Yazar:
Hugh Howey
Çevirmen:
Mehmet Rasim Emirosmanoğlu
Tahmini Okuma Süresi:
11 sa. 34 dk.
Sayfa Sayısı:
408
Basım Tarihi:
Eylül 2017
İlk Yayın Tarihi:
Ağustos 2013
Yayınevi:
Monokl Yayınları
Orijinal Adı:
Dust
Orijinal Dil:
İngilizce
ISBN:
9786055159634
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
WOOL yani World Order Operation Fifty ( Yeni Dünya Operasyonu Elli)
''Diri diri gömüldüler, Ama ölmediler''
Sadece serinin son kitabı olan Toz hakkında değil serinin geneli hakkında birşeyler yazmaya çalışacağım.
Seri 1000kitap kullanıcıları arasında pek de rağbet gören bir seri değil ne yazık ki. Okuma sayısı epey düşük.
Öncelikle serinin içerdiği hikâyeye değinmekte fayda var diye düşünüyorum.
Hikâye binlerce insanın yaşadığı, adına ''Silo'' denen devasa boyuttaki bir yer altı tesisinde geçiyor. Silo kendi içerisinde iş kollarına göre yerleştirilmiş belli bölümlerden oluşuyor. Her katın farklı bir görevi ve işlevi var. En alt katlarda yer alan mekanikten, orta katlardaki IT birimine, çiftliklere, maden yataklarından, en üst katta yer alan yönetime kadar farklı farklı birimler, bölümler mevcut.
İnsanların dış dünya ile tek ağlantıları ( ki bu çok çok küçük bir alanı kapsıyor) en üst katta yer alan kafeteryanın duvarındaki adına ''duvar ekran'' dedikleri bir pencere. Bu pencereden eski dünyayı ve ondan arta kalan yıkıntıyı görmek mümkün. ( Tabii yüzelli küsür katı tırmanmayı göze alabilenler için)
Siloda doğan her birey kısa bir temel eğitimin ardından kendisine bir meslek seçmek zorunda. Bu seçim ardından bir yetişkinin yanına gölge ( çırak) olarak veriliyor ve seçtiği meslek dalının yer aldığı katta yaşamaya başlıyor.
Silo çok katı kurallarla yönetiliyor.(Yönetim seçilmiş bir başkan, asayişten sorumlu Şerif ve yardımcılarından oluşuyor) İnsanlar evlenmek istediklerinde izin almak zorundalar. Çocuk sahibi olmak için birilerinin ölmesini ve bu ölümler ardından yapılacak olan çekilişi beklemek zorundalar.
Her ne kadar kömün tarzı bir yapı olsa da içeride bir ekonomi mevcut. Adına ''Jeton'' denen bir para birimleri var. Katlar arasındaki iletişim
Toz ve Hakikat
''Yaptığımız her şey peşimizde bir tür... iz bırakıyor, kocaman bir kararlar halkası. Her eylemimiz... Ardımızda bıraktığımız her bir ufak dokunuş ölümsüz. Hiç kimse onları görüp hatırlamasa bile bunun bir önemi yok. O iz her daim yaşananlardan, yaptıklarımızdan, kararlarımızdan müteşekkil olacak. Geçmiş sonsuza kadar yaşar. Bunu değiştirmenin bir yolu yok.''
Zaman, artık kum saatinde değil, paslı boruların sızıntısında akıyordu. Juliette’in parmak uçlarındaki yağ lekesi, koca bir tarihin yalanlarını silmeye yetecek miydi? Silo 18’de başlayan o küçük kıvılcım, yerin altındaki elli devasa mühürü sarsan bir yangına dönüştü. Artık mesele sadece hayatta kalmak değil; insan olmanın o unutulmuş, tozlu onurunu geri kazanmaktı.
Bir yanda sistemin kalbinde, vicdanının ağırlığıyla ezilen o yorgun mimar: Donald. Diğer yanda, imkansıza inanmak için doğmuş, mekanik bir ruhun en saf hali: Juliette. Donald, kendi inşa ettiği hapishanenin anahtarlarını kanıyla çevirirken; Juliette, o zehirli dünyanın ötesinde bir "mavi" olduğuna inanacak kadar çılgındı. Onlar, birbirini hiç görmemiş ama aynı gökyüzünün hayaliyle yanmış iki kayıp yıldız gibiydi.
Kitabı okurken, sanki o zehirli partiküller odanıza doluyor. Sayfaları çevirdikçe nefesinizin daraldığını, Juliette’in kaskındaki o son çatlakla birlikte dünyanızın sarsıldığını hissediyorsunuz. Siloların o devasa beton kalbi durduğunda, geriye sadece tek bir gerçek kaldı: Bazen ölmek, bir yalanı yaşamaktan çok daha değerlidir. Donald’ın son dokunuşuyla yıkılan o devasa plan, bize şunu fısıldıyor; İnsanlığı betonlara gömebilirsiniz, anılarını silebilirsiniz ama o amansız "yarın" umudunu asla toz edemezsiniz. Finalde gökyüzüne bakarken, ciğerlerinize çektiğiniz o ilk temiz hava, aslında bin yıllık bir esaretin bitiş çığlığıydı.
''Uyanık
Toz, Silo üçlemesinin son kitabı. Howey seriyi sade ama etkileyici bir finalle sonlandırmış.
Juliette’in kararlılığı ve dış dünyaya dair gerçekleri ortaya çıkarma çabası kitabın temelini oluşturuyor. Kitap gerilim ve merak dozunda ilerlerken,sonuyla da umut ve belirsizliği dengelemiş. Her şeyi net şekilde açıklamıyor ama insanın içinde "yeni bir başlangıç mümkün olabilir mi?” sorusunu akıllarda bırakıyor.
SİLO (WOOL) SERİSİ
Wool serisini bitirdim, meraklıları için söyleyeyim diziyi izledikten sonra kitabı okudum, bence böylesi daha iyi. Diziye hayran kalmıştım zaten ama kitaplar çok daha üst seviyede. Hiçbir soru cevapsız kalmıyor. Ancak üç kitap ile dizinin sezon sıralaması birebir gitmiyor, ikinci kitap bir geçmiş bir gelecek şeklinde akıyor. Üçüncü kitapta geçmiş ve gelecek birleşip farklı silolardaki karakterler tanışıyor. Muhteşem bir postapokaliptik kurgu kesinlikle çok tavsiye ederim. Yaratılan evren çok katmanlı, hikaye uzun ve karışık, karakterler çok çeşitli olduğu için söz etmeyeceğim. Diziyi izleyenler meraktan ölüyor biliyorum ama her şey gittikçe ilginçleşiyor, tempo hiç düşmüyor, ters köşeler insanı dumura uğratıyor. Siloların ne zaman ve neden yapıldığını ikinci kitapta öğreniyoruz, üçüncü kitapta ise kahramanlarımız bir umut peşinde. Bazı yanlış kararlar verilse, kayıplar yaşansa da macera çok iyi ilerliyor. Sonu da çok güzel bağlandı bence. Bir noktada gözlerim yaşarmış olabilir. En sevdiğim kısım güçlü kadın karakterler, bilgiç bir kız çocuğu, kendini bulan bir Solo… Ah Solo, adamım sen bir kahramansın, dizide kitaplardaki gibi devam etmeni çok isterim. Dune serisinden sonra en sevdiğim, en çok saran ve deli gibi takip edeceğim bir evren Silo evreni. Yazar çok iyi iş çıkarmış. Son olarak yazım hatalarıyla kitabı katletmeyi başaran İthaki yayınlarına puanım sıfır, elimdeki üç cilt Mayıs 2025 baskısı gerçekten bu şekilde basmış olduklarına inanamıyorum. Silo dizisini izleyip kitaplara geçin, kitaplar yerleşik okuma alışkanlığı olanları bile bazen zorlayacak gibi, dili akıcı olsa da detayların çokluğu ve üslubun örtülü kısımları ben bir şey mi kaçırdım hissi yaratabiliyor. Dizinin de çok çok başarılı olduğunu ve kitaptaki ana hattan kopmazsa, ilk sezonda olduğu gibi hatta
Wool Serisinin son kitabını da çok şükür bitirdim.
Serinin son kitabında insanların gerçeği arama arayışı anlatılıyor. Okurken fazlasıyla merak ettiriyor. Aradığımız soruları cevabını da bulduk diyebilirim. Spoiler yapmak istemiyorum ve kısa kesiyorum.
Tavsiye ediyorum. Bence okuyanların çok seveceği bir seri olacak. İyi okumalar.
Gerçekten yazarı tebrik ediyorum üç kitaplık seri boyunca onlarla umutlandım onlarla beraber sıkışıp kaldım sanki. Juliette okuduğum kadın karakterler arasında birinci sırada artık. Bence okuyun umudu hissedeceksiniz.
Baştan sona spoiler ha ona göre!Edebiyat
İlk kitabı okuduktan sonra kısa bir özet yazıp yorumlarımı yazmıştım. İkinci kitabı okuduktan sonra sabredip son kitabı okuduktan sonra en son fikirlerimle bir inceleme yazmaya karar verdim. Ve şimdi buradayım. Öncelikle genel bir özet ekleyeyim yine serinin geneliyle ilgili.
Silo denilen yer altında bir şehirde başlıyor hikaye. Buradan çıkmak onlar için bir cezalandırma yöntemi ama aralarından bazıları gönüllü olarak çıkmak istediğini söyleyince de dini bir ritüel gibi koruyucu kıyafetler giydirip uğurluyorlar. Gidenler öleceklerini bildiği için son olarak dışarıyı izledikleri kamerayı siliyor. İlk önce Silo'nun şerifinin karısı bir aydınlanma yaşıyor içine bir anda cin girmiş gibi dışarısı aslında çok güzel bizi kandırıyorlar diyor. Çıkmak istediğini söylüyor. Def ediyorlar hemen. Sonra vay siz benim karıma ha deyip depresyona giriyor. Beni de çıkarın lan o zaman diyor. Ona da bye bye. Şerifin seveni de çok tabi hemen kessin ip var yoksa öyle olmazdı dedikoduları başlıyor. Aha da orda yazarın romantik bir anına gelmiş ki adını Juliette koyduğu; eli anahtar tutmaktan nasır tutmuş, yüzü makina yağlı ama dibine mangal yürekli kahramanımız ortaya çıkıyor. Şerif diyor ki ben ölürsem bu kız şerif olsun aranızdan en ...(hayal gücünüze bıraktım) olan odur. Yönetici de mecbur kabul ediyor, sonuçta vasiyettir. Jules rahat durmuyor çok maceralı bir kadın. Orayı kurcalıyor burayı bilmem ne yapıyor derken en son bunu da şutluyorlar. Bu da çıktıktan sonra silodan bakıyor o da ne cidden her yer perişanmış boşuna öldük Allah kahretsin! diyecekken meğerse giydiği elbiseye modifiye yapmışlar. Nefesim yetene kadar yürüyeyim madem çıktık silodan deyip yürüyor. Gide gide bakıyor bir kapı var ulan nereye geldik bu bizim Silo'nun kapısına da benzemiyor derken bu silo 17 imiş meğer. Orda
Dizisi daha iyi olan bir seri :)
Spoiler içerir.
Hayatımda ilk defa, dizi (veya film) uyarlaması orijinalinden daha iyi olan bir kitap serisiyle karşılaştım. Dizide kesinlikle şerif ve eşinin hikayesi, Sims, Juliette ve sevgilisi çok daha başarılı ve derinlikli işlenmiş. Kitapta durduk yere çıldıran bir kadın, dümdüz bir güvenlik amiri, bahsi birkaç kere geçen ve Juliette'in kolayca ölümünü atlattığı sevgilisi ve kendini bir anda Silo şerifi olarak bulan bir Juliette ile karşılaşıyoruz.
Kitapta En Derin'in de altında olan mekana dair detaylı bir şeyler okuyacağımı hayal etmiştim ama bunun tamamen dizi uyarlamasında ortaya çıkmış olması hayretle karışık bir hayal kırıklığı yarattı. Yargıç, IT ve Şeriflerin çıkar çatışmaları, Bernard'ın Yargıç'ı nasıl oyun dışı bıraktığı, sistemini nasıl devam ettirdiğini okumak isterken yalnızca Juliette etrafında şekillenen bir hikaye beni karşıladı. Kurgunun çok başarılı olması bana kitapları okutturdu ancak maalesef seri, gerekli derinlikten yoksundu.
Üçüncü kitapta zorlama bir şekilde ortaya çıkarılan rahipler bu sebeple gereksiz geldi gözüme. Yani kitabın bitmesine 100 sayfa kala sanki yobazların 7 yaşındaki kızla evlenme törenini okumamıza artık gerek yoktu, o derinliği sağlama safhası çoktan geçmişti çünkü. Apar topar bir şekilde dünyanın aslında zehirli olmadığını keşfetmeleri de çok yüzeysel geldi bana. Yani bir tanecik sonucu şüpheli deney yaptınız ve ne hikmetse 1. silodan bir kadın size telsizle haber verdi bir anda, yüzlerce yıl 49 tane silo hiçbir şey yapamamışken.
İsyanların çıktığı, kapatılan silolarda bunlar yapılamadı mı? Ayrıca, 40. SİLOYA NE OLDU? O kadar bahsi geçtikten sonra son saniyeye kadar Tohum'da 40. silonun bir yerleşke kurmuş olmasını veya bir şekilde 18. siloyla iletişime geçmelerini bekledim ama hiçbir şey çıkmadı. O zaman biz neden
Toz kitabıyla Wool serisi bitti. Bilimkurgudan ziyade bir distopya, hem de gerçekçi, hiç de abartılı olmayan ve çok güzel anlatılmış bir distopya. Bu türü sevenlerin hiç sıkılmadan okuyacağı,heyecan dolu, akıcı, sürükleyici ve belli bir felsefesi olan bir üçleme. Tavsiye ediyorum.
Herkese selam 7/10
Serinin 3. Ve son kitabıyla işte karşınızdayım.
Damlacıklar el fenerini ışığında parollıyordu, geriye kalan her yer karanlığa teslimdi.
Midesi düğüm düğüm oldu ve Gömülü makineyi yeniden çalışır duruma getirme ümitleri solup yitti.
Bundan 100 yıl sonra hayatım bundan 100 yıl önce olduğu gibi olacak.
Yazarın kitaplarını tekrar alır mıyım? Cevabım ne yazıkki hayır. E o zaman serinin üç kitabınıda neden okudun? Çünkü sonunu merak ettim. Kurgu mükemmel anlatış biçimi zorlayıcıydı. O yüzden farklı bir kurgu okumak isteyenler buyursun ama ben yazım dili açık olsun diyenlerin uzak durması gereken bir kitap.
Gelelim şimdi konusuna bu kitapta da gene kahramanımız jules bu sefer silo 18 in başkanı oluyor ve diğer siloları öğrendiği için onlara geçmenin yollarını arıyor. Bir yandanda 17. Silodaki Jimmy zorluklara göğüs gererken onun hayatını okuyoruz. Sonrasında bir şekilde dışarıda neler olup bittiğine dair araştırmalar başlıyor. Kitabın sonunda her şey açığa kavuşuyor. Dünya neden yok edildi? Nasıl ve kimlerce oldu. Şimdiden herkese iyi okumalar dilerimkitap #kitapönerisi #kitaptavsiyesi #okudumbitti #okudumyorumladım
