Yazar:
Louise O’Neill
Çevirmen:
Öznur Özkaya
Tahmini Okuma Süresi:
9 sa. 31 dk.
Sayfa Sayısı:
336
Basım Tarihi:
24 Aralık 2021
İlk Yayın Tarihi:
Ocak 2017
Yayınevi:
Yabancı Yayınları
ISBN:
9786257550697
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Fena DeğilEdebiyat
Kitabı beğenip beğenmemek okuyana kalmış, ben anlatım tarzından bahsedeyim biraz.
Şöyle ki bazı kitaplarda en uç sahneleri bile yaşayamadan sönüp gider o anlar, bu kitapta kesinlikle yok o. Heyecandan kalbimin gümbürdediği anlar oldu. Tırnaklarımı elime batırıp nefessiz okuduğum sahneler de çok. Belki abartıyorum ama yazar olayları sadece karaktere değil bize de yaşatıyor. Genel olarak pek beğenilmemiş, benim de bunu bir erkeğin yazdığını ve bunu yazarken zevk aldığını düşündüğüm anlar oldu. Eğer okurken sürekli eşelemek yerine ana karakterin yaşadıklarına ve tepkilerine dikkat eden tipte biriyseniz insanların hata ve kusur dediği şeyler sizi pek rahatsız etmez. Belki çok uç bir şey beklemediğim için beni tatmin ediyor bilemiyorum. Uzun zamandır kitap okuyamıyordum ve yarım kalıyordu ama heyecandan bıraktığım yerler hariç takır takır okuyorum bu kitabı.
Kitap şu an en ucuz 40 lira, ben kargo dahil 20 liraya aldım. Siz de alacaksanız ikinci el alın bence.
Kusursuzlar,
Çok fazla okuyucu kitlesine sahip olmayan diğer yandan da okuyanlarını arafta bırakan bir kitap.
Tüm kadınların kusursuz olarak üretildiği bir sistem düşünün. Tek yaşama amaçları yiyecekler gibi son kullanma tarihlerine kadar karşı cinsi memnun etmek, esir hayatı yaşamak.
Bu sisteme karşı bir başkaldırı söz konusu olabilir miydi? Distopik kitaplarda çoğunlukla gördüğümüz baskıcı sistemlere başkaldıran karakterlerle bu kitapta karşılaşmıyoruz. Daha çok zorla bu şartlar altında yaşamaya alıştırılan ve sistem tarafından ezilen karakterler kitabımıza konuk oluyor Freida ve Isabel gibi. Freida'nın merkezde olduğu bir anlatımla olay örgüsü ilerliyor.
Yazar kadınların bu kadar küçük düşürüldüğü ve yok sayıldığı bir dünya yaratarak, biz okuyucuya bu dışlanmışlığı çok açık bir şekilde anlatmış. Kadınların isimlerinin baş harflerinin bile küçük yazılarak anlatılmak istenene vurgu yapılması temanın anlaşılmasını kolaylaştırıyor. Yaratılan bu kusursuz kadınların, çok değerli görülen erkekleri doğurarak onların soyunu devam ettirme yetisi ise aslında bu hikayede ki esas karakterin kim olduğunu gösteriyor.
Selam Louise O’neill” Kusursuzlar”
Orijinal adı “Only Ever Yours” (motamot bi çeviri diyemeyiz)
Çeviri : Öznur Özkaya
Tür : Bilimkurgu (bilim kısmı gözümden kaçmış olmalı, yoğğğğ)
Sayfa sayısı 331
Ortalama okur süresi: 11 saat 20 dakika
Kadınların erkeklere hizmet etmeleri için yaratıldığı bir dünyada, kızların ilk görevi güzel olmak. Özel olarak tasarlanan, artık doğal yollarla dünyaya gelmeyen kız çocukları; dört yaşından itibaren ileride eşlerini tatmin edebilecekleri şekilde yetiştirilmek üzere okullara teslim edilirler. Seçilmeyenlerin ise iki seçeneği vardır, cariye olmak ya da okulda öğretmen olarak kalmak. Okul kapalı bir kutu (eserin tamamına kabin teması hakim, izolasyon, çevresel faktörlerin dışarıda tutulduğu, çoğunlukla tek mekan) öğretmenliğin de özgürlük olduğu söylenemez zira bi nevi rahibelik gibi adanmışlık, inanç ve sorgusuz itaat üzerine kurulu, çıkış yok.
(Kızların tasarlanma ve yaratım süreci, türe dair bilimin dâhil olmasını beklediğim ilk noktaydı ve yoktu.)
Bir grup genç kızın okulda son senelerine gelmeleriyle, seçim ve törene hazırlık sürecinde başlayan hikâyemizin anlatıcısı ve başkarakterimiz “freida”. freida; isme küçük harfle başlanmış, ismi ve kişiyi özel olmaktan çıkarmak için kasıtlı mı? Baskı hatası mı? İmla mı problemli? (Bunu takipte kal, isimlere dikkat) diye kendime not düşmüşüm, sonrasında durumu çözdüm elbette, kadını özel olmaktan hatta insan olmaktan çıkarıp hiçleştirmek için kasıtlı bi ayrıntı.
Törene on ay kala, bakire kızlar (Havvalar) gündelik görevleri ve aralarındaki rekabetin eşliğinde, uykuları esnasında da tekrarlanan direktiflerle varlıkları yoğrulmaya devam eder. (Uyku kodlamasını Cesur Yeni Dünya’dan da hatırlıyoruz) SağlamUyku; uyku ilacına verilen ad. Şey’lere farklı isimler vermek (yine Cesur&1984) dilin
Yeterince kitap okuduğunuzda kitapların birbirini tekrar ettiğini fark ediyorsunuz. Mükemmel addedilen o olağanüstü kitapları bir türlü bulamıyorsunuz. Daha kötüsü genelde bir şey de hissetmiyorsunuz. Bazen sadece yaşamdan kaçmak için okuyorsunuz ve kitabı kapattığınızda her şey sona eriyor. Daha fazla üzerine düşünülecek ne kadar az kitap yazıldığını fark ettiğinizde şaşırıyorsunuz. Ben ne yazık ki her seferinde umut etmekten vazgeçemiyorum, bu sefer daha fazlası olacak derinden sarsacak diyorum. Ne yazık ki olmuyor... Bu kitap da öyle bir kitaptı. Çok şeyler vaat edilmese de Damızlık Kızın Öyküsü'yle kıyaslanmak başarısının kanıtı olmalıydı. Ancak kitap sadece sizi mutsuz etmek için yazılmış gibiydi. Daha önce bu kadar moralimi bozup, beni sinirlendiren başka bir kitap okuduğumu hatırlayamıyorum. Ahh bunun başarısının kanıtı olduğunu düşünebilirsiniz ama o kadar fazla tekrarla kitabı doldurduğu yetmiyormuş gibi bir de vereceği mesajı ya iyi ayarlayamamış ya da ne olduğunu unutmuş olacak ki o tekrarlarla kitabı bitirip hiçbir şey anlatmadığında durup düşünmenize bile gerek kalmıyor. Anlayamıyorum insan neden yayınlayacağı kitabı bir kere okumayı düşünmez ya da diyelim her kitap mesaj vermek zorunda değil peki neden o kaygıyla yazarsın bırak daha iyi yazanlar senin yerine yapsın. Belki çok fazla yerdim belki de kitaptaki olmamışlığı fazla abarttım. Yine de bence kadının kadınlığı üzerindeki kalıpları sadece yansıtmak için yazılmış bu kitap okunmamalı. Hatta bu kitaba bu kadar uzun yorum bile yapılmamalı.
7/10
2019 11. kitabı
Bu kitabı neden beğenmezler bilmem ben beğendim o kadar çok kitap okumama rağmen bana basit gelmedi dili basit onda çoğu kişiyle Hemfikirim ama kurgu düşünce bence yeni çıkan kitaplardaki çoğu kurguya göre iyi en azından ileride gerçek olacak korkutucu bir olay üzerinde durulmuş....
Öneririm...
Kitap gerçekten çok etkileyiciydi. Okuduğum en iyi distopyalardandı diyebilirim. Ama bu kitabı sevdiğim anlamına gelmez.kitabın ana karakteri Freida çok sinir bozucuydu hayatımdaki en nefret ettiğim karakter diyebilirim.kitap isabel in ağzından anlatılsaydı çok daha severdim kesinlikle. Ama bu kitap bir distopya yani yazarın bu farklılığı yaratmaya hakkı var. Ayrıca kitabın sonu çok çarpıcıydı.Ve kitap çok yavas ilerliyordu. Bunu hiç sevmedim. Ama yinede bunlar yazarın çok iyi bir kitap çıkardığını değiştirmez. Oluşturduğu dünya harikaydı .Eger yazar yeni bir kitap cikartirsa hemen alıcağım. Aynı zamanda kitabın başı gercekten sıkıcıydı. Ilk okuduğumda 50. Sayfada bırakmıstım ama siz sakın birakmayın çünkü tüm olaylar kitabın sonundaydı. Normalde kitapların konusundan bahsetmeyi sevmem ama bu kitapta bahsedeceğim kadınların, erkeklere hizmet etmeleri için yaratıldığı bir dünyada geçiyor, bütün kızların ilk görevi güzel olmaktır. Artık doğal yollarla dünyaya gelmiyor, özel olarak tasarlanıyorlar sonra da reşit olana kadar Okullarda, gelecekteki eşlerini tatmin etmek için yetiştiriliyorlar.
Eş olarak seçilemeyenler için ise geriye kalan seçenekler cariye veya Okul’da öğretmen olmak.
Okul’daki son senelerinin stresi artarken, Freida’nın en yakın arkadaşı hiç yapmaması gereken bir şey yapar: Kilo alır. Hemen sonrasında kızların izole ortamına eş seçmeye hevesli erkekler gelir. Konusu kısaca bu şekilde. Kitabı aslında ilk okuduğum zaman sevmemiştim ama üzerinde düşününce kitap bana daha güzel geldi. kitaba puanım 8/10
Cümleleri toplayamıyorum öfkeden. Kitap Flashtvdeki reklamlar gibi,
Çakma ürünleri yeni gibi sunma; ePad, eFon..
Aynı şeyleri sürekli tekrar etme;kitapta sürekli aynı şeyi okuyorsunuz bazen acaba bu sayfayı okudumda yanlışlıkla geri mi okuyorum diyorsunuz.
Sinir bozucu sunucu, kitabın anlatıcısı kız o kadar sinir bozucuydu ki her sayfada biri kafasını patlatsa keşke diye okudum, nasıl tv karşısında o sunucular sizi delirtiyor freida ondan daha beterdi.
Ve pazarlama bir şekilde tuzağa düşüp ürünü alıyor ve okuyorsunuz. Sanıyorsunuz ki feminist distopya okuyacaksanız işte o noktadan sonra işler karışıyor.
Ben feminist distopya beklentisi ile başladım, okuduğum bir tanıtım buna sebep oldu kitabı araştırmadan okudum, genç yetişkin edebiyat ürünü olduğunu da okurken öğrendim. Neyse, işte ben feminizm, kadın hakları sistem eleştirisi bekleyerek kitaba başladım. Yazar kadınların ciddi ciddi eşya olduğu bir dünya kurgulamış, erkeklerin beğenisine göre üretilen havvalar on altı yaşına gelene kadar iyi eş olmayı öğreniyor ve sürekli kiloları ölçülüyor, güzellik testine tabii tutuluyorlar. İlk kırk sayfa okurken içim şişti, ama yazar dünyasını tanıtıyor ileride sistem eleştirisi olur diye umut ettim devam ettim. İlk bakışta yazarın kurgusu mantıklı ve günümüz dünyasını anımsatıyor, Victoria Secret melekleri nasıl günümüzde erişilmesi gereken bir mertebe gibi gösteriliyor ve kadınların psikolojisi bozuluyorsa bu dünyada da benzer bir şey söz konusu, tabii her şey daha ağır şartlar altında. Ya mükemmel olursunuz ya da yok olursunuz. Kadınlar sadece erkekler için var ve kırk yaşında son kullanma tarihleri doluyor ve yakılıyorlar!
İlk yüz sayfa umutluydum olaylar değişecek, yazar depresif anlatımdan kurtulacak, kendine güvensiz aptal anlatıcı bir şeyleri fark edecek sistem
#cevizyorumluyor #kusursuzlar #onlyebiveryours #louiseoneill
Merhaba Ceviz'in kusursuz dostları. Nasılsınız? Yine uzun zamandır beklettiğim bir kitabın yorumuyla geldim size. 2017 basımı kitap. Ama yorumu nasıl yazayım nereden başlayım bilemedim. Oldukça derin bir konu işlemiş yazar. Distopik bir evren, kadınlığın baskılanması, kadınların kendini geliştireceği her şeyin yasak olması gibi.
günümüzden çok çok sonrasında Freida isimli bir kızı okuyoruz. Kendisi bir üretim kadın. Artık kadınlar kusursuz şekilde üretiliyor. Hepsi havva olarak adlandırılıp numaralandırılıyor kendi isimleri de var ancak küçük harfle başlayıp sistem tarafından tanınmıyor. Havvalar kusursuz hallerini korumaları için özel bir yerde kalmalı, çeşitli durumlara karşı ilaç almalılar: kilo alamazlar sivilce çıkaramazlar, güzelliklerini gölgeleyecek hiçbir şey olmamalı, regle kırmızı lanet diyorlar, yemekhanelerinde şişmankız büfesi adında kalorili yemekler olan bir kısım olmasına rağmen oraya oturmamak bir onur meselesi. Kusmahane diye bir kısım var çok yedilerse kussunlar diye. Freida ve Isabel yakın arkadaşlar ve Isabel hep puanlarıyla 1. Seçiliyor. Ne puanı derseniz formunu korumak ve güzel olma. Ancak İsabel kilo almaya başlıyor, sisteme baş kaldırıyor en yakın arkadaşı dahil herkes dehşet içinde, diğer bütün kızları ve Freida'nın düşüncelerini okurken de ben dehşet içindeyim.
Kızlar arasında sürekli rekabet var. Güzellikleri hariç düşünmeleri yasak. Özgüven eksiklikleri çok fazla. Asla yeterli olmadıklarını düşünüyorlar. Aşağılık kompleksler de var. Karakterler sevilesi değil hepsi sığ karakterler çünkü öyle olmaya zorlanmışlar. Kadın isimlerinin küçük harfle başlaması bile yazarın vermek istediği fikri perçinliyor. Kadınlar birey değil birer araç, birer ürün. Ve o kadar ama o kadar korkunç bir
Merhabalar kapağına hayran kaldığım, konusunu ise merak ettiğim Kusursuzlar kitabını bitirmiş bulunmaktayım. Sonuna duyduğum şaşkınlık yüzünden kelimelerimi nasıl toparlayacağımı bilemiyorum. Öncelikle birazcık konusundan bahsedeyim. Dünyada kadın nüfusunun azalmasıyla erkekler için Havvalar tasarlanıyor hepsi kusursuz hepsi güzel tasarlanmış ama hepsinden daha fazlası bekleniyor. Makyajları, kıyafetleri, davranışları mükemmel olmak zorunda tıpkı içi boş bir tablo gibi. Yöneticiler kızların dış görünüşleri haricinde bir şey düşünmelerini istemiyor. Derken Havvalar on altı yıl boyunca gördükleri "eğitimi" bir erkeğin onları seçmesi ile tamamlanıyor. Eş olarak seçilmeyenler ya cariye ya da bakire oluyorlar. Konusu böyle! Tüyler ürpertici kitabın yarısına kadar her şey tahmin edilebilir gibiydi hatta bana zaman zaman Kızıl Kraliçe'yi anımsattığı bile oldu. Durum bu kadar vahimken bile ana karakter olan Feira'nın bir şeyler değiştireceğine dair umudum vardı fakat ortalara doğru tüm umudum yıkıldı çünkü Feira tam bir omurgasızdı. Sevgi için dilenen kendi kuralları olmayan bir omurgasız! Feira'dan sonra en merak ettiğim karakter İsabel'di. O sessiz , ketum sevgi dolu isabel. Diğer Havvalara gelirsek hepsi tek tek bozucuydu, okuma yazma bilmeyen, sadece dış görünüşleri ile ilgilenen, erkeklere kusursuz bir eş olmak üzere tasarlanan kadınlardan ibaretti. Yazarımız anlatmak istediği distopyayı mükemmel bir şekilde anlatmış yüzeyde her şey kusursuz fakat yüzeyin hemen altında her şey resmen çöp!
Kitabı mutlaka tavsiye ediyorum. Seninde mutlaka kurulan düzenle şok, olup Feira'ya sinir olman lazım. Çok fazla distopya okumadığım için Kusursuzlar'ı oldukça sevdim. Yazarın dilini ve anlatım tarzını da sevdim ama dediğim gibi her şey düzelecek zannederken her şeyin aynı düzeyde
Zamanım gitti ama PDF okuduğum için param boşa gitmedi şükür1000Kitap
KUSURSUZLAR / LOUİSE O’NEİLL
Sevmedim sevemedim sinir olduğum bir kitap oldu.Boşa harcadığım zamana mı yanayım, yoksa sinirlerimin harap olmasına mı yanayım karar veremiyorum.Bu kitabın tam olarak yazılma amacını anlayamadım.Distopya bir dünya kurulmuş ama bir mesaj alamadım.Kurgu aslında fena değil doğru işlense insanı sorgulatacak, düşünmeye sevk edecek fikirler çıkardı.Hoş düşündüğüm çok şey oldu ama bunlar hiç iyi şeyler değil.
Konusuna gelirsek;
Varolan sistemde kadınların nüfusu azalınca çareyi erkekler için kusursuz kadınlar yaratmada buluyorlar.Havvalar adı altında sayılardan oluşan kızlar.4 yaşlarında eğitilmek amacı ile bu eğitimi alacakları okula yerleşiyorlar ve 16 yaşına gelince yani vârisler için seçilmek üzere eş, cariye ve bakire olacakları törene kadar burada yetiştiriliyorlar.Eğitilmek derken yanlış anlaşılmasın aman dikkat; bilim, kültür, sanat, okuma yazma, zerafet gibi şeyler değil bunlar.Sadece ve sadece güzel bir vücuttan ve yüzden ibaret tüm bu eğitimler.İdeal kilo, ideal beden ve aman bu en önemlisi erkekleri memnun etmek.Tek yaşam gayeleri erkeklerin hizmetinde olmak.Ya hep ya hiç.Eş seçilmek vârislere erkek çocuklar doğurmaktan ve saygın görünmekten ibaret.Ama dipnot geçeyim son kullanım tarihleri var yaş 40 olunca çıtır çıtır yakılıyorlar.Cariyeler, hiç bir ayrım yapmadan her erkeği tatmin etmek üzere hazırda bekleyen kızlar.Bildiğiniz harem gibi tek farkı bir kişiye değil tüm erkeklere hizmet etmek..Evli olsun olmasın her erkek cariyelerin hizmetini alabilir.Onların en büyük hakkıdır bu.Aman erkeklere zeval gelmesin.Bu arada ülkenin başında bir baba var onu pek sık görmüyoruz ama ele başı o aslında.Kendisi de dahil olmak üzere erkekler için kusursuzların yaratılmasını isteyen zat o oluyor.Kızlar deseniz ayrı olay.Hele olayları gözünden
