Yazar:
Antonio Tabucchi
Çevirmen:
Münir Göle
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 10 dk.
Sayfa Sayısı:
112
Basım Tarihi:
Mart 2007
İlk Yayın Tarihi:
1993
Yayınevi:
Can Yayınları
Orijinal Adı:
Requiem
ISBN:
9789750707483
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Ilık bir yaz akşamında, çok sevdiğiniz bir şehrin kalabalık sokaklarını geziyormuşçasına keyif veren bir metin.
Çok sıcak bir temmuz gününde, Lizbon'un sokaklarında oradan oraya gezdiriyor bizi yazar. Karşılaşılan karakterler, girilen diyaloglar, metnin soyutluğu her şey çok nahif; gerçek bir halüsinasyon.
Antonio Tabucchi, Requiem'i Portekizce saudade'nin, yani tanımlanması olanaksız bir özlemin, asla gerçekleşmeyecek bir geleceğin özleminin diliyle yazmış.
Her şey ıssız bir Lizbon'da geçiyor: sakinlerinin boşalttığı bir kent, belirsiz, belki de olanaksız bir beklentinin boşluğu.
"Requiem sessizlik, bellek, özlem, acı ve geçmiş üzerine bir kitap. Requiem Pessoa'ya sevgi dolu bir veda, yüce bir saygı ifadesi olarak da okunabilir.
Tabucchi, Requiem'le kitaptan kitaba ördüğü düşsel ağa yeni bir labirent eklemiştir.
Requiem, Antonio Tabucchi'den okuduğum üçüncü eseri oldu. Okuma sayısı düşük kalan eserlerden, kesinlikle okunmasını öneririm.
Tabucchi'nin bu kitabı yazarın büyük hayranlık ve sevgi duyduğu Pessoa'yla olan düşsel bir buluşmasını anlatıyor.
Pessoa'nın İtalya'da bilinmesinde Tabucchi'nin ve eşinin payı büyük, çevirileri yapanlar onlar. Tabucchi'nin bazı eserlerinde mutlaka Pessoa'nın sözü geçiyor.
Requiem bir anlamda bir vedalaşma kitabı. Belki huzursuzluğu dindirme kitabıdır. Yazarın şu ana dek okuduğum kitaplarını düşündüğümde bu kitapta da temelde aynı izleğin sürdürüldüğünü söyleyebilirim: Tabucchi genel anlamda- okuduğum kitaplarda- kayıp ya da ölmüş, öldürülmüş bir kişinin kimliği peşine düşen karakterleri anlatıyor. Bu kişiler bu arayışları sırasında ne olduğunu yazarın açık seçik anlatmadığı, belki ima ettiği ve gözden kaçabilecek veya kasıtlı olarak muğlak ve açık uçlu bırakılmış sonlara ulaşıyorlar. Belki Tabucchi bu ölülerin ya da kayıpların bir vesile olduğu arayışın sonuca ulaşmasını değil de arayışın kendisinin güzelliği, veya gerçekliğini veya esas meselenin bu arayışın kendisi olduğunu söylemek istiyor: bir ölünün kim olduğunu anlamak isterken kendisinin kim olduğu konusunda sorular soran, veya yola çıkan veya basit bir kimlik arayışı gibi görünen bu yolun kişinin kendisine yönelik bir yola dönüşmesi gibi. Ancak bu söylediklerim bence ima ediliyor. Örneğin Ufuk Çizgisi adlı güzel yapıtında Spino'nun arayışının kendisine yöneldiğini sezebiliyoruz sadece. Requiem'de de bir ölü ve bir kayıp söz konusu. Bu kişi, Tabucchi'nin hayatındaki en önemli insanlardan birisi olan Pessoa'nın ruhu, hayali ya da düşüdür. Kitabın tamamı Tabucchi'nin Pessoa ile yapacağı görüşmeye dek olan süreci işler: Tabucchi ölü ya da diri ya da düş kişilerle karşılaşır, sohbet eder, zaman geçirir ve sürekli Pessoa ile yapacağı görüşmeye ve mekâna doğru yol alır. Kitapta, Tabucchi'nin diğer bazı kitaplarında
Tabucchi’nin kelimeleri raks ettiren, özenli cümlelerindeki dinginlik huzur verici bir yansıma sunar okuruna.
Seviyorum o sakinliği…
Lizbon sokaklarının kalabalığına tezat, düş ile gerçeklik arasında bir yalnızlığın labirentinde Pessoa’ya vedanın Portekizce yazılmış hali #requiem
Her mekânda, her sokak başında yaratılan imgeler; o dokunuşlar, yalın anlatım, özlü sohbetler, bekleyiş ve gezintiler büyüleyici bir okuma sunar eline alana “Requiem”de. Ne yazsam az…
Temmuz ayının son pazar gününde, Lizbon kesitleri eşliğinde verdiğin içsel huzur için teşekkür ederim sana Tabucchi.
Baskısını bulamadığım eser #everestyayınları tarafından hayranları için hazırlanmış; ellerine sağlık.
Puan vermedi·112 syf.·
2026 30. kitabı
Please, dedi, beni kesin bilgi sahibi insanlarla karşı karşıya bırakmayın, korkunç bir şey bu. s.101.
Temmuz ayında Lizbon'da öğle vaktinde bir şairi bekler roman kahramanımız. Bu bekleyiş gece yarısına kadar sürer. Zaman geçmez, beklenen gelmez. Kimdir bu beklenen peki? Pessoa'ya benzeyen şairdir. Niçin Pessoa peki? Bunun cevabı Antonio Tabucchi'nin Fernando Pessoa'ya olan hayranlığında gizlidir. Tabucchi'nin "Pessoa'nın Son Üç Günü" kitabında da Pessoa'nın hastanedeyken yarattığı roman karakterleri yazarı ziyarete gelir. Bu Pessoa hayranlığı yine Requiem isimli kitabın da devam ediyor. Sıcak bir yaz günü Lizbon'da roman kahramanımız, hem yaşayan insanlarla hem de ölülerle vakit geçirir. Hayal ve gerçek birbirine karışır. Tadeus kitapta önemli ölü karakterlerden biri. Bazen kendi iç sesiyle konuşan karakterimiz bazen yaşayan bazen de ölülerin ağızlarında birtakım düşüncelerini dile getirir. Sürreal ve sembolik bir dünyada gezinirken Portekiz'in kültürüne de tanık olur okuyucu. Özellikle Portekiz yemekleri bu metinde açıklaması ile birlikte verilmiş. Dingin bir metin Requiem. Bir nevi Pessoa'ya saygı. Herkes sever mi ? Bilemiyorum. Ben böyle metinleri okumayı seviyorum. Okumak isteyenlere iyi okumalar
Puan vermedi
İlhan Berk, Requiem, Yapı Kredi Yayınları, İstanbul 2004.
DEMİR ÖZLÜ
Demir Özlü 1935’te İstanbul’da rüzgarlı bir günde doğdu (ona rüzgar yakışırdı).
Hukuk okudu, avukat oldu, şiirler yazdı.
Yeni Ufuklar’ı ve yaşamayı sevdi. İlk öykülerini bu sevgiyle yazdı.
Necatigil’in ünlü sözlüğünde bir varoluşçu diye geçer.
En sevdiği sözcüklerin başında boğuntu, soluma, sokak gelir.
1976’da Bir Uzun Sonbahar’ı yayımladı. Nasıl biri olduğu böylece bilinsin istedi.
Galata’nın İlkbelediye Caddesi’ ndeki Çinili Apartman’a taşındığında dünyalar onun olmuş gibi sevindi.
Her sabah yalnızlığın gri kokusuyla uyanmaya başladı: Düşünce eski evler, eski eşyalar o zaman musallat oldu.
O dönemler yaz ayları votka içtiği dönemlerdir. Yazlar böyle geçti. s. 129.
Yazar Hakkında
Antonio TabucchiYazar · 16 kitap
Antonio Tabucchi, 23 Eylül 1943te Pisada dünyaya geldi, ama Vecchiano kasabasında anneannesiyle büyükbabasının yanında büyüdü. 1969da Portekizde Gerçeküstücülük üzerine bir tezle üniversiteden mezun olduktan sonra, 1970li yıllarda Pisa'daki Scuola Normale Superiorede Portekiz dili ve edebiyatı üzerine çalışmalarını sürdürdü ve 1973te Bologna Üniversitesinin Portekiz Dili ve Edebiyatı kürsüsüne öğretim üyesi olarak atandı. Portekizceye ve bu dilin edebiyatına yönelmesindeki en büyük etken, Fernando Pessoa'nın yapıtına olan hayranlığı ve onu ana dilinden okuma arzusu oldu. 1975de, ilk romanı Piazza dItalia (Milano: Bompiani) yayımlandı.
Siena Üniversitesinde ve New Yorktaki Bard College, Paristeki Ecole des Hautes Etudes ve Collège de France gibi seçkin üniversitelerde ders verdi. Kitapları kırktan fazla dile çevrildi. Bazı romanları Roberto Faenza, Alain Courneau, Alain Taner, Fernando Topes gibi ünlü yönetmenlerce beyazperdeye, Giorgio Strehler ve Didier Bezace gibi tanınmış yönetmenlerce sahneye uyarlandı. Halen üyesi olduğu Uluslararası Yazarlar Parlamentosunun kurucuları arasında yer aldı. Tabucchiye 2007de Liège Üniversitesince onursal doktor unvanı verildi.
Aldığı Ödüller [değiştir]
Almanya
Leibniz Akademisince verilen Nossack Ödülü
Avusturya
Europaeischer Staatspreis
Fransa
Prix Médicis Etranger
Prix Européen de la Littérature
Prix Méditerranée
İspanya
Hidalgo
Asturias Prensince verilen basın özgürlük ödülü Francisco Cerecedo
İtalya
Pen Kulübü Ödülü
Campiello Ödülü
Viareggio Ödülü
Yunanistan
Aristeion
Türkçede Antonio Tabucchi [değiştir]
Notturno indiano (Palermo: Sellerio, 1984).
Hint Gece Müziği, çev. Münir H. Göle (İstanbul: Afa, 1994).
Il filo dellorizzonte (Milano: Feltrinelli, 1986).
Ufuk Çizgisi, çev. Münir H. Göle (İstanbul: Afa, 1994).
Requiem (Milano: Feltrinelli, 1992).
Requiem Bir Sanrı, çev. Münir H. Göle (İstanbul: Afa, Ekim 1994).
Sostiene Pereira (Milano: Feltrinelli, 1994).
Pereira İddia Ediyor, çev. Münir H. Göle (İstanbul: Afa, 1997).
La testa perduta di Damasceno Monteiro (Milano: Feltrinelli, 1997).
Damasceno Monteironun Kayıp Başı, çev. Kemal Atakay (İstanbul: Can, 1998).
Si sta facendo sempre più tardi (Milano: Feltrinelli, 2001).
Gittikçe Geç Olmakta, çev. Neyyire Gül Işık (İstanbul: Can, 2002).
Piccoli equivoci senza importanza (Milano: Feltrinelli, 1985).
Önemi Olmayan Küçük Yanlış Anlamalar, çev. Münir H. Göle (İstanbul: Can, 2006).
Tristano muore. Una vita (Milano: Feltrinelli, 2004).
Tristano muore, çev. Semin Sayıt (İstanbul: Can, 2006).
Sogni di sogni (Palermo: Sellerio, 1992).
Düşler Düşü, çev. Semin Sayıt (İstanbul: Can, 2006).
Gli ultimi tre giorni di Fernando Pessoa (Palermo: Sellerio, 1994).
Fernando Pessoanın Son Üç Günü, çev. Münir H. Göle (İstanbul: Afa, 1994).
