Adelbert von Chamisso çağında ortaya çıkan AYDINLANMA'nın sorunlarını eleştirmiş, dünyada etkisini göstermeye başlayan monotonlaşmanın ayak seslerini görmüş bir botanikçi, coğrafyacıdır. Chasmisso, ikinci dalga Alman romantiklerindendir, kendisi Fransız Devrimi sonrası Avrupa'yı karıştıran Napolyon savaşlarını görmüş bir (Frankofon bir Alman olarak) yazardır. 19.yy'da Almanlar Fransızların kültürünü tanımaktan uzaktılar, bu dönemde Chamisso Fransız edebiyatı ve sanatını bilen bir yazardı. Aynı zamanda, Fransız kültürünü bilmeyen Almanların kültür ve edebiyatını Fransızlara gösteren bir bilim insanı ve yazardır.
Bir coğrafyacı olarak Chamisso'yu en içten dualarımla karşıladım, ruhu şad olsun. Bu eserinde, Goethe'nin Faust'u ve Schiller'in Hayaletgören adlı eseri başta olmak üzere, klasik anlamda şekilden şekle giren mefistofeles figürü, Schlemıhl'a yönelir, tıpkı faust'ta görüldüğü üzere oynak ve şen şakrak bir adamdır. Çok ilginç bir şekilde, insan kılığındaki cemiyet hayatına uygun olan şeytan, büyü ve sihirbazlıklarıyla fizik kurallarına aykırı şeyler yapar, ilk bölümdeki baloda herkesin istediğini yapan adamdır. Önemli olan şey bu ilk bölümde, schlemıhl hariç herkes bu garip adamı ilginç bulmak yerine gayet normal birisi olarak görürler, işte metindeki kırılma burada ortaya çıkıyor, fizik kurallarına uygunsuz bir biçimde çalışan illüzyonlar olabildiğince normalleştirilmiştir, bu durum bize doğrudan şunu verir, kibir ve adaletsizlik meşru hale gelmiştir. İllüzyon, hakiki bir duruma geçmiştir, insanlar garip adamın ne çıkardığı ve önlerine sürdüklerini sorunlaştırmadan yaşamaktadırlar.
İlk bölümde, tıpkı faust'a benzer bir yönüyle, insanın içini gıdıklayan yönünü salık veren, insana hazlarına dönük buyruğunu gösteren şeytan, Schlemıhl'in gölgesi karşılığında ona