Interviews mit Sterbenden
Elisabeth Kübler-RossYazar:
Elisabeth Kübler-Ross
Tahmini Okuma Süresi:
6 sa. 33 dk.
Sayfa Sayısı:
231
Basım Tarihi:
1980
Yayınevi:
Bertelsmann
Orijinal Adı:
On Death and Dying
Ülke:
Türkiye
Dil:
Almanca
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Ölümcül hastalıklara tutulan insanlar hasta olduklarını nasıl öğrendi? Nasıl karşıladı? Kim, nerede, nasıl söyledi? Yakında öleceği gerçeğiyle nasıl yaşıyor, neler düşünüyor, neler hissediyor? Ölüme hazır mı? Ondan korkuyor mu? Hastahanede kaldığı zaman zarfında nelerden şikayetçi, neler değişebilir veya değişmeli? Bize kendinden ne anlatmak ister? Hangi konularda ve nasıl yardımcı olabiliriz kendisine? gibi sorular ekseninde uzun bir yolculuğa çıkmış yazar.
Yazarımız bir psikiyatrist. Başta yalnız başlamış, hastanelerde röportaj yapabileceği insanlar aramış. İlk muhatabı olan hastahanede yönetimi ve doktorlar sıcak bakmamışlar olaya, yardımcı olmamışlar hatta köstek olmuşlar. Hemşireler hakeza öyle. En sonunda hastahanedeki din adamıyla irtibata geçince onunla ortak hareket etmeye başlıyorlar. Din adamında ölümcül hastaların listesi var ve hepsine tek tek soruyorlar. İstediğiniz anda kesip bırakabileceginiz bir veya birkaç röportaj yapmak ister misiniz bizimle diye.
Projelerinden bahsederler sonra ve hastaları kazanmaya çalışırlar. Kimse tarafindan kaale alınmayan, haklarında yakında ölecek nasılsa diye düşünülen ve ihmal edilen, kendilerini gerksiz ve faydasız gören, genelde konuşacağı, içini dökebileceği kimsesi olmayan bu insanlar şüphe ve endişeyle de olsa kabul ederler. 200 hastadan sadece bir kadın kabul etmez. Zamanla hastahane yönetimi, doktorlar, hemşireler ve hasta yakınları yapılan bu röportajların hastaya ne kadar iyi geldiğini gözlemleyip yardımcı olmaya ve hatta başka hastalara yönlendirmeye çalışırlar. Röportajı yapan ekip büyür ve hatta seminer olarak kabul edilir. Haftalık 50 kişi katılmaya başlar.
Kitabı beğendim, psikiyatrist hanımın neler başardığını görüp takdir ettim. Ölüm kimse için kolay değil, onunla her gün muhatap olan doktorlar ve
ölüm ve ölme1000Kitap
Öncelikle özellikle son 2 yıldır hayatımı neredeyse kontrol eden bu "dengesizliğin" her yana, dolayısıyla buraya da sıçradığını söylemek isterim. Kitabın incelemesine geçmeden önce neden uzun zaman sonra bu kitap hakkında neden bir inceleme yazma gereksinimi duyduğumu ve neden uzun zamandır buralarda da dengeli bir var oluş gösteremediğimi açıklayarak başlamak istiyorum.
Bu platforma ilk adım attığımda sanırım ilk bir yıl kopamamıştım, neredeyse girmediğim insanlarla iletişim kurmadığım, yeni şeyler öğrenmediğim ve paylaşmadığım bir gün bile olmuyordu. İçimdeki o faydalı bir alan arayışına cevap vermişti çünkü. Sonrasında hayatım bir dalgaya karıştı, babam kansere yakalandı. Ben sürüklenirken arada tutunabilmek için elimi dallara tutunmaya çalışır gibi kitaplara atmaya çalıştım. Böyle bir zamanda hiçbir yere tutunmadan sürüklenmek gerektiğini iki buçuk senenin sonunda belki de daha yeni yeni sindirebiliyorum. Babam vefat edeli 2,5 ay oldu, henüz dalgalar duruldu diyemem aksi halde yalan olur. Ancak su biraz berraklaşmaya başladı ve ben yeni yeni, arada arada suyun dibini görebilme fırsatına erişiyorum kitaplarla beraber. Şimdi de kitaplar suyu tekrar çalkalıyor. Çünkü gördüğüm her berraklık zamanında görememişliğimin acısını yaşatıyor bana. Bende buna karşı çıkmadan sarsıla sarsıla barışmayı bekliyorum dalgalarla, pes etmiyorum. Bu süreçte ne zaman sular berraklaşsa beni en çok silkeleyen kitap hakkında da bir inceleme yazmasam olmazdı sanırım.
Bu esere "günümüzde konuşulmak istenmeyen gerçek acının eseri" desem bence yanlış bir tanımlama yapmış olmam. Kitabı okuyan bir insanın verilmiş emeği göremeyeceğine dair bir şüphem yok. Yazar ilk önce "acı"nın eskilerdeki anlamıyla şimdiki anlamsızlığını karşılaştırarak başlamış sözlerine. İyi ki de öyle yapmış. Hemen
“Ölüm bütün yaşları eşit kılar.”
Ya yaşam düşündüğümüz kadar uzun değilse. Ve bir gün beyaz önlüklü bir doktor gelip ömrümüzle ilgili bir sınırlama yaparsa ne düşünürüz yaptıklarımız dair pişmanlıklar mı baskın gelir yapmadıklarımıza dair hayıflanmalar mı.. inkar mı isyan mı olur hissettiğimiz yoksa hemen kabullenir sadece ne kadar erken o kadar iyi mi deriz.. Umut ne kadar olur mesela mucize hayalimiz ne kadar sürer
Kitap işte bu soruların peşinde desem değil sadece bu durumdaki hastalar ile yapılan seanslar terapiler var ve onların anlattıkları geride bıraktıkları sığındıkları ki burada “terminal hasta” tabiri geçiyor bu tip durumlar için..
Kitap boyunca şunu fark ediyorsunuz herkes kendince bir tepki geliştiriyor bu duruma dair kimi diğerlerine yardım etmeye çalışarak kimi daha sinirli olarak kimi sessizliğin içine gömülerek kimi cenneti hakkettiğini düşündüğü eylemleri düşünerek
Bir hayat tam ortasından kırılıyor… çünkü insan hayatın tam ortasındadır yaşı kaç olursa olsun (matematikten bağımsız)
#k:26836Kitabın yazarından bahsetmek istiyorum Elisabeth Kübler Ross Amerikalı bir psikiyatrist. Kendisi uzun yıllar bestseller olan bu kitabını yazmak için yaklaşık 2.5 yıl boyunca 500 ü geçen terminal hasta ve hasta yakını ile görüşme yapıyor. Kitapta okuduğunuz tüm röportajlar gerçek, kurgu değil. Bu kitap yazıldıktan sonra dünyadaki palyatif bakım hizmetleri ivme kazanıyor. Bir nevi palyatif bakım merkezlerinin öncülerinden kabul ediliyor. Kendini tamamıyla yaptığı işe adamış, yıllarca son dönem terminal hastalarla uğraşmış birisi. Palyatif bakım, hastalığı daha fazla tedavi edilemez hale gelen hastaları, hastalıklarının son aşamasına kadar yaşam kalitelerinin artması ve acılarının azaltılması açısından destekleyen, içlerinde psikiyatrik, ergonomik, sosyal ve dini hizmetlerinde verildiği bir bakım türü. Hastaların kimsesiz bir yoğun bakım yatağında yaşamının sonlanması yerine ailesinden veya bakımını üstlenen birinin yanında ev ortamı gibi oluşturulmuş merkezlerde kalmasını destekler türde bakım merkezleri.
Yazarımız “ Onlardan, bütün kaygıları, korkuları ve umutlarıyla yaşamın son evreleri hakkında daha fazla öğrenebilelim diye öğretmenimiz olmalarını istedik. Ben, bizimle acılarını, beklentilerini ve engellenmişlik hislerini paylaşmış hastalarımın hikayelerini anlatıyorum o kadar” diyor. Ayrılığın ve yasın 5 evresi sayılan İnkar-izolasyon, öfke, pazarlık, depresyon, kabullenmeyi Elisabeth Kübler Ross tıp dünyasına ayrıntılı olarak kazandırmıştır.
Yoğun bakım ve palyatif bakım merkezi çalışanları, psikolog, psikiyatrist, sosyal Çalışmacı, doktorlar, ölüm ve ölme üzerine bilgilerini çoğaltmak isteyen herkes için önemli bir başvuru kitabı. Ölümü ve ölmeyi hayatın doğal parçası olarak memnuniyetle kabul etmeye çalışmamızın, ailedeki çocuklara ölümü
Puan vermedi·300 syf.·
2024 184. kitabı
Ölmek değil
Ölememek kötü
Diyor ya şair…:
Kitap ölmek üzere olan hastalara
Nasıl yaklaşılması gerektiği,
Bakımlarıyla ilğili bilgi
Veriyor.
Bn daha çok hasta yakını açısından anlatıcak die düşünmüştüm ama olsun
Doktorların,hemşirelern ve bu alanda çalışanlar
Mutlaka okumalı çünkü;
Bir bakış ,bir duruş yada bir nefes hastaları etkileyebiliyor.
Hasta açısından da şok,inkar,kabul bu basamaklardan bahsetmiş.
Bence herkes için en önemli bölüm KABULLENMEK .
Okuyalım
Ölüme YolculukPsikoloji-İnceleme
Elizabeth Kübler-Ross'un "Ölüm ve Ölme Üzerine" adlı kitabı, insanın en derin varoluşsal gerçeklerinden biri olan ölümle yüzleşme sürecini kapsamlı bir şekilde ele almaktadır. Yazarın klinik deneyimleri ve araştırmalarıyla desteklenen bu eser, ölüm ve yas sürecini anlamak ve bu konuda insanlara rehberlik etmek amacıyla kaleme alınmıştır.
Kitabın ilk bölümlerinde, Kübler-Ross ölümün psikolojik boyutunu inceler. Ölüm kavramının insan psikolojisi üzerindeki etkilerini derinlemesine araştırırken, bireylerin ölümle yüzleşme sürecinde yaşadıkları duygusal aşamaları detaylı bir şekilde ele alır. Yazar, ölüm korkusu, ölüm kabulü ve yas süreci gibi konuları psikolojik bakış açısıyla ele alarak, okuyucuya insanın ölümle başa çıkma mekanizmalarını anlama fırsatı sunar.
Kitabın diğer bölümlerinde, Kübler-Ross ölümün sosyolojik ve kültürel bağlamını inceler. Farklı kültürlerin ve toplumların ölümle ilişki kurma biçimlerini ve bu ilişkinin toplumsal yapılar üzerindeki etkilerini detaylı bir şekilde ele alır. Ayrıca, ölüm törenleri, ritüeller ve yas süreçleri gibi konuları inceleyerek, bu kültürel pratiklerin insanın ölümle başa çıkma sürecini nasıl etkilediğini ve toplumun yas sürecinde nasıl bir rol oynadığını ortaya koyar.
Kitabın belki de en önemli bölümlerinden biri, Kübler-Ross'un tanımladığı "ölüm aşamaları" ve kabul sürecidir. Yazar, terminolojide kabul gören "inkar, öfke, pazarlık, depresyon ve kabul" olmak üzere beş aşamalı süreci detaylı bir şekilde açıklar. Bu aşamaları, ölümle yüzleşme sürecinde insanın duygusal ve psikolojik deneyimlerini anlamak ve yönetmek için bir kılavuz olarak sunar.
"Ölüm ve Ölme Üzerine" kitabı, insanın ölümle yüzleşme sürecini anlamak ve bu süreçte duygusal ve psikolojik olarak nasıl başa çıkabileceğini öğrenmek isteyen herkes için önemli bir
Her ne kadar kitaba başlama amacım ölümcül hastaların psikolojisini anlamak olsa da, okudukça bu kitabı sadece ruh sağlığı çalışanlarının değil sağlık çalışanlarının da okuması gerektiğini anladım. Ölümcül hastalara karşı nasıl yaklaşılması gerektiğiyle ilgili çok değerli bilgiler yer alıyor. Yazarı da ayrıca tebrik ediyorum, bu hastalara nasıl olsa ölecekler gözüyle değil de hâlâ bir birey olarak yaklaşarak son anlarında bile ihtiyaçlarını giderme hareketi başlattığı için. Bu hareket tüm zorluklara rağmen ilerlemiş ve üniversitede teoloji ve psikoloji alanlarında derse dönüşmüş. Gerçekten hayranlık uyandırıcı.
Ölümlü Gözüyle Son Zamanlar1000Kitap
Sizlerle psikiyatr Elisabeth Kübler-Ross'un Ölüm ve Ölme Üzerine eserini paylaşacağım. Ölüme yakın deneyimler üzerine çalışan doktor eserinde çalıştığı hastanede farklı hastalıklardan dolayı ölüme yaklaşana hastalarla ilgilenirken edindiği tecrübeleri hem fikri açıdan hem de hastaların gözünden birebir anlatmış. Böyle kritik aşamada olan hastalara terminal -giriş çıkış yapılan yer- hasta denir ki ismi oldukça manidar bence. Ve ani ölümlerin dışında kişinin ölüme hazırlandığı hastalıklar kitabın ana konusunu oluşturmakta. Ölüme hazırlanmak kulağa bir seçim hakkı varmış gibi gelse de aslında tecrübe edilmeyen bir yolculuğa hazırlanmak her insan için bir bilmece ki doktor uzun uzadıya her ölümün kendi başına bir dinamiği olduğunu vurguluyor. Çünkü kimisinde altı ay kimisinde ise üç yıl süren bu hastalığın altında yatan psikolojik temel ortak; çaresizlik. Böyle çaresizlik deyince aklınıza fiziksel zorluklar gelmesin. Daha çok kişinin kendini tanımayışından veya kendine haksızlık etmesinden gelen bir ruhsal çaresizlik. Peki bu ruhsal çaresizliğin çözümü var mı? Elbette beş aşamalı yas evresinden geçmek.
Birinci Evre; İnkar ve İzolasyon
İkinci Evre; Öfke
Üçüncü Evre: Pazarlık
Dördüncü Evre; Depresyon
Beşinci Evre Kabullenme
İnkar ve izolasyon adı üstünde kişinin "Neden benim başıma geldi?" sorusunun zuhur ettiği bir süreç. Öyle ki ölümü herkese yakıştırırız da bir kendimize yakıştıramayız. Özellikle de erken bir yaşta hastalandıysak öfke evresi kaçınılmaz olur. Pazarlık evresi kişinin inancına ve kültürüne göre değişiyor. Çünkü Tanrı'ya inanmak ya da kendi kültüründeki donelerle Tanrı ile iletişim kurmak hayatın başlangıcında olduğu kadar sonunda büyük öneme sahip. Depresyon evresi çok geniş bir evre. Öyle ki kişi bazen yaşadığı ağrılardan bazen de aile bireyleri yüzünden
Kitap palyatif serviste hayatının sonlarına yaklaşan insanlarla yapılan konuşma ve olaylarla ilerlese de ölüm sürecinde sıkça görülen beş duygu hâlinden inkâr, öfke, pazarlık, depresyon, kabullenme halini sırayla ele alıyor. Bu tedrici sıraya uygun hastalardan örnekler sunuyor. Yazar bu süreçteki hastaların acısının hafifletilmesinin onları dinlemekten ve sessizce yanlarında oturmak bile olsa eşlik etmekten geçtiği anlatıyor ve vaka sonuçları da bu savın doğruluğunu ortaya koyuyor gibi. Oldukça etkileyici bir kitaptı. Herkes bir gün öleceğini bilir elbette ve her an olabileceğini de kabul eder. Ancak ölüm öngörülebilir bir mesafeye geldiğinde kabul süreci çok kolay değildir. Kitap ölümü kabul etmenin insanı olgunlaştıran ve sakinleştiren tarafına da değinmiş. Yer yer insanı derinlere götüren güzel bir kitaptı.
Ölümü inkar eden bir dünyada ölümle yüzleşilmesi, ölümün tabu olmaktan çıkarılması, ölümün de yaşamın bir parçası olduğunun anlaşılmasını, kabul edilmesini amaçlayan muazzam bir kitap.
Psikiyatrist Elisabeth Kübler Ross ölmek üzere olan hastalarla yaptığı görüşmelerle doktor hemşire gibi sağlık görevlilerinin hastalara yaklaşımının değişmesi gerektiğine, hastalara daha insani bir yerden, daha nazik yaklaşmaları gerektiğine, ölüme yaklaşan hastalara insan değil de bir eşya muamelesi yapan sağlık sisteminin çarpıklıklarına dikkat çeker.
Yazarımız hastanede yatan, ölümcül hastalık sahibi 500 civarında hasta ve yakınları ile görüşür ve onların korkularının, öfkelerinin, kaygılarının nedenlerini anlamaya, beklentilerinin neler olduğunu öğrenmeye çalışır.
Böylece hastalarla daha iyi nasıl iletişim kurulur, onların korkuları ve kaygıları nasıl giderilir buna anlamaya, öğrenmeye ve bu konuya dikkat çekmeye çalışır.
Ölümcül hastalık sürecinde hastaların kabullenme evrelerinden geçtiğini, birinci evrede inkar, ikinci evrede öfke, üçüncü evrede pazarlık, dördüncü evrede depresyon, beşinci evrede kabullenme aşamasının geldiğinden bahseder. Tüm bu aşamalarda hastaların duygu durumlarının nasıl olduğunu, neler yaşadıklarını bizzat hastalarla yaptığı konuşmalarla aktarır ve bu beş aşamaya ilave olarak umuttan bahseder, hastaların bitmeyen umudundan.
Sağlık sisteminin hastalara insan değil eşya gibi davranmasından hoşlanmaz.
Doktorların, hemşirelerin hastaları daha iyi anlayabilmeleri için bu araştırmalarlarını derinleştirir.
Yazarımız ister kişinin kendi ölümü, ister sevilen birinin ölümü, kişisel bir kayıp olsun, kayıpla ilişkili ortak deneyimleri anlamak ve bunlar hakkında konuşmak için bir çerçeve oluşturur. Yas ve ölüm sürecinden geçmenin yaşamın doğal parçaları olduğunun
Yazar Hakkında
Elisabeth Kübler-RossYazar · 4 kitap
Elisabeth Kübler-Ross, İsviçreli-Amerikalı psikiyatrist, ölümden dönme çalışmalarında öncü, yazar ve "Kübler-Ross modeli" olarak da bilinen beş yas evresinin geliştiricisiydi.
1970'te Kübler-Ross, Harvard Üniversitesi'nde Ingersoll Konferansı'nı verdi ve Ölüm ve Ölme Üzerine (1969) adlı kitabına odaklandı. Temmuz 1982'ye gelindiğinde Kübler-Ross, kolejlerde, ilahiyat okullarında, tıp fakültelerinde, hastanelerde ve sosyal hizmet kurumlarında 125.000 öğrenciye ölüm ve ölme dersleri vermişti.1999'da New York Halk Kütüphanesi Ölüm ve Ölme Üzerine'yi "Yüzyılın Kitapları"ndan biri olarak adlandırdı ve Time dergisi onu 20. yüzyılın "En Önemli 100 Düşünürü"nden biri olarak tanıdı. Kübler-Ross, kariyeri boyunca yirmi fahri derece de dahil olmak üzere 100'den fazla ödül aldı ve 2007'de Ulusal Kadınlar Onur Listesi'ne dahil edildi. 2024'te Simon & Schuster, Kübler-Ross'un Ölüm ve Ölmek Üzerine adlı eseri de dahil olmak üzere en önemli 100 kitabının bir listesini yayınladı. Stanford Üniversitesi'nin Yeşil Kütüphanesi, şu anda incelenmeye açık kalan arşivlerini barındırmaktadır.
