Tahmini Okuma Süresi:
15 sa. 49 dk.
Sayfa Sayısı:
558
Basım Tarihi:
Ocak 2020
İlk Yayın Tarihi:
Mart 2014
Yayınevi:
İthaki Yayınları
Orijinal Adı:
Wool
ISBN:
9786057762665
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Yalanlarla yaşamak mı yoksa Gerçeklerle ölmek mi?
Silo son yılların en çok okunan bilimkurgu üçlemesinin ilk kitabı. 
Hugh Howey Distopya türünde yazdığı romanında Silo adını verdiği bu yer insanların saklanmak için kullandıkları bir sığınaktır. Oysaki önceden insanlar silolarda zor zamanlar için tohum saklıyorlarmış. Fakat dünya zehirli gazlardan dolayı yaşanmaz bir hale gelince insanlar yer altına yüzlerce kat derinliğe inşa ettikleri bu siloları şimdi yaşamak ve hayatta kalmak için kullanmaya başlıyorlar.
Her yerde olduğu gibi Siloda da Üst-alt ilişkisi var. Ama her şey düşünülerek kurulmuş bir düzen. En-Tepede yetkililer bulunuyor ve burası haricinde dünyayı görebilecekleri hiç bir yer yok. En altta ise en zekiler yer alıyor o da herhangi bir sorun karşısında müdahale edebilmek için. İnsanların uymak zorunda oldukları belirli kurallar hakim ve anlaşmaya uymayanlar 'temizliğe' gönderiliyor.
Tabi insanların koyduğu kurallar yasaklardan ibarettir. Dışarıdaki dünya ile ilgili hiçbir fikirleri de yoktur. Çünkü Distopik bir toplum düzeninde her zaman baskıcı bir sistem anlayışı vardır.
Zamanında tohum saklamak için kullanılan silolara şimdi insanları koymuş olmaları tohum gibi insanlarında zamanla çürümesi ve yok olması amaçlanmıştır ve bu kaçınılmaz bir sonuçtur.
Fakat her zaman daha iyi bir dünyanın var olabileceğine olan inanç ve umut insanları
otoriter düzene karşı isyana teşvik ediyor. Yasaklarında bunda etkisi büyük çünkü İnsan psikolojisinde yasaklanan ve erişimi kısıtlanan şeyler daha fazla merak uyandırır. "Bazı kurallar çiğnenmek için vardır ama bazıları hayatta kalmak için." İnsan ruhu ötesinde olan şeye özlem ve istek duyar. Merak duygusu insanın derinliklerine kadar işler özgürlük ise doğasında vardır. İşte bu kitap da Distopik türünde kurgulanmış otoriter düzeni sorgulayan ve boyun eğmeyen insanların1000Kitap
Silo son yılların en çok okunan bilimkurgu üçlemesinin ilk kitabı. Hugh Howey Distopya türünde yazdığı romanında Silo adını verdiği bu yer insanların saklanmak için kullandıkları bir sığınaktır. Oysaki önceden insanlar silolarda zor zamanlar için tohum saklıyorlarmış. Fakat dünya zehirli gazlardan dolayı yaşanmaz bir hale gelince insanlar yer altına yüzlerce kat derinliğe inşa ettikleri bu siloları şimdi yaşamak ve hayatta kalmak için kullanmaya başlıyorlar.
Her yerde olduğu gibi Siloda da Üst-alt ilişkisi var. Ama her şey düşünülerek kurulmuş bir düzen. En-Tepede yetkililer bulunuyor ve burası haricinde dünyayı görebilecekleri hiç bir yer yok. En altta ise en zekiler yer alıyor o da herhangi bir sorun karşısında müdahale edebilmek için. İnsanların uymak zorunda oldukları belirli kurallar hakim ve anlaşmaya uymayanlar 'temizliğe' gönderiliyor.
Tabi insanların koyduğu kurallar yasaklardan ibarettir. Dışarıdaki dünya ile ilgili hiçbir fikirleri de yoktur. Çünkü Distopik bir toplum düzeninde her zaman baskıcı bir sistem anlayışı vardır.
Zamanında tohum saklamak için kullanılan silolara şimdi insanları koymuş olmaları tohum gibi insanlarında zamanla çürümesi ve yok olması amaçlanmıştır ve bu kaçınılmaz bir sonuçtur.
Fakat her zaman daha iyi bir dünyanın var olabileceğine olan inanç ve umut insanları
otoriter düzene karşı isyana teşvik ediyor. Yasaklarında bunda etkisi büyük çünkü İnsan psikolojisinde yasaklanan ve erişimi kısıtlanan şeyler daha fazla merak uyandırır. "Bazı kurallar çiğnenmek için vardır ama bazıları hayatta kalmak için." İnsan ruhu ötesinde olan şeye özlem ve istek duyar. Merak duygusu insanın derinliklerine kadar işler özgürlük ise doğasında vardır. İşte bu kitap da Distopik türünde kurgulanmış otoriter düzeni sorgulayan ve boyun eğmeyen insanların
İlkokulda 'Harry Potter', ortaokulda 'Sherlock Holmes' ile 'Açlık Oyunları', lisede 'Yüzüklerin Efendisi' ve son olarak üniversitedeyse 'Dune' serisi beni derinden etkilemişti. Öylesine sürükleyici anlatılara sahip hikayelere gömülmüştüm ki, kitabın günlerce elimden düşmediği zamanlar olmuştu. Silo'nun bizlere sunduğu distopik dünya; uzun süredir hissetmediğim bu duyguları yeniden yaşamama sebep oldu. Yatmadan önce bir bölüm okuyayım dersiniz fakat son sayfa öyle bir anda noktalanır ki hemen bir sonrakine geçmeye can atarsınız. Dizi adaptasyonuyla tanıştığım bu evreni hayli beğendiğimi söylemem lazım.
Kitabın konusu; dünyanın yaşanılamaz bir noktaya vardığı yakın gelecekte, atmosferin zehirlenmesi yüzünden yeraltındaki devasa bir sığınakta yaşayan insanoğlu üzerine kurulu. Kaosun önlenmesi adına bu ortamda bulunan on bin vatandaş; doktorundan kuryesine, mühendisinden polisine kadar birçok mesleği icra ederek yaşamlarını sürdürmekle meşgul. Bu monoton düzen toplum için öylesine sıradanlaşmış ki; nefes aldıkları barınağın ötesinde nelerin olup bittiğinden, hatta doğru bildikleri gerçeklerin ne kadarının tahrif edildiğinden bihaberdirler.
Daha önce hiçbir inceleme, video, yayınımda dile getirmesem de; şahsen birkaç istisna haricinde her daim kaynak materyalin uyarlandığı yapıma kıyasla daha iyi olduğu kanısındayım. Yiğitçe belirtebilirim ki bu durum 'Otomatik Portakal' gibi kültleşmiş bir yapımdan tutun, az önce bahsettiğim 'Harry Potter' gibi popüler bir seriye kadar birçok eser için geçerli. Ancak bu fikrimin 'Silo'dan sonra bir nebze değiştiğini düşünüyorum. Bir hikaye, kitap veya tiyatro oyununu; o ürünü uyarlayan dizi veya filmle karşılaştırırken genellikle aldırmadığımız ölçüt, ilk önce hangisini tükettiğimizdir.
Öncesinde dizisini, sonra da kitabını bitirmiş
Seri hakkında 3 ay önce tesadüf eseri bir paylaşım görmüş ve konusu hoşuma gittiği için de hemen siparişimi vermiştim. Geçen yıl bilimkurgu okuma oranım düşük olduğu için 2023 yılında bilimkurguya biraz daha ağırlık vereyim diye düşünerek, ocak ayı okuma listeme serinin ilk kitabını eklediğimde, kitabın kurgusuna aşık olacağımı hiç düşünmemiştim.
Yürüyen Kentler serisinden sonra beni böylesine heyecanlandıran bir kurgu okumamıştım. Kıyamet sonrası insanlık temalı kurgular nedense inanılmaz hoşuma gidiyor. Wool serisi de bilimkurgu distopya türünde harika bir hikaye olmuş.
Kitap normal kitap boyutlarına göre bir tık daha büyük olduğu için okuması biraz yavaş gibi geliyor başlarda. Özellikle ilk 150 sayfada bazı şeyler yavaş yavaş ilerlerken her bölümde yeni sorularla baş etmek zorunda kalıyor insan. Ama 150den sonra kurgu öyle bir açılıyor ki sayfaları hızlı hızlı okuyup sonunda ne olacağını görmek için insan sabırsızlanıyor.
Juliette, Walter, Lukas, Solo... Bu kitapta yer alan her karaktere bayıldım. Özellikle Juliette'e gerçekten hayran oldum. Serinin diğer kitaplarında neler başaracağını görmek için sabırsızlanıyorum. Canım Solo'cum, inanılmaz tatlı bir karakterdi. Umarım serinin devam kitaplarında da onu görmeye devam ederiz. Lukas'ı sevdim ama biraz sönük kaldı gibi emin değilim.
Seriyi kısaca araştırayım dediğimde nedense çok bilinmeyen bir kurgu olduğunu fark ettim. İnsanlar ya başlardaki yorucu okuma nedeniyle yarım bırakıyor ya da kalınlığından korkup okumaya cesaret edemiyor diye düşünüyorum. Ama bence çok şey kaybediyorsunuz. Bilimkurgu distopya severlerin bayılacağı bu seriyi mutlaka tavsiye ederim.
Diziden bir tık daha iyi
Müthiş bir kurgu. Devamı da varmış ama henüz onları okumadım. Dizisini önceden izlemiştim, ikisi de hemen hemen birbirine yakın. Diziyi beğenenler kitabı da muhakkak beğenir. He hangisi daha üstün, tabiki kitabı.
Distopya-bilim kurgu türünü sevenler için çok güzel bir kitap. Arkadaşımın önerisi ile merak edip okudum, dizisi olduğunu da söylemişti ama ben önce kitapları okumayı tercih ediyorum her zaman. Kitabı okurken anlattığı dünyayı kendi kafamda tasarlamak daha çok hoşuma gidiyor çünkü.
Bu kitabı okurken de aynı şeyi yaptım, yazar o kadar güzel anlatmış ki böyle bir hayal gücü olamaz diyorsunuz. Okurken asla sıkılmadım o yüzden.
Dune serisini bilen bilir, bence bu kitabı okumak ondan çok daha kolaydı. Cümleler çok daha kısa, anlatım çok daha açık ve heyecanlandırıcı.
Kitapta dışarıda yaşaması imkansız bir dünya, bu yüzden inşa edilen ve derinlere doğru ilerleyen silolar, uyulması gereken kurallar ve kurallara uyulmadığı takdirde yapılan temizlik anlatılıyor. Eşinin temizliğe gönderilmesi ile araştırma yapmaya başlayan Holston, yanlış bir şeyler keşfeder ve temizliğe gönderilir. Bu davayı araştıran Juliette ana karakterimiz silonun gerçeklerini- en tepedekilerin yalanlarını- yavaşça açığa çıkarır.
Bayıldımmm bitmesin istedim çok şükür ki devam kitabı var.
Yeraltında bir yaşam olduğunu düşünün ve bir öğreniyorsunuz ki aslında yalnız değilsiniz. Sizin gibi başka insanlar da varmış, başka silolarda varmış ama hayatta kalmanız için üç maymunu oynamanız gerekiyormuş.
Biri cesaret ediyor, sorguluyor ve olaylar başlıyor…. Şahaneydi…
Dizisi iyi
Sonraki kitaba geçmeden hazır herşeyi hatırlıyorken inceleme yazıp aklımdaki notları aktarayım. Benim yazdıklarım genelde detaylı incelemelerden çok yorum ve dikkatimi çeken noktaları yazmak üzerine oluyor. Eğer ilginizi çekmiyorsa baştan uyarayım hiç okumayın:)
O zaman başlayalım. Öncelikle incelemeyi yazmadan önce Barış Özcan'ın videosunu izledim. Sadece diziyi izleyerek özetini yapmış sonda da bir takım bana göre aşırıyorum sayılabilecek fikirler yürütmüş. Buna en son yine değineceğim. Kitabın konusu kısaca şöyle : Silo denilen devasa bir yer altı şehri var. Buranın tarihi ve ne için yapıldığı bilinmiyor. Araştırmak isteyenlere de engel olunuyor. Bunu araştırıp gerçeği çıkarmak isteyenler ve bunun üstünü örtmek isteyenler arasında geçen gizemli olaylar anlatılıyor. Bir çift bebek sahibi olmak istiyor ama kontrollü doğum yapılmasına izin verildiği için seçilmiş kişiler bu hakkı elde edebiliyorlar. Onlar bazı şeyleri keşfediyor. Silodan çıkmak istediklerini söyleyip dışarı çıkıyorlar. Dışarı çıkış yasak ama isteyen olursa çıkıyor ve tekrar içeri giremiyor. Dışarı çıkmak isteyen kişi/ler Silo'nun sevilen şerifi ve eşi olunca da bazıları şüphelenip bunun neden olduğunu araştırıyor.Daha sonra da araştırdıkça başka şeyler keşfediliyor. Silo'ya, Silo'nun tarihine, dışarıya dair bilgiler...
Kısaca böyle. İçinde çok fazla merak unsuru olduğu için sürekli acaba şimdi ne olacak dedirtiyor. Ama maalesef o kadar saçma yerlerde , o kadar saçma ve uzun betimlemeler var ki insan bunun konuya dahil olacağını düşünüp ümitleniyor. Ve malesef sadece betimleme yapmış olmak için yapıldığını görünce de ne zaman bitecek diye sabırla beklemek zorunda kalıyor. En azından bende böyle oldu. Çok gereksiz uzatmış ya!.. Hayır çok başarılı bir edebiyatçı olsa o duyguyu verse ona da amenna ama
Ben bayıldım , harikaydı, türü çok sevip , sürekli okuduğumdan dolayı , kurgu ve yok oluştan sonra yaratılan dünya çok hoşuma gitti. Her distopyada olduğu gibi sonu gelmiş dünya ve yaşam mücadelesi veren bir grup ,alt-üst ilişkisi içerisinde belirli görevlerle yaşamlarını sürdürmekte.
Kitabın 200-250 sayfası olguyu anlamak ve cinayetleri çözmekle geçiyor bu türü ilk okuyacaklar için biraz sıkıcı gelebilir ama sevenler için olaylar nasıl açılacak merakı ile güzel bir beklentiyle geçiyor. 250’den sonra bilinmeyen ya da gizlenen gerçeklerle karşılaşıyoruz ve işin boyutu değişiyor. Silo alt katlara doğru yaşamı sürdüren girişimlerin sırasıyla oluşturduğu alanlardan oluşuyor. Aklı çalışan insanlar en altlarda çalışıyor( isyan başlatmasınlar diye) yöneticiler en üstlerde yaşıyor. Başkarakterimiz Juliet , Silo Şerifi öldükten sonra Başkanın özel isteğiyle şerif oluyor. Önünde duran birçok gizemli dosyayı araştırırken bazı zeki arkadaşlarının ortak aklıyla dönen dolabı çözüyor. Yeni başkan tarafından temizliğe gönderiliyor. Temizlik ise silonun dış görüntüleri görmeye yarayan kameraların ekranlarını temizlemek , dışarı temizliğe giden geri dönemiyor oksijen bitiyor. Dediğim gibi Juliette zeki bir kız dışarı çıktığında yaşadıklarını okumanızı isterim. Spoiler vermemem lazım ama beni en çok etkileyen çıktıktan sonra olanlar oldu. İkinci kitap #vardiya hemen okuyacaklarım arasında aşırı heyecanlıyım.
7/10
Beğendi
·2021 24. kitabı
Yeraltında bir dünya. Klostrofobinizin tavan yapacağı betimlemeler.
Kitap boyunca bu insanlar neden burada diyip duracaksınız. Harika bir çeviri olmuş.
Mit'e selamlar. Fakat kitapta sevemedigim şey bir yerden sonra olayların durgunlaşması ve fazla uzatılması oldu. Bir ara açlık oyunları ve labirent evrenine benzettim. Ama bu benzerlik tabi ki de çok az. Karakter odağından çok olgu üzerinden giden bir kitap. Haliyle karakterlere çok bağlanmayın derim. Ve unutmadan burada tekinsiz şeyler dönüyor. Dışarı kelimesini lügatınızdan çıkarın.
Post-apokaliptik evrenler beni her zaman içine çekmeyi başarmıştır. Silo da onlardan biriydi ve gerçekten çok başarılıydı.
Wool adı verilen serinin ilk kitabı olan Silo’yu severek okudum. Özellikle son 100 sayfası bir solukta bitti. Kitabını okumadan izlemeyeceğim diye inat ettiğim dizisini izleyerek de bu okumayı taçlandıracağım.
Dünyanın yüzeyi artık yaşanmaz hale gelince insanlar çareyi yerin yüzlerce kat derinliğine inşa ettikleri bir siloda yaşamakta bulurlar. Her bir katında farklı görevlere sahip insanların yaşadığı bu siloda herkes belirli kurallara uymak zorunda ve bu kurallara uymadığınızda başınıza gelecek şey “temizliğe” gönderilmek. Peki nereye? Adının zikredilmesinin bile yasak olduğu “dışarıya”.
Serilerin kaderidir, ilk kitaptan sonra genellikle bozmaya başlarlar. Bakalım bu seride de aynı şeyi görecek miyiz, yoksa ezberlerimi bozup Silo’da olduğu gibi beni alıp götürecek mi? Vardiya’da görüşmek üzere.
