Tahmini Okuma Süresi:
15 sa. 52 dk.
Sayfa Sayısı:
560
Basım Tarihi:
Şubat 2020
İlk Yayın Tarihi:
Ocak 2013
Yayınevi:
İthaki Yayınları
Orijinal Adı:
Shift [Silo #2]
ISBN:
9786057762719
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Wool serisinin ikinci kitabı. Bitmesin diye yavaş yavaş okudum ama bitti. Üçüncü seriyi de okumayı dört gözle bekliyorum, muhteşem bir son olacak gibi.
Birinci kitapta tek bir silonun içi, yavaş yavaş öğrenilen gerçekler anlatılmıştı. Bu kitapta Silo ne, kim yaptı, neden yapıldı, dünyanın sonu nasıl geldi gibi açıklamalar yapılıyor. İlk kitabın heyecanı gibi, bu kitapta çok heyecanlıydı. Sıkılmadan okudum. Her defasında hayal gücü mükemmel diye de belirttim.
Silo 1'de kimler var, silolara nasıl girildi, diğer siloların birbirlerini öğrenmeleri, gerçeklerin öğrenilmesi üzerine yapılan isyanlar, ilk kitapla kurulan bağlantı ile gelen bir son.
Son kitabı da okuyunca daha toparlanmış bir inceleme yazabilirim diye düşünüyorum. Ama hala alınıp okunulması gereken bir seri diye düşünüyorum.
8/10
Beğendi
·2021 25. kitabı
Silo kitabının öncesini görüyoruz. Kitap zaman aralıkları ile ileri / geri şeklinde ilerliyor. Bu kitabı ilk kitaptan daha çok sevdim. Çılgın fikirli Thurman ailesi ve Donald'a kitap boyunca neden dedim. Bir yerde Donald için üzüldüm tabi. Kimse işlerin bu noktaya geleceğini ve hiç ummadığı ihanetlere uğrayacağını bilemezdi. Ve bu arada eski dostları görmek güzeldi. Beklemiyorken hem de.
Hani uzay gemilerinde insanları derin uykuya gönderen kapsüller vardır. Burada ise durum daha farklı. Buradaki herkes bir gün gelecek ölümleri için tek tek "Vardiya" yapıyorlar.
Kitabın sonu çok heyecanlı bir sonla bitti. Üçüncü kitap için heyecanlıyım.
Griye Mahkum Nefesler...
Gökyüzünün masmavi derinliğine bakarken ciğerlerinize dolan o serin havanın aslında ne kadar büyük bir lütuf olduğunu hiç düşündünüz mü? Bazı hikayeler vardır; bittiğinde bile zihninizde gri bir sis bulutu bırakır. Tıpkı gerçeklerle yalanların birbirine girip her şeyi bulanıklaştırdığı o devasa beton mezarların hikayesi gibi...
“Gerçekler ile yalanlar siyah beyazdılar ve birbirlerine karıştırdıklarında her şeyi griye boyayıp anlaşılmaz kılıyordular.”
Zamanın Ötesinde Bir Aldanış
İnsanlık, her zaman avuçlarında sonsuz bir vakit varmış gibi yaşar. Hiç kimse durup da kum saatindeki o son tanelerin ne zaman düşeceğini sormaz. Bu hikayede de zaman, bir kurtuluş değil, yüzyıllara yayılan bir hapis cezasıydı. 50 devasa silonun temelleri atılırken, kimse bu sığınakların aslında dünyanın sonunu getiren el tarafından inşa edildiğini bilmiyordu. "Dünyayı kurtarmak" adına gökyüzünden yağan o zehirli ölüm tozları, insanlığı yerin kat kat altına mühürlediğinde, geriye sadece paslı duvarlar ve gri bir belirsizlik kaldı.
Bir Mimarın Trajedisi: Donald’ın Sessiz Çığlığı
Bu karanlık labirentin içinde kalbinizi en çok sızlatan figür ise Donald oldu. Kendi elleriyle, her bir vidasını ve koridorunu titizlikle tasarladığı o devasa yapının, aslında kendi tabutu olacağını bilmeden çalıştı. İsimlerin silindiği, anıların dondurulduğu bu sistemde o artık sadece Troy idi.
Zihninin bir köşesinde "unutabilmenin" karanlık ustalığını barındıran Donald, gerçeği bilseydi ne yapardı? O soğuk çelik levhaları perçinlerken, sevdiği her şeyin üzerine çökecek olan o zehirli bulutları hayal edebilir miydi? Belki de olayların seyrini değiştirecek o cesareti bulurdu, kim bilir... Ama o, gerçeği bilmeden kendi esaretini inşa etmeye devam etti.
“Unutabilmeyi dilediği şeylerde bir uzmandı o.”
Gökyüzüne
Wool serisinin ikinci kitabı olan Vardiya'yı okudum. Kitap, Silo'daki olayların öncesini ve kitaptaki evrenin nasıl kurulduğunu anlatıyor. Silo'yu okurken aklımıza gelen soruların çoğu bu kitapta cevaplanıyor, cevaplanmayanlar da üçüncü kitapta cevaplanır büyük ihtimalle.
İlk kitaptaki karakterlerden birisi dışında diğer karakterler bu kitapta yer almadığı için okuma hızı sekteye uğruyor ama bir yerden sonra bu sorun da ortadan kalkarak kitap kendi ritmini buluyor.
Bu kitabı okumadan önce bunu atlayıp direkt üçüncü kitaba mı başlasam diyordum ama iyi ki de yapmamışım çünkü bu kitaptan bazı karakterler de üçüncü kitaba dahil oluyor.
Wool serisinin ikinci kitabı Vardiya.
Serinin birinci kitabında (Silo) merak edilen siloların nasıl, niçin ve kimler tarafından inşa edildiğini anlatıyor.
Harika bir kurgu harika bir kitap. Okurken merak unsuru gayet canlı tutuluyor. Serinin üçüncü kitabını (Toz) da okuyup bitireceğim.
Okumanızı tavsiye ederim. Özellikle bilim-kurgu sevenler...
bir devam kitabı ancak bu kadar güzel olabilirdi. Vardiya kitabı Wool serisinde Silo'dan sonra öyle güzel bir hikaye ve konu derinliği vermiş ki yazarın hayal gücüne şapka tutmamak elde değildi. Vardiya ilk kitabın tamamen öncesini anlatan bir orijin hikayesi. İlk kitapta havada kalan bütün soru işaretleri bu kitapta tek tek ayrıntılı bir şekilde cevaplanarak mükemmel bir sonla bizleri bir sonraki kitaba hazırlıyor. Özellikle Wool serisi, son yıllarda benzer hikayelere sahip olacağını düşündüğümüz labirent, açlık oyunları, uyumsuz gibi serileri hafiften andıran bir hikaye gidişatına sahip gözükse de yarattığı karanlık atmosfer ve baş karakterlerin aldıkları büyük sorumluluklar bana göre seriyi fazlasıyla orjinal bir kalıba sokmuş ve bu dediğim serilerden ayırmış. Büyük bir keyifle okuduğum Vardiya kitabından sonra heyecanla Toz kitabına başlamak kitap sıralamamda en önü kapmış durumda :)
Her şeyin başladığı yerdeyiz...Edebiyat
İlk kitap olan Silonun nasıl inşa edildiğini ve neden inşa edildiğini görüyoruz ikinci kitap olan Vardiyada. Vardiya daha çok bir ileri bir geri zaman diliminde ve sürükleyici bir şekilde devam ediyor. Bence ikinci kitap daha heyecanlı ve akıllardaki sorulara çok güzel cevaplar veriyor.
Donald ve Thurman ailesi etrafında dönen çok çılgın fikirler ve anlaşılması yüz yıllar alan özellikle de saklanan sırlar ve ihanetler. En çok üzüldüğüm kısımlar Donald'ın yaşadıkları oldu. Kitapta da dediği gibi her şeye yüz yıllar kadar geç kaldı veya geç kalması sağlandı.
Kitabın konusundan biraz bahsedecek olursak herkes ölüm uykusunda ta ki uyandırılana kadar. Vardiyalar altı aylık süreler içinde gerçekleşiyor insanlar ölmüyor donduruluyor. Altı aylık süre bittikten sonra tekrardan bir sonraki vardiyaya kadar uyutuluyorlar. Akıllarda ki sorulara cevap olarak bu siloların neden inşa edildiğini öğreniyoruz, nasıl yönetildiğini öğreniyoruz ve en ufak sıkıntı da nasıl gözden çıkarıldıklarına şahit oluyoruz.
Güç belli başlı insanların elinde tıpkı dünyanın ellerinde olduğu gibi. Dünyayı yok et ve insanları bir yere hiçbir şey hatırlatmadan hapset. Sonra da eski günlere dönebilmek için çalışmaya devam et.
Yani baştan söyleyeyim çok beğenmedim. Bilim kurgu ve distopik bir eser ancak her iki tür de çok yüzeysel. Ne anlatmaya çalışıyor çok anlamadım. Kendine bir türlü bağlamıyor. Okurken kafam sürekli başka şeylere kayıyor ve kafamda kurgusu canlanmıyor. Çok fazla laf kalabalığı ve senaryoya katkısı olmayan durumlar var. Okurken yani niye böyle birşeye değindi ki diye düşünmeden edemiyorum. Yerin altına bir bina inşa edilmiş. Ancak bu nasıl ve niye yapılmış çok fazla değinilmemiş. Ve bunu inşa etmekteki amaç ne hala anlamış değilim. İnsanları kurtamak için değil de neslini kurutmak için yapılmış diye algıladım. Yine de çok mantıksız geldi ya. Çözemedim. Süründüre süründüre okudum. Hayır yani inanılmaz büyüklükte bir tesis inşa ediliyor lakin nasıl inşa ediliyor. Nasıl bir teknoloji var ki bu kadar inanılmaz bir iş çıkıyor asla anlaşılmıyor. Bir de bilim nasıl bir seviyedeyken inşa ediliyor da aradan kaç yüzyıl geçmiş o bilimin esamesi okunmuyor. Yani insanlar siloda çok ilkel yaşıyor. Öyle bir teknolojinin içinde bu kadar ilkel bir yaşam çözemedim valla. Güya isyan çıkmasın diyeymiş. Yani insanlara çok katı sınırlar koyacaksın da isyan etmek için bahane aramıcaklar. Çok mantıksız ya valla. Bu seriyi pek tavsiye edemicem sanırım. Daha konuşulacak o kadar çok açık var ki.
#Spoiler İçerir#
“Gerçekler ile yalanlar siyah beyazdılar ve birbirlerine karıştırdıklarında her şeyi griye boyayıp anlaşılmaz kılıyordular.”
“Herkes her zaman her şey için zamanı olduğunu düşünür, ancak kimse durup da ne kadar zamanı kaldığını sormaz.”
“Unutabilmeyi dilediği şeylerde bir uzmandı o.”
Kitap, Wool serisinin ikinci kitabı, ilk kitapta silolarda yaşanan olaylardan bahsederken bu kitapta siloların nasıl tasarlandığı, nasıl inşa edildiği ve en önemlisi ne için yapıldığından bahsediyordu. Havadaki zehirli partiküller ve tozlarla insanlar yavaş yavaş öldürülmek isteniyordu. Amerika böyle bir saldırının önüne geçmek için 50 tane silo yaptırdı ve siloların açılış gününde uçaklarla, dünyayı kurtarmak için(!) aynı saldırıyı kendi yapıp zehirli partikülleri havaya yaymasıyla işler çığırından çıktı.
Kitabı okurken en üzüldüğüm karakter kesinlikle Donald oldu. Asıl amacının ne olduğunu bilmeden yavaş yavaş inşa ettiği siloda yüzyıllarca hapis kalacağını bilmemesi çok üzücüydü. Okurken, acaba bunu bilseydi neler yapardı, olayların seyri nasıl değişirdi diye kendimi düşünmekten alamadım. Silolarda yaşamın anlatıldığı bölümleri okurken kendimi gökyüzüne bakarken buldum hep. Biz böyle bir şey yaşasaydık tertemiz havayı teneffüs edememek ne kadar acı verici olurdu diye düşünüp durdum. İlk defa odamdan kitaba açılan bir kapının olmasını istemedim.
Kitap tahlili ve yorumun devamı için link profilde
Silolara insanlar niye girip yaşamayı kabul etti, Düzenin yazılma sebepleri hepsi bu kitapta. Proje kısmından itibaren yaşananların hepsi var. Oldukça etkileyiciydi. Umarım son kitapta silo 40 vardır. Kesinlikle favorim onlar oldu. Juliette 18 deydi, Solo 17.
