Yazar:
Birgül Oğuz
Tasarımcı:
Emine Bora
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 10 dk.
Sayfa Sayısı:
112
Basım Tarihi:
Kasım 2020
Yayınevi:
Metis Yayınları
ISBN:
9786053162124
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Kadınların İstasyonuEdebiyat
*spoiler içermektedir.*
Başkentin adası. Bu yer Türkiye’de ise başkent Ankara. Ankara’da deniz bile yok. O halde ada da olamaz. Ve adada bir tren istasyonu, bu istasyonun dibinde bir geçici konaklama evi. Tren yolculuğu ve istasyon, edebiyatta ve sinemada çokça kullanılan, insanın içine edebi duygular, romantik çağrışımlar uyandıran sahnelerdir. Birgül Oğuz da bu sahnelerle bizi hikayeye dahil ediyor. Ve hiç bitmeyen kar fırtınaları ile dolu bir adaya giriyoruz. Bu adada bir “istasyon ev”. Arkadaşı Nihal kaldığı bu evi kendi işleri nedeniyle Deniz’e devrediyor. Deniz, mücadele etmesine rağmen işini kaybetmiş bir akademisyen. Hikayede iki kadın var şimdiye kadar. Sonrasında bir de köpek giriyor kadraja. Deniz adını “Arkadaş” koyuyor. Gerçi adalılar onu arkadaş diye çağırdığı için Deniz de bu şekilde sesleniyor demek daha doğru. Sahibinin terk edip gittiği ada köpeklerinden biri. Deniz’in hikaye boyunca tek gerçek arkadaşlık ilişkisini bu köpekle kurduğu söylenebilir. Onu yargılamayan, “dışarıdan nasıl göründüğü” hakkında saçma yorumlar yapmayan bir dost. Bir ara Deniz’in annesinin hikayesine geçiş yapıyoruz. Bilinç akışına benzer bir yolculukla Güneyada’ya ışınlanıyoruz. Deniz’in babası annesini genç bir kızla aldatıp gittikten sonra annesi ile birlikte adada yaşıyorlar. Aslında Deniz ve annesi hikayede aktarılan olaylarda benzer süreçleri yaşıyorlar. Annesi Güneyada’da evden sabahları çıkıyor ve akşama kadar adada dolaşıyor. Deniz evde bekliyor onu. Bazen geri gelmiyor, Deniz onu arıyor adanın ıssızlığında. Deniz de kendi adasında dolaşıyor, uzun yürüyüşler yapıyor, dostu Arkadaş ile birlikte. Arkadaş adeta ona yol gösteriyor. Sonra markette çalışan Bahar ve barda çalışan Ayla ve Suna ile tanışıyoruz. Şu an hikayedeki kadın sayısı beşe ulaştı. Tabi bir de istasyon
"Bir sabah uyanırsın ve yapacak hiçbir şey yoktur. Oradan şuraya gidebilirsin, şuradan da buraya, sonra başlangıç noktasına dönersin."
.
Yalnızlık... Bazen dış dünyaya kendinizi kapatıp, yalnızlığı tercih edersiniz. Kısa süreli kalacağınız bir istasyonda kendinizi ararsınız. Deniz de onlardan.
.
İş hayatından, şehrin keşmekeşinden uzaklaşıp kendisini bir istasyona atıyor. Ne mi yapıyor bu istasyonda? Hayatını sorguluyor. Kendini arıyor belki de. Zaman zaman hepimizin yapmak isteyip de yapamadığı şeyi.
.
Yalnızlık, güven ve arkadaşlık üzerine uzun bir hikaye demiş yazar ama bir solukta bitiyor hikaye. Uzamıyor. Yol alıyor. Benim ve senin yolculuğuna benzerliğinden belki de.
Birgül Oğuz'un son kitabı kısa roman veya novella da diyebileceğimiz İstasyon; bir kendini arama, kendini keşfetme hikayesi.
Deniz Edebiyat okumuştur ve üniversitede akademisyenlik yapmaktadır. Bilinmeyen bir nedenle üniversitedeki sözleşmesi yenilenmez ve işine son verilir. Tam bu sırada arkadaşı Nihal Deniz'i arayarak adadaki 'istasyon evi' ne göz kulak olması için onu adaya çağırır. İstasyon evinin açık kalması gereklidir. Deniz yaşadığı başkentten ayrılıp bir süreliğine adaya gider.
Deniz içinde istasyon ev her ne kadar bir süre kalacağı bir yer olsa da, onun da hayatında bir durak, bir yerden başka bir yere veya bir durumdan başka bir duruma geçerken kullanılan mekan olur.
Çocukluğundan gelen bir takım yaşanmışlıklar Deniz'i insanlarla ve hayatla bağ kurmaktan vazgeçmiş, yaşadıkları nedeniyle öfkeli, donuk ve hayattan kopuk bir genç kadın yapmıştır.
İstasyon evi, Deniz için bir kırılma noktası, değişim ve dönüşüm yaşayacağı yer olacaktır.
Deniz bu serüvende yalnız değil tabii. Ona patili bir dost Arkadaş ve istasyon evine sığınmak zorunda kalan on iki yaşındaki Elif eşlik ediyor. Kitabı okurken Deniz ve Elif'in hikayelerinin birbirini yankıladığına Deniz'in Elif'in yaşadıklarında kendi hakikati ile yüzleştiğine tanık oluyoruz.
Birgül Oğuz , gerek sade ve akıcı anlatımı, gerek ustalıkla kurulmuş adeta bir nakış gibi işlenmiş cümleleri ile kitap boyunca bir edebiyat ziyafeti sunuyor İstasyon'da.Kendisi ilk defa okuduğum bir yazar, yazarında edebiyatçı ve akademisyen oluşu güçlü kaleminde çok net hissediliyor. İlk öykü kitabı Fasulyenin Bildiği ile Yaşar Nabi Nayır Öykü Ödülü'nü alan yazar ikinci kitabı Hah ile de 2014 Avrupa Birliği Edebiyat Ödülü'nü alıyor. Karşınızda keyifle okuyacağınız ödüllü ve güçlü bir yazar var anlayacağınız.
İstasyon, okurken
Birgül Oğuz'un okuduğum ilk kitabıydı İstasyon. Başlarken bu kadar sevebileceğimi hiç düşünmemiştim. Ben okurken kendi duygularının ve yaşanmışlıklarının içinde kaybolmuş bir insanın hayatına eşlik ettiğimi hissettim. Sade, yormayan ve güzel betimlemeleriyle akıp giden bir kitap.
Puan vermedi·112 syf.··
Beğendi
·2021 163. kitabı
·19 günde okudu
·Okunma: 13 Ağustos 2021 21:00
Hah kitabı ile gönlümde ayrı bir yeri olan Birgül Oğuz’un yeni kitabını sabırsızlıkla bekliyordum.Yayımlandıktan sonra da epey bir süre okumak için bekledim.
Deniz, saklanacak yer arayan, yerinden kopmuş insanlara hizmet veren, bir adada bulunan, istasyon adı verilen bir eve geliyor.Geçici bir süreliğine.Deniz’in de kaçması için nedenleri var kendince.
Deniz’den önce de bu evde kalmış kadınlar olduğunu öğreniyoruz.Deniz’in istasyondaki hayatına Arkadaş adlı bir köpek ve eve sığınan bir küçük kız çocuğu dahil oluyor.
Deniz’in iç yolculuğunu da sezmekle kalıyoruz kitapta.
Açıkçası kitabı Hah kadar beğenmedim.
İstasyon, bir kadının iş hayatından nefes almak kaçıp geldiği (adeta bir istasyon gibi) adadaki günlerine odaklanıyor. Metafor olarak bir adet köpek ve bir kız çocuğu yer alıyor. Adada tanıştığı bu iki canlıya yüklediği anlamlar nedeniyle kendi hayatındaki boşlukları doldurmaya çalışan karakter, sanki bu istasyona ikmale gelmiş gibi hissederek bizi de yalnızlığının içerisine çekiyor. Anlatım gayet güzeldi, metaforik öğeler de yerli yerinde kullanılmış. Ancak bu amaç arayışındaki yolculukta amacın ne olduğu ve niye karakterin bu yolculukta yer aldığına dair altyapıyı göremedim. Uzun bir öykü (novella) tadı vardı. Daha fazla karakter geçmişi ve altyapısı olmasını isterdim.
İstasyon...
Kelime anlamı olarak state yani beklemekten geliyor. Farsça îstgâh...îstâden mastarından... beklemek...Durak...durmaktan...
Durmak, beklemek...pasif bir hal insan için. Kendilik sınırlarını yoklamaya çıkan insan hangi duraktan yola çıkıyor? Otobüs, tren, tramvay, metro bekliyoruz duraklarda. Vapurları beklemek yeri ise iskeleler...
Her nerede beklersek bekleyelim yolculuğun gölgeleri içimize düşüyor. Ve beklemek kaderimizde en çok payımıza düşen şey. Bir halden bir hale geçiş için vize hükmünde beklemek eylemi.
Başkentler başkenti... Mırıldanıyorum Sezai Karakoç'tan..."Sürgün Ülkeden Başkentler Başkentine"... Deniz...bir özel isim ve yarı örtülü bir özne olarak denizler ortasında bir adaya gelir sürgün olarak... beklemek için. Bir halden bir hale geçmek için...bir başkentte...bir başkente bağlı bir adada...akıl almıyor değil mi? Başkenti ikiye bölen bir ada! Ancak hayal ülkelerin başkentinde ada olur...belki Kasım İstanbul'da...
Hikaye kısmına hiç girmiyorum...çünkü beni heyecanlandıran...bir özel isim olarak değil, cins isim olarak denizdi...denizler ortasında bir başkent gettosu bir adaydı...ne yaşanırdı be....ne yazılırdı be....
İSTASYON-BİRGÜL OĞUZ,112 sayfa
Birgül Oğuz ilk defa okuduğum bir yazar, edebiyatçı ve akademisyen.İlk öykü kitabı Fasulyenin Bildiği ile Yaşar Nabi Nayır Öykü Ödülü'nü alan yazar ikinci kitabı Hah ile de 2014 Avrupa Birliği Edebiyat Ödülü'nü alıyor.
İstasyon”,yalnızlık,güven,arkadaşlık ve kendini keşfetme üzerine kurulu bir kitap.Buradaki İstasyon bildiğimiz bir tren veya otobüs istasyonu değil, bir evi temsil ediyor.İnsanların geçici bir süre konakladığı, daha doğrusu sığındığı bir mekan.Bu yönüylede sürekli bir sirkülasyon içinde olan bir oteli andırıyor. Yerinden olmuş yahut saklanacak yer arayan insanlara hizmet ediyor.
Kitaptaki karakterimiz Deniz Edebiyat okumuştur ve üniversitede akademisyenlik yapmaktadır. Bilinmeyen bir nedenle üniversitedeki sözleşmesi yenilenmez ve işine son verilir. Tam bu sırada arkadaşı Nihal,Deniz'i arayarak adadaki 'istasyon evi' ne göz kulak olması için onu adaya çağırır. İstasyon evinin açık kalması gereklidir. Deniz yaşadığı yerden ayrılarak bir süreliğine adaya gider.Çocukluğunda yaşadığı bir takım olumsuz olaylar Deniz'i insanlardan uzaklaştırıp yalnızlaştırmış,hayatla bağını kopararak öfkeli, donuk bir genç kadın yapmıştır. İstasyon evi, Deniz için değişim ve dönüşüm yaşayacağı yer olacaktır. Deniz’e bu serüvende Arkadaş isimli bir köpek ve istasyon evine sığınmak zorunda kalan on iki yaşındaki Elif eşlik ediyor.
Deniz, ilk başlarda buraya,istasyon eve alışamaz,yuva olarak görmesi başta mümkün olmuyor.Evi,eşyaları,duvarları benimsemiyor.İşlerini yoluna koyacağı zamana kadar burada kalacağını ve bir iş bulup gideceğini düşündüğünden burayı pek de ‘sığınak’ olarak görmüyor.Ama zaman geçtikçe alışmaya başlayarak kendine bir düzen kuruyor.
Yürüyüşe çıkmaya ve insanlarla karşılaşmaya başlıyor. Bu yürüyüşlere kendisine arkadaş
8/10
2022 1. kitabı
Ahh bu kitabı ne zaman anımsasam aklıma sevimli köpek Arkadaşın vefası ve yarenliği geliyor aklıma. İçim hemen sıcacık oluyor. Hayatı fırtınada savrulan yaprak misaliyken Deniz’in sığındığı ada ona, yaralarına ve ruhuna merhem oluyor adeta. Hayat hiç ummadığınız anlarda hiç ummadığınız bir şekilde dokunup size ve düşüncelerinize farklı yönler verebilir. Kimi zaman bir musibet suretiyle kimi zaman da sevimli bir hayvan ile… Arkadaş ve Deniz’in adada kendilerini bulma süreçleri, duygu geçişleri ve yaşadıkları güzel bir dille kaleme alınmış. Ben sevdim bir solukta bitirdim.
"Acının dinmesini sabırlı bir şekilde bekledim. Gücümün yetmeyeceği bir ağırlığı kaldırmaya çalışmam manasızdı. Biraz cesarete ihtiyacın var, hepai bu, dedim kendime. Her durumun içinden illa ki çıkılırdı, yeter ki dalıp gitme."
Yalnızlığın başkentinde, bir adaya sığınarak geçici bir istasyona vararak kendini arama ve arkadaşlık üzerine kısacık güzel bir roman ya da uzun bir öykü.
Deniz, yalnızlığının yarenliğini yitirmeden kendini bulma gayretinde bir ada içindeki gelip geçici bir istasyonda kalmaya başlar. Kendini, geçmişini ve hayatını sorgular...Bir yalnızlık hikayesini bize anlatır. Bende adeta Deniz bana kahveye gelmiş hissiyatı yarattı, sanki ayaklarını toplamış, kanepemde otururkwn dertleşiyorduk. Öyle sıcak öyle içtendi ki çok sevdim.
Adalara karşı hep güzel hatıra ve düşüncelere sahip olduğum için belki de beni çok derinden etkiledi. O kadar çok altını çizdim ki normalde 2 saatte bitiverirdim belki ama bile isteye sindirerek okudum. Yazarla tanışma kitabım oldu ve tanıştığım için çok memnun oldum. Sizlerin de tanışmasını ısrarla tavsiye ediyorum, keyifli okumalar!
#readingismycardio #istasyon #birgüloğuz #metiskitap #okudumbitti #aslihanneokudu #bookstagram #okumakiptiladır
Yazar Hakkında
Birgül OğuzYazar · 3 kitap
Birgül Oğuz, Türk yazar. 1981'de İstanbul'da doğdu. Bir süre müzikle uğraştıktan sonra bu ilgisini devam ettirmedi. Lisans eğitimini İstanbul Bilgi Üniversitesi Karşılaştırmalı Edebiyat Bölümünde tamamladı. Üniversite yıllarında tiyatroyla ilgilenerek oyun yazarlığı ve dramaturgluk yaptı
