Tahmini Okuma Süresi:
16 sa. 6 dk.
Sayfa Sayısı:
568
Basım Tarihi:
Ocak 2021
İlk Yayın Tarihi:
1989
Yayınevi:
Pegasus Yayınları
Orijinal Adı:
Hyperion - Hyperion Cantos #1
Orijinal Dil:
İngilizce
ISBN:
9786052999837
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
4 kitaplık bir serinin ilk kitabı Hyperion, yazarın anlatım dili,bilinmeyen bir evrene dair terminolojisi, kavramsal yapısı açısından okunması zor ve yorucu bir kitap olması yanında; zengin bilimkurgu içeriği, vurucu hikayeleri ve kurgusu ile etkilendiğim bir kitap oldu.
Uzak bir gelecekte insanların "Büyük Hata" olarak adlandırdığı bir olgu meydana gelmiş, teknolojinin gelişmesi ile güneş sisteminde ve ötesinde bulunan yeni gezegenlerde koloniler kurulmuştur. Alanaştıran adı verilen geçitler çok uzak mesafelere anında yolculuk yapmayı sağlamaktadır. Hakimiyet adı verilen bir oluşum 200' den fazla gezegene hükmetmektedir. Dünyalarağı olarak adlandırılan bu gezegenler, anında iletişim kurulmasına izin veren ışılhatlar,
elektromanyetik araçlar, ekranoplanlar, iletiaracıları ve ömrü uzatan, tıbbi gelişmelerden faydalanabilmektedir.
"Gaspçı" olarak adlandırılan yerçekimsiz yıldızlararası boşluklarda yaşayan, insanlardan evrimleşen bir topluluk da Hakimiyet'in himayesinde bulunan gezengenleri tehdit etmektedir.Hakimiyet kontrolünde olmayan Hyperion isminde bir gezegende, zamanı kontrol etme yetisine sahip, hakkında efsaneler bulunan Shrike isminde bir varlık insanlar için büyük tehdit oluşturmaktadır. Bazı insanların taptığı , bazı insanların merak ettiği, bazılarının kaçındığı bu varlığı görmek için her sene hac ziyaretleri yapılmaktadır.
Son savaş öncesi, Hakimiyet ve Shrike kilisesi tarafından son hac yolculuğu için bir rahip, bir konsolos, bir asker, bir şair, bir âlim, bir dedektif, bir ağaç efendisi seçilmiştir. Ölümle yüzyüze olduklarını düşünen bu hacılar neden seçildiklerini anlamak amacı ile geçmiş yaşam öykülerini birbirine anlatmaya karar verir. Her biri ortak bir temaya sahip, bu etkileyici hikayeler, aynı zamanda bu evreni anlamaya yardımcı olacak
Hyperion İncelemesi: Zaman Mezarları Vadisi’nde, Shrike Herkesi Bekler
"Hyperion incelemesi sizlerle. Amerikalı bilimkurgu yazarı Dan Simmons imzalı eser 1990 yılında Hugo Ödülü alan; galaksilerin arasında notaların fırtınalara eşlik ettiği yakut ve kanla sarmalanmış bir uzay operası.
1970’lerde küçük bir kasabada öğretmenlik yapan Dan Simmons zamanla öğrencilerine öykü anlatmaya başladı. Hyperion’un ilk temelleri de böylece atılmış oldu. 1989 yılında yayınlanan Hyperion, 1990 yılında En İyi Roman dalında Hugo ve Locus En iyi Bilimkurgu Roman ödülünü alarak adını geniş kitlelere duyurdu."
Agape Khaven
İncelemenin tamamı: kayiprihtim.com/inceleme/hyperi...
Yapı olarak Canterbury Hikayeleri'nden esinlenmiş kitap, savaşın arifesinde yapılacak son hac için seçilmiş 7 hacının yolculuğunu işliyor. Her hacı sırasıyla kendi hayat hikayesini ve Shrike'dan ne dileyeceğini anlatıyor. Her biri bir film tadında olan bu hikayeler ile sadece karakterleri tanımıyoruz, aynı zamanda genel hikaye için yapboz parçaları da topluyoruz. Hikayeler hem temaları açısından çeşitli, hem de oldukça vurucu. İki yıl sonra bile detaylarını hatırlıyorum çünkü hepsi bambaşka bir tat sunuyor.
Dünyası ise aşırı zengin. Bilim kurgu deyince aklınıza gelebilecek her konuyu bulacaksınız: yapay zeka, uzun yaşam, ışınlanma, dijital dünya, kolonileşme, transhümanizm... Dan Simmons bu dünyayı oluştururken sadece önceli olan bilim kurgu yazarlarından etkilenmemiş. Fransız Cizvit paleontolog Teilhard de Chardin, İngiliz şair John Keats, İskoç çevreci John Muir, Amerikan ekolog Thomas S. Ray ve Çinli kesiş Yunmen Wenyan gibi isimlerin de dünyada bıraktığı izleri göreceksiniz.
Bu muhteşem kitabın tek sorunu, genel hikayenin sonuçlanmasının ikinci kitaba sarkması. Tek başına da okuyabilirsiniz, o zaman da harika bir öykü derlemesi olur.
Okuduğum ilk bilim kurgu kitaplarından biriydi ve açık ara favorim olmuştu. Üzerinden iki yıl ve 50 küsur bilim kurgu kitabı geçti, ve Hyperion hala favorim.
Son zamanlarda en yavaş okuduğum kitaplardan birisi oldu Hyperion, çünkü hem hard sci-fi olması hem de bilim kurgu kadar felsefe ögeleri ve edebi referanslar içermesi sebebiyle sindirerek ilerlemek istedim. Ayrıca kayıprıhtım forumda düzenlenen okuma etkinliğinde anlamadığım yerleri sormam ve teoriler üzerinde tartışmamız da çok faydalı oldu.
Kitap bir yolculuğa çıkmış birbirinden alakasız 7 kişinin (ya da 6 diyelim) hikayesini anlatıyor. Kitaptaki en etkileyici şeylerden birisi, her yolcunun hikayesini anlatırken kendi kişiliğine göre anlatımın değişmesi. Mesela asker daha net, keskin cümleler kullanırken şair ise daha edebi bir dil ve şairane cümleler kullanıyor. Bununla birlikte en sevdiğim öykü alimin öyküsü oldu, sebebini de onunla ebeveyn olmam sebebiyle daha rahat empati kurabilmem.
Simmons'ın birçok yazardan etkilendiği açık. Bunların listesini yapsak yorumlarımdan uzun sürer sanırım. Ama bu kadar referansı anlayabilecek donanımda bir okuyucu olmadığım için yer yer böyle sanki cehalet zırhımdan "tink, tink" diye sekti bu referanslar. Bütün bunlar yazar Simmons'ın bir deha olduğunu göstermiyorsa başka ne gösterir bilmiyorum.
Son olarak, çevirisi için Yaprak Hanım'a, editörlüğü için de Kemal Bey'e teşekkürlerimi sunuyorum. Çeviri konusunda gözüme çarpan neredeyse hiçbir şey olmadı, görebildiğim bir iki typo'yu da kendilerine ilettim. Çok zor bir işin altından layıkıyla kalkmışlar. Dilerim ikinci kitap da bu yıl içerisinde gelir zira çok can alıcı bir yerde bitiyor kitap. Yine de bu durum okumanıza engel değil, okuduktan sonra devam etmek istemeyenler için bu kitabı bir "hikaye kitabı" olarak değerlendirmek de mümkün.
Kitaba notum 9/10. 1 puanı neden kırdım ben de bilmiyorum ama elim 10 puana gitmedi nedense. Büyük ihtimalle her hikayenin başlarının bir tık
Dan Simmons'un Terör adlı kitabını okumuştum, gerçek bir olaydan esinlenmiş, Kuzey Kutbuna doğru yola çıkan ve akıbeti bilinmeyen iki geminin hikayesiydi. Açlık, soğuk ve yaşananların, gerçekçi ve gotik bir dille anlatıldığı gerilim çok başarılıydı.
Hyperion ise başka bir şey. Issac Asimov, Ursula Le Guin, Arthur C. Clarke benim için Bilim Kurgu'nun duayenleridir. Frank Herbert, Ray Bradbury, Philip K. Dick, Orson Scott Card, Heinlein, Douglas Adams, Roger Zelazny, Larry Niven... daha bir sürü dahi. Dan Simmons sadece Hyperion'la bile bu yazarlar arasında olmayı sonuna kadar hak etmiş.
Eser o kadar çok katmana sahip ki anlatmak çok zor, ne söylense eksik kalır, yanlış anlaşılır. Kısaca yedi kişi ve bir bebeğin hac yolculuğu diyebiliriz. Altı kişi hikayelerini anlatıyor ve her hikaye değişik bir anlatım ve dünyayı barındırıyor. Her hikayenin ortak noktası ise Hyperion.
Başta okurken zorlanabilirsiniz ama vazgeçmeyin. Çevirmeni için eminim çok zor bir eser olmuştur ama başarmış. Çünkü muhteşemdi.
7/10
2021 15. kitabı
Öncelikle kolay okuyabildiğim bir kitap olmadı, çok fazla kurgu terim olması, her seferinde kitabın başındaki fihristvari bölüme dönmeme sebep oldu, bu da okurken odağı kaybettiriyor. Konu akıcı, temalar süper olduğu halde uzun soluklu bir kitaptı benim için. Beğendim ooo süper diyemedim maalesef...
Bu kadar zor terimlerle dolu bir kitabın Türkçe'ye kazandırılmasında emeği geçen herkese ne kadar teşekkür etsem az. Yaprak Onur'un böylesine zor bir çevirinin üstesinden gelmiş olması ne kadar iyi bir çevirmen olduğunu bir kere daha gösteriyor bizlere. Okunması zor olsa da bir seriye giriş eseri olarak oldukça başarılı bir roman Hyperion ve hikaye ileride daha da derinleşeceği için bu eserdeki yedi hacının hikayelerine dikkat etmek gerekiyor. Türü sevenlerin kaçırmayacağını bildiğim için devamını beklediğimi belirtmek yeterli. Tavsiyeye gerek duymuyorum bile.
Bu ağır kitabın (779 sayfa) arka kapağındaki tanıtım yazısı "Epik Bilim Kurguyu yeniden tanımlayan kitaplar" diyor. Goodreads sitesinde yapılan hızlı bir arama "Dune", "Hyperion", "Star Wars", Orson Scott Card'ın "Ender" serisi ve birkaç başka kitap getiriyor. Sadece bu kitapların olaylarının ölçeğine bakarak kısmen katılıyorum; evreni veya galaksiyi kapsıyorlar, birkaç yıl sürebiliyorlar ve genellikle insanlığın kaderi söz konusu oluyor.
Bilim Kurgu’da epik unsurları severim. Her şey hikayeye ve nasıl sunulduğuna bağlı. Hyperion kitapları hakkında karışık duygularım vardı.
İlk kitap (Hyperion), insanlık Ousterlar ile tamamen galaktik bir savaşın eşiğindeyken, Hyperion gezegenindeki Zaman Mezarlarına hac yolculuğuna çıkan yedi hacı ile başlıyor. Hacılar farklı yollarla seçilmiştir ve her birinin hac yolculuğuna katılmak için farklı bir nedeni vardır. Hyperion’a doğru seyahat ederken ve sonra Zaman Kasalarına ulaşmaya ve onları anında öldürebilecek veya evrenin sırlarını onlara açabilecek efsanevi yaratık (Shrike) ile yüzleşmeye çalışırken, her bir hacı kendi hikayesini anlatma şansına sahip olacak. "Binbir Gece Masalları" gibi eski edebi teknikleri kullanarak, her biri kendi hikayesini anlatıyor, bu da hepsini Shrike'ın ne yapabileceğine dair farklı, belki de çelişkili bir yön sunarak temelde şaşırtıyor.
İlk kitap, yaratıkla (kısmen tanrı kısmen Azrail) belirsiz bir karşılaşmayla yüzleşirken sona erer. İkinci kitap o dönemden devralır ve epik hikayeyi sonuca ulaştırır. Çok dikkat gerektiren karmaşık bir hikaye. Tüm gizemler çözülmez, devam kitaplarına işaretler bırakılır ve Yapay Zeka, Siber Uzay, insanlığın ve yapaylığın doğası, farklı bir seviyeye evrilen bilgisayarlar gibi birçok ilginç kavram tanıtılır.
Bu kitapların birçok hayranı olduğuna eminim. Okumaktan
Dan Simmons’un Hyperion’u, “Üç Cisim Problemi”nden sonra beni gerçekten içine çeken, düşündüren ve hayran bırakan nadir bilimkurgu eserlerinden biri oldu. Kitap, sadece evren tasarımıyla değil, karakter derinliği ve edebi anlatımıyla da etkileyici. Her bir karakterin kendi hikâyesi üzerinden örülen yapı, bir yandan Canterbury Hikâyeleri’ni anımsatırken, diğer yandan insanlığın geleceği üzerine ciddi düşünsel sorular sorduruyor.
Shrike gibi gizemli ve tehditkâr bir figürle yaratılan mistik atmosfer, zaman ve mekân kavramlarıyla oynayan kurgusal zekâyla birleşince ortaya çok katmanlı bir anlatı çıkıyor. Simmons, bilimkurgunun sınırlarını zorlamakla kalmamış, felsefe, din, şiir ve insan psikolojisini harmanlayarak bambaşka bir okuma deneyimi sunmuş.
Uzun zamandır bu kadar özgün, cesur ve aynı anda hem duygusal hem de entelektüel bir tat bırakan bir bilimkurgu romanı okumamıştım. Hyperion, bilimkurgu edebiyatını seven herkesin mutlaka okuması gereken bir başyapıt.
Çok ama çok yoğun bir okuma oldu. Yorucu ve açıkçası sıkıcı bir deneyimdi. İlk başlarda her şey güzeldi; gizemli, büyük bir evren vardı karşımda. Fakat bir hikaye bitip, bir yenisi başlayınca, İstanbul trafiğinin beş dakikalığına açılıp, üç saatlik kilit olmasına benzer bir döngüye girdi. Romanın akıcılığı durmadan düşüp yükseliyor. Bu tarz bir yazım stilini hiçbir yazarda görmedim açıkçası. Tercih de edilmemeli.
Hikayelerin hepsinde gizem unsuru vardı. Bazısı aksiyonlu, bazısı muallak, bazısı ise bizden, içten ve duygusaldı.
Romanın en güzel yanlarından biri, insan doğasının asla değişmeyeceğini gözler önüne sermesiydi. Eski Dünya yok olmuş, ama insanların birbirleriyle savaşma ve nedenleri hep aynı.
En sevmediğim şey romanın dili oldu. Çeviriden mi kaynaklı, yazarın dilinden mi, yoksa kitabın yoğunluğundan mı bilmiyorum fakat hem okuma hızımı düşürdü hem de okurken sıkılmama sebep oldu. Bazı kitaplar yoğun olmasına rağmen akar; bu kitap hem yoğun, hem akmıyor. Okurken kafamda çoğu şeyi canlandıramadım.
Papaz her gün pilav yemez diye bir laf vardır. Hacılar’ın anlattığı hikayelerin final sorunu bu. Hep vurucu, şaşırtıcı bir kapanış uğraşı güdülmüş ama bir süre sonra bu durum şaşırtıcılığını yitiriyor.
Bazı romanlar vardır: Çekici olmaktan ziyade ilgi çekmek için saçmalar, şirazeyi kaçırır. Özellikle bu tip romanlar psikoloji ve bilimkurgu temalı olur. Hyperion’ı bu listeye dahil etmiyorum. Vurucu hikayeleriyle ve koskoca, yaratıcı evreniyle sizi zorluyor. O zorluğu aşabilirseniz içine çekiyor. Ben kısmen aşabildim.
Her farklı anlatıcıda; organizasyonlar, kuruluşlar, topluluklar ve medeniyetler hakkında detaylar öğreniyoruz.
Evren hakkında o kadar detaylı anlatılıyor ki sahiden bir ara nefesim kesildi. Bu tarz romanları sevmiyorum açıkçası, ama kurgudaki evren o
Yazar Hakkında
Dan SimmonsYazar · 3 kitap
Daniel Joseph Simmons, Amerikalı bir bilim kurgu ve korku yazarıydı. Hyperion Cantos ve Ilium/Olympos döngülerinin yanı sıra, bazen tek bir roman içinde bilim kurgu, korku ve fantastik türlerini kapsayan diğer eserlerinin de yazarıydı. Simmons'ın türleri iç içe geçiren eseri Kali'nin Şarkısı (1985), Dünya Fantastik Ödülü'nü kazandı. Ayrıca, bazıları sürekli karakter Joe Kurtz'u içeren gizem ve gerilim romanları da yazdı.
Illinois, Peoria'da doğan Simmons, çocukken hikayelerini dinleyenleri büyülemek amacıyla hikaye yazmaya başladı. Simmons, 1970 yılında Wabash College'dan İngilizce lisans derecesi aldı ve 1971 yılında St. Louis'deki Washington Üniversitesi'nden Eğitim Yüksek Lisans derecesi aldı.
Simmons kısa süre sonra kısa öyküler yazmaya başladı, ancak kariyeri 1982 yılına kadar pek ilerlemedi. O yıl Harlan Ellison'ın yardımıyla Simmons, Ellison'ın “dünyanın en iyi bilim kurgu yazma atölyesi” olarak gördüğü Milford atölyesine davet edildi. Simmons, Ellison'ı akıl hocası, arkadaşı ve tam zamanlı yazarlık kariyerine devam etmesinin nedeni olarak görüyordu. Simmons'ın “The River Styx Runs Upstream” adlı kısa öyküsü yayınlandı ve Twilight Zone Magazine öykü yarışmasında birincilik ödülünü kazandı. Ellison'ın menajeri Richard Curtis, Simmons'ı müşterisi olarak kabul etti. Simmons'ın ilk romanı Song of Kali 1985 yılında yayınlandı.
1989 yılına kadar ilkokul öğretmenliği yaptı.
Simmons, 21 Şubat 2026'da Colorado, Longmont'ta geçirdiği felcin komplikasyonları nedeniyle 77 yaşında hayatını kaybetti.
