Yazar:
Akif Emre
Tahmini Okuma Süresi:
6 sa. 6 dk.
Sayfa Sayısı:
215
Basım Tarihi:
Mart 2001
Yayınevi:
Yöneliş Yayınları
ISBN:
9789756910306
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Biraz Akif Emre'den İzler, Biraz da Kendimden...1000Kitap
Hafızlık yaptığım kursun danışmasına Yeni Şafak, Milli Gazete, Yeni Akit gelirdi. Ben aslında Milli Gazete'nin müdavimiydim. Diğer gazetelere de ufaktan bir göz atar hocalar odasına bırakırdım. Akif Emre'yi ilk defa vefat ettiği günün ertesi Yeni Şafak'taki manşette gördüm. 60 yaşında yarım kalan bir poğaça, vakarı olan bir entelektüel. Zordur bu zamanda duruşu olan entelektüel bulmak.
Yazılarını okuyup, konuşmalarını dinleyip vay be dediğimiz niceleri daha sonrasında ne potlar kırdılar. Daha ne potlar da kıracaklar...
Birisini iyi bir şekilde tanımak istiyorsanız vefatından sonraki gün, hakkında yazılanları okuyun diye okumuştum bir zamanlar. Akif Emre'de uyguladım bu sözü. İşe yaradı. Bir ADAM tanıdım, hakikisinden. Görüşü bakışı ne olursa olsun inandığı gibi yaşayıp eğilip bükülmeyen kimselere saygıyla bakmışımdır mütemadiyen. Velev bizden olmasın...
Akif Emre bizden biri, içerden gören, tahlil eden bir abi. Tanıdım, okudum. Ben okudukça yeni kitapları basıldı, aldım onları da okudum. Okurken hiç pişman olmadım. (Belki biraz Kudüs kitabı, o da yararı olmakla beraber dönemsel yazılar diye. Eğer Filistin'in son dönemiyle beraber okunacak olursa çok daha faideli olacaktır.)
Aslında beni en çok etkileyen kitabı "Müstağrip Aydınlar Yüzyılı" kitabıydı. O kitaptan sonra bu adam okunmaya değer demiştim.
Bu kitapta yine Akif Emre'nin dönem dönem yazdığı yazıları görüyoruz. Yazıların güzel olmasının yanı sıra asıl etkileyici tarafı yazının birisi Londra'da bir mescitten, bir bakıyorsun Bosna'dan Aliya'nın yanından, bir bakıyorsun Washington'dan, New York'tan, Lahor'dan, Tac Mahal'den, Sofya'dan, Sivastopol'dan, Kudüs'te Mescid-i Aksa'dan. Çok gezen mi çok okuyan mı kavgasına girişmeden şunu söyleyeyim farklı coğrafyalarla farklı insanlarla haşır neşir olan insanlar
aslında çok söylenecek bir şey yok izler bazen herşeyi anlatır derler ya işte aynen öyle bir durum bazı izlerimizin silinmeye çalışıldığı gönül coğrafyamızın efsanevi şehirleri sehayat yazıları ile bizlere gösteren yazara teşekkürler...
Kitabın yazarı kendisi olmakla birlikte gazetecidir. Yaşadığı hissettiği gezip gördüğü ülkeleri, şehirleri kalemine almış. Kitaba ön yargıyla bakabilirsiniz ama her sayfasında acaba sonraki sayfasında yazar ne anlatacak merakı ile okuyacaksınız. Her sayfasında yeni bilgiler her sayfasında yeni yerleri göreceksiniz. Göreceksiniz diyorum çünkü okurken yaşayacaksınız.
Dili aşırı güzel ve anlatımı tamamen gazeteci edasında. Bu durum bence biraz daha fazla ilgi odağı olmasına sebep oluyor. Konu geçişleri sürekli farklılık gösterse de kitaptan kopmuyorsunuz. Ve inanın ki okurken hiçbir şey bilmediğinizi fark edip ikinci bir kez okuyacaksınız. İkinci okumanız not alarak ve araştırma yaparak olacaktır eminim.
Keyifli okumalar.
Akif Emre ile ilk defa tanıştım . Bu kadar değerli bir yazardan niye haberim yoktu bilmiyorum . Kitabın üslubu alışılmışın dışında ülke ülke şehir şehir dolaşıyor daldan dala atlıyorsunuz. Okurun dolduruması beklenen yarım bırakılmış onlarca cümle ... Bir gazetecinin gezdiği gördüğü yerleri kağıda dökmesi ile okurlarına sunulmuş üzerinde düşünülmesi gereken değerli bir eser ...
Yazarın İz'lerinden Kendimize İzler Bırakmaya1000Kitap
İncelemesini yapmayı kendimde borç hissettiğim bir kitap olarak başlamak istiyorum:)
İz'ler kitabı yazarın(kendisi aynı zamanda bir gazeteci) yaşadığı, hissettiği yazılardı. Kitaba ilk önyargılı bir şekilde baksam da okumaya başlayınca sürekli her sayfada bir şeyler öğrendiğim bir kitap oldu benim için.
Yazar, gezip gördüğü ülkeleri, şehirleri hem bir gazetecilik üslubuyla hemde kendi görüşleriyle bir araya getirdiği bir kitap. Gezip gördüğü yerleri hem geçmiş hemde gelecek ( şu anda ki) haliyle harmanlayıp bize sunmuş. Sürekli birbirinden farklı konulara atlayan;
Kudüs'ten İngiltere'ye, Amerika'dan Türkiye'nin AB 'e geçiş sürecine, Necip Fazıl ' dan Aliya İzzetbegoviç'e, Barış Manço'dan Ayasofya 'ya kadar birbirinden bağımsız ama ana teması aynı olan sıkmayan bir süreklilikte devam ediyor. Her bölüm en fazla 3 sayfa içeren bir kitap ve aynı zamanda akıcı bir üslup kullanmış..
Okuduğumda ne kadar da çok şey bilmediğimi bir kez daha farkettim ve bir elimde telefon kitapta geçen şeyleri araştırırken buluyordum kendimi.. Bu bana büyük bir mutluluk verdi tabiki.. Meraklı, araştırmacı ve kendine bir şeyler katmasını isteyen arkadaşlarımın bu kitabı okumasını şiddetle tavsiye ederim...
Sevgiler...
Hangi 'İz'ler?
İz'ler
Âkif Emre'yi tarafsız gazeteciliği, mütevazı kişiliği, samimi Müslümanlığı ile duymuştum hep. Bugün ilk defa bir kitabını okumak, daha doğrusu kendisi ile tanışmak nasip oldu. Zira okuduğumuz her kitabın aynı zamanda yazarı ile tanışmak olduğunu düşünüyorum, tabi yazarın izin verdiği kadarı ile. Kitabı okuduğumda bu kadar geç tanışmış olmanın hayıflanmasını yaşarken yazarın kitabın önsözünde yazdığı "Her kitabın bir serüveni var. Bu serüven; önce bizzat yazarın yaşadığı, sonra okuruyla paylaştığı bir kaderdir aslında..." sözleri aklıma geliyor ve kendi kendimi teselli ediyorum. Her kitabın okuruyla buluşmasının da bir serüveni, kaderi vardır herhalde diyorum.
Kitabı okurken çok farklı duygular içerisinde buldum kendimi. Lakin bazıları daha yoğun bir şekilde gösterdi kendini. Yazar kitabında iyi bir gazeteci olmanın yanı sıra iyi bir sosyolog, tarihçi ve samimi bir Müslüman olduğunu da kanıtlamış aslında. Yazar, kitabında gezip gördüğü yerlerden intibalarını kâh bir sosyolog, kâh bir tarihçi edasıyla anlatırken siyasî ve kültürel eleştirilerini de bizimle paylaşmayı ihmal etmemiş. Kitabı okurken başta gönül coğrafyamız olan Bosna'yı, Kudüs'ü, Kırım'ı ve daha nicelerini görme isteği o kadar yoğun bir şekilde sâdır oldu ki bende sık sık "Seyehat Ya Resulullah" demekten kendimi alamadım, olur ya Allah'ın izni ile hem seyehat hem de şefaat nasip olur ümidyle...
Evet, kitapta en yoğun hissettiğim duygulardan birisi fevkalade şekilde seyehat etme, farklı kültürlerle tanışma, 'İz'leri takip etme isteği olduğunu söylemiştim. Diğeri ise kitabın başından sonuna kadar kendini yoğun bir şekilde hissettiren hüzün duygusu idi. Kitap aslında kaybetmeye yüz tutmuş 'İz'lerimizi yüzümüze vuruyor, neyi kaybettiğimizi hatırlatıyor bizlere. 'İz'ler, yani bir bakima parmak izi gibiİnsan ve Hayat
İz'ler
Âkif Emre'yi tarafsız gazeteciliği, mütevazı kişiliği, samimi Müslümanlığı ile duymuştum hep. Bugün ilk defa bir kitabını okumak, daha doğrusu kendisi ile tanışmak nasip oldu. Zira okuduğumuz her kitabın aynı zamanda yazarı ile tanışmak olduğunu düşünüyorum, tabi yazarın izin verdiği kadarı ile. Kitabı okuduğumda bu kadar geç tanışmış olmanın hayıflanmasını yaşarken yazarın kitabın önsözünde yazdığı "Her kitabın bir serüveni var. Bu serüven; önce bizzat yazarın yaşadığı, sonra okuruyla paylaştığı bir kaderdir aslında..." sözleri aklıma geliyor ve kendi kendimi teselli ediyorum. Her kitabın okuruyla buluşmasının da bir serüveni, kaderi vardır herhalde diyorum.
Kitabı okurken çok farklı duygular içerisinde buldum kendimi. Lakin bazıları daha yoğun bir şekilde gösterdi kendini. Yazar kitabında iyi bir gazeteci olmanın yanı sıra iyi bir sosyolog, tarihçi ve samimi bir Müslüman olduğunu da kanıtlamış aslında. Yazar, kitabında gezip gördüğü yerlerden intibalarını kâh bir sosyolog, kâh bir tarihçi edasıyla anlatırken siyasî ve kültürel eleştirilerini de bizimle paylaşmayı ihmal etmemiş. Kitabı okurken başta gönül coğrafyamız olan Bosna'yı, Kudüs'ü, Kırım'ı ve daha nicelerini görme isteği o kadar yoğun bir şekilde sâdır oldu ki bende sık sık "Seyehat Ya Resulullah" demekten kendimi alamadım, olur ya Allah'ın izni ile hem seyehat hem de şefaat nasip olur ümidyle...
Evet, kitapta en yoğun hissettiğim duygulardan birisi fevkalade şekilde seyehat etme, farklı kültürlerle tanışma, 'İz'leri takip etme isteği olduğunu söylemiştim. Diğeri ise kitabın başından sonuna kadar kendini yoğun bir şekilde hissettiren hüzün duygusu idi. Kitap aslında kaybetmeye yüz tutmuş 'İz'lerimizi yüzümüze vuruyor, neyi kaybettiğimizi hatırlatıyor bizlere. 'İz'ler, yani bir bakima parmak izi gibi
1957, Kayseri.. Anne tarafımdan hemşehriymişiz Âkif ağabeyle. Sevdiğin, saygı duyduğun bi insanla aynı topraktan olduğunu öğrenmek gibisi yok.. Halbuki 80 milyonla aynı topraktanız, aynı şehir olmasını özel kılan nedir? Sebebi, aynı yerleri görüp, aynı sokaklardan geçmiş olmak, belki aynı şeyleri hissetmek ihtimalinin daha yüksek olması; kısacası 'İz'ler olsa gerek...
Kitabı okumadan önce Âkif Emre'yle ilgili hiçbi bilgim yoktu, bence ayıp.. Sadece kitabı biraz araştırmış ve okumaktan zevk alacağım kanısına varmıştım. Kitapta biraz ilerleyince 'kim bu adam' demeye başladım, 'kim bu adam ki hem kendisine abi deme ihtiyacı hissediyorum, hem de hiç tanımıyorum?!'.. Araştırdım.. Bulduğum sonuçlar beni hem sevindirdi hem üzdü. Sevindirdi; çünkü kendisinin de dediği gibi 'zarif adamların zarifliğini özlediğimiz günlerde', böyle bi adamın kitabını okumak nasip oldu bana. Üzdü; çünkü o adam artık hayatta değildi...
Yaşımın getirdiği talihsizlik ve tecrübesizliğin de etkisiyle, güzel insanları vefatından sonra tanıma gibi kötü bi huyum var sanırım. Âkif abi de onlardan biri. Çok olmamış, 2017'de ayrılmış aramızdan, haddi aşmadan.
Çoğu şeyden o kadar habersizim ki, çok utanıyorum..
'İz'ler'i okurken de yaşadım bu hissi...
Kudüs'ten Lahor'a, Edinburg'dan Londra'ya..
80'lerde, 90'larda, 2000'lerde; kalemini her hareket ettirdiğinde farklı bi ânı kaydetmiş. Kâh siyasal kâh toplumsal olaylardan bahsedişinde refleks olarak kendi dönemimle kıyas ediyorum. Dikkatimi çeken şey sadece karakterlerin farklı olup, yaşananların aynı oluşu. Bi kez daha tefekkür ediyorum ki 'dünyaya gelmişiz gitmeye'.
Bi döngü var. Herkes alacağını alacak, vereceğini verecekken, döngü ise rutin dönüşünü tamamlayacak.. Nasipse sağ salim...
Çok fazla özel isim var. Özel isim dediysem harbiden özel: Barış
7/10
2024 126. kitabı
İz'ler Akif Emre
Âkif Emre'nin Türkiye'nin erken kaybettiği mütefekkirlerden biri olduğunu düşünüyorum. Bu kitaba da 23 Mayıs günü ölüm yıldönümü olması sebebiyle başladım ve okuduğum ilk Âkif Emre kitabı oldu, ben kitabı genel manada beğendim lakin kitabın içerisindeki yazılar 1980-2000 arası yazılan yazılar olduğu için bazı konular geçmiş gün olduğu için günümüz şartlarında geçerliliği kalmış olmuyor lakin Âkif Emre'nin satır aralarında yaptığı tespitler çok ama çok güzellerdi. Âkif Emre'ye, Allah rahmet eylesin cidden çok değerli bir kalemdi ben kitabın içerisinde ki yazılarını, tespitlerini gerçekten beğendim, beğenmek ile birlikte kendinde kalan "İz"ler'i yazdığı için yazılar okur da hâliyle izler bırakıyor. Bazı konular güncelliğini yitirmiş olduğu için ve bazı konularda hâlâ geçerli olduğu için görece olarak iyi sayılabilir bir kitap. Eğer güncelliği yitmiş bazı mevzular olmasa 10/10 verebilirdim ama bu yüzden 7/10
En son küçükken Şeker Portakalı'nı okuduğumda ağlamıştım. Belki çoğu kimseyi ağlatmamıştır, ağlatacak bir kitap da değildir belki ama kalbinizi acıtacağına eminim.
Akif Emre kimseyi galeyana getirmeden sade ve nazik bir üslupla fikirlerini ifade ediyor.
Muhakkak hepimizin canını en çok yakacak olan Kudüs'tü. Bizi bekleyen davamız... Bizi bekleyen taksi şoförü... Bizse avare. Belki çoğumuzun haberi bile yok, derdi bile değil.
Okurken "yeniden birlik ve dirlik nasip et Allah'ım" diye dua ettiriyor.
Puan vermedi·208 syf.··
Beğendi
·2020 21. kitabı
·32 saatte okudu
·Okunma: 09 Mayıs 2020 20:14
Merhum Akif Emre'nin yazılarının toplanmış hali. Yazıların ağırlık noktasını gezi gözlem yazıları oluşturuyor. Özellikle Kudüs, Bosna ve Kırım üzerine yazdığı yazılar buralarda yaptığı analizler ve paylaştığı hatıratlar oldukça ilgin. hele balabay tekkesi ile ilgili yaptığı açılım ve sarı saltuğa bağlanması ve oradan osmanlı nın suyun başını tuttuğunu ifade etmesi o kadar güzel olmuş ki bir bu kitaptan bana kalan en önemli bilgi 1924 java adasına mübadelede kullanılmak üzere yardım toplamak amacıyla gönderilen istihbaratçıların ingilizler tarafından yakalanıp geri gönderilmesi ve makbuzun ingiliz arşivinden çıkmasının anlatılması olmuş. Türkiye Türkiye'den ibaret degildir sözüne bir kez daha iman ettim.
Yazar Hakkında
Akif EmreYazar · 13 kitap
Akif Emre, Türk köşe yazarı. 1957 yılında Kayseri'de doğdu. İlk, orta ve lise eğitimini Kayseri yaptı. 1981 yılında Yıldız Teknik Üniversitesi Makine Mühendisliği bölümünden mezun oldu. Yayıncılık, gazetecilik ve televizyonculuk yaptı. Yayıncılığa Akabe yayınlarının İstanbul temsilciliğinde başladı. Bir dönem İnsan Yayınları'nın yayın yönetmenliğini yaptı. En son Yeni Şafak Gazetesi'nde köşe yazarı olarak görev yapan Akif Emre, 23 Mayıs 2017 tarihinde geçirdiği kalp krizi sonucunda 69 yaşında hayatını kaybetmiştir.
