denizleri aşıp Avrupa’ya kadar gidecek . Önüne çıkan ne varsa tutacak kolundan, doymak bilmez, karanlık bir şeytanın, vebanın ellerine bırakacak.
Pirenin torunlarının dünyada o güne kadar görülmemiş kanlı bir savaşı nasıl da birkaç sıçrayışla örgütlediğine bakacağız. Salgın bir hastalığın yayılmasını sanki bu pirenin masalı gibi okutacak bize O’Farrell. Bir çocuk, Iskenderiye’den, maymundan, miçodan ve pireden habersiz, kaderi onlardan sebep, ateşler içinde yatıyor olacak. Başında bekleyeceğiz, yüzyıllar önce bir annenin yaşadığı acıyla dağlanarak. Ömür gibi gelecek.
“Arkanı dön,” diyor ölüme. “Gözünü kapa. Bir saniyecik.”
Shakespeare’in oğlu Hamnet’in hikayesini okuyacağımızı sanıyoruz ya başta. Yok hayır, Agnes’in hikayesini okutacak bize yazar. Gölgelerde kalmış, emeği ve fedakarlığı tarihe geçmemiş, ömrünün şiiri ünlenmemiş Agnes’in..Tarih ondan ‘Shakespeare ‘in karısı’ diye söz ederken, bu satırlar Shakespeare’den ‘Agnes’in kocası’ diye bahsedecek. Agnes’in hikayesi bu, onun ormanın kuytularında sızan ışığa sığınmış çocukluğunun, daha kaderin bile niyet etmediği yazgıları sezen yüreğinin, bu dünyayla öbürü arasındaki zar gibi ince çizgiyi gören gözlerinin, ama en çok
