Puan
8.310 üzerinden
Franz Kafka'nın 
Dönüşüm kitabı sanki bu kitaptan uyarlanmış duygusu uyandırdı. Yok sayılan bir insanın yok olması veya hiç olmaması, görmek lazım insanları değer vermek lazım çünkü herkes görünmek değer görmek ister
Sayfaca az ama damakta bıraktı tat bakımından çok yükü bir kitap
"Hepimiz Gogol'un paltosundan çıktık. Palto'yu okuyunca Dostoyevski'nin bunu niçin söylediğini çok iyi anladım. Zaten kısa bir öykü olduğu için içeriğine değinmek istemiyorum ama bu Gogol'dan bahsetmeyeceğimiz anlamına gelmiyor.
Palto'nun baş kahramanı akaki akakiyeviç'te bir zamanlar Gogol'un da olduğu gibi bir memurdur. Bürokrasi ve memuriyetin içinde bulunan Gogol burada gözlemlediği sistemi Palto'da eleştirdiğiniz görebiliyoruz.
Gogol hayatı boyunca distimi yani kronik depresyonla mücadele etmiştir. Hatta ölümü de bu distimiyle alakalıdır. Palto'yu okuyunca aklıma ilk gelen Gogol kendi ölümünü neredeyse tahmin etmiş olabilir mi sorusu geldi.
"Aslında benim gibi basit bir okurun bu öyküyü incelemesini şu an bir saygısızlık olarak görmeye başladığım için incelemeyi bırakıyor ve okumanızı tavsiye ediyorum." demiştim. Şimdi bu söylemimi değiştiriyorum. Çünkü basit bir okur değilim. Bunu söylerken asıl kastettiğim yazar olmanın çok zor ve zahmetli bir iş olmasıydı. Özellikle Gogol gibi hayran olduğum bir yazara olumsuz bir eleştiri yapmanın bana göre olmadığıydı. Gerçi olumsuz eleştiri alacak bir yazar olduğunu düşünmesem de bazen zevkler tartışılabiliyor. Kendi adıma Gogol'a saygı duyuyorum ve olumsuz eleştirilerimin onun yazı hayatını değiştirmeyeceğini biliyorum.
Son olarak Gogol'u Okuyunuz ve Okutunuz..
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bir palto bir adamın hayatını ne kadar değiştirebilir ki?
Kahramanımız Akaki Akakiyeviç görevli bir memurken ev ve iş yeri arasında mekik dokuyan, yılda dört yüz rublelik geliri olan, huzurlu bir hayata sahip olan sıradan bir insan. Bundan sonra hayatına giren kitabın da adının verildiği Palto tüm bu yaşantısını değiştiriyor.
Akaki, iş yerinde onursal danışman olarak görevini ifa ettiği sıralarda göstermiş olduğu titizlik ve sıkı çalışmadan dolayı kendisine memuriyet dairesinde başka bir teklif verilmesi üzerine teklifi kabul etmiş ancak yeni işinde çalıştığı sıralarda daha ilk günden yaşadığı iş yoğunluğu sebebi dolayısıyla eski işine dönmek için adeta yalvarırcasına istemlerde bulunmuştur.
Fiziki durumu ile dikkat çekmeyen Akaki, giyim ve kuşamıyla yamalı bir palto ile silik bir karakter olarak karşımıza çıkmaktadır. Yazar’ın bu duruma değinirken Rusya’nın soğuk kış şartlarında yaptığı betimlemeler bize hava sıcaklığının ne kadar düşük olduğunu hissettirmektedir.
Bir iş çıkısı evine gelen Akakiç, sırtından çıkarttığı yamalı paltosuna baktığı esnada ne kadar eski ve yırtılmış vaziyette olduğunu fark eder. Yama yapması için onu terziye götürür ve yama yapmasını ister. Terzi ona cevaben yeni bir palto almasını ya da yaptırmasını teklif eder. Maddi açılardan yeni bir paltoyu hayal bile edemeyen Akakiç’in başka çaresi kalmayınca yılsonunda aldığı çifte ikramiye ile yeni bir palto yaptırır. Artık onu sıcak tutan yeni bir paltoya sahiptir.
Değerli okuyucu, devamında bir paltonun bir insan hayatına nasıl tesir ettiğini okumayı sizlerin sayfaları çevirmesine bıraktım. Kitabı bitirdiğiniz de "nasıl ya böyle basit son olmamalı" dediğinizde yazar anlatmaya kaldığı yerden devam etmektedir.
Keyifli okumalar dilerim…
Kitabın tadı damağımda kaldı.1000Kitap
Birçok kişi insanlardan nefret ettiğini ve insanlardan çok çektiğini söyler. Peki, soruyorum: Bu insanlar kim? Biz değil miyiz zaten? Hani bazen diyoruz ya, “Neden bunlar bana böyle davranıyor?” Hiç kendinize sordunuz mu, acaba ben de onların bana davrandığı gibi başkalarına mı davranıyorum diye? Acaba ben de birine karşı acımasız olabiliyor muyum?
Hiç fark ettiniz mi, ezilenler hep özgüveni düşük olanlardır? Onlar da özgüveni düşük olmak istemezlerdi ki! Çoğunun hayatına derinlemesine bakarsak, “Bu kadarına bile nasıl dayandı?” deriz, inanın. Ama biz, hiçbirini düşünmeden insanları ezmeye devam ediyoruz. Öyle ya da böyle, bu durumu biliyoruz zaten. Velhasıl, keşke ezilen herkes bu kitapta olduğu gibi bir gün hayaletleşip öçlerini alsa. :)
Spoiler içerir, lütfen kitabı okuyacaksanız burayı okumayın. :)
Bir adam düşünün; evinden işine, işinden evine giden, işini elinden geldiğince iyi yapan, kimseye karışmayan bir adam. Bu bizim baş karakterimiz. Öyle bir baş karakter ki, yıllardır gece gündüz çalışıp işini en iyi şekilde yapmasına rağmen yırtık bir palto giyen, kendi halinde bir çalışan. Ancak, hayır deme yeteneği olmayanlardan. İsteyen ona istediği işi yaptırıyor, adam saf gibi her şeyi yapıyor. Etrafındaki iş arkadaşları tarafından sürekli alay konusu oluyor; paltosunun eskiliğinden tut, yaptığı iyiliklere kadar her şeyle dalga geçiyorlar. Normal insanlar, savunmasız birini görünce genelde böyle davranırlar. İşte bu adam, yıllardır aynı paltoyu kullanıyor. Sonra palto yırtılıyor ve terziye gidiyor. Terzi, “Bu kumaş çürümüş, yırtıkları dikemem, yeni bir palto dikmelisin,” diyor. Adam yemiyor içmiyor, aylarca para biriktiriyor ve sonunda yeni bir palto diktiriyor. Paltosunu giydiği ilk gün, alaycı iş arkadaşlarının zoruyla bir doğum günü partisine davet
Gogolun Paltosu kısa ama insanın içini kemiren bir hikaye yine de ben bu kitaba ancak 6/10 verebildim çünkü anlatım gücüne rağmen bıraktığı tat tam olarak yetmedi hikayenin merkezindeki Akaki Akakiyeviç hayata tutunacak neredeyse hiçbir şeyi olmayan sesi çıkmayan bir memur onu sürükleyen tek şey de yeni bir paltoya sahip olma umudu ama işte Gogol un acımasız gerçekliği burada devreye giriyor koca dünyanın içinde minicik bir yaşam kıvılcımı bile insanların umursamazlığıyla kolayca söndürülüyor. Benim için kitabın en çarpıcı yanı o paltonun aslında bir giysi değil bir insanın hayatta ilk kez kendine değer verme çabası olmasıydı. Ama o çabanın bile toplum tarafından ezilmesi işte bu kısmı okurken rahatsız edici düzeyde gerçek hissettirdi. Yine de hikâye bazı yerlerde fazla karikatürize karakterlerin yüzeyselliği de zaman zaman kopukluk yaratıyor bu yüzden kitap bittiğinde tamam okudum ama bir şeyler eksik kaldı duygusundan kurtulamadım. Buna rağmen Palto insana şu tokadı vuruyor insan dediğin bazen sadece fark edilmek ister Gogol de bize bu görünmez insanların dünyasını acı ama etkili bir dille açıyor. Benim gözümde kitap ne başyapıt ne de zayıf daha çok insanın içini burkan kısa ama hüzünlü bir çentik gibi: Okuyorsun düşünüyorsun sonra hayatına devam ediyorsun ruhunda hafif bir sızı bırakarak. Bu yüzden 6 puan benim için tam karşılığını buluyor