Ölülerle Uzlaşmak
Margaret Atwood
Tahmini Okuma Süresi:
6 sa. 34 dk.
Sayfa Sayısı:
232
Basım Tarihi:
13 Aralık 2021
Yayınevi:
Doğan Kitap
ISBN:
9786258036381
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Yazmak ve yazarlık üzerine
Ölülerle Uzlaşmak yazarın 2000 yılında Cambridge Üniversitesi'nde ''Yazmak ve yazarlık'' üzerine verdiği 6 konferansın yine 
Margaret Atwood tarafından yazıya dökülmesi ile oluşmuştur.
Kitap yazarın okuma yazma öğrendikten şu ana kadar hayatından özellikle yazın hayatı ile ilgili otobiyografik veriler içermektedir. Henüz 9 yaşında ilk yazdığı piyesten, 17 yaşında ilk şiirinden, 26 yaşında yazdıgı ilk şiir kitabından esintiler sizi karşılayacak.
Mitolojik kahraman Hydra'yı bilenler bilir, ölüler ülkesi ile bizim aramızdaki kapıyı bekler; çok başlı canavar olarak geçer ve onu öldürmek imkansızdır(ta ki Herkül'e kadar) çünkü kesilen her baş yerine iki adet baş çıkar. Edebiyat eserleri de böyledir büyülü dünyasına girdiginiz zaman pek çok alt metin sizi karşılar. Bu kitap her ne kadar edebiyat okyanusunun bir damlasını ihtiva etse de içinde Gılgamış'tan, Odyseus'a, Shakespare'dan, George Orwell'e, Tevrattan, İncile, Proust'dan, Flaubert'e, Çehov'dan Dostoyevski'ye ve daha adını zikredemeyecegim pek çok yazara ve eserine atıf içermektedir. Binaenaleyh nasıl ki her okuyucu kitabını seçiyorsa bu kitapta okuyucusunu seçiyor, orta düzey edebi birikimi olmayan bir okuyucu için uygun olmadığı düşüncesindeyim.
Yazar bu kitabı yazma nedenini ''çamaşır makinesinin merdanesinden birkaç kez geçmiş birinin köpüklü suda geçen anılarının diğer inssnlara ilginç gelecegini düşünmek'' olarak açıklıyor. İlk bölüm diğer bölümler arasında en derli toplu bölüm sayılabilir. Bu bölümde yazar ''niçin yazarız?'' sorusuna cevap arıyor ve buna pek çok neden sıralıyor. Yazmak ister keyfi olsun ister sistemik olsun yazıda ''sine qua non'' yani ''olmazsa olmaz kural'' olmadığını herkesin yazabilecegini belirtiyor. Yalnız yazı yazmak degil, yazar olmak istiyorsanız belli bir düzen silsilesi gerektiğiniEdebiyat
Ölülerle Uzlaşmak yazarın 2000 yılında Cambridge Üniversitesi'nde ''Yazmak ve yazarlık'' üzerine verdiği 6 konferansın yine Margaret Atwood tarafından yazıya dökülmesi ile oluşmuştur.
Kitap yazarın okuma yazma öğrendikten şu ana kadar hayatından özellikle yazın hayatı ile ilgili otobiyografik veriler içermektedir. Henüz 9 yaşında ilk yazdığı piyesten, 17 yaşında ilk şiirinden, 26 yaşında yazdıgı ilk şiir kitabından esintiler sizi karşılayacak.
Mitolojik kahraman Hydra'yı bilenler bilir, ölüler ülkesi ile bizim aramızdaki kapıyı bekler; çok başlı canavar olarak geçer ve onu öldürmek imkansızdır(ta ki Herkül'e kadar) çünkü kesilen her baş yerine iki adet baş çıkar. Edebiyat eserleri de böyledir büyülü dünyasına girdiginiz zaman pek çok alt metin sizi karşılar. Bu kitap her ne kadar edebiyat okyanusunun bir damlasını ihtiva etse de içinde Gılgamış'tan, Odyseus'a, Shakespare'dan, George Orwell'e, Tevrattan, İncile, Proust'dan, Flaubert'e, Çehov'dan Dostoyevski'ye ve daha adını zikredemeyecegim pek çok yazara ve eserine atıf içermektedir. Binaenaleyh nasıl ki her okuyucu kitabını seçiyorsa bu kitapta okuyucusunu seçiyor, orta düzey edebi birikimi olmayan bir okuyucu için uygun olmadığı düşüncesindeyim.
Yazar bu kitabı yazma nedenini ''çamaşır makinesinin merdanesinden birkaç kez geçmiş birinin köpüklü suda geçen anılarının diğer inssnlara ilginç gelecegini düşünmek'' olarak açıklıyor. İlk bölüm diğer bölümler arasında en derli toplu bölüm sayılabilir. Bu bölümde yazar ''niçin yazarız?'' sorusuna cevap arıyor ve buna pek çok neden sıralıyor. Yazmak ister keyfi olsun ister sistemik olsun yazıda ''sine qua non'' yani ''olmazsa olmaz kural'' olmadığını herkesin yazabilecegini belirtiyor. Yalnız yazı yazmak degil, yazar olmak istiyorsanız belli bir düzen silsilesi gerektiğini
"Bütün yazarlar ölülerden bir şeyler öğrenir. Yazmayı sürdürdükçe, sizden önceki yazarların eserlerini keşfedersiniz; ayrıca, onlar tarafından yargılandığınızı ve sorumlu tutulduğunuzu hissedersiniz. Ama sadece yazarlardan değil, eskiden yaşamış herkesten, her şekilde bir şeyler öğrenebilirsiniz. Çünkü ölüler geçmişi, öyküleri ve bazı gerçekleri (Wilfred Owen'ın Yeraltı Dünyası'na inişi anlattığı "Strange Meeting" adlı şiirinde dediği gibi, "anlatılmamış gerçekleri") kontrol eder; dolayısıyla da eğer anlatıcı olmak istiyorsanız, geçmişteki bu zaman katmanlarıyla eninde sonunda ilgilenmeniz gerekir. Söz konusu zaman dün bile olsa, şimdiki zaman değildir. İçinde yazmakta olduğumuz şimdiki zaman değildir." (s.205)
Bitti diye neredeyse yas tutacağım kitaplardan biri daha.
Kitabın alt başlığı "Bir Yazarın Yazmak Üstüne Düşünceleri". Bu kadar iştahımı kabartan bir konuda, kim yazmış olursa olsun o metni zaten büyük bir ilgiyle okurum gibi geliyor bana ama Margaret Atwood'u okumak bir başka. Bu kitabı okurken, okuyormuş gibi değil de bu harika kadınla sohbet ediyormuş gibi hissettim.
Edebiyata hem çok satan bir yazarın baktığı yerden, hem okurların gözünden bakmış bu kitapta. Yazma işine atıldığı, yazar olmayı kafaya koyduğu günden itibaren "yazmak" ile ilgili gördüğü, duyduğu, düşündüğü ve yaptığı her şeyi su gibi şeffaf bir şekilde öyle güzel anlatmış ki, kitap bitsin istemedim. İlham kaynaklarına ve alıntılara da bolca yer vermiş, kaynakça kısmı bu kitabın cüssesine göre biraz kabarık ve siz de benim gibi okuduğu kitapta adı geçen diğer kitaplara, yazarlara takılıp gitmeyi seven biriyseniz cebiniz biraz yanabilir. Bu kitabı okurken çok fazla kitap sipariş ettim. Atwood okumayı çok ama çok özlemişim. Ursula LeGuin'den sonra ikinci annem gibi kendisi.
#ölülerleuzlaşmak #margaretatwood // “Ben bir yazar ve okurum hepsi bu. Edebiyat araştırmacısı ya da kuramcısı değilim. Bu kitaptan öyle olduğum izlenimini edinirseniz de sebebi yazarların her zamanki yöntemini kullanmış olmamdır. Parlak parçacıklar çalıp bunları kendi dağınık kuş yuvalarımıza yerleştiririz” diyerek söze başlıyor Atwood ve hepimizin aşina olduğu, çok kıymetli yazarlar üzerinden çeşitli örneklemeler yaparak yazarlara sıkça sorulan “neden” sorularının cevabına odaklanıyor. “Kimin için yazıyorsun?
Neden yazıyorsun? Yazdıkların nereden geliyor?” tarzında birçok soru.
Atwood, konferansların ve söyleşilerin derlemesini kaleme alıyor ve altı bölüme ayırıyor kitabı. Birinci bölümde kendi yazma ritüelini ve kaynaklarını anlatırken, ikinci bölümde post-romantik yazarlara değiniyor. Üçüncü bölümde sanat-ticaret ikilemini incelerken, dördüncü ve beşinci bölümler yazar-okur-toplum kuramları hakkındaki düşüncelerini içeriyor, son bölümdeyse fikir ve anlatım gücüyle, yani hayal gücüyle alakalı konulara değiniyor.
O kadar çok şey var ki kitap hakkında yazacağım ama yeterli olmayacak biliyorum. Kendi adıma özellikle yazma ritüelim için, aklıma birçok bilgi kazıdım. Yazmaya ilginiz olsun ya da olmasın, hayatınızın herhangi bir yerinde bu kitaba dokunmalısınız. Özellikle Atwood’u seviyorsanız, hakkında oldukça ilginç ve keyifli bilgiler öğreneceksiniz :)
Benim açımdan kitaptaki en can alıcı vurgulardan biri yazarın; okumanın yazma üzerindeki etkisiyle ilgili olan mesajlarıdır. “Yazar olmak için illa kitap okumaya gerek yok” diye düşünenlerin yargılarını bir nebze olsun kıracak çok faydalı söylemler içeriyor ki, bana göre Atwood, kulak verilmesi gereken yegane yazarlardan biridir. Kendini yazar olarak değil, üstüne basa basa okur-yazar olarak tanımlıyor. Çok
Kendimi bildim bileli okuma ve yazma eylemini gerçekleştiriyorum. Yazmak benim için kendimle baş başa kalma, kendimi anlama ve ruhuma saygı gösterme aracı. Hiçbir zaman yazar olmayı düşünmedim. Çünkü bana göre yazarlık bir dışa açılma ihtiyacından kaynaklanıyor. İnsanlara kendinizden bir parça verme, ruhunuzu sözcüklere aktarıp somut bir şey ortaya çıkarma ve bunun karşılığı olarak takdir, beğenilme, alkışlanma ya da geçiminizi sağlamak için para elde etme aracı.
Yazarlık nedir? Doktorluk, mühendislik ya da öğretmenlik gibi bir meslek midir yoksa romantik bir bakış açısıyla sanatsal ya da toplumsal bir hizmet midir? Derdim para kazanmak değil diyen yazarların hobi aracı mıdır? Geçmişe uzandığımızda birçok başarılı yazarın ölene kadar fakirlik içinde kıvrandığını ve ölümlerinin ardından yakınlarını servete kavuşturan kitapları olduğunu görüyoruz. İşleri rast gitmediği için çok başarılı eserlerini okurla buluşturamamış olan yazarın durumunu nasıl ele almalıyız? Bu yazarın şanssızlığı mı yoksa o eserlere ulaşamamış olan okurun mu?
Bu kitabın temelini 2000 Yılı Cambridge Üniversitesi Empson Konferansları oluşturuyor. Margaret Atwood’un yazmak üstüne düşünceleri karma bir dinleyici topluluğuna yönelik altı konferanstan oluşan muazzam bir metin. İlk bölüm hem otobiyografik hem de yazarın faydalandığı kaynakların yelpazesini sunuyor. İkinci bölümde post romantik akımın etkisinde yazma bilincini işliyor; yazar ve ikinci kişi, Superman filmindeki Clark Kent’i ve içinden çıkan kahramanı düşünün ya da Doktor Jeklyll ile Bay Hyde’ı… Yazarlık işinde bir hilekarlık olabilir mi?
‘Yazma eylemi kaygı verici bir yüktür. Yazılı sözcükler kanıt gibidir… Sonradan aleyhinize kullanılabilir. İlk dedektif öykülerinden birinin, Edgar Allan Poe’nun o meşhur öyküsünün çalınan bir mektupla ilgili
Ütopya” ve “distopya” kavramlarını birleştirerek “üstopya” adını verdiği kendine özgü bilimkurgu türündeki romanlarıyla tanıdığımız Atwood Cambridge Üniversitesi Empson Konferansları dahilinde verdiği altı konferansla “bir yazarın yazmak üstüne düşünceleri”ni paylaşıyor.
“Ben bir yazar ve okurum hepsi bu. Edebiyat araştırmacısı ya da kuramcısı değilim. Bu kitaptan öyle olduğum izlenimini edinirseniz de sebebi yazarların her zamanki yöntemini kullanmış olmamdır. Parlak parçacıklar çalıp bunları kendi dağınık kuş yuvalarımıza yerleştiririz,” diyerek söze başlıyor Atwood ve çok kıymetli yazarlar üzerinden çeşitli örneklemeler yaparak yazarlara sıklıkla sorulan sorular ve cevaplar üzerinden ilerliyor.
“Yazar kimdir, kime yazar denir/ denmelidir?” sorusuyla yola çıkan Atwood yazar neden ötürü ve ne için yazar ya da kim(in) için yazar?” sorularına açıklık getirerek yazarı kim(ler)in okuduğu yani hitap ettiği kesime de açıklık getirir.
“Söz uçar yazı kalır,” düsturuyla yazı bir nevi ölümsüzlük müdür?
”Ruh,yazının icadından beri ölümsüz."/ Cemil Meriç
Peki , yazmak ile yazar olmak aynı kefede tartılır mi?
“Anladım ki aklına geleni yazmak yazı yazmak değildir."/ Cemil Meriç
Ne demişti Woolf : “Para kazanın, kendinize ait ayrı bir oda ve boş zaman yaratın.”
Peki kadın yazarları bu “Kendine Ait Bir Oda” da bekleyen son sadece intihar ya da delilik midir?
Yazarın derdi sanatsal ya da toplumsal kaygı güderek sadece yazmak edimi midir yoksa geçim derdi üstün gelmiş ya da şan, şöhret ve alkış için #çoksatanlar tribününe mi oynuyordur?
”Hiçbir kişisel çıkar bulunmadığı zaman; iyi yazılır, iyi düşünülür.”/ Andre Gide
Kitabın hafızamda yer eden temel kaideleri ve onların çağrıştırdığı alıntılar üzerinden ifade etmeye çalıştım.
Konu başlıkları şu şekilde:
Oryantasyon,
Ölülerle Uzlaşmak, Margaret Atwood'un, Cambridge Üniversitesi'nde Empson Konferansları başlığı altında verdiği altı konferansından oluşuyor.
Yazmak ve yazarlık üzerine düşüncelerini anlattığı Ölülerle Uzlaşmak kitabının ilk bölümü olan, "Oryantasyon:Kendini Ne Sanıyorsun? Yazar nedir ve nasıl yazar oldum?" bölümünde adı üstünde, kendini yazmaya iten saikler üzerinde durarak, nasıl yazar olduğunu anlatıyor.
"Hilekârlık:Jekly Eli, Hyde Eli ve Hilebaz İkinci Bemlik Neden hep iki kişi vardır?" bölümünde, tüm yazarların "çift" olduğunu savunuyor.
"İthaf:Büyük Tanrı Kalem Apollo, Mammon'a Karşı:Yazar hangisinin Sunağına tapınmalı?" adlı bölümde, yazar ve para ilişkisine değiniyor.
Kitabın dördüncü bölümü olan, "Günaha Çağrı:Prospero, Oz Büyücüsü, Nephisto ve Ortakları Kim sallar büyülü asayı, kim oynatır ipleri ve kim imzalar Şeytan'ın defterini?" de Tanrı, yazar, rahip üçlüsününün etrafında dolaşarak, ( yazarı, sanata adanmış bir rahip olarak da niteliyor) edebiyattaki cinsiyet eşitsizliğine değiniyor.
"Komünyon:Hiç Kimseden Hiç Kimseye Sonsuz Üçgen:Yazar, okur ve aracı kitap" adlı bölümde, yazar-okur ilişkisine odaklanıyor.
Aşağıya alıntıladığım bölümü çok sevdim.
"Söze ulaklardan bahsederek başlamak istiyorum.Ulaklar hep üçlü durumun içinde yer alır...Mesaj gönderen biri, mesaj taşıyan bir ulak (insan ya da inorganik) ve mesajı alan kişi vardır.Bu yüzden gözünüzde bir üçgen canlandırın ama tam bir üçgen değil: Daha çok ters V gibi bir şey.Yazarka okur iki yan kenardadır ama onları birleştiren bir çizgi yoktur.Aralarında-altlarında ya da üstlerinde- üçüncü bir nokta vardır ki bu yazılı bir söz, metin, kitap, şiir ya da her ne derseniz odur.Bu üçüncü nokta, diğer ikisi arasındaki tek temas noktasıdır.Çok eskiden, öğrencilerim varken onlara 'Sayfaya saygı duyun'
Ölülerle UzlaşmakDüşünce
Puan vermedi
2008 'de Kör Suikastçı 'yı okuduğumdan beri favori yazarım Baskısı olmayan Kedi Gözü ve Damızlık Kızın Öyküsü 'nü bulduğumda Aslıhan Pasajı 'nda tüm kopyaları o
almaya kalkmıştım Nam-ı Diğer Grace ise yolda beni bulmuştu yine tesadüfen Her kitabı bir macera bir anı olmuştur benim için Margaret Atwood'unYaşam öyküsü olan Kırmızı Papuclar ise okumaya kıyamadığım kitaplar rafında beni bekliyor.
.
Ölülerle Uzlaşmak ise Cambridge Üniversitesi'nde verdiği 6 konferansın metinleri.Yazmak , yazar olmak ,yazar niçin ve kim için yazar , okur olma hali üzerine düşüncelerini onlarca edebî eserden verdiği örneklerle açıklıyor.( Okuma listem epey kabardı )
.
6 bölüm içinde ben en çok ilk bölümü, yazarın ailesinden , eğitim sürecinden ,okuduğu kitaplardan ve yazmaya merak sardığı dönemden söz ettiği bölümü sevdim.Bir de "kadın yazar" lara dair o günlerin algısını aktarması çok hoştu
.
"Aslında dilimizde 'dâhi' ile 'kadın' sözcükleri yan yana pek uygun durmaz , çünkü 'erkek dahilerden' beklenen tuhaflıklar, kadınlarda 'delilik' olarak yorumlanır "
.
Sanatçı ve para ilişkisi,kahramanın çift kişilikliligi ( Superman/Clark Kent örneği) keyifle okuduğum bölümler oldu.Bir de yazarın düşüncelerini aktarırken (özellikle son bölümde) mitolojik öykü ve karakterlerden yararlanması çok hoşuma gitti Yazarın esprili dili , muzipligi de okuma sürecine renk katıyor .
.
Yazmak , yazar olmak üzerine okumayı sevenlere tavsiye ederim ️ Ama baştan söyleyeyim bu bir nasıl yazılır kitabı değil
.
Bir de Margaret Atwood'u çok seviyorum ️
.
#ölülerleuzlaşmak #margaretatwood #doğankitap #edebiyat #edebiyatinceleme #yazarolmak #yazmak #okur #okudumbitti #kitaptavsiyesi
Tanış Olma ve Barışma
Yazarların yazım hayatına ve edebiyata bakışlarını okumak bir yazar olarak beni farklı doyum noktalarına taşıyor. Ortak dertlerin yankısını duyduğumda kaygılarımı bastırıp devam etmem kolaylaşıyor. İlham aldığım başarı hikayesi figüründen çok yazarların yazma dürtüsüyle nasıl başa çıktıklarını keşfetmeyi seviyorum. Dünyaya kendilerini açtıklarında nasıl hissettiklerini merak ediyorum. Ben savunmasız bir halde olduğumu düşünmüştüm, eserinizi her türlü eleştiriye açtığınız bu döngü aslında insanın ruhunun bir kısmını çıplak bırakmasıyla eş bir durum yaratıyor. Nitekim gelen eleştirilere kırılıp dökülmek yerine nasıl dönüşebilirimi sorgulayarak devam etmeyi seçtim. Haşin bir okur olduğum için bana gelen yanıtları kabul etmek makul geldi.
https://1000kitap.com/inceleme-paylas?kitapId=12567
Neden detaylı bir giriş yaptığımı açıklamaya yukarıdaki incelememle başlayalım... Damızlık Kızın Öyküsü'nü okuduğumda Margaret Atwood hakkında sert bir değerlendirme yazmıştım. Kırıldığımı ve yeni bir şey sunmadığı için yazara kızdığımı hatırlıyorum. Önyargıma rağmen bu kitabı almamın sebebi bahsi geçen merak duygumdu. İyi ki almışım çünkü yazarı yanlış değerlendirdiğimi gördüm. Üstten bir bakış açısıyla kadınlar hakkında yazdıklarının kendi toplumundan aykırı kaldığını düşünmüş ve sinirlenmiştim. Üzerine tek bir araştırma yapmamak da benim talihsizliğim olmuş. Margaret Atwood'un gayet nazik ve açıklayıcı bir tutumla çocukluğundan bugününe nasıl yazdığını nelerle mücadele ettiğini anlatan Ölülerle Uzlaşmak metni beni utanmaya ve ona saygı duymaya sevk etti. İnsanları aynı çileleri çekmedikleri için suçlamak yerine önce yaşadıklarını öğrenmek gerekliliğini özeleştiri olarak bırakıp devam edelim.
*
"Kültürümüz tamamen -tıpkı daha
Margaret Atwood’un yazmak üzerine düşüncelerini anlattığı şahane bir kitap. Cambridge Üniversitesi'nde yer aldığı konferanslardan aktarılan altı bölümden oluşuyor.
Atwood’un yirmiye yakın şiir kitabı ve birçok romanı var. Ben “Damızlık Kızın Öyküsü” ile tanımıştım yazarı. Arthur C. Clarke, Man Booker, Franz Kafka gibi birçok ödülün de sahibi kendisi. Kitapları ütopya ya da bilimkurgu gibi algılansa da yazarın güçlü bir feminist ve aktivist olması ve toplumsal cinsiyet eşitsizliğini vurgulamasını gözardı edemeyiz.
Kitabın altı bölümünde Atwood’un yaşam hikayesi içerisinde nasıl yazar olduğunu, masal kahramanlarının kendisi ve tüm yazarlar üzerindeki etkisini, yazar – para – şöhret ilişkisini, edebiyat alanında da cinsiyet eşitsizliğini, yazar- okur ilişkisine dair düşündüklerini irdelediğini okuyoruz. Ayrıca tüm bu yapı içerisinde bir çok yazar ve kitap ile ilgili düşüncelerini de aktarır.
Kendime bir çok kitap önerisi de çıkardığım bu kitabı çok sevdim. Siz de Atwood’u yakından tanımak isterseniz çok severek okuyacağınıza eminim.
Yazar Hakkında
Margaret AtwoodYazar · 25 kitap
Margaret Eleanor Atwood 18 Kasım 1939 doğumlu Kanadalı yazar, şair, eleştirmen, denemeci ve feministtir. Yakın tarihin en onur duyulan kurgu yazarları arasında gösterilir. Arthur C. Clarke ve Prince of Asturias Edebiyat ödüllerini kazanmıştır. Aynı zamanda beş kez Booker Ödulleri listesinde yer almış, birini kazanmış ve yedi kez The Governor General's finalisti olmuş ve iki kez kazanmıştır. Daha çok roman yazarı olarak tanınmıştır. Aynı zamanda günümüze kadar 15 tane şiir kitabı yayınlanmıştır ve bu alanda da ödül sahibidir. Şiirlerini gençken ilgi duyduğu efsane ve peri masallarından esinlenerek yazmıştır. Atwood aynı zamanda Tamarack Review, Harper's, CBC Anthology, Ms. Saturday Night, Playboy ve bunun gibi birçok dergide kısa hikâyeler yazmıştır.
Atwood, Kör Suikastçı (The Blind Assassin) adlı romanıyla 2000 Booker Ödülü'nü kazandı.
Ottowa, Ontorario, Kanada' da Margaret Dorothy ve Carl Edmund Atwood'un ikinci çocuğu olarak dünyaya gelmiştir. Annesi Margaret Dorothy diyetisyen ve beslenme uzmanı babası Carl Edmund ise entomologdur. Babasının orman entolojisi araştırmaları nedeniyle çocukluğunun büyük bir kısmı Northern Quebec bölgesinin ağaçlık arazilerinde geçmiştir. 11 yaşına kadar tam zamanlı olarak okula gitmemiştir. Doymak nedir bilmeyen bir edebiyat okuyucusu olmuştur. En çok ilgi duydukları gizemli öykülerden oluşan Dell cep kitapları, Grimm's Peri Masalı kitapları , Kanadalı hayvan hikâyelerini anlatan kitaplar ve komedi kitaplarıdır. Leaside'da Leaside Hıgh School'da okumuştur ve 1957'de mezun olmuştur.
Atwood yazmaya altı yaşında başlamıştır ve 16 yaşına geldiğinde profesyonel olarak yazmak istediğinin farkına varmıştır. 1957 yılında Toronto Üniversite'ne bağlı olan Victoria Üniversitesi'ne başlamıştır. Jay Macpherson ve Northrop Frye profesörleri arasındadır. 1961 yılında onur derecesiyle Sanat Bölümünden ve ikinci branş olarak Psikoloji ve Fransızca bölümlerinden mezun olmuştur. 1961'in sonlarında özel basımı yapılan Double Persephone adlı şiir kitabına verilen E.J Pratt Madalyası'nı kazandıktan hemen sonra Woodrow Wilson bursuyla Harvard's Redcliffe College'ta öğrenimine devam etti. 1962 yılında Radcliffe'de master derecesi elde etti ve ilerleyen çalışmalarını Harvard Üniversitesi'nde iki yıl boyunca sürdürdü fakat eğitimi 'The English Metaphysical Romance' konulu tezinin tamamlamadığı için yarım kaldı. British Columbia Üniversitesi (1965), Sir George Williams Üniversitesi Montreal (1967-68), Alberta Üniversitesi (1969-79), York Üniversitesi Toronto (1971-72) ve NewYork Üniversitesi gibi tanınmış üniversiteler de ders vermiştir.
