Yazar:
Daniel Mason
Çevirmen:
Seda Çıngay Mellor
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Savaşın Soğuk Yüzüne Dokunmak: Kış AskeriEdebiyat
Takvim yaprakları Şubat 1914’ü gösterdiğinde tüm dünyanın etkilendiği I. Dünya Savaşı’ndan Avusturya-Macaristan İmparatorluğu da nasibini alıyordu. Varlıklı ailesinin isteklerine karşı gelip kendi tutkularını takip ederek tıp bölümü okumayı seçen Lucius Krzełewski ise henüz 22 yaşındaydı ve eğitiminin tamamlamasına hâlâ 2 yıl vardı.
Lucius, savaşın en karanlık dönemlerinde, Galiçya Cephesi’nde yıkımın eşiğinde olan Lemnowice köyünde doktorluk yapmak üzere görevlendirilir. Gittiği yerde başka doktorların ve hemşirelerin de olmasını beklerken, onların bu zorlu şartlara dayanamayıp kaçtığını öğrenir. Aslında cerrahlık yeteneklerini geliştirmek adına donanımlı bir hastanede görev yapacağını hayal ederken deneyimsiz, teorik bilgiden öteye gidemeyen ve hatta henüz eğitimini bile tamamlamamış bir genç olarak artık ‘’doktor’’ rolünü üstlenmek zorundadır. Hayatı boyunca eline neşter almamış Lucius’u kiliseden devşirme bir sahra hastanesi, ordunun topyekûn hazırsızlığı, türlü türlü uzuvları kopmuş yaralı askerler, kış ayazı, tifüs salgını, yetersiz imkanlar karşılayacaktır... Ve bir de Hemşire Margarete...
Cephede savaşın korkunç koşullarıyla mücadele ederken Margarete, Luciis’un hep yanında olacaktır ve doktorluk görevini yerine getirirken birçok şeyi ona kendisi öğretecektir. Bir yanda aşk, diğer yanda savaş... Belki de birbirine en yakın iki kelime. İkisinin de sonucu yıkım değil midir en nihayetinde?
Aynı zamanda kendisi de bir doktor olan Daniel Mason, bu eserinde savaşın getirdiği yıkımı, insanın kendi iç dünyasındaki savaşı, askerî tıbbı, yaraların tedavi edilemez olduğu durumları, savaş sonrası travmayı, umudu, aşkı ve romantizmi edebi zenginlikten ödün vermeden usta bir şekilde ele alıyor.
‘’Kış Askeri’’, savaşın, aşkın, hataların ve telafi fırsatlarının bir masalı.
Haklıydı: Bazı yaralar kesilip atılamıyordu..Edebiyat
Tıp öğrencisi Lucius, Birinci Dünya Savaşı başladığında öğrenimini yarıda bırakıp cepheye gidecek. Kurtlanmış yaralar, kesilmeyi bekleyen uzuvlar arasında, savaştaki hastalık tanımının barış zamanıyla aynı olmadığını öğrenecek. Ve savaştaki insan tanımının da barış zamanıyla aynı olmadığını..Bizim de onunla birlikte öğreneceğimiz, üstüne yeniden düşüneceğimiz ne çok çok şey olacak bu kitapta.
Savaşın belki de en dehşet verici cephesine konuşlanmış Daniel Mason. İtilaf ve ittifak güçlerinin savaşından çok Lucius’la Lucius’un, yani insanla insanlığın çatıştığı yere kurmuş çadırını. Savaşın insanı nasıl baştan yarattığına bakıyor; ruh nasıl parçalara bölünür, akıl nasıl savrulur; dehşet geçip gittiğinde yağmur, hayaletler ve anıların kimyası insanı nasıl teslim alır; ve suçluluk hissi, insan kendini nasıl affeder?
Sürükleyici ve kendini keyifle okutan bir kitap yazmış Mason. Hikaye tam tekdüze bir akışa kapılacakken beklenmedik dönüşlerle hareket kazandırmış romana. Tarihin koca baldırını uzatıp tüm ağırlığını verdiği onca meselenin ortasında okurun gözünü mavi bir gök parçasına, altınbaşakların sarı infilakına çevirmeyi de başarmış; o sahra hastanesindeki inleme seslerinin içinde hemşire Margarete’in sesinden yaz dönümü bayramlarına, kırlangıçlara dair şarkılar dökmeyi de.
Ama sanki, savaşa, yani aslında bu kitabın başrolündeki kişiye çok az söz hakkı vermiş gibi hissettim. Bu eksiklik duygusu gözlerimizin önünde yeni savaşlar yaşanırken, kafamın içinde Lucius’tan çok savaşın kendisine yer açtığım için belki de, bilmiyorum. Savaş, tıpkı o mitolojik canavar Kadmus gibi, ejderha dişleriyle toprağı sürüyor ve o topraktan doğanlar vahşeti sürdürmeye devam ediyor. Canım Barnes’in dediği gibi biraz, “Tarih sadece geğirir ve biz onun yüzyıllar önce yediği çiğ soğanlı
Ben Lucius,
Seneler sonra kazara doğmuş bir çocuk olmamın ailemin Viyana soylularına verdiği ışıltılı balo salonlarındaki resepsiyonlarda kendimi bir ayrık otu gibi hissetmemle alakası olduğunu sanmıyorum. Benim tek hayalim tıp alanında kendimi geliştirip iyi bir hastanede çalışmaktı. Eğitimimi yarıda bırakıp savaş doktoru olarak Galiçya’ya doğru yola çıktığımda edineceğim cerrahlık tecrübesi için bir taraftan heyecanlanıyor, diğer taraftan henüz elime neşter almamış olmamın acemiliğini nasıl örtbas edeceğimi düşünüyordum.
Şimdi geriye dönüp baktığımda kiliseden dönüştürülmüş hastanesiyle Lemnowice’de geçen yıllarımı her şeye rağmen özlemle anıyorum. Her an gelebilecek bir Kazak saldırısına karşı çizmelerimle uzandığım yatağım, hızla artan haşeratlara karşı akıl sağlığımızı kaybetme ve tifüse yakalanma korkusu, soğuk ısırması ve mermilerin zarar verdiği uzuvları kesme, yeni gelen yaralılara yer açma ve hemşire Margarete… Ona karşı hislerimin ilk ne zaman aşka dönüştüğünden emin değilim ama ilk fikir ayrılığımız Kış Askeri’nin Horvath’a gönderilip gönderilmemesi ile ilgiliydi. Şimdi bu noktada kaldıramayacağım kadar acı dolu gerçekler hücum ediyor ruhuma, size benim hikayemi Daniel Manson anlatsın.
Canım arkadaşlarım bu kadar ruhuma işlemiş bir kitabı okumanızı tavsiye ediyorum dememe gerek var mı? Ben kitabın her satırında Lucius’tum; onunla aynı korkuları paylaştım, aynı çekingenliği yaşadım ve aşkın en zor koşullarda filizlenişine tanık oldum. Eğer kurguda mükemmel resmedilmiş karakterlere alışıksanız ve onlarla abartılı duygular yaşamayı seviyorsanız, hayır bu kitap size göre değil. Lucius ve Margarate en az bizim kadar eksikleri olan ve buna rağmen nefes alan, hisseden karakterler.
Özenli çeviri için Seda Çıngay Mellor’a ve kitabı yayınlayan 
Holden ‘a
Holden ‘a
Puan vermedi·352 syf.··
Beğendi
·2025 93. kitabı
·8 günde okudu
·Okunma: 27 Aralık 2025 02:18
Sesli kitap olarak dinledim. Çok sevdiğim bir kitap oldu. Daniel Mason benim için favori 5 Amerikan yazarından biri durumunda. Sanırım ne yazsa okurum. Kuzey ormanlarını da çok çok sevmiştim. Genç yaşta olması daha da sevindirici :)
Konu 1. Dünya savaşı nda bir doktorun başından geçen hastalar ve oradaki hemşire. Sayfalar bence çok uzun tutulmuş. Yer yer sıkıldığım yerler oldu. Baş karakter hariç herkesin biraz kötü olması da bana saçma geldi. İlerleyen sayfalarda konunun beklediğimin tersine savaşa odaklanmak yerine hemşireyi bulmaya dönmesi pek iyi olmamış.
Büyük umutlarla aldığım Kış Askeri beni hayal kırıklığına uğrattı. Çok fazla tıbbi terim var, gereğinden fazla detay var. Üstelik karakterlerin duygularını da hissedemedim. Hareket yok, kitabın ruhu hiç yok. Bitkisel hayattaki bir hasta gibi sadece nefes alıp veriyor o kadar.
Birinci dünya savaşının yıkıcılığı ve dehşetini bir fon olarak almış, sıcacık bir aşk hikayesi.. Aslında bir tıp öğrencisi olan Lucius’un, henüz öğrenci iken savaşa sıhhiye doktoru olarak katılmak zorunda kalıp, henüz hiçbir tecrübesi olmadığı halde, kol-bacak… kesme, irin temizleme, insanları yaşatabilmek için akıl almaz yöntemler kullanmak zorunda kalma ve bu süreçte kendisini eğiten, tecrübe kazanmasını sağlayan Margerete ile yaşadığı aşk, onu kaybedince, bulmak için yaşadıkları ve aramasının sonuçlarının hikayesi diyebiliriz. Yani aslında çok zarif bir karakter olan Lucius’un çok güzel anlatılmış hikayesi..
Savaşın korkunçluğu çok iyi anlatılmış..
"İnsanın bir başkası için neden ölebileceğini şimdi anlıyordu. Merhametten değildi,geride kalmak eziyetti de ondan."
Kitabı almadan önce yaptığım araştırmalarda, tıbbi terimlerin yoğunluğundan şikayet edildiğini görünce tam aksine büyük bir merakla aldım. Özellikle 1. Dünya Savaşı döneminde geçen romanlar —gerek Türk edebiyatı gerek dünya edebiyatı olsun— her zaman ilgimi çekmiştir.
Bu kez rotamız Karpat Dağları... Kış Askeri, genç bir tıp öğrencisi olan Lucius’un doktor olma arzusunu, bilime duyduğu o sonsuz merakı ve bir o kadar da klinikteki tecrübesizliğini, bir sahra hastanesinin sert gerçekliğiyle çarpıştırıyor. Yazarın kendisinin de bir doktor olması, tıbbi detaylara ve atmosferin o keskin kokusuna hakimiyetini her sayfada hissettiriyor.
Okurken heyecanın hep dorukta olduğunu, o gerilimin iliklerime kadar işlediğini hissettim. Son zamanlarda okuduğum kitaplar gerçekten güzeller ve her seferinde edebiyatın sunduğu o doygunluk noktasına yeniden ulaşıyorum. Hem tarihsel dokusu hem de karakterin içsel ve mesleki dönüşümüyle kesinlikle tavsiyemdir.
Ahh tepkisiz görünen içi kaynayan Soğuk Tabip Lucius·352 syf.·
7/10
2024 1. kitabı
Savaş... Soğuk... Savruluş... ve Arayış... savaşın Tabip Teğmeni.. sonrası yine Tıp öğrencisi..
aslında hep vicdanıyla giden kekeme, tutuk, bir o kadar da duygusal bir çocuk Lucius'un savaşta yaşadıkları ve dönüşündeki hac yolculuğu...
Ve Lucius devam edecekti, bedenini arayan bir hayalet. (sf.343)
Bir Başyapıt...2024 Okuma Raporları
Puan vermedi·352 syf.··
Beğendi
·2025 5. kitabı
·17 günde okudu
·Okunma: 06 Mayıs 2025 20:38
Daniel Mason ‘un son kitabı Kuzey Ormanları’nı okuduktan sonra diğer kitaplarının da okunmaya değer olduklarını tahmin etmiştim. Ama Kış Askeri beklentimin çok ama çok üstünde çıktı. Bence bir baş yapıt. Savaş atmosferini bu kadar gerçekçi bir şekilde sözcüklerle yeniden yaratmak bir yazar için büyük başarıyken anlaşılan bu Mason’ a yetmemiş tutmuş bir de üstüne şahane bir aşk hikayesi eklemiş. Farklılığını sıradanlığından alan Doktor Luice’in sevda ağrısını resmen içimde hissettim. İlk başta çok fazla tıbbi terim, çok fazla yara, çok fazla ameliyat, çok fazla savaş nevrozu olduğunu düşünüyorsunuz. Fakat hikaye ilerledikçe her yaranın, her neşter vuruşunun, her kesiğin bir anlamı olduğunu anlıyorsunuz. Çevirideki özenin, yetkinliğin de kitabın etkisinde rolü olduğunu söyleyebilirim. Yazarın diğer kitabı Piyano Akortçusu’nun
bu sonbaharda Holden Kitap tarafından yayınlanacağı müjdesini de burdan vermiş olayım:)
Yazar Hakkında
Daniel MasonYazar · 2 kitap
Daniel Mason, 1976 yılında doğdu. Kaliforniya’ya bağlı kıyı kasabası Palo Alto’da büyüdü. Harvard Üniversitesi’nden biyoloji alanında lisans derecesi aldı. Daha sonra UCSF Tıp Fakültesi’nden mezun oldu. Tayland-Myanmar sınırındaki ormanlık bölgede sıtma salgını araştırmasına katıldıktan sonra, bu deneyimini daha iyi anlamak için yazmaya başladı. İlk romanı ‘The Piano Tuner’ (2002) yayımlandığında henüz tıp fakültesinde öğrenciydi. Bu roman eleştirmenlerin beğenisini kazandı. Mason’un ikinci romanı ‘A Far Contry’ 2007’de yayımlandı ve çeşitli ödüllere aday gösterildi. Eserleri 28 dile çevrilen, operaya ve tiyatroya uyarlanan Mason, halen Stanford Üniversitesi’nde psikiyatri alanında yardımcı doçentlik yapıyor ve tıp derslerinin yanı sıra beşeri bilimler fakültesinde edebiyat dersleri veriyor.
