Normal People
Sally RooneyYazar:
Sally Rooney
Tahmini Okuma Süresi:
8 sa. 10 dk.
Sayfa Sayısı:
288
Basım Tarihi:
2020
Yayınevi:
Faber & Faber
Orijinal Adı:
Normal People
Orijinal Dil:
İngilizce
Orijinal Ülke:
Büyük Britanya ve Kuzey İrlanda Birleşik Krallığı
ISBN:
9780571334650
Ülke:
Büyük Britanya ve Kuzey İrlanda Birleşik Krallığı
Dil:
İngilizce
Format:
Karton kapak
Yorumlar ve İncelemeler
Roman İrlanda'da Carricklea kasabası ile Dublin arasında geçiyor. Marianne ve Connel adında liseye giden iki gencin yıllarca sürüp giden bana göre biraz da saplantılı ilişkilerini anlatıyor. Yazar karakterlerle adeta oynuyor. Zamanda ileriye ve geriye gidişlerle yıllar içinde karakterlerin değişimine, bazı yönleriyle de gelişimine tanık oluyoruz. Kitap fiziksel ve psikolojik şiddet, sosyal statü, arkadaşlık gibi konulara değiniyor. Roman çok fazla cinsellik barındırıyor, okuduktan sonra bu nasıl kitap demeyin :) Bence fena bir kitap değil ama okurken bir miktar sinirleniyorsunuz.
Romanın Türkçesi mevcut. Hatta romanın aynı adla 12 bölümlük dizisini yapmışlar. Kitapla dizisi neredeyse bire bir gidiyor, bunun nedeni de yazarının dizinin yapımına dahil olması.
İyi okumalar:)
İngilizcesini 2 aya yayarak ipad üzerinden okuduğum young adultımsı roman. Bu kitabı okumaktaki amacım günlük ingilizce okuma yapmaktı ve popüler olduğunu da görünce bir beklentim olmadan hemen başlamıştım. Konusu kısaca irlanda’nın küçük bir kasabasında (Carricklea) aynı liseye giden Connell ve Marianne’in yıllar boyu on and off şeklinde ilerleyen arkadaşlık/sevgililiği. büyük ihtimalle çoğunluğun kitabı sevmemesine neden olan şey de kitapta elle tutulur bir olayın olmaması ve sıradan ilerlemesi. Bununla birlikte, dili bana oldukça akıcı geldi ve bu yüzden de hiç sıkılmadım. (Türkçe çevirisi ne kadar iyi bilemem ama sanırım kötü olduğunu duymuştum.)
Konuya geri dönersek kitapta karakterlerin çok iyi betimlendiğini düşünüyorum özellikle zihinlerin nasıl çalıştığı ve kendileriyle olan ilişkileri. Yani olaydan ziyade duygu ve içsel sarsıntıları etkiledi beni.Mesela Marianne’in yaşadığı boşluk ve eksiklik hissiyle Connell’ın ait olamama hissi ve depresif ruh halini çok net bir şekilde hissettim ben. Bunun dışında kurdukları bağ ve ‘başkalarıyla seninle olduğu gibi değil.’ hissiyatı da beni çok etkiledi.
Sonuç olarak ne kadar diğer insanlar tarafından çok beğenilmeyen bir roman olsa da mükemmel ve idealize edilmiş bir aşk hikayesinin tersine birbirini hatalarıyla ve olduğu gibi kabul edip birbirinin yanında olan iki kişinin hikayesi benim için kesinlikle okumaya değer oldu. Kesin okunmalı mı hayır ama bence bir şans verilebilir. B1 seviyeniz bile varsa ingilizce okuyun anlarsınız dili hiç zor değil :)
Başlarda kendimi zorlayarak okudum, kalitesiz bir watpadd kitabı okuyormuş gibi hissettim. Ancak karakterler biraz daha büyüdükten ve üniversiteye gittikten sonra kitap beni içine çekmeye başladı. Evet, Connell ve Marianne'in sahip oldukları ilişki bazı yönlerden fazlasıyla toksik. Birbirlerine bağlı olmaktan çok bağımlılar. Ancak yaşamları ve büyütülme tarzları göz önünde bulundurulduğunda bunu garip bulmuyorum. Biri babasını tanımadan büyümüş, diğeri ise ailesi tarafından hiç sevgi görmemiş ve üstüne sürekli sözel ve fiziksel tacize uğramış. Bu nedenle yaşadıkları hiçbir yere ait olamama hissini ve sağlıklı bir ilişki kuramamalarını anlayabiliyorum. Romanda beni kendine çeken şey de bu acımasız gerçekçilik oldu. Mental olarak sağlıklı olmayan, toplum tarafından "outcast" ilan edilen veya kendilerini bir yere ait hissedemeyen insanların varlığına ve bunun oluşmasında rol oynayan gelişimsel faktörlere değinilmesi bana fazlasıyla anlamlı geldi.
Her ne kadar kusurları ve yüzeysel kalan noktaları olsa da benim keyif alarak okuduğum, bazı yerlerde kendimden bir şeyler bulduğum bir romandı. Bu yüzden beklentiyi çok yükseltmemekle beraber bir şans vermenizi öneririm.
Çok büyük beklentiyle başladım ama maalesef yarım bıraktım.
Sebebi kitaba ilgimi bi yerden sonra tamamen kaybetmem oldu.
Dizisinde de aynı sorunu yaşamıştım. Bir noktada kopup gittim çünkü bana kalırsa etkileyici bi yazım tarzı ya da devam etmeye inanılmaz değecek bir olay kurgusu yoktu. Karakterlere hiçbir şekilde derinlik katılmamıştı. Çoğu şeyin sebebini bile öğrenmeden öylece olaylar oluverdi.Okurken resmen olayların aynı yerde dönüp durduğunu gördüm ve bunaldım. Kendimi devam etmek için zorladım ama pes ediyorum. Benim için büyük hayal kırıklığı oldu :(
Hayatımda olumsuz yorum yazdığım kitap sayısı 3 ü geçmez ama bu kitaptan o kadar nefret ettim o kadar sıkıldım ki kötü bir yorum yazmamak için kendimi zor tutuyorum. Dizisi, kitabı her yerde o kadar çok övülüyordu ki deli gibi merak ediyordum. Diziden önce kitabı okumak istedim ama şok oldum. Hayatımda okuduğum en basit, en anlamsız, en sıkıcı, en toksik aşk hikayesini anlatan bir kitaptı. Daha önce hiçbir kitap için böyle düşünmedim ama bu kitap bence tamamen vakit kaybı.
Kitabı okumaya ilk başladığımda dili biraz basit gelse de okudukça insan bu basitlikte bir güzellik buluyor bence. Hayatın içinden anlatıyor yazar. “Normal insanlar”ı anlatmadığı kesin, onu bir kararlaştırmak gerekir ama öte yandan da kimler bu normal insanlar? Dünya üzerinde normal insan var mıdır mesela?
Karakterler ilginç bir şekilde sevilesi. Genelde romantik kitaplarda çiftlerin birbirlerini yanlış anlamaları sinir krizi geçirmeme neden olur ama nedense bu kitapta bu durum beni rahatsız etmedi. Karakterlerin kişilikleriyle uyumlu olduğunu düşündüğüm için belki de, bilemiyorum.
Bana kalırsa aslında kitap herkesin içinde her şeyin barınabileceğini anlatıyor bir açıdan. Karakterler çok nazik olabiliyorlar ama çok bencil de olabiliyorlar. Birbirlerini kullanıp manipüle de edebiliyorlar, depresyondan çıkmaları için birbirlerine destek de olabiliyorlar. Dönüştükleri kişiden utanabiliyorlar, iyileşmek için çabalıyorlar ve bazen beceremiyorlar. Hepimizin zaman zaman yaşadığı duygular veyahut kendimizi içinde bulduğumuz durumlar…
Kitabın en sevdiğim yanı muhtemelen bana başka insanların düşüncelerine girdiğim hissini vermesiydi. Kitaplar bunu zaten yapar ama karakterler o kadar gerçekçi ve katmanlı ki cidden onların düşüncelerine girmişim, onların bakış açısından dünyayı görüyormuşum gibi hissetmeme yol açtı. İnsanın kendinden çok çok farklı insanların düşüncelerini okuyor gibi hissetmesi inanılmaz merak uyandırıcı bir şey.
Ben genel olarak kitabı beğendim. Zaten bitirmem 1 gün sürmüş, bu bile kendi başına bir şeyler anlatıyor diye düşünüyorum. Diğer yandan da herkesin beğeneceği bir kitap olacağını düşünmüyorum. Eğer benim gibi insan psikolojisini çözümlemeye çalışırken saatlerce vakit geçiriyor, kendinizce sosyal deneyler falan yapıyorsanız kitabı yalar yutarsınız
Çok popüler kültüre hitap eden bir kitap.. Dizisiyle beraber de çok sevildi. Yazılış şekli çok garip, bazen bunaltıcı. Konu olarak "One Day" kitabına benzettim. Karakterleri sevdim ama konu özgün olmaktan çok uzak. Gerçekten 'normal people' ve biraz da klişe.
başta çok hoş geldi ama sonra kendini tekrar etmeye başladı gibi hissettim. Ayrıca hiö romantik değil. öyle hissettiriyo ama değil. böyle yarım yamalak bağımlı hisleri aşk diye tanımayı reddediyorum. 2/3 sini okudum bu kadar yeter bence . anladık müthil bi çekim var aranızda ama karar verilmiş bi bağlılık yok. Allah böylesinden korusun diyorum. 5/10
Terapiye gitmesi gereken ikili
Hikaye güzel başladı nereye gideceğini görmeyi beklerken ikisinin de terapiye gitmesi gerektiğini fark etmemle son buldu. Özellikle Marianne. Başlangıçta karakterlerin eylemlerini sorguluyordum ama ikisinin de ruh sağlıklarının bu kadar kötü olduğunu anlayınca sorgulamayı da bıraktım. Sanırım ne beraber olmalarını ne de ayrılmalarını isteyebiliyorum. Bittiği yer de anlaşılır böyle bir ömür geçirir bu ikili
“Normal İnsanlar” Kitap YorumuHayat ve İnsan
Yıldızı özellikle Türkiye’de yeni yeni parlayan Sally Rooney birçok övgüye ve belki o kadar da yergiye maruz kalan genç yazarlardan biri. Kitapları hakkında kontrast oluşturan düşünceler oldukça fazla. Peki acaba “Normal İnsanlar” gerçekten bütün çıplaklığıyla “Normal İnsanlar”ı mı anlatıyor yoksa durum bundan biraz farklı mı?
“Normal İnsanlar”a başlamadan önce kitabın bir kesim tarafından çok beğenilirken diğer bir kesim tarafından hiç güzel bulunmadığının bilincindeydim. Özellikle yurtdışında daha çok beğenilen bu kitabın Türkiye’de hatırı sayılır derecede az beğenilmesine de anlam verememiştim ve kendim okuyup bir yoruma sahip olabilmek istemiştim. The Times, Guardian, Independent, Daily Telegraph, New York Times’ın övgüler yağdırdığı bu kitaba başlarken kötü yorumlara rağmen heyecanlıydım diyebilirim yani. Ne yazık ki bütün kitap benim için bir hayal kırıklığı oldu. Kitap iki öğrenciyi ve aralarındaki garip, isim verilememiş, karışık ilişkiyi konu alıyor. En azından bana göre bu ilişki yavan bir şekilde kaleme alınmış, duygusal detaylara yer verilmemiş, betimlemeler yetersiz ve kitabın çoğunluğu diyaloglardan oluşuyor. Genel olarak edebi eksiklikler kendilerini hissettirseler de olayın gidişatı beni asıl hayal kırıklığına uğratan şey oldu çünkü diğer durumlara edebi anlamda farklı bir yaklaşım diyebilirdik belki ama kitap boyunca aynı olaylar kendini çok sık tekrarlıyor, neredeyse okur sürekli aynı olayların birkaç hafta sonra gerçekleşmiş halini okuyormuş gibi hissediyor.
Değer yargılarının insanların günlük yaşamını ve okudukları şeyleri beğenip beğenmediklerini çok etkilediğini düşünüyorum. Kitabın yurtdışında Türkiye’de gördüğünden daha fazla rağbet görmesini Türkiye’deki değer yargılarının daha farklı olmasına bağlıyorum. Yanlışım varsa lütfen düzeltin
Reklam
Yazar Hakkında
Sally RooneyYazar · 5 kitap
Milenyum kuşağının en önemli yazarlarından sayılan Sally Rooney 1991’de Dublin’de doğdu. Üniversite eğitimini Trinity College’de tamamladı. Edebi çalışmaları Granta, The White Review, The Dublin Review, The Stinging Fly, Kevin Barry’s Stonecutter and The Winter Pagesanthology’de yayımlanmıştır.
Arkadaşlarla Sohbetler ilk kitabıyla Sally Rooney, 2017 Sunday Times Yılın Genç Yazar’ı ödülü başta olmak üzere birçok ödül almıştır.
